Tijd voor de peuterspeelzaal!

Daar ging ‘ie dan, voor ‘t eerst naar de peuterspeelzaal. “Dag mama, ga jij thuis maar koffiedrinken!” en weg was ‘ie. Toen ik bij het zogenaamde uitzwaairaam stond, was meneertje te druk in de weer met de parkeergarage om nog een glimp van mij op te vangen.

Ik heb er bewust even mee gewacht. Niet omdat ik vond dat ‘ie er nog niet klaar voor was, maar wel omdat de afgelopen maanden voor James behoorlijk intensief zijn geweest in verband met de geboorte van zijn zusje. Toen hij zelf al aangaf dat hij naar ‘het schooltje’ toe wilde nadat hij al een paar keer geïnteresseerd naar binnen had gegluurd (we wonen er vlak naast) wist ik zeker dat de tijd rijp was om hem naar de peuterspeelzaal te laten gaan.

Een paar weken terug mochten we even snuffelen. Bepakt en bezakt – ik had Isé immers ook bij me – haakten we de laatste 15 minuten bij de vrijdagmiddag groep aan. De eindkring werd gemaakt en de peuters kregen een crackertje. Inwendig grinnikte ik om al die kleine kabouters die tot mijn verbazing verrekte goed luisterden naar de leidsters. James kreeg ook een stoeltje maar wist nog niet helemaal wat de bedoeling was. Hij besloot zichzelf maar even te introduceren: “Ik ben James en dit is mijn zusje. Ze komt uit mama’s buik”. Zo. Dan wist iedereen dat maar vast. Ik kreeg een knipoog van een van de leidsters. Het ijs was gebroken.

Lees ook >> Dieptepunt op de kinderopvang

Op vrijdagmiddag, van 12.15 tot 14.45 gaat hij dus vanaf nu iedere week naar de peuterspeelzaal waar hij knutselt, vriendjes maakt en lekker kan spelen met andere 3-jarigen. Aan het woord zelf moet hij overigens nog even wennen. “Maar ik peuter toch niet mama?”. Natuurlijk, daar had ik helemaal niet bij stilgestaan, dat hij een andere asociatie heeft met het woord ‘peuter’ dan dat ik dat heb.

Ik moest zelf best even wennen aan het feit dat ik ineens tussen andere wachtende ouders stond toen ik hem later die middag ophaalde. Ik voelde me wel echt de nieuweling. Nog wat ongemakkelijk stond ik van mijn ene been op de andere te hupsen – ik was natuurlijk veel te vroeg – en deed ik een poging nog wat op te vangen van de laatste speelminuutjes van mijn oudste bloedje.

Toen om 14.45 de deur openzwaaide kwam er een enthousiaste peuter met rode konen van het spelen op me af gerend. Hij liet me trots een foto zien met zijn eigen hoofd erop die vanaf nu elke vrijdag zal worden opgehangen als hij die dag aanwezig is. “De juf vindt mijn foto heel mooi!”

Onderweg naar huis vertelde hij me honderduit over wat hij allemaal gedaan had. Twijfelen of hij het wel echt leuk had gehad hoefde ik niet. De volgende dag vroeg hij me of ‘ie terug het schooltje mocht.

Gaat/ging jouw kindje ook met plezier naar de peuterspeelzaal?

Dit vind je misschien ook leuk

3 reacties

  • Reageren
    Didi
    30/01/2018

    Geen peuterspeelzaal, maar wel kinderdagverblijf en nu Bso. Te vroeg ophalen was en is gegarandeerd een boos kind want nog niet klaar met spelen!

  • Reageren
    Yvonne
    30/01/2018

    Al vanaf 3 maanden kinderdagverblijf. Ik vind het eerlijk gezegd een must als voorbereiding op school (vooral als ze wat ouder zijn natuurlijk). Het zegt ook veel dat James er zelf zo enthousiast over is.

  • Reageren
    Milou
    31/01/2018

    Wat leuk zeg!!! Begrijp ik nou goed dat ze bij jullie het grootste gedeelte van de dag gaan? Bij ons is het tot 12uur of 12:30 meestal. Wel goed dat je gewacht hebt zeg! Ik twijfel zelf ook nog heel erg. Mees wordt in maart 2 en hoewel hij er erg aan toe is lijkt wel, is hij ook nog wel erg jong… maar ja, in juni wordt zijn zusje geboren en we willen ook wel graag dat hij daarvoor gewend is. Óf misschien brengen we hem daarna pas… pff lastig hoor!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.