De waarheid over de moeder die ik ben

Het is dinsdagavond, half 11. Voordat ik naar bed ga check ik zoals altijd nog even bij mijn kleine vent. Hij is in diepe rust, het ontroert me.

Zo stil, zo lief als hij daar ligt. Met aap, nijn, beer en amie stevig in zijn armen.

Ik denk terug aan de fijne dag die we hebben gehad. Hoe we samen naar het station gingen om treinen te kijken, hoe we daarna een saucijzenbroodje bij de bakker haalden omdat hij die altijd zo lekker vindt, en hoe hij daarna thuis bij mij op de bank kroop om samen een boekje van Nijntje te lezen. Kon ik hem maar altijd zo vasthouden, zoals hij daar bij mij lag, dacht ik nog. Zijn hoofdje tegen mij aangevlijd en zijn oogjes verwachtingsvol op het boek gericht.

Wanneer ik die avond in bed stap, mijmer ik over mijn rol als moeder. En vooral: wat voor moeder ik nu eigenlijk ben.

De moeder die ik nu ben..

Is niet perfect. Dat is overigens ook niet mijn streven als moeder. Ik weet niet eens of perfecte moeders bestaan. Ik wil een goede moeder zijn, maar geen perfecte.

Is niet altijd even in balans. Soms voel ik me dwalende en wil ik wel wat meer met beide benen op de grond staan.

Is soms onzeker. Te vaak misschien wel. Ik zou het minder moeten zijn. Maar voor mij brengt het moederschap veel onzekerheden met zich mee.

Vindt het moeilijk haar huis netjes te houden. Tja, ik ben geen perfecte moeder en ook zeker geen perfecte huisvrouw…

Zou soms wel meer dan 24 uur in een dag willen hebben…

Mag wel wat consequenter zijn. Ik wist vanaf het begin al dat ik dit moeilijk zou vinden, consequent zijn en bij mijn standpunt blijven als James iets echt niet mag.

Beangstigt het soms hoe snel de kindertijd eigenlijk gaat, hoe snel James al is gegroeid van baby naar dreumes.

Kent het belang van het belang van quality time hebben, alleen of met mijn partner.

Maakt zich snel druk om kleine dingen.

Is in andere opzichten rustiger geworden dan dat ik vroeger was.

De moeder die ik nu ben is weer anders dan de moeder die ik morgen ben. Maar bovenal, geniet ik volop van mijn rol als moeder. Altijd. Elke dag weer.

 

Dit vind je misschien ook leuk

11 reacties

  • Reageren
    Carlijn
    25/07/2016

    Mooi Sanne! Wat heb je dit supermooi opgeschreven! Heb er niks anders over te zeggen…

  • Reageren
    Mama Lifestyle Blog
    25/07/2016

    Mooi verwoord Sanne! Ik ben ook verre van perfect, heb niet alles op orde, maak soms fouten, schenk mijn kinderen soms te weinig aandacht omdat ik (te) druk ben met werk, maar ik houd zielsveel van mijn kinderen. Het gaat veel te snel, mijn kinderen zijn alweer 4 en 7. Soms zou ik willen dat ik de tijd eventjes stil kon zetten of zelfs terug kon draaien. Dat gaat helaas niet. Proberen te genieten van en met je kinderen klinkt cliché, maar het is zó waar.

  • Reageren
    Angela - Mama met passie
    25/07/2016

    Wat mooi geschreven Sanne! Ik zou stiekem weleens wat dagen terug willen kijken. De dag dat ze voor het eerst mama zei. Haar eerste hapje. Dat ze omrolde. Alle mijlpalen, maar ook de momenten toen ik met mijn handen in het haar zat. Gewoon alles vanaf een afstand bekijken en dan te zien dat ik het echt zo slecht nog niet doe, zelfs in die momenten die moeilijk of lastig zijn.

  • Reageren
    Nicole
    25/07/2016

    Mooi geschreven! Het gaat allemaal veel te snel inderdaad.

  • Reageren
    Kelly
    25/07/2016

    Wat ontzettend eerlijk geschreven. Je durft eerlijk en kritisch naar jezelf te kijken, maar tussen alle tekst door lees ik dat je gewoon een hele goede moeder bent!

  • Reageren
    Leonie
    25/07/2016

    Wat een mooi open en eerlijk artikel. Ik ben heel benieuwd wat ’t moederschap mij gaat brengen en veranderen…

  • Reageren
    Kim - Kimsbloglife
    25/07/2016

    Heel mooi geschreven Sanne. Ik ben zelf nog geen moeder maar kan me er wel iets bij voorstellen… Ik denk dat het heel normaal is dat je soms onzeker bent en niet alles perfect doet… Perfect bestaat inderdaad niet volgens mij 🙂 Maar uit dat eerste stukje blijkt een enorme liefde voor je kleintje en dat is het allerbelangrijkste!

  • Reageren
    Sanne
    25/07/2016

    Mooi stuk, Sanne! Ik blijf jouw schrijfstijl heerlijk vinden.

  • Reageren
    jodi - liefthuis
    25/07/2016

    Mooi, en zo herkenbaar. Hoe kan het dat mijn kleine man nu al zo groot is en zoveel kan terwijl hij een jaar geleden nog als een new born in mijn armen lag. Ben ik ook zoveel veranderd? Volgens mij niet, maar waarschijnlijk wel.

  • Reageren
    Astrid
    25/07/2016

    Wat mooi… Ja niemand is perfect, maar ik denk altijd maar zo: zolang ik bezig ben met te proberen de beste moeder te zijn, ben ik verdomd goed bezig 😉 Ik kijk ook altijd even voordat ik ga slapen en stroom dan ook altijd over. Zo lief…

  • Reageren
    Angela | Great Body & Skin
    01/08/2016

    Er was eens … een perfecte mama. Toen werd ze moeder. Punt.
    Angela | Great Body & Skin onlangs geplaatst…Terug van Weg Geweest: De Impact van een BabyMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.