Zwangerschapsverhaal: veranderingen zijn ophanden

Sanne zwanger

Mijn moeder is schrijfster. Op haar eigen blog deelt ze gedichten, verhalen over haar leven, haar kinderen en over vroeger. Een paar dagen geleden schreef ze een verhaal over mij en de zwangerschap.

“Mama, we komen zondag wel even naar Terhorne. Nee, we blijven niet eten, want ik ben best gauw moe en ik heb last van mijn stuitje, heb je een kussen waar ik op kan zitten?” Sanne spraakwatervalt door de telefoon en ik hoor allerlei snerpende geluiden die duiden op een slecht bereik. “En mama, heb je een parasol want ik wil niet met mijn gezicht in de zon, straks krijg ik een zwangerschapsmasker.” “Ja is goed” zeg ik, “we staan aan het water, zelfde plek als vorig jaar en we hebben een parasol”.
Als ik neerleg kan ik het niet nalaten mijn kopje koffie op tafel te zetten en even naar de kalender te lopen die aan de zijkant van de koelkast hangt. Ik haal eerst alle losse plakbriefjes eraf waar dingen op staan die ik niet moet vergeten, sla dan de maand oktober op en tel de weken terug.
22 weken zwanger is ze nu, mijn dochter van 23, die zelf nog steeds mijn kind is en altijd mijn kind zal blijven. 
Soms als ik dezer dagen aan het redderen ben, een stukje schrijf of gewoon in het dorp een boodschapje doe, sta ik opeens heel even stil bij alles wat zich momenteel in mijn leven voltrekt, veranderingen zijn ophanden. En als ik haar dan na een tijdje weer zie, met in haar ogen die glans van aanstaand moederschap en ze de stof van het jurkje dat ze aan heeft trots strak trekt over haar buikje dan zijn opeens alle zorgen van dit moment verdwenen. Dan kan ik slechts mijmeren over hoe haar het moederschap in oktober zal vergaan. Zal ze in den beginne net zo onzeker zijn als ik, zal ze net als ik niet genoeg krijgen van het gebiologeerd kijken naar friemelende garnaalvingertjes, trillende minuscule wimpertjes en van het extatisch opsnuiven van Zwitsal baby geurtjes in een met liefde aangekleed kamertje? Ach en die nachten, ik zie mij nog al die nachten als in trance, slaapdronken op mijn tenen naar haar kamertje lopen en haar troosten, of haar haar speentje geven om daarna gewoon even een tijdje op de stoel voor het raam te blijven zitten en haar ademhaling te volgen terwijl de straatlantaarn op de hoek een streepje licht door de gele gordijntjes wierp. 
Zoveel om door te geven, zoveel om te delen, zoveel om lief te hebben. 

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen!

Dit vind je misschien ook leuk

6 reacties

  • Reageren
    Beautydagboek
    20/06/2014

    Zo mooi beschreven door je moeder! Het moet ook heel bijzonder zijn als je eigen kind weer een kindje krijgt. Je buikje begint al mooi te groeien, je ziet er stralend en prachtig uit Sanne!
    Beautydagboek onlangs geplaatst…MAC Matte Lipstick in Velvet TeddyMy Profile

  • Reageren
    Lisanne
    20/06/2014

    Wauw, wat bijzonder en prachtig geschreven! Kreeg er zelfs een beetje kippenvel en wilde meer toen ik aan het einde was! Mooi…
    Lisanne onlangs geplaatst…Winnen | Set extensions naar keuze via 1001Extensions!My Profile

  • Reageren
    Wieneke
    20/06/2014

    Wat schrijft je moeder mooi zeg, ik kan me goed voorstellen hoe bijzonder dit is voor je moeder.
    Wieneke onlangs geplaatst…When I met you in the summerMy Profile

  • Reageren
    Margo
    20/06/2014

    Wat lief geschreven 🙂
    Margo onlangs geplaatst…Inspiratie: Tinkerbell toenailsMy Profile

  • Reageren
    Vera
    20/06/2014

    Wooww heel mooi geschreven!! Moet jou zelf ook wel even laten slikken denk ik.
    Vera onlangs geplaatst…Samsung galaxy S4 vs. Iphone 5SMy Profile

  • Reageren
    Saskia
    20/06/2014

    Wauw wat ontzettend mooi en met liefde geschreven!
    Saskia onlangs geplaatst…Verzorgingsproducten waar ik niet meer zonder kanMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.