Zwangerschapsupdate #7: extra echo, babyshower, mentaal dieptepunt

babyshower Collage 2

Met 36+2 weken op de teller begint alles nu wel echt een beetje in de afrondende fase te komen. Afgelopen twee weken waren hectisch en enerverend. Ik vertel jullie in deze zwangerschapsupdate alles over de extra echo, de babyshower die ik heb gehad en het moment dat ik het even niet meer zag zitten.

Extra echo

Toen ik vorige week de verloskundige bezocht, sprak ik naar haar mijn twijfels uit over de grootte van mijn buik. Aan de kleine kant vond ik zelf. Als ik mezelf vergeleek met de andere zwangeren bij yoga die een stuk minder ver zijn dan ik, dan hadden zij toch echt een even grote, of soms zelfs grotere buik. De verloskundige voelde aan mijn buik en probeerde de grootte van mijn kindje in kaart te brengen, maar ze kon me niet geruststellen of mijn jongetje nou aan de te kleine kant was ja of nee. Groot is hij in ieder geval niet zei ze. Daarom stuurde ze me voor de zekerheid door voor een extra echo in het echocentrum. Gewoon op voorhand, niet meteen omdat ze zich zorgen maakte. Maarja, wat doe je als je zoiets hoort.. Je gaat toch onbewust een beetje malen. Zou het mijn schuld zijn als ‘ie te klein is? Moet ik dan toch rustiger aan doen? Zijn het de harde buiken die geresulteerd hebben in een kleiner kindje? Afgelopen woensdag kon ik terecht voor de echo. Uiteraard liepen de afspraken voor mij allemaal gigantisch uit, waardoor ik nog een enorme tijd in de wachtkamer wortels kon schieten. Eenmaal aan de beurt moest ik direct gaan liggen. Er zouden drie metingen gedaan worden: de hoofdomtrek, de buikomtrek en de grootte van het bovenbeentje. Het begon meteen lekker, want aangezien zijn hoofdje al dusdanig ver in mijn bekken is ingedaald, kon de meting van het hoofd niet plaatsvinden. Hoe hard ze ook duwde (dit deed gigantisch veel pijn), en wat ze ook probeerde, zijn hoofdje bleef lekker waar die lag en was gewoon onmeetbaar. Zijn buikje dan maar. Deze bleek inderdaad zo’n anderhalf tot twee weekjes achter te liggen op de groei, net als zijn bovenbeentje trouwens. De schrik sloeg mij meteen om het hart en ik dacht dat mijn vermoedens bij deze bevestigd werden. Ik vreesde voor de uitspraak van de echoscopiste en verwachtte dat ze zou gaan zeggen dat ik vanaf nu plat moest liggen om de groei van de kleine te stimuleren. Gelukkig was dit niet het geval. Ze wist mij te vertellen dat de groei van het kindje nog gewoon in de veilige zone zit en dat ik me dus niet teveel zorgen moest maken. Iedere buik is anders, en die van mij is nu eenmaal niet zo groot. Dat heeft in mijn geval niks te maken met een te klein kindje of te weinig vruchtwater. Daar komt bij dat ik altijd vrij sterke buikspieren heb gehad en volgens de verloskundige zorgt dit ervoor dat je buik minder hard groeit. Pfiew. Hebben we dat ook weer gehad.

Procedure ziekenhuisbevalling

Bij de verloskundige heb ik tevens mijn bevalplan doorgesproken. Hierin zet je eigenlijk wat jouw wensen met betrekking tot de bevalling zijn, voor zover je dit kunt vastleggen natuurlijk. Zaken als wie er bij de bevalling zijn, wie de navelstreng doorknipt, of het kindje direct op je borst gelegd wordt en ook eventuele pijnbestrijding worden hierin vastgelegd. Daarnaast kreeg ik nog wat extra uitleg over de procedure van een ziekenhuisbevalling. Ik zal deze kort voor jullie uiteen zetten. Wanneer je in het ziekenhuis gaat bevallen zonder medische indicatie zoals ik, dan zit hier een min of meer vaste procedure aan verbonden. Laten we uitgaan van de hypothetische situatie dat alles volgens het boekje verloopt. Je begint je bevalling in ieder geval thuis. Dat wil zeggen dat je de eerste weëen thuis zal opvangen en dat je ook de eerste centimeters van de ontsluiting thuis zal doormaken. Wanneer je ongeveer 5 à 6 cm ontsluiting hebt is het tijd om naar het ziekenhuis te gaan. De verloskundige zal eerst bij je langskomen om te kijken hoeveel ontsluiting je hebt, en zij bepaalt vervolgens wanneer het tijd is om de weg naar het ziekenhuis af te leggen. Je zit dus sowieso met weëen in de auto! Dit is ook de reden dat ik alvast de route gereden heb naar het ziekenhuis, om te kijken hoe vlot we erover doen. Helaas komen we 11 (!) stoplichten tegen, dus dat wordt een pittige klus. Vaak door oranje crossen vrees ik. Eenmaal in het ziekenhuis krijg je een kamer toegewezen waar je vervolgens verder kunt gaan met de laatste centimeters ontsluiting. De weëen worden steeds heftiger naarmate je meer ontsluiting krijgt. Reken maar dat je bij je 8ste centimeter al flink in een roes zit van de pijn. Bij 10cm is het tijd om te persen. Bij een eerste kind kan het zijn dat je zomaar twee tot vier uur over het persen doet. Bij je tweede of derde kind gaat het meestal een stuk sneller. In principe kun je een paar uur na de bevalling weer naar huis, je hoeft dus niet een nacht te blijven als er verder niks aan de hand is. Wat ik hierboven beschrijf is natuurlijk de ‘ideale’ situatie, het kan maar zo zijn dat je met 2 of 3 cm ontsluiting al naar het ziekenhuis gaat omdat de bevalling niet goed doorzet of omdat je pijnbestrijding wil. We zullen zien hoe het bij mij gaat verlopen!

Babyshower

Gisteren was het zover: de babyshower. Vriendinnen waren er al weken van te voren mee bezig geweest om, zonder dat ik het wist, een babyshower te organiseren. Door een vriendin was ik ’s ochtends naar het centrum gelokt om aldaar te gaan shoppen en te lunchen. Ik had stiekem al een klein vermoeden dat mijn babyshower op deze dag zou plaatsvinden, maar ik kon er nog niet helemaal achterkomen waarom ik dan eerst ging winkelen met een vriendin. Afijn, rond 15.00 zou ik de trein terug nemen om weer naar huis te gaan. Maar plotseling stapte de vriendin waar ik mee ging winkelen ook mee de trein in! Toen was het voor mij als vrij snel duidelijk dat er thuis waarschijnlijk een feestje ging beginnen. Mijn vermoedens werden bevestigd want eenmaal thuis aangekomen stonden daar 13 lieve mensen mij met z’n allen op te wachten. Het huis was compleet versierd en de tafel stond vol met lekkere hapjes. De lieverds waren al de hele middag aan het kokkerellen geweest om allerlei lekkers voor me klaar te maken. Ik heb gigantisch veel cadeaus gekregen waaronder een prachtige Fab luiertas. Ik ben me hier toch een partij blij mee!! De rest van de middag vulden we met leuke spelletjes zoals de babyfood challenge, babyfoto’s raden, een babyquiz en ook moest ik de hele middag een pop bij me dragen waar ik mee om moest gaan als een ‘echte’ baby. Dit ging natuurlijk niet want ik slingerde de pop constant overal tegenaan of ik liet weer drinken op haar hoofd vallen. Al met al was het lachen gieren brullen en hebben we er een hele fijne middag van gemaakt.

foto babyshower

foto babyshower 2

Mentaal dieptepunt

Qua mentale gesteldheid is het de hele zwangerschap goed gegaan. Er zijn weinig momenten geweest waarop ik het geestelijk moeilijk had, en mijn lichaam heeft de hele tijd ook goed meegewerkt. Eigenlijk tot gister, de dag na de babyshower. Het was de vierde nacht achtereen waarin ik vrijwel niet sliep. Ik had mijn zoveelste tochtje naar de wc erop zitten, het was zo’n 5 uur ’s nachts, en ineens kon ik niet meer. Ik ging terug in bed liggen, kon geen slaaphouding vinden en vrijwel direct daarna begonnen de tranen te stromen (en onderwijl speelde mijn maagzuur nog even lekker op). Ik was gebroken. Voor de zoveelste keer was ik klaarwakker en dit keer wist ik  niet of ik het aan zou kunnen om de dag erna gewoon vrolijk op te staan en mijn dingen te doen. Tot de wekker ging om 06.45 bleef ik malen. Ik stapte uit bed om 07.00, maakte ontbijt en zette mijn artikel online, precies zoals ik normaal ook doe. Meestal ebt mijn slechte nacht dan wel weer weg zodra ik een theetje drink en mijn eten heb gehad, waarna ik met mijn dag kan beginnen. Maar deze keer lukte dat niet. Ik kreeg mezelf niet naar de douche gesleept, en evenmin naar de kledingkast. Ja, wel naar de wc, om vervolgens in de spiegel geconfronteerd te worden met wallen ter grootte van omeletten. Mijn warme thee dronk ik op maar er veranderde niks. Geen vrolijkheid, geen zin in de dag, eigenlijk helemaal geen emotie. Apathisch zat ik op de bank. Toen wist ik dat het genoeg was geweest. Ik wist dat het die dag niet meer zou gebeuren dat ik ‘gewoon’ mijn dagelijkse dingetjes ging doen: douchen, make-uppen, scriptie, website, wandelen, boodschappen, koken. Ook mijn vriend zag dit en stuurde me terug naar bed. Daar heb ik de rest van de dag gelegen. Af en toe sliep ik en af en toe pakte in mijn laptop erbij om wat te werken. Meer kon ik niet. Inmiddels gaat het wel weer iets beter, maar ik weet wel dat ik sneller aan de bel had moeten trekken wat betreft mijn slaap. Alle adviezen van mijn verloskundige om overdag dan een uurtje te gaan liggen, had ik steeds afgeslagen. Vond het niet nodig, dacht dat mijn lichaam het heus wel liet weten als ik compensatieslaapjes nodig had. Niet dus, mijn lichaam laat me gewoon doorgaan tot ik bij wijze van spreken als een dood paard op de grond val. Het is me al eens eerder overkomen. Dus: als het slapen ’s nachts niet lukt, zal ik overdag een uurtje extra moeten gaan liggen, anders is mijn lichaam straks niet klaar voor de bevalling. Dat is de les die ik hieruit geleerd heb.

En met deze les wil ik graag het artikel afsluiten. Ik ben blij dat ik nu eindelijk een seintje heb gekregen dat er op de rem getrapt moet worden, anders had het nog wel eens heel anders kunnen aflopen. De komende weken zullen in het teken staan van ‘de laatste loodjes’ en gaan de laatste dingen geregeld worden zoals de adressenlijsten voor het geboortekaartje, het in orde maken van het zogenaamde vluchtkoffertje, en het bestellen van het ‘kraampakket’. Daarnaast, en dat heb ik in deze update even buiten beschouwing gelaten, heb ik dit weekend afscheid moeten nemen van mijn opa. Hij heeft gisteren op 86-jarige leeftijd euthanasie gepleegd.

Bedankt voor het lezen, laat een reactie achter bij de comments als je dat leuk vindt.

Dit vind je misschien ook leuk

18 reacties

  • Reageren
    Malou
    16/09/2014

    Ik denk aan je lieve Sanne, succes met de laatste loodjes en denk goed aan jezelf!
    Malou onlangs geplaatst…Beauty: nagelverzorgingsroutineMy Profile

  • Reageren
    silvana
    16/09/2014

    Oh lieve meid, pak alsjeblieft je rust…. Jij en je baby zijn nu toch het allerbelangrijkste!! Je website en je scriptie die kunnen nog wel even wachten, daar zal toch iedereen begrip voor hebben…
    Probeer zoveel mogelijk rust te pakken zodat je straks “fit” genoeg bent voor de bevalling voor zover dat kan…

    Ik zag laatst op instagram al iets voorbij komen over je opa. Bij deze: gecondoleerd! Wat een verdrietig nieuws… Dat zal er misschien ook aan bij hebben gedragen dat je mentaal even een dip had…
    Veel sterkte de komende weken en die rustig aan!

    Liefs X

  • Reageren
    Beautydagboek
    16/09/2014

    Ach lieve Sanne, wat vervelend dat je lichaam het nu af laat weten! Zwanger zijn is enorm zwaar en ook al denk je soms maar door te kunnen gaan, je moet inderdaad je rust pakken. Ik hoop dat het lukt om ’s middags even te slapen en bij te tanken. Je lichaam is in deze fase eerder moe en druk bezig om je kindje van al het goeds te voorzien. Lekker ontspannen en laat de ‘verplichte’ dingen even voor wat het is. Daar zullen vast een hoop mensen begrip voor hebben, want het belangrijkste is nu dat je aan je kindje en jezelf denkt! Heel veel sterkte, ook met het verlies van je opa. Liefs Liset
    Beautydagboek onlangs geplaatst…Weekend Photo’s | Ontspannen, genieten en even niet bloggenMy Profile

  • Reageren
    Lotte
    16/09/2014

    Aaaah schat, wat naar dat je je zo rot hebt gevoeld! Van mij mag je niet meer je bed uit hoor! Je gaf zondag al aan dat je super moe was, dus inderdaad beter om naar je lichaam te luisteren en de rest komt allemaal later wel. Dat is nu niet je eerste prioriteit! Het komt allemaal goed!! Kus

  • Reageren
    Ilse
    16/09/2014

    wat vervelend dat de laatste loodjes (wat is dat eigenlijk een stom verkleinwoord voor zoiets pittigs) je zo zwaar vallen. Geen slaap, veel emoties, en natuurlijk ‘gewoon’ alle dagelijkse verantwoordelijkheden… Poeh. Veel sterkte!

  • Reageren
    Anneleen
    16/09/2014

    Blij te horen dat alles goed gaat met je kindje! Ik kan me voorstellen dat zo’n extra echo toch wel een beetje voor paniek zorgt… Ik wil je ook nog even een dikke knuffel toesturen! Ik wil je veel sterkte wensen met het verlies van je opa. Als je ’s nachts slecht hebt geslapen, neem dan overdag voldoende rust Sanne. Verzorg jezelf goed! Liefs!

  • Reageren
    Kelly Caresse
    16/09/2014

    Wat heftig Sanne om te lezen dat het je nu allemaal zo zwaar valt, ik weet nog uit ervaring hoe frustrerend ik die slapeloze nachten vond, het vele plassen, het moedeloze gevoel en ik kon dagen hebben waarop ik niet vooruit te branden was. Heftig dat dit nu bij je opspeelt en je er daardoor doorheen zit. Ik hoop voor je dat je zoontje je niet al te lang laat wachten en je een mooie en voorspoedige bevalling mag hebben. Ik vind je hoe dan ook een bikkel, hoogzwanger met mij mee naar de blogacademy, wat een respect heb ik daarvoor! 🙂 dikke knuffel voor jou!
    Kelly Caresse onlangs geplaatst…Fitgirl Suus test uit: Bootcamp weekend van The bootclubMy Profile

  • Reageren
    Michelle
    16/09/2014

    Gecondoleerd met je opa. Ik hoop dat je de komende weken zelf ook de rust kunt vinden die je nodig hebt. Ik kan me voorstellen dat het moeilijk Is om dingen af te zeggen of weg te leggen, zoals je scriptie en blog. Maar niemand zal jou het kwalijk nemen als alles een beetje langer duurt, echt niet. Veel succes komende tijd!

  • Reageren
    Yasmin
    16/09/2014

    Gecondoleerd met je opa! Ik weet zelf nog van m’n eerste dat die laatste loodjes vreselijk zwaar kunnen zijn. 2 tot 4 uur persen is overigens idioot lang hoor. Bij een ziekenhuis is max 2uur de norm. Dat is al loeizwaar. Ik gebruik nu op advies vd apotheker Valdispert nacht omdat ik tijdens mijn 2e zwangerschap nu ook aanloop tegen slaaptekort. Heb ik altijd al last van gehad maar nu extra. Apotheker heeft het een en ander uitgezocht en dit was het enige homeopathische middel wat voor zwangeren gebruikt mocht worden (terwijl overal in iedere bijsluiter staat dat het niet mag enfin) het helpt mij enorm. Misschien ook iets voor jou om te overleggen met je verloskundige of apotheker. Heel veel succes meid!
    Yasmin onlangs geplaatst…On my wayMy Profile

  • Reageren
    Marije - BakingBeautyNL
    16/09/2014

    Zelf heb ik totaal geen ervaring met een zwangerschap, maar als ik de boekjes mag geloven zit jij nu in de ‘haal mijn baby er alsjeblieft uit’-fase. Naar om te horen dat je zo’n dieptepunt hebt bereikt. Maar, zoals je zelf ook al zegt, je hebt er wel weer van geleerd! Lekker aan jezelf en je kleine spruitje denken en een stuk rustiger aan doen. Nog een paar weekjes en hij is er meid! Zet ‘m op! Ps. gecondoleerd met het verlies van je opa..
    Marije – BakingBeautyNL onlangs geplaatst…(Pittige) Turkse Kippensoep – tavuk çorbasıMy Profile

  • Reageren
    Anita
    16/09/2014

    Heel veel succes met de laatste loodjes!

  • Reageren
    Malou
    16/09/2014

    Heel veel succes met de laatste loodjes!
    En vervelend dat het niet helemaal lekker loopt. Slapeloze nachten lijken me verschrikkelijk, ik vind het al vervelend dat ik ’s nachts nu zo’n 3 keer wakker ben. Sterkte met alles!
    Malou onlangs geplaatst…NEW INMy Profile

  • Reageren
    Milou
    16/09/2014

    Lieve Sanne,

    Ik heb echt respect voor je!
    Hoe je alsmaar doorgaat enzo.
    Nog gecondoleerd met je opa :'(
    Ik wens je veel succes met de laatste loodjes, en alles gaat gewoon goed komen!

    Liefs.

  • Reageren
    Andrea
    16/09/2014

    Och lieverd…
    Ik ben je sinds Bloggers on Boat echt gaan volgen, en beleef het allemaal opnieuw met je mee.
    Probeer wel echt slaap te vatten, want je lichaam bereidt zich voor op het horen van de baby in je slaap, dus word je nu al snel wakker en val je niet meer in slaap. Echt, ik had het zelfs met zingende vogeltjes om 5 uur, en was daarna poepiechaggi, (ik haat nog steeds vogels :D) maar haalde het tussen de middag wel weer in, zo veel mogelijk eigenlijk.

    Qua bevalling denk ik wel dat het helemaal goed gaat met jou: naast sterke spieren heb je ook nog een niet al te grote baby, (Elena was ook kleiner dan gemiddeld, achteraf gekeken is dat alleen maar goed geweest voor mama’s va-jay-jay) en kan het zelfs zo zijn dat je niet lang hoeft te persen!

    ik ben benieuwd, en wacht je updates af! 🙂
    Andrea onlangs geplaatst…Elena’s End of Summer outfit ☀My Profile

  • Reageren
    Chahrazad
    16/09/2014

    Oh, veel succes. Je bent er bijna!!
    Chahrazad onlangs geplaatst…OOTD: Harper’s BazaarMy Profile

  • Reageren
    Nadia
    17/09/2014

    Gecondoleerd. Verder fijn dat het goed gaat met de baby, maar naar dat je een mindere dag had. Succes met de laatste loodjes!

  • Reageren
    Jennifer
    17/09/2014

    Ik weet niet zo goed wat ik tegen je moet zeggen, omdat het best confronterend en rot is als je lichaam je in de steek laat en dan heb je die zwangerschapshormonen er ook nog bij. En ik weet niet wat je nu het liefst zou willen horen (hopelijk is de kleine er snel, hopelijk slaap je vannacht wel goed … ), ik wilde je gewoon laten weten dat het logisch is dat er momenten zijn waarop het allemaal even te veel is en dat het niet erg is om even lekker een potje te janken en dat er mensen om je heen zijn die aan je denken en je willen steunen. Al is het enkel met een reactie op je blog. You can do this! Nog even volhouden! 🙂
    Jennifer onlangs geplaatst…Diary: 17My Profile

  • Reageren
    PLOG: fashionshow Eyewish | La VieSagista
    20/09/2014

    […] mijn mental break down van afgelopen maandag waarover jullie konden lezen in de zwangerschapsupdate, gaat het inmiddels weer beter met me. Als ik ‘s avonds nog activiteiten op de planning heb […]

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.