Wat je moet weten over weeën

IMG_1975

Weeën zijn serious business. Van oorsprong hebben weeën als bedoeling dat je een veilige plek zoekt om je kindje ter wereld te brengen, het is een soort waarschuwing van ‘je kindje komt eraan, zoek beschutting’. Maar hoe voelen weeën en wat moet je erover weten? Ik vertel je meer!

Weeën zijn krachtige samentrekkingen van de baarmoederspier. Door deze beweging wordt je kindje als het ware naar de uitgang gedrukt. Er bestaan drie soorten weeën: voorweeën, ontsluitingsweeën en persweeën. Voorweeën kun je al dagen hebben. Ik denk dat ik zo’n twee weken lang voorweeën heb gehad. Op een schaal van 1 tot 10 zou ik de pijn omschrijven als een 4 a 5. De pijn is zeurderig, maar wel dragelijk. Voorweeën kunnen behoorlijk irritant zijn. Ze kunnen ervoor zorgen dat je niet meer lekker slaapt en dat je constant bezig bent met houdingen te vinden die de pijn een beetje te verlichten. Het is mogelijk dat voorweeën al voor enige ontsluiting zorgen.

Weeën kunnen op verschillende plekken in je lichaam voorkomen: je kunt rugweeën, buikweeën of beenweeën hebben. Mijn weeën tijdens de bevalling waren gewone buikweeën, maar toen James geboren was en mijn naweeën begonnen, voelde ik die in mijn benen. Dat was enorm pijnlijk. Ze begonnen in mijn buik en ze rolden als het ware door naar mijn benen. Deze naweeën komen vooral opgang als je borstvoeding geeft. Dat is een seintje voor je lichaam dat je baarmoeder weer moet krimpen en dit gaat gepaard met naweeën. Die kunnen een paar dagen duren, maar de hevigheid neemt al vrij snel af na de eerste dag.

Weeën zijn niet altijd als zodanig te herkennen. Achteraf weet ik dat de pijntjes die ik al dagen voelde weeën waren, maar als je zoiets nog nooit ervaren hebt, dan is het goed mogelijk dat je geen idee hebt of je weeën al begonnen zijn. Het verschilt natuurlijk ook heel erg per persoon: de een heeft bij de eerste drie centimeter al enorm pijnlijke weeen, en bij de ander begint de pijn pas bij 6 centimeter.

Het is vreselijk moeilijk om uit te leggen hoe een wee voelt. Van andere vrouwen hoorde ik vaak dat ze het vergeleken met heftige menstruatiekrampen, maar zo voelde het voor mij niet. Wel was het duidelijk een soort golf: je voelde hem opkomen en de piek was enorm heftig, eigenlijk een punt waarvan je denkt ik trek het niet meer. Als die piek dan geweest was dan zwakte het weer af en kon je je voorbereiden op de volgende wee. Als ik het zou moeten omschrijven zou ik het meer uitleggen als een enorme stroomstoot op je buik. Ik wilde alleen maar hele rare kreten uitslaken tijdens de weeën, het puffen lukte me niet. Bij mij was het meer een soort huilen als een weerwolf.

Hoe gek het ook klinkt, je kunt beter hele heftige weeën hebben dan ‘flutweetjes’ zoals mijn yogadocente het noemde. De flutweetjes zijn dan wel minder pijnlijk, maar ze zorgen voor een trage ontsluiting terwijl de krachtige weeën je veel sneller tot ontsluiting helpen. Dit is ook goed om je te beseffen tijdens je weeën.

Als je de weeën echt niet meer trekt, of als het te lang duurt en je dreigt ten onder te gaan aan uitputting, onthoud dan dat je altijd om pijnbestrijding kunt vragen. Een ruggenprik heeft mij uiteindelijk geholpen om weer iets aan energie te verzamelen zodat ik James op de wereld kon zetten. Van te voren was ik niet echt een voorstander van dat soort pijnmiddelen maar ik kan nu met recht zeggen dat ik vreselijk blij ben dat dit soort middelen bestaat. Voor een eventuele volgende bevalling weet ik nu namelijk dat de mogelijkheid er is en dat idee is een hele geruststelling. In principe zou het natuurlijke stofje endorfine de pijn dragelijk moeten maken, maar wanneer er ook adrenaline vrijkomt door angst of zenuwen, wordt de endorfine weer tegengewerkt en daardoor kun je dus weer meer pijn ervaren. Dit was bij mij het geval, ik was mega zenuwachtig mijn hele bevalling lang.

Over de ruggenprik gesproken: veel vrouwen zijn bang voor het laten zetten van de ruggenprik. Ik kan zeggen dat het heel erg meevalt. Het is wel de bedoeling dat je stil ligt tijdens het zetten, want het is een ongelofelijk precies werkje voor de anesthesist. Door de weeën kan dit stilliggen soms moeilijk zijn, maar ook dit is prima te doen als je goed luistert naar de anesthesist. De prik wordt tussen twee weeën in gezet. Dus als er een wee voorbij is moet je als een gek gaan liggen en dan kan de prik rustig gezet worden. De huid eromheen wordt eerst met een paar prikjes verdoofd zodat je niet precies het gepiel van de ruggenprik voelt, want er wordt natuurlijk wel een slangetje naar binnen gepropt. Toch heb ik het niet als pijnlijk ervaren.

Omdat de weeën zo pijnlijk zijn, zal je waarschijnlijk weinig verdragen om je heen. Bijna iedereen die extra komt ‘kijken’ bij de bevalling is er eentje teveel. Ik had mijn moeder en mijn vriend bij me, maar ik moet er niet aan denken dat ik er nog anderen bij had gehad. Je bent namelijk enorm op jezelf gefocust. Tijdens de uitdrijving (ik kan maar niet wennen aan het woord maar het omschrijft toch het beste het moment waarop je je kindje naar buiten perst) is het juist wel fijn om veel mensen om je heen te hebben, maar die vind je wel in het ziekenhuispersoneel. Zo kan er namelijk iemand voor je rennen met koude washandjes, bekertjes water, je in je gezicht blazen, je benen in de goede positie houden, je helpen puffen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Voor iedereen is wel een taakje te verzinnen haha. Maar denk dus niet dat het bijvoorbeeld gezellig is om nog twee extra vriendinnen aan je bed te hebben, want geloof mij maar als ik zeg dat je hoofd daar echt niet naar staat.

Hoe vonden andere bevallen dames hun weeën voelen? En zouden jullie een ruggenprik overwegen als je teveel pijn hebt?

Dit vind je misschien ook leuk

18 reacties

  • Reageren
    Manon
    02/05/2015

    Weer een leuk en interessant artikel 😀
    Ik herkende mijn weeën in eerste instantie ook niet totdat ik regelmatige buikpijn had die kwam en ging, toen dacht ik: nou dat zal het wel zijn!
    De weeën rond 6-7 cm vond ik het ergst, toen twijfelde ik voor pijnstilling maar ik ben/was zo bang voor de ruggenprik dat ik het niet gedaan heb. Ben wel blij dat het zonder is gegaan want dan had ik ook een katheter gemoeten en dat lijkt me ook niks 🙁
    Bij mij gingen de weeën op een gegeven moment in mijn liezen zitten tussen elkaar, dus ik kon helemaal niet bijkomen want dan zat ik die ellende in m’n liezen weg te puffen haha. Wat een gedoe allemaal zeg!
    Manon onlangs geplaatst…Suikervrij opvoeden?My Profile

  • Reageren
    Gwen
    02/05/2015

    Ik heb dus twee x een geplande ks gehad. Met ruggenprik. De eerste x was ie heel moeilk te zetten en echt pijnlk, zag er de tweede x dus onwijs tegenop en toen stelde het niks voor haha. Geen weeen gehad de eerste x, op wat naweeen na mr de morfine vanwege de ks deed zijn werk toen. De tweede x had ik al een wk of twee voorweeen em zat vaak al v alles weg te zuchten thuis. Na de ks mega naweeen gehad. Lig je dan in n zhuis bed op je rug met een buikwond waardoor je noway een andere houdig aan kan nemen. Drama! Ze trokken nr mn benen en bleven in liezen hangen. Verschrikkelijk vond ik het!
    Gwen onlangs geplaatst…Tag: Domestic goddessMy Profile

  • Reageren
    Bregje
    02/05/2015

    Wat een leuk stuk! Ik herkende de weeën meteen, vanaf t eerste moment om de 5 minuten. Wist toen nog niet dat het nog 37 uur zo door zou gaan 😉 Ik vond de ontsluitingsweeën het naarste, die bleven tijdens het persen ook steken onder in mn buik. Uiteindelijk was pijnmedicatie niet meer mogelijk dus heb het helemaal zelf gedaan. Heftig! Moest lachen om je stukje over de taakjes op het laatst, klopt helemaal hahaha!
    Bregje onlangs geplaatst…Mijn liefste….(3)My Profile

  • Reageren
    lisette
    02/05/2015

    Mijn weeen herkende ik totaal niet of ik had nergens last van.
    Ja wat rugpijn die dag maar net verhuist was druk aan t uitpakken nog en dingen regelen..
    Om 23:00 braken m’n vliezen
    Om 1:45,kreeg ik wat rugpijnen.vrij lichte pijn dus m’n vriend lekker laten slapen en een kruikje gemaakt..
    En om 215 leek t wel of ik persweeen had..vond ik wat vreemd enndacht dat kan nog niet.
    Om 240,toch de vk gebeld en die kwam meteen even kijken maar dacht ook niet dat het al kon en bij aankomst was ik zonrustig de weeen aan t opvangen…ze zei we gaan even kijken maar verwacht niet dat je meer dan 4cm hebt.
    Vervolgens 9cm! Dus meteen naar t ziekenhuis want ik moest wee versterkers anders zou ik teveel bloed kunnen verliezen..weeen kwamen pas om de 5 a 6 minuten.
    Na in t ziekenhuis nog 10 persweeen weg gepuft te hebben is na 16 min uitdrijving (ja echt een raar woord) onze kleine man om 05:06 geboren.. Op 04/04
    Ze hadden t nog niet meegemaakt dat iemand zo rustig en snel bevallen is van de eerste..

    Helaas wel twee lagen gescheurd..maar dat nemen we voor lief ;-),

  • Reageren
    Joyce
    02/05/2015

    Goed stuk! Bij Aron had ik continu weeën verschrikkelijk! Uiteindelijk ook een ruggenprik gehad. Bij Sofie was het allemaal zo anders, ik kon de weeën prima weg puffen, het deed wel pijn maar was niet het einde van de wereld. Door dat he tmaar vier uurtjes duurde had ik wel veel last van mijn naweeën. (In combinatie met borstvoeding)
    Joyce onlangs geplaatst…Joyful missions: MayMy Profile

  • Reageren
    Michelle
    02/05/2015

    Als de mate van menstruatie klachten een maatstaf is voor de heftigheid waarin m’n baarmoeder pijn doet teken ik voor een keizersnee :/

  • Reageren
    Fraukje
    02/05/2015

    Dan bof ik beide keren maar met mijn ‘flutweetjes’, ik had binnen een half uur 8cm ontsluiting de tweede keer en de eerste keer binnen twee uur.
    Veel mensen zeggen : als je een wee hebt, dan weet je het wel.
    Maar dat had ik dus niet..
    Sommige menstruatiekrampen waren in mijn geval tig keer pijnlijker en dan ook nog eens zonder geweldig resultaat (baby in je armen).
    Maar wat ook kan, dat je geen persweeën hebt, dat had ik bij de eerste. Dan moet je dus op eigen kracht keihard persen. Bleh, uitputtend is een understatement.

  • Reageren
    Francesca
    02/05/2015

    Weeen…. Zooo niet mijn favo bezigheid… Bij mn zoon heel even (laatste 20 mins van ontsluitingsfase) pijnbestrijding gehad in de vorm van remifentanil (pompje). Heerlijk spul, het opvangen ging beter, ik lag wel helemaal high in bed. Dubbele tong “lalalaaaalala” en af en toe heel even in slaap. Zodra de persweeen kwamen koppelen ze je af van het pompje en ben je weer helemaal bij (voordeel) om je op de wereld te duwen (uiteindelijk met hulp van de vacuuum… Jipppieee! :/)
    Bij dochterlief probeerde ik eerst zonder pijnbestrijding ( net als bij zoonlief trouwens) maar bij haar waren de weeen veeeeeel erger en pijnlijker dan bij mn zoontje. Tot zover de fabel dat “de tweede makkelijkerrr!!!” Not… Ze waren om diverse redenen erger. Ik wilde weer een pompje, maar nadat ik er 10 mins van had “genoten” werd het weggenomen omdat mn meisje erop reageerde.. Alsin… Ze verzwakte… De pijn was erger om 2 redenen: Nr 1 ze werden dit keer opgewekt (o..m..g… Want een hell) want mevrouw lag dwars, ze hadden haar gedraaid (versie) en in mn bekken geduwd en mn vliezen gebroken want ze niet kon indalen (lekker bezig) ze moesten dus kunstmatig de bevalling opgang helpen want het werd te link. Nummer 2: ze lag sterrekijker (wisten ze niet…) waardoor het allemaal niet lekker past. Au au au… Bij zoonlief heb ik netjes kunnen puffen, bij dochterlief heb ik alleen maar gehuild en geloeid. Alleen dat hielp met de pijn.
    Pijn…hoe het voelt? Ken je het als je hele been in de kramp staat? Of die keer dat je iets verkeerds heb gegeten en je aan de diaree zit incl enorme darmkramp? Nou dat x 1000 ongeveer, dan heb je wel een idee… Beide kids gezond en wel, we maken het goed en zijn super gelukkig. Geen fijne herinneringen aan de bevallingen maar dat is toch verleden tijd.
    Francesca onlangs geplaatst…Gaaf voorbeeld van contouring (make-up)My Profile

  • Reageren
    Kim
    02/05/2015

    Oh jeetje! Ik begin nu toch wel een beetje bang te worden haha. Ik schuif mijn bevalling het liefst voor me uit en praat er met niemand over maar misschien is dat toch een heel slecht idee want over 4 maanden is het al zover.
    Kim onlangs geplaatst…Victoria’s Secret Gift Set.My Profile

  • Reageren
    Eva
    02/05/2015

    Goed dat je dit deelt en bijzonder om te lezen hoe jij het ervaren heeft. Ik vind dat je het heel goed beschrijft. Wel heb ik een andere ervaring. En ik wil graag mijn ervaring vertellen, want bij mij voelde het heel anders. Omdat ik het boek duik in je weeën had gelezen wist ik dat de weeën ertoe dienden om mijn kindje eruit te krijgen. Ik had gewenst dat de weeën in de nacht Zouden komen zodat ik gebruik kon maken van mij halve slaapstand. Ipv dat ik de hele dag zou wachten tot het eindelijk genoeg zou zijn. Gelukkig voor mij ging het ook zo. Het voelde als heftig opkomende sterke buikkrampen. Ik voelde ook dat het omhoog kroop en bij het meest heftige stuk sterk afnam. Het hielp mij om mij vast te houden aan het bed en mijn lijf te schudden. In de vroege ochtend werd het heel heftig. Gelukkig was mijn bad gereed en kon ik in het warme water glijden wat mij hernieuwde kracht gaf om door te gaan. Toen het steeds heftiger en sneller werd heb ik vanuit m’n binnenste gewenst dat ik genoeg ontsluiting had! Ik vroeg de verloskundige te kijken. Zij dacht van niet. Maar torens ze toch voor me keek was het 10 cm. In 10 minuten! Want daarvoor was het nog 6cm. Ik kon beginnen met persen. Mijn man zat achter mij en gaf mij kracht om door te gaan en te persen. In mij. Beleving hebben we het samen gedaan. Het was heel mooi en krachtig. Het meeste pijn deed nog dat een stukje uitdrijving van het hoofdje ergens doorheen. Maar toen was het ook klaar. De naweeën en alles nam ik voor lief! Het was een wonder om ons kleine meisje in onze handen te hebben! Liefs, Eva

  • Reageren
    Carlijn | Copy & Beauty
    02/05/2015

    Een heel handig artikel voor mij, ter voorbereiding. Thanks! Ik heb me de laatste weken veel ingelezen over bevallingen en weeën, maar besef me ook dat iedere vrouw een bevalling anders ervaart en ik er dus ook weer niet te veel mee bezig moet zijn. Ik zie het wel, laat het maar op me afkomen. Er is trouwens een zeer realistische kans dat ik met een keizersnede ga bevallen, aangezien de onderste van de tweeling in stuit ligt. Hoor dat over een paar weekjes, spannend.
    Carlijn | Copy & Beauty onlangs geplaatst…Review: kwastenset van BornPrettyStoreMy Profile

  • Reageren
    Manouk
    02/05/2015

    Ik had van het begin af aan weeën in mijn rug en benen en die kreeg ik met geen mogelijkheid weg gepuft. Mijn vriend heeft tijdens elke wee op mijn rug gedrukt en dat verlichte de pijn wel een beetje. Maar op een gegeven moment kon ik echt niet meer en toen ben ik blij dat ik het gekozen voor een ruggenprik. Ik was hier van tevoren erg bang voor, maar ik voelde echt helemaal niks. Maar het hebben van je eigen kind is de pijn dubbel en dwars waard en daardoor ben je de pijn écht weer zo vergeten. Uiteindelijk ben ik bevallen met een keizersnede en heb ik wat last gehad van naweeën tijdens de borstvoeding, maar dit was ook niet onwijs pijnlijk gelukkig.

  • Reageren
    Nesrin
    02/05/2015

    Leuk onderwerp Sanne. Ik zou hier een blog kunnen schrijven in dit veld hier 😉

    Bij mijn dochter dacht ik na de eerste set weeën kom maar op met de keizersnede cause I’m not gonna do this 😉

    Bij mijn zoon had ik een natuurlijke bevalling en was het afzien.

    Ik mag niet klagen want kijk met een glimlach terug.
    Nesrin onlangs geplaatst…Paniek in de badkamer! Hoofdhuid, shampoos & ingrediëntenMy Profile

  • Reageren
    Lifesabout
    02/05/2015

    Interessant om te lezen! Ik heb een spoedkeizersnede bij Sarah gehad en dus geen weeën. Ik zal ook nooit weten hoe weeën voelen en door dit te lezen kan ik ze toch nog een beetje voelen 😉
    Lifesabout onlangs geplaatst…Memory Lane. 26 april – 2 meiMy Profile

  • Reageren
    Elisabeth
    02/05/2015

    Heel herkenbaar, ik herkende ook niet meteen dat ik weeën had. Voor mij voelde het meer als darmkrampen. Maar na een uur had ik het wel door hoor! Gelukkig kwamen ze meteen om de paar minuten en was ik er in een uur of zes vanaf.
    Ik vind het Engelse woord voor weeën ook zo mooi, labour. Want het is echt hard werken hoor!
    Elisabeth onlangs geplaatst…Cosmopolitan Body SpecialMy Profile

  • Reageren
    Carmen
    03/05/2015

    Mooi beschreven, ik werd ‘s nachts wakker met flinke rugpijn ik was toen 33,6 weken zwanger. Ik kon het toen niet plaatsen na een uur maar de verloskundige gebeld. De verloskundige adviseerde mij op 2 paracetamollen te nemen en verder te slapen, en als de pijn er de volgende morgen nog zou zijn moest ik maar even bellen. Nou natuurlijk geen oog dicht gedaan 2 van die witte tabletten nou dat hielp echt niet. Tegen 6 uur half 7 gebeld en ze kwam. Ze controleerde mij direct en ik zat op 4 cm. Direct naar het ziekenhuis, in het ziekenhuis hebben ze tog besloten om het te remmen. Als ik 1 dag later was geweest dan was mijn dochter gewoon geboren. Toen met 4 cm ontsluiting en continu voorweeën moeten lopen. En de dag dat ze weer doorzette was met 39 weken. Toen leek net of de voor weeën zich omzette in menstruatie kramp. Toen ik zo iets had van ja er zit zeker wel structuur in heb ik naar de verloskundige gebeld. Die hebben toen mijn vliezen gebroken. En toen heb ik een uur lang een weeën storm gehad nou ik dacht; DIT GA IK NOOIT MAAR DAN OOK NOOIT MEER DOEN. Na een uur controleerde ze om te kijken hoe ver de cm waren, zo dat ik dan evt. Naar het ziekenhuis kon. Nou 10 cm en persen maar. Geen persweeën gehad dus zo maar in de ronteweg wat gedaan voor mijn eigen gevoel. Echt heel zwaar toen de verloskundige mij echt boos gemaakt en toen was ze er ook zo. Dat duurde ong. Een uur bij elkaar. En nu denk ik het viel allemaal wel mee en als ik naar mijn dochter kijk (die nu toevallig een lekker slaapje op mijn arm doet) denk ik, daar wil je er zo meer van hebben. Nou een heel verhaal haha!

  • Reageren
    Angela | Great Body & Skin
    03/05/2015

    Haha vriendinnen erbij, ik moet er echt niet aan denken! Ik wil wel heel graag mijn moeder (tja, deze volwassen vrouw zal toch altijd een beetje een mamaskindje blijven) en logischerwijs (?) mijn vriend erbij hebben.

    Wb die weeën en yogacursus: ik zit niet te springen om een bevallingscursus omdat ze in mijn ogen wat te zweverig en gewoon niet to-the-point zijn. Ik heb helemaal geen zin om met een stel voruwen te gaan zitten puffen. Snap je wat ik bedoel? Hoe kijk jij daar tegenaan? Denk jij dat het voor de bevalling toch verstandig is om naar zo’n yogacursus ofzo te gaan? Mijn VK is er nogal vaag over en zegt alleen dat zo’n cursus niet hoeft, alleen als je het zelf graag wilt. Ik zie trouwens niet op tegen de bevalling. Dank je wel alvast!

    Oh en uitdrijving klinkt echt alsof er een duiveltje uit moet hihi!
    Angela | Great Body & Skin onlangs geplaatst…Zwangerschapsupdate: De Buikenfoto’s!My Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.