Vandaag voelde ik me even geen goede moeder

Met een schuldgevoel kuste ik de kinderen goedenacht. Ik was niet de beste moeder vandaag ging er door me heen.

Soms dan is mijn lontje kort, te kort. Dan is het gevlieg en geren voor de kinderen en het constante ‘mama-geroep’ en gehang aan mijn been me even te veel. Zeker als ik ook nog andere dingen moet doen. Vandaag was zo’n dag.

Toen ik net mijn koffie onder het apparaat vandaan haalde werd ik gebeld door de juf, of ik James – die alleen de ochtend zou meedraaien op school –  weer kwam halen. Het was toch te intens voor hem. Teveel lawaai. Te druk. Teveel prikkels. Dus schoot ik, een uurtje nadat ik hem gebracht had, in mijn jas en haastte ik me wederom naar school.

En zo zat ik om 10 uur weer thuis met twee kinderen. We keutelden wat aan en knutselden wat, luisterden Sinterklaasliedjes en maakten tosti’s. Allemaal hartstikke pais en vree. Maar toen kwam het moment dat ik écht even iets voor mijn werk moest doen wat ik niet langer kon uitstellen. Ik had er de dag (en de nacht) ervoor al over zitten stressen, omdat ik weet dat iets gedaan krijgen met twee kinderen om me heen een hele uitdaging is.

En, zoals ik al eerder schreef, zijn stress en ik absoluut geen goede combi. Ik zag de tijd doortikken en ik wist dat ik langzaamaan moest gaan starten met een opdracht die niet kon wachten. Iedere keer wanneer ik dacht even mijn laptop open te klappen was er wel iets. De kinderen waren aan het treiteren, Isé begon te brullen als ik bij haar vandaan liep, James had honger, Isé wilde niet slapen, mijn notitieboek werd aan flarden gescheurd, en zo kan ik nog wel even doorgaan. De sfeer werd er niet bepaald gezelliger op en mijn geduld werd behoorlijk op de proef gesteld. Ondertussen hijgde de deadline in mijn nek.

Ondanks dat ik weet dat ik beter kalm kan blijven in zo’n situatie, viel ik toch een paar keer tegen de kinderen uit. “Houd nou toch eens op met dat gejank!” hoorde ik mezelf op een gegeven moment zeggen. Het floepte eruit voordat ik het door had. Maar het kwam vanuit mijn tenen. Ik kon er even niet meer tegen. Niet onder de omstandigheid dat ik ook nog iets af moest hebben.

De dagen met twee kinderen zijn soms behoorlijk intens. Bovendien moet ik er ook best aan wennen dat ik James nu weer hele dagen om me heen heb. Nu is gebleken dat zelfs een ochtendje school voor hem al teveel is, zal dat de komende weken ook nog wel zo blijven. Toch blijft het een kleuter die gewoon rijp is voor de basisschool en die simpelweg narrig wordt van het grootste deel van de dag in huis zitten. Tel daarbij op dat zijn zusje nu ook in de – laat ik het zo stellen – ondernemende fase is beland en je begrijpt dat mijn tax geregeld wordt bereikt.

Al vrij snel nadat ik mijn frustratie heb geuit komt er echter ook een schuldgevoel om de hoek kijken en vraag ik mezelf af of ik het nou echt niet even anders had kunnen aanpakken.

Herken jij die momenten dat je er echt even doorheen zit?

Dit vind je misschien ook leuk

29 reacties

  • Reageren
    Didi
    23/10/2018

    Herkenbaar. Thuis werken met kinderen thuis is niet te doen. Kan je vriend niet even bijspringen of is een oppas aan huis niet iets? Kan jij je terug trekken en hoeven de kinderen het huis niet uit.

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/10/2018

      Af en toe springt mijn vriend wel bij ja. En ik heb natuurlijk twee dagen in de week opvang. Maar het was herfstvakantie dus had ik even geen gastouder.

  • Reageren
    Eke
    23/10/2018

    Wat ben ik intens blij dat jij deze gevoelens ook hebt! Ik vind het superrot voor je, want het is niks om je zo te voelen, maar het sterkt me als medemoeder. Tips heb ik niet, maar weet dat ik aan je denk en met je meevoel!

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/10/2018

      Ja volgens mij is het iets heel gewoons om af en toe gillend gek te worden. Maar vind ook dat ik me op zo’m moment moet leren beheersen.

  • Reageren
    Marije
    23/10/2018

    Helemaal herkenbaar hoor en ik heb er maar 1 🤣! Het is denk ik ook volkomen normaal als mama zijnde dst je ook je grenzen hebt toch? Je kan soms de klok er al op gelijk zetten dat als je iets moet doen met een kind om je heen dat het niet gaat lukken omdat ze uitgerekend dan moeten gaan etteren 😉! Ik voel me dan ook een slechte moeder maar soms is het gewoon even niet anders en volgens mij valt het wel mee dat we ‘slecht’ zijn 😁 succes hoor!

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/10/2018

      Blij dat jij het ook herkent!

  • Reageren
    Marloes
    23/10/2018

    Helemaal herkenbaar lieverd en je kunt er niet altijd iets aan doen. Jij bent ook een persoon en bestaat niet alleen maar om te dienen 😉 voel je je er niet vervelend over, laatst zag ik een filmpje dat kinderen voornamelijk de leuke dingen onthouden en dat zelfs de kleine lieve dingen enorm groot worden in hun hoofd. Daar houd ik me ook aan vast op de moeilijke dagen. Succes lieve Sanne!!
    Marloes onlangs geplaatst…Hoe bereik je je doel?My Profile

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/10/2018

      Thanks voor je lieve reactie! En wat een mooi filmpje! Zeker iets om te onthouden.

  • Reageren
    Laura
    23/10/2018

    Ik ken het wel. Tijd om even tijd voor jezelf te nemen. Heb het ook wel hoor. Heel herkenbaar

  • Reageren
    A
    23/10/2018

    Oh ja. Natuurlijk is dat herkenbaar. Heel gek maar geen enkele moeder schijnt perfect te zijn 😉
    Maar serieus. Ik herken het echt, en ook het schuldgevoel. Want ik wil het vaak wel perfect doen en toch weer niet en toch weer wel.
    Nu mijn man 3,5 maand naar het buitenland is voor zijn werk vind ik het maar moeilijk om altijd geduldig te zijn. Als je niet alleen de hele opvoeding maar ook de rest van het huishouden en je werk ineens alleen moet doen. Respect voor alleenstaande mama’s en papa’s. Die hebben dat altijd!
    Anyway. Hoort erbij en het eeuwige schuldgevoel ook ben ik bang 😉

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/10/2018

      Je man 3,5 maand in het buitenland lijkt me zeker pittig! Knap hoor, hoe je het doet!

  • Reageren
    Bregje
    23/10/2018

    Héél herkenbaar! De ene dag is er geen vuiltje aan de lucht, de andere dag ontploft ik bij de miljoenste keer ‘maaaamaaaaaa!’
    Toch een schrale troost dat we niet de enige zijn 😉
    Bregje onlangs geplaatst…Kipsalon – comfortfood in een handomdraai!My Profile

  • Reageren
    Sanne
    23/10/2018

    Heel herkenbaar… Hier een autist die vakantie heeft. Zeven jaar, geen vriendjes in de buurt of clubjes en dus de hele dag met mama wil spelen. Man werkt en ik ben dus thuis met hem en zijn broertje van bijna 4. Ook autisme, praat niet maar wil wel de hele dag je hand pakken om je overal naartoe te trekken. Ik ben al door koekjes bakken, knutselen, badderen heen en ho wacht, er krijst er alweer een..
    Aaaaaahh

  • Reageren
    Yvonne
    23/10/2018

    Ik zou het gek vinden als je dit niet zou hebben! En iedere moeder die dit soort dagen niet heeft die liegt…We vliegen toch allemaal wel eens uit naar onze kinderen om vervolgens te denken: wat zeg ik nou?! Je bent ook maar een mens. Ik zeg geregeld “sorry” tegen mijn zoontje als ik uitgevlogen ben tegen hem en ik achteraf vond dat hij dat niet verdiend had.

    Misschien zit je niet te wachten op advies maar wat ik in jouw situatie absoluut zou doen is Isé naar een kinderdagverblijf brengen voor minstens 2 dagen per week. Goed voor haar (bij andere kindjes zijn) en zeker goed jou. Rust voor iedereen. Is toch niet meer dan normaal als je werkt? Maar dat is iets wat ik zou doen. Iedereen moet doen waar ze zich goed bij voelt..

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/10/2018

      Isé gaat gelukkig wel twee dagen in de week naar een gastouder. Maar afgelopen week was het herfstvakantie, dus even geen opvang. En het is inderdaad volkomen normaal, maar vind wel dat ik me moet leren beheersen in zo’n situatie.

      • Reageren
        Yvonne
        23/10/2018

        Ok, dat is het verschil tussen kinderdagverblijf en gastouder denk ik… Gastouder heeft herfstvakantie? Ik heb nooit veel voordelen gezien aan gastouder t.o v. kinderdagverblijf (maar dat is een heel andere discussie ;))
        Hoe dan ook, hoop dat James sowieso snel opknapt want dit is voor hem ook niet fijn.

  • Reageren
    Esther
    23/10/2018

    Ik herken het zeker. En dan heb ik er maar 1 en fulltime moeder. Dochter wordt in januari 3.
    Heb regelmatig van die dagen die ik liever zou overslaan. Ach….we doen allemaal ons stinkende best, maar soms lukt het gewoon even niet.

  • Reageren
    Lieke van Veen
    23/10/2018

    Wat vervelend dat je je zo rot voelde! Ik begrijp heel goed dat het lastig is om alles tegelijk te doen. Misschien toch een oppas regelen en ergens een plekje op een kantoor zoeken, zodat je rustig je werk kan doen. Heel veel succes! Je bent heus geen slechte moeder hoor.

  • Reageren
    Tamara
    23/10/2018

    Ooh zo herkenbaar! En hier ook maar 1 kindje. Is trouwens een kinder gehoorbeschermer niet iets voor James. Kan hij soms wel wat dingen doen maar krijgt hij niet alle prikkels en geluiden van buiten mee.

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/10/2018

      Een gehoorbeschermer is zeker geen gek idee!

  • Reageren
    Carina
    23/10/2018

    Heel herkenbaar! En ook heel normaal denk ik ;). Ik kan me soms ook echt schuldig voelen na zo’n dag.

    En ze voelen het ook gewoon aan dat je gestresst bent.. dan worden ze alleen maar lastiger hè!

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/10/2018

      Ja dat idee heb ik dus ook, dat ze haarfijn aanvoelen als ik even gestrest ben!

  • Reageren
    Natasja
    23/10/2018

    Heel erg herkenbaar met 2 meiden van 1,5 en 3,5, die net op de momenten dat je even iets moet doen (eten maken, was ophangen etc) ruzie gaan maken. Dan schiet ik ook weleens uit mijn slof!

  • Reageren
    Tineke
    23/10/2018

    Oh joh zo herkenbaar dit en ik heb er maar 1 maar die is nogal ondernemend ook met 1,5 en soms werken haar oren niet helemaal goed geloof🤐😉 Zeker met dit weer als het de halveert regend is het wel een uitdaging en dan heeft manlief ook nog eens late dienst dus geen aflossing tot ze in bed ligt. Voel je niet schuldig je doet je best weet dat het niet goed is en daar kun je mee verder, en dat proberen anders te doen, we zijn allemaal maar mensen en moeders zijn ook niet perfect.

  • Reageren
    Manouk
    23/10/2018

    Heel herkenbaar. Ik baal dan ook echt aan het einde van de dag van mezelf. Mijn kinderen merken het ook echt als ik tot 10 (of 100 haha) aan het tellen ben om niet boos te worden en al op 9 zit. Maar als ik zo’n moment heb dan zeg ik sinds kort: “Sorry dat mama even boos werd, maar jullie waren een beetje stout en mama kon het even niet meer aan”. En ik merk dat het voor mij oplucht, maar voor mijn kindjes ook.

  • Reageren
    Maike
    23/10/2018

    Heeeel herkenbaar en ook zeker niet gek dat je lontje soms ver te zoeken is. Zijn echt perioden waar je ff doorheen moet. Als je ook maar genoeg momenten voor jezelf pakt wanneer het kan. ‘s Avonds ff lekker in bad of warme douche, of op de bank liggen met een lounge playlist aan met koptelefoon op. Komt wel goed weer. 😌

  • Reageren
    Ik
    23/10/2018

    Heeeeeel herkenbaar😊

    Tip is ouders vragen op te passen en verder gewoon lekker blijven schreeuwen haha nee maar ik doe het ook. Die zin van hou eens op met dat gejank.. aaaah die zeg, ik bedoel schreeuw ik hier zo vaak. Je moet er ff doorheen denk ik. En hoort er verder gewoon bij. Meestal is het ook gewoon altijd mamaaaaa das ook wel irri he😊

    Hopelijk gaat het snel beter met james!!!!

  • Reageren
    Maria
    23/10/2018

    O ik ken dit ook! Ik heb er een die net 4 is een van 2 en van 8 maanden 😳 soms wil ik gewoon even alleen thuis zijn, dat iemand ze even meeneemt, maar dat gaat helaas niet. Wel kan ik as nog allemaal s’middags tussen 13.30 en 15.00 laten duten, dat is heerlijk. Soms kijk ik er echt naar uit dat we kunnen gaan eten zo dat ze naar bed kunnen!🙈

  • Reageren
    Patries
    23/10/2018

    Zooo herkenbaar vandaag nog!! Kleine van onze scheelt iets met ise (11okt) maar oooh dat is ook een boef en ik beschik niet echt over de eigenschap geduld dus ook hier floept dat er wel uit en dan voel ik me later ook heel schuldig 🙈

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.