Wat ik geleerd heb van mijn eerste bevalling

Nu de tweede bevalling in zicht is denk ik vaak na over mijn bevalling van James. Ik vroeg me laatst af: wat heb ik nu echt van die eerste keer geleerd?

Een makkelijke zwangerschap betekent niet dat de bevalling ook gemakkelijk zal zijn. Mijn eerste zwangerschap ging me, net als deze zwangerschap eigenlijk, behoorlijk goed af. Ik vind zwanger zijn heerlijk. Zowel mentaal als fysiek voel(de) ik me on top of the world, mijn haar zit beter dan ooit, mijn huid glanst als nooit tevoren en zo kan ik nog wel even doorgaan. Anyway, als je zwangerschap fantastisch is wil dat natuurlijk niet zeggen dat je bevalling dat ook is. Bevallen is gewoon héél heftig (althans dat vind ik, het is voor je lichaam een totale uitputtingsslag waar je dagen en soms weken van moet bijkomen). Kan je je fysiek nog zo fit voelen tijdens je zwangerschap en je huid nog zo mooi glanzen, het zegt allemaal niks over het moment dat je je kind daadwerkelijk ter wereld gaat brengen.

Een ruggenprik betekent niet dat je bevalling geen pijn of moeite meer kost, integendeel. Tuurlijk, het is een fijn middel om de heftige weeënpijnen te onderdrukken, maar de nasleep ervan (zoals een vacuümpomp incl. knip, katheter) vond ik behoorlijk naar en eerlijk gezegd niet opwegen tegen de positieve effecten. Dat betekent overigens niet dat ik de ruggenprik voor mijn volgende bevalling geheel wil uitsluiten, er zijn immers genoeg scenario’s te bedenken waarbij deze pijnstilling wel echt uitkomst biedt.

Als de eerste vier centimeter als een tierelier gaan betekent het niet dat de laatste centimeters eveneens vlot gaat. Oh man wat ging ik die eerste paar centimeter lekker. Ik heb gewoon nog gewinkeld terwijl de ontsluiting al aan de gang was. Af en toe en stoppen met lopen om ergens tegenaan de leunen en een klein weetje weg te zuchten en we gingen weer door. Vol goede moed ging ik naar het ziekenhuis, alwaar mijn ontsluiting al gauw stopte en bleef hangen op vijf centimeter. Ik had het dus niet voor mogelijk gehouden dat de laatste centimeters onwijs traag zouden gaan. Ik dacht juist eerder dat het andersom zou zijn: de eerste centimeters in slakkentempo en de laatste centimeters razendsnel. Hoe onwetend..

Dat je buik echt een hele rare flubber is als je net je kind hebt uitgepoept. Net als dat ik onwijs benieuwd was hoe de ontwikkeling van een ‘plopnavel’ zou verlopen (je weet wel, zo’n uitstekende navel die je veelal krijgt in de zwangerschap), was ik ook zeer nieuwsgierig naar het fenomeen ‘buik na de bevalling’. Nou dat heb ik geweten. Wat werd die buik een rare flubber! Tuurlijk, het mag geen prioriteit heten als je net een klein wondertje op de wereld hebt gezet, maar ik vond het gewoon niet echt een vrolijk gezicht en heb me serieus afgevraagd of dat ooit nog wel weer goed zou komen (en ja, dat komt het). In dit artikel zie je de foto’s van mijn buik na de bevalling.

Dat een bevalling voor mannen ook ontzettend heftig is. Ze hoeven dan misschien geen pijnen te doorstaan (oké, in mijn geval wel gezien ik mijn vriend bij iedere wee tijdens het puffen door elkaar schudde..) maar de man moet wel machteloos toekijken terwijl zijn vrouw aan het lijden is. Wij vrouwen zitten tijdens de bevalling bovendien in onze eigen ‘pijnbubbel’ en roes waardoor we veel niet meekrijgen, maar mannen daarentegen maken alles bewust mee. Mijn vriend heeft nog trauma’s van de vacuümverlossing die ik kreeg terwijl ik er zelf nog maar weinig van kan herinneren (misschien maar goed ook). Daar komt bij dat mannen natuurlijk ook uren en uren achtereen wakker zijn en het daarbij met een stuk minder adrenaline moeten doen dan hun vrouw; niet gek dus dat zij na de bevalling doodmoe zijn terwijl wij vrouwen vaak helemaal hyper zijn de eerste uren. Laat overigens duidelijk zijn dat ik mijn vriend absoluut niet heb horen klagen na die tijd, maar als we het over mijn eerste bevalling hebben dan is me wel duidelijk dat het voor hem ook echt geen pretje is geweest.

>> Volg me ook op Instagram!

Zijn er punten waarin jij je herkent?

Dit vind je misschien ook leuk

7 reacties

  • Reageren
    Elisabeth
    09/10/2017

    Ik heb ook een soort ‘leerpunten’ op n rijtje gezet, voor ik aan mn tweede bevalling begon. Heeft echt geholpen, ik wist precies wat ik wilde en kon het goed vertellen. Ook toen het ineens allemaal heel snel en chaotisch ging.
    Elisabeth onlangs geplaatst…Ojee, wat staat ons nog te wachten?! 😉My Profile

  • Reageren
    Yvonne
    09/10/2017

    Mijn zwangerschap was heerlijk en -eerlijk gezegd- mijn bevalling ook. Ik zou het zo weer op die manier willen, maar ja je hebt het niet voor het zeggen he. Het duurde bij mij “maar” 8 uur. Wel 7 uur weeenstorm ivm inleiding maar ik vond het (sort of) fijn om alles bewust mee te maken.
    Ik herken wel die pijnbubbel heel erg waar je het over hebt. Je lichaam regelt dat toch op een of andere manier. Heel bijzonder vind ik dat.
    Ik gun jou in ieder geval een goede, fijne bevalling, zoals ik had.

  • Reageren
    Jodi - lief thuis
    09/10/2017

    Net bevallen van de tweede en merkte dat naast deze herkenbare punten ook je lichaam heeft geleerd van de eerste bevalling. De dingen due ik moeilijk of heftig vond bij de eerste besproken met vk en nu ging t zoveel fijner
    Jodi – lief thuis onlangs geplaatst…De indeling van de commode voor kleine broer…My Profile

  • Reageren
    Yvonne
    09/10/2017

    Mijn twee zwangerschappen waren heerlijk! Eerste bevalling vond ik echt horror. De pijn was al ondraaglijk vanaf 2 centimeter en er was in het vruchtwater gepoept. Dus naar het ziekenhuis, waar de weeen werden gestimuleerd. Het duurde 24 uur en uiteindelijk kreeg ik een vacuümpomp en duw op mijn buik, waardoor mijn ribben gekneusd waren. Ik heb een week in het ziekenhuis gelegen om bij te komen. M’n dochter idem dito op de high care. Nee, en dan mijn tweede bevalling. Binnen 4 uurtjes gepiept en gewoon thuis! Ik was eerst ook nog aan het winkelen en ik voelde wel wat krampjes, maar toen was het achteraf gezien al dik aan de gang. Ik had ook nog een afspraak bij de verloskundige en uitte mijn vermoedens,, maar zij vond me er nog zo kwiek uitziet dat ze dacht: mwah, ik hoef niet te checken of je ontsluiting hebt. 2 uur later had ik al 9 centimeter ontsluiting….En de pijn was net een hevige menstruatie; zooo anders en prima te doen!
    Yvonne onlangs geplaatst…Waarom ik na 10 jaar weer buitenshuis ga werkenMy Profile

  • Reageren
    Iris
    09/10/2017

    Alles haha, héél herkenbaar!!

  • Reageren
    Anne
    09/10/2017

    Ik mag hopen dat als ik ooit een tweede bevalling mee mag maken dat het zo verloopt als mijn eerste… 8.15 douche vanwege buikkramp… 8.30 bellen naar de vk.. 8.45 terug gebeld worden kom maar naar het ziekenhuis.. in de auto breken rond 9.00 mijn vliezen… om vervolgens in de auto te beginnen met persen.. lopend het ziekenhuis in ging niet meer.. dus met de rolstoel naar binnen om 9.10. Eenmaal in de kamer zie ik mijn schoenen vliegen en me broek.. en hoor wat een haaar!!! Mijn partner vraagt of hij even mijn moeder kan bellen dat het begonnen is… VK zegt doe maar niet dan mis je de geboorte van je dochter. 9.24 onze eerste dochter geboren!

  • Reageren
    Mar
    12/12/2017

    En een fijne zorgeloze snelle bevalling zegt ook niks. Het wat top, maar ik kreeg een dag erna complicaties waar ik heel lang gedoe van heb gehad. Dat vond ik echt een tegenvaller.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge