Een ruggenprik tijdens de bevalling: mijn ervaring

Tijdens mijn bevalling kreeg ik een ruggenprik. De gevolgen waren behoorlijk heftig. In dit artikel deel ik mijn ervaringen.

Voor de bevalling wist ik helemaal nog niet zeker of ik enige vorm van pijnbestrijding wilde. Ik dacht we zien wel waar het schip strandt en als het echt niet gaat dan kan ik altijd op dat moment zelf nog kiezen. Zo gezegd zo gedaan.

Mijn bevalling kwam op gang en hoewel de eerste centimeters zonder al teveel pijn waren gegaan, ging het vanaf het moment dat ik in het ziekenhuis was bergafwaarts. De ontsluiting stagneerde, evenals mijn weeën die op hetzelfde ‘niveau’ bleven hangen.

Om een beetje schot in de zaak te krijgen werd besloten om mijn vliezen door te prikken zodat de weeën zouden toenemen (hier schreef ik al eerder een artikel over). Na het doorprikken kwamen de weeën vrijwel direct op gang. Helaas kwam dit de ontsluiting niet ten goede. De pijn overviel me, het was erger dan had ik me ooit had kunnen voorstellen, de weeën kwamen steeds korter op elkaar en daardoor blokkeerde ik. Ik was super gestrest, super gespannen, mijn hele lijf stond strak en het gevolg was dat de ontsluiting voor geen milimeter opschoot.

Na kort overleg besloten de verloskundige en ik dat een ruggenprik voor nu de beste optie zou zijn. Ik hing pas op 5 cm ontsluiting dus er was nog genoeg tijd voor. De verloskundige legde haar taak neer en droeg het over aan het ziekenhuispersoneel. Het duurde nog een uurtje (voor mijn gevoel 60 jaar) voordat de anesthesist die de prik zou zetten ter plaatse was.

Het zetten van de prik vond ik over het algemeen niet heel vervelend. Het enige is dat je stil moet liggen en dat dit met opkomende weeën best lastig kan zijn. Daarom wordt de ruggenprik in principe altijd tussen de weeën door gezet.

De epiduraal werkte bij mij snel. Ik voelde eerst het gevoel uit mijn benen wegtrekken en al gauw zakte de pijn van de weeën af. Het is niet zo dat ik de hele tijd niks meer heb gevoeld; de weeën gaven wel een bepaalde druk waardoor ik kon voelen wanneer er een wee opkwam maar dit was niet pijnlijk meer. Toen ik met de ruggenprik even kon ontspannen ging de ontsluiting ineens heel snel. Binnen een uur of 2/3 zat ik al op 9 cm ontsluiting, voor mij op dat moment een reden om aan te nemen dat de ruggenprik een verstandige zet was. Had ik ‘m niet gekregen dan had ik me nooit zo kunnen ontspannen en had het waarschijnlijk nog veel langer geduurd.

Op het moment voor de prik wordt uitgelegd wat de risico’s van een epiduraal kunnen zijn. Eerlijkheidshalve kon me het op dat moment weinig schelen. Ik was uitgeput, gespannen en had veel pijn; die spuit moest er NU in. Opmerkingen dat onder andere de persdrang kan wegvallen, er vaker tang- of pompverlossingen aan te pas komen (en dus ook een knip) en je nadien je blaas niet meer goed voelt heb ik dus allemaal het ene oor in en het andere oor uit laten gaan.

Toen ik op ongeveer 9 cm ontsluiting zat werd de ruggenprik weer uitgezet. Ik kwam aan een infuus met weeënopwekkers te liggen om het gevoel weer terug te krijgen en om de persweeën te stimuleren. De persweeën zijn nodig om je kindje eruit te persen. Ik zei nog dat ik het ook wel wilde proberen zonder weeën, maar de verpleegkundige gaf aan dat dit heel moeilijk is omdat je zonder weeën niet weet waar je heen moet persen en hoe je precies druk moet zetten. Ik mocht het wel even van haar proberen maar al snel bleek dat ik geen flauw idee had wat ik aan het doen was; het kostte alleen vreselijk veel energie. Overigens zijn er ook vrouwen die het wél lukt om zonder persdrang te persen, maar dit is vrij uitzonderlijk.

Het duurde een behoorlijke tijd tot ik weer enig gevoel terug had. Al die tijd ben ik wel aan het persen geweest want ik zat al op volledige ontsluiting. Persen zonder duidelijke weeën is echter behoorlijk zwaar en vooral moeilijk, je moet het dan allemaal op eigen kracht doen.

De weeënopwekkers bleven dus aanstaan op de hoogste stand en na ongeveer een uur persen begon ik een soort flow te merken, een bepaalde golf waarop ik mee kon persen. Probleem was alleen dat ik totaal uitgeput was van mijn nagenoeg zinloze perssessies, waardoor ik niet meer op volle kracht kon persen. Om een lang verhaal kort te maken: het vlotte niet genoeg en een pompverlossing werd uiteindelijk de beslissing. Het kostte nog ongeveer een kwartier persen om met behulp van de vacuümpomp (lees in dit artikel mijn ervaring) James ter wereld te brengen. Tijdens het persen werd er een knip gezet om zo ruimte te maken voor het hoofdje.

Een paar uur na de bevalling – toen de ruggenprik en de verdoving die gezet was voor het hechten waren uitgewerkt – moest ik voorzichtig proberen te plassen. Tijdens de ruggenprik was een blaaskatheter gezet (je voelt je blaas namelijk niet meer) en nu deze eruit was gehaald moest ik weer op eigen kracht plassen. Dit was een behoorlijke opgave, de prikkel om te plassen bleef uit. Ik heb twee uur lang op de wc gezeten om het te proberen, maar zonder succes. Ik heb gesmeekt om niet weer een blaaskatheter te hoeven (hell no dat er weer iemand met z’n fikken daar beneden zat) maar uiteindelijk was dat de enige oplossing. Deze moest 24 uur in blijven.

De volgende dag moest ik terug naar het ziekenhuis – mijn schoonmoeder die verpleegkundige is had de katheter inmiddels weer verwijderd – om te laten zien of ik alweer zelfstandig kon plassen. Ik moest minimaal 200cc uitplassen, anders zou ik een katheter krijgen voor een paar dagen. Uiteindelijk haalde ik de 200cc net niet maar het was wél gelukt zelfstandig weer een beetje te plassen. Na lang overleg tussen mijn schoonmoeder en het ziekenhuis (en een smeekbede van mij om alsjeblieft niet weer een katheter te hoeven) mocht ik gelukkig zonder katheter weer naar huis.

Al met al vond ik de gevolgen van de ruggenprik behoorlijk heftig. Niet alleen neemt het natuurlijk de nodige risico’s voor je kindje mee, ook krijg je zelf in veel gevallen te maken met lichamelijke klachten. In mijn geval waren dat het wegvallen van de persdrang, een pompverlossing, een behoorlijke knip (met alle gevolgen van dien) en niet meer zelfstandig kunnen plassen (ik heb het nog dagenlang moeilijk gevonden).

Daartegenover staat echter wel dat ik een paar uur tijdens mijn bevalling heb kunnen ontspannen waardoor in korte tijd mijn ontsluiting als een tierelier ging. Ik vraag me wel eens af hoe lang het had geduurd als ik de prik niet had gehad..

Maar net zoals met de bevalling zelf geldt ook voor de ruggenprik en de gevolgen daarvan dat dit voor iedereen anders is. Ik kan me voorstellen dat wanneer je minimale bijwerkingen gehad hebt van de ruggenprik dit juist een uitkomst kan zijn.

Ik ben erg benieuwd naar andere ervaringen met betrekking tot de ruggenprik. Vond je het fijn/niet fijn? En waarom heb je er wel/niet voor gekozen?

Dit vind je misschien ook leuk

38 reacties

  • Reageren
    Carlijn
    17/10/2016

    Wat een gedoe zo, met die prik. Had geen idee van de gevolgen tijdens een bevalling. Ja, de positieve kanten ken ik wel, de mindere niet. Zo’n katheter is wel een dingetje ja, vond vooral het inbrengen niet zo chill. Daarna twee uur op de pot zitten is ook niet echt een pretje zeg. Wat je allemaal wel niet hebt moeten doorstaan voordat je dat knappe mannetje in je armen kon houden hè..
    Carlijn onlangs geplaatst…14 dingen die je kinderloze vriendinnen pas begrijpen als ze zelf kiddo’s hebbenMy Profile

  • Reageren
    Channa
    17/10/2016

    Hier geen ruggenprik gehad dus ook geen ervaring mee. Alleen het idee van die prik deed mij al gruwelen…
    Channa onlangs geplaatst…Diagnose: de ziekte van GravesMy Profile

  • Reageren
    Martina
    17/10/2016

    Ik heb een ruggenprik gehad voor mijn keizersnede dus een hele andere setting. Ik kreeg onwijze bloeddrukdalingen, zo heftig dat ik steeds wegviel. Was niet heel fijn maar uiteindelijk is het goedgekomen. Dat gevoel van van de wereld raken heeft mij heel erg overvallen, naar gevoel!
    Martina onlangs geplaatst…13 Oktober 2016 – Je bent kleuter en je wilt watMy Profile

  • Reageren
    Nicole @ Everyday-Life.nl
    17/10/2016

    Ik heb er geen ervaring mee. Ik had zo’n pompje met een soort morfine en dat beviel (haha) heel goed moet ik zeggen.
    Nicole @ Everyday-Life.nl onlangs geplaatst…Wat wil ik allemaal doen tijdens mijn zwangerschapsverlof?My Profile

  • Reageren
    Angela - Mama met passie
    17/10/2016

    Wow Sanne. Dat klinkt behoorlijk heftig. Ik heb geen pijnstilling gehad tijdens mijn bevalling. Dit was mijn wens, maar ik heb op het punt gestaan om iets te nemen. Alleen toen deed het probleem zich voor dat ik dan op bed moest liggen, ook bij andere vormen van pijnstilling. Hell no, dacht ik, want ik kon mijn weeën alleen staand opvangen. Als de verloskundige wilde kijken hoe mijn ontsluiting vorderde, was ik not amused dat ik weer op bed moest liggen. Ik kreeg daarom een kruik om te kijken of dat iets hielp. Het was lekker warm, maar echt helpen deed het niet. Ik heb gebeden, gebeden en nog eens gebeden dat ik het zonder pijnstilling mocht redden. En mijn man stond mij bij en zei: je kan het echt. Ik vond het pittig met weeënopwekkers, al was het mijn eerste bevalling, dus geen idee hoe het is als je geen weeënopwekkers krijgt toegediend en dus natuurlijke weeën hebt. Die schijnen namelijk toch wel iets minder heftig te zijn.
    Angela – Mama met passie onlangs geplaatst…Lief schoolkind op de fietsMy Profile

  • Reageren
    Tamara
    17/10/2016

    Ik heb hem ook gehad bij de oudste. Na 2 dagen ween zat ik nog maar op 3 cm en ik kon niet meer. Het zetten vond ik wel vervelend, maar ik was blij dat ik even pijnvrij was. Alleen was hij hier na een paar uur uitgewerkt en voelde ik gewoon alles weer. Heel raar!

    Ik wilde hem bij de volgende twee dan ook absoluut niet weer!
    Tamara onlangs geplaatst…Dit worden dé voornamen van 2017! Zit jouwe ertussen?My Profile

  • Reageren
    Joyce
    17/10/2016

    Ik heb bij de oudste een ruggeprik gehad nadat ik ik in paniek raakte tijdens de bevalling. Het gaf mij onwijs veel rust en wilde dit ook weer bij de tweede. Alleen ging het bij mimi zo snel dat ik er niet eens aan toe kwam. Gelukkig maar, want ik heb bij Aron nooit het persen gevoeld. Ze waren vergeten de ruggeprik uit te zetten en wilde dit toch wel graag beleven.
    Joyce onlangs geplaatst…Moments of Joy – Me time!My Profile

  • Reageren
    Yvonne
    17/10/2016

    Heftig zeg, veel van wat je vertelt wist ik niet. Heb je ook nog problemen op lange termijn eraan overgehouden?
    Als ik jouw bevallingsverhalen lees, mag ik van geluk spreken met die van mij. Ik kreeg weeënopwekkers dus het was héél heftig en bizar pijnlijk maar daardoor ging het wel heel goed. In 8 uur tijd werd hij geboren zonder “poespas”. Ben blij dat niemand mij een ruggenprik heeft aangeboden want wie weet had ik wel ja gezegd in een paniekmoment.

  • Reageren
    Roely
    17/10/2016

    Jouw bevalling vind ik nog steeds een vrij heftige gebeurtenis. Ik vind persoonlijk dat een tang of pomp gebruiken bij de bevalling echt niet meer van deze tijd is. In jouw geval zou er een keizersnede hebben moeten plaatsgevonden.Al dat gepruts is nergens voor nodig en ook niet prettig voor moeder en kind.

    • Reageren
      Lisa
      17/10/2016

      Eens! Dat geklooi en brengt allerlei risico’s met zich mee. Ik heb uiteindelijk zelf om een keizersnede gevraagd en toen gekregen. Zelf wilden ze maar blijven aanzien, terwijl de hartslag van mijn dochtertje steeds enorm daalde. Pfoeh ben blij dat ze snel gehaald is toen, ik kan toch veel meer hebben dan zo’n klein prutske!

      • Reageren
        Lisa
        23/10/2016

        Als uroloog in opleiding neig ik toch ook steeds vaker naar een keizersnede. Dit door steeds meer wetenschappelijk onderzoek met het oog op langere termijn die nieuwe inzichten geeft. Vaak zie je dat vrouwen later last krijgen van hun bekkenbodem en daar verzakkingen door krijgen. Ook niet heel lekker, kan ik je vertellen. Ik opereer regelmatig vrouwen om de flinke klachten hier van te verhelpen. Denk aan het doorhangen van de baarmoeder tot UIT de vagina. Sowieso zijn dingen als springen, hardlopen, etc ook geen optie meer dan.

        Er zijn vier belangrijke classificaties om hier hoger risico op te lopen:

        – eerste kind
        – bevallingen met lange uitdrijvingsduur (+12uur, geteld vanaf flinke weeen dus om de 3/4minuten)
        – hoog geboortegewicht (boven 4.4kg)
        – uiteindelijk met vacuümpomp moeten worden afgerond.

        Door al dat geweld staat er gedurende een lange tijd een enorme kracht op de spieren van je bekkenbodem. Zo ontstaan er scheurtjes in die spieren wat tot littekenweefsel kan leiden. En dan kan het zijn dat de bekkenbodem nooit goed hersteld. Levert op korte termijn lichte incontinentie op en op langere termijn dus verzakkingen.

        Maar goed, elke bevalling en elke vrouw is anders. Dus moet per bevalling bekeken worden door specialisten die de situatie volledig kunnen inschatten.

        Zo. Heel verhaal 😉 Over en uit

    • Reageren
      A
      17/10/2016

      Totaal niet mee eens. Ik ben verloskundige in opleiding en een vacuüm is echt voor heel veel mensen de uitkomst om toch vaginaal te kunnen bevallen zonder een zware buikoperatie te krijgen. Dit wordt ook relatief vaak gedaan, zeker bij eerste kindjes, en alleen wanneer het hoofd al diep genoeg staat (grootste gedeelte van het hoofd is door het smalste gedeelte van het bekken heen). In vergelijking met een keizersnede zijn de risico’s nihil, ook met het oog op een evt. volgende zwangerschap in de toekomst. Een tang gebruiken ze tegenwoordig zelden tot nooit meer. Ik denk dat je niet helemaal goed op de hoogte bent.

      • Reageren
        Marieke
        18/10/2016

        De risico’ s zijn niet nihil. Er zijn zoveel moeders met huilbaby’s en pijnlijke seks maar omdat dit taboe is praat niemand er over. Als vk ben je een hbo er en niet opgeleid in onderzoek begrijpen of initieren. Je doet wat mensen tegen je zeggen maar de gevolgen van een ks zijn voor sommige moeders veel fijner dan een pijnlijke foef.

        • Reageren
          A
          18/10/2016

          Wij worden wel degelijk opgeleid in onderzoek begrijpen en initieren en doen niet wat een ander zegt want we werken zelfstandig. Ik reageer op wat gezegd wordt over dat een vacuumpomp niet meer van deze tijd zou zijn, terwijl dat juist heel erg van deze tijd is. En ik weet heel goed dat veel vrouwen die vaginaal zijn bevallen last hebben van de klachten die je noemt, maar dat heeft niet te maken met die pomp (scheuren of knippen gebeurt ook bij vaginale bevallingen zonder pomp).
          Daarnaast weet ik inderdaad dat er vrouwen zijn die liever een keizersnede willen, maar alsnog is het een zware buikoperatie die zeker niet zonder risico’s is, ook met het oog op een toekomstige zwangerschap (litteken op baarmoeder). Alles tegen elkaar afwegend heeft een vaginale bevalling (spontaan of met pomp) wel degelijk de voorkeur, ook onder gynaecologen (afgezien van medische indicaties natuurlijk) Dat niet elke vrouw dat zo ervaart dat is een persoonlijke kwestie (en logisch, zij zijn niet medisch opgeleid).

          • Yvonne
            18/10/2016

            Bedankt A, ik vind jouw verhaal erg duidelijk en fijn dat het zonder emotie geschreven is (en vanuit medisch perspectief). De rest van de verhalen, ook mijn verhaal, zijn toch gekleurd; dit zijn eigen ervaringen en dat is per definitie persoonlijk . Je kunt je beter baseren op feiten.

  • Reageren
    Madelaine
    17/10/2016

    Ik had echt een hele fijne ervaring met de ruggenprik! Vond het echt i-de-aal.

  • Reageren
    Nesrin
    17/10/2016

    Ik heb omdat mijn dochter via een keizersnede op de wereld is gekomen een ruggenprik gehad. Op het moment dat zo een prik in je rug gaat ben je bezig met anderen dingen 😉 Bij de tweede en natuurlijke bevalling wilde ik het zonder een ruggenprik doen en dit is gelukkig ook goed gegaan.

    Een heel andere ervaring is toen ik een ruggenprik kreeg toen ik mijn spataders weg liet halen. Dan is het toch heel anders en minder “fijn”.
    Nesrin onlangs geplaatst…Keeping up with Nesrin #42My Profile

  • Reageren
    Jodi - liefthuis
    17/10/2016

    Je hoort vaak veel positive verhalen over de ruggenprik omdat het zoveel verlichting geeft. Ik stond er het zelde in alannis en hij mij ging de ontsluiting snel dus geen ruggenprik gekund. Ik ben heel blij zonder maar stond open voor met. Wel goed dat de keerzijde ook besproken wordt
    Jodi – liefthuis onlangs geplaatst…Ik geef antwoord zonder woorden – No word TagMy Profile

  • Reageren
    Danielle
    17/10/2016

    Mijn ervaring met de ruggenprik was wat ik toen tijdens flinke weeen zij; ik heb nooit drugs gebruikt maar dit is geweldig ik ben in de 7e hemel. Mijn bevalling was ook ingeleid of opgewekt hoe je het ook mag noemen. Ivm ernstige zwangerschapsvergiftiging enz enz moest onze zoontje zsm ter wereld komen dus ook flink aan de weeen opwekkers…wat ging ik door een hell amper rust of adem pauze. Ik heb ook idd volgehouden tot 5cm ontsluiting en toen moest ik van mn moeder en vriend een ruggenprik nemen… ik wou eigenlijk niet maar zo gezegd zo gedaan. Ik mocht mn armen bij mn moeder zn nek slaan en ik weet nog dat ik mij excuseerde omdat ik van de spanning aan dr haren trok. Maar heb geen klachten gehad niks want ik voelde de pijn van die katheter ook niet meer. Op het goeiemoment voelde ik de persweeen en meneer was er binnen 8 min en 3x persen. Heerlijk ook geen klachten na gehad.. ik denk meer ivm dat de katheter paar dagen moest blijven zitten. Maar ik heb het met je te doen zo zie je maar weer elk bevalling is anders!

  • Reageren
    Esmée
    17/10/2016

    Ik wil ook even mijn ervaring delen met de ruggenprik..

    Tijdens een weeënstorm in het ziekenhuis was er door de verloskundige en de gynaecoloog besloten dat ik een ruggenprik zou krijgen. Zonder enige toelichting of waarschuwingen werd hij gezet. Echt heerlijk was dat! Ik heb zelfs nog 2 uurtjes geslapen terwijl ik 6/7 cm ontsluiting had. Maar helaas bij 8 cm kreeg ik koorts en werd ik aan de antibiotica gezet. Op de ctg zagen ze dat het niet goed ging met m’n dochtertje dus werd de ruggenprik uitgezet en de weeënopwekkers verhoogd om het allemaal te versnellen. Na een uurtje zat ik op 10 cm en moest ik zonder persdrang bevallen. Na een knip en behoorlijk hard persen is m’n dochter binnen 20 minuten geboren. Helaas bleek zij ook koorts te hebben door de ruggenprik dus moest zij opgenomen worden en ook aan de antibiotica.

    Na een hele nacht niet geplast te hebben en geen katheter was ik inmiddels een olifant geworden, dus kreeg ik weer een katheter voor minimaal 3 dagen.
    Omdat ik zo hard heb moeten persen, heeft m’n blaas een opdonder gehad en heb ik uiteindelijk 3 weken met een katheter gelopen… nu 6 maanden later gaat het nog steeds niet zoals het hoort. Elke keer kleine beetjes plassen. Maar no way dat ik terug ga…. geen katheter meer voor mij!

    Het is voor mij wel duidelijk dat ik nooit meer een ruggenprik wil!

  • Reageren
    Josan Jongbloed
    18/10/2016

    Ik heb bij de bevallingen van de oudste 2 een of andere prik in mijn bene gehad met een goedje. Dat doen ze tegenwoordig niet meer, omdat het morfine pompje daarvoor in de plaats is gekomen. Alhoewel in enkele ziekenhuizen men ook weer terug is gekomen van dat pompje vanwege nare bijwerkingen voor moeder en kind.
    Bij de derde wilde ik een ruggenprik omdat de weeen heel heftig waren en erg onregelmatig kwamen.Alles was al in gereedheid gebracht maar men treuzelde zo lang dat het uiteindelijk niet meer nodig was. Ook zonder regelmatige ween kun je blijkbaar volledige ontsluiting krijgen.
    Josan Jongbloed onlangs geplaatst…Is het slecht om je kinderen te vergelijken?My Profile

  • Reageren
    Dorris
    18/10/2016

    Ha meiden, voor alle vrouwen die nog last hebben van hun bevalling kan ik de tips op stichtingbevallingtrauma.nl aanraden. Ik had zelf nog echt last van veel dingen en kon daar echt goede info vinden

  • Reageren
    yasmin
    18/10/2016

    Jee wat een verhalen allemaal. Je artikel doet wat stof omhoog dwarrelen als ik het zo lees. Bij mijn eerste kreeg ik met 42w weeën opwekkers. Al gauw ontstond er zo’n heftige reactie van mijn lichaam en een weeënstorm dat ik letterlijk dacht dat ik doodging en dit echt niet kon. Ook dat eeuwige “miljoenen vrouwen zijn je voorgegaan en is het gelukt”. Terwijl ik dacht, moet je eens weten hoeveel vrouwen het ook niet redden! Dus er werd besloten dat ik een ruggenprik kreeg. Die heeft precies 1,5 uur gewerkt. Daarna kwam in alle heftigheid de pijnen en de stormen weer opzetten. Het was een sterrekijker en ik had buik en been weeën en het gevoel alsof hij met een hakbijl door mn rug naar buiten kwam. Uiteindelijk ging niets meer goed. Vacuümpomp en tang zijn bij mij bruut ingezet om zo snel mogelijk mijn kind eruit te krijgen. Hij kwam maar niet door de doorgang heen. Na nog eens ruim 2 uur persen ging het zo slecht met ons beide dat we met spoed naar de OK moesten. Opnieuw werd een ruggenprik gezet. Naald brak af. Nieuwe werd gezet, werkte niet. Toen werd besloten dat ik volledig onder narcose moest. Direct wel te verstaan dus de mix vd narcose was niet goed. Dit en sowieso die hele bevalling was een mega grote traumatische gebeurtenis met als gevolg PTSS.

    Bij de 2e werd het weer een keizersnede maar nu door zowel het HELLP syndroom als Pre Eclampsie. Maar dit keer ging zowel de keizersnede als de ruggenprik godzijdank goed! Wel heeft mijn lijf nog steeds nu na 1,5 jaar nog last van de prik. Op mijn rug waar hij gezet is doet het zeer. Gevoelige plek gebleven.

    Maar idd HELL voor alle katheters!!! Wat een krengen zijn dat zeg. En niet alleen het inbrengen maar ook het eruithalen doet zo’n zeer! Oops Sorry voor het lange verhaal! Ik liet me even gaan ^^

  • Reageren
    Bonnie kol
    18/10/2016

    Ik had van tevoren al besloten ik moet en zal (als het allemaal kan) een ruggenprik. Ben ook speciaal daarvoor naar het ziekenhuis gegaan. De prik zelf was vervelend naar niet zo heftig. Daarna heb ik nog kunnen slapen dwars door mijn ontsluitings weeën heen(heeeerlijk). Bij 9,5 werd de pomp uitgezet voor de persweeën ( deze waren zo heftig dat hij weer aangezet is) de persdrang was geen probleem en uk werd met 4 of 5 persweeën al geboren. Al met al ik zweer bij de ruggenprik vanwege de minimale bijwerkingen.
    Wat wel vervelend was : ik had geen katheter maar mijn blaas kwamen ze handmatig ( met een slangetje ) legen, dat voelt zo raar. Ik had het koud vooral bij mijn benen. En ik had moeite met lopen na de bevalling ( waggelde als een pinguin). Verder geen bijwerkingen of rare dingen.

  • Reageren
    Nicole
    18/10/2016

    Poeh als ik jouw verhaal lees en die van anderen in de reacties komt er bij mij ook veel terug. En heftig.. blehhh
    Nicole onlangs geplaatst…8x de lekkerste herfst/winter theeMy Profile

  • Reageren
    Sanne
    18/10/2016

    Ik ben 7 weken geleden bevallen van mijn 2e dochtertje… Ik vraag me af of de ruggenprik bij jou echt de oorzaak is van de ‘ongemakken’
    Ik heb bij beide bevallingen géén ruggenprik of andere pijnmedicatie gehad. Eerste bevalling was ook met pomp (schijnt bij een 1e toch heel vaak voor te komen, ongeacht wel of geen pijnbestrijding) en een knip. Bij de tweede bevalling geen hulpmiddelen, wel Knip en zelfs een scheurtje. En ik heb een katheter in het ziekenhuis gehad en vervolgens nog 48uur met verblijfskatheter thuis gezeten…
    Groetjes

  • Reageren
    Xx10xx
    19/10/2016

    Voor mij een herkenbaar verhaal, tot op zekere hoogte. Ik vond het een verademing toen de ruggeprik bij mij werkte. Ik zat al 5 uur op de 4 cm ontsluiting en het vlotte dus niet. Door de weeën opwekkers zou de pijn alleen maar meer worden en ik voelde me toen al uitgeput. Dankzij de ruggenprik kon ik even slapen en energie verzamelen voor het persen. Toen ik eenmaal 10 cm ontsluiting had, voelde ik in alle hevigheid de pijn terugkomen en kreeg ik persdrang door de ruggenprik heen. Deze heeft tijdens het persen gewoon aangestaan. Hierdoor had ik geen pijn benedenaan en voelde ik het niet branden toen het hoofdje stond. Dat vond ik wel prettig! Verder ben ik 2 keer gekatheteriseerd. Daar voelde ik verder niets van. Een paar uur na mijn bevalling kon ik gewoon weer naar de wc. Voor mij dus eigenlijk een heel positieve ervaring. Zou het bij een volgende bevalling niet erg vinden als het weer moet gebeuren, al ben ik doodsbang voor naalden..

    • Reageren
      Zazou
      20/12/2017

      Hoe ervaar je de pijn? Ik sta ook voor de keuze voor een keizersnede of epidurale ruggenprik ivm een totaal ruptuur van de vorige bevalling. Ik ben zo gespannen en angstig voor het gehele bevallen geworden…hellup!

  • Reageren
    Mandie
    20/10/2016

    Helaas ben ik ingeleid met 37+2 en mijn zoontje was met 37+3 geboren. In mijn geboorteplan hadden ze pompje voor pijnbestrijding niet. Toen was ik genoodzaakt om voor de ruggenprik te kiezen. 09.00 uur hadden ze de vliezen gebroken en om 10 uur had ik 5 cm ontsluiting. 10.30 uur gesmeekt voor een pijnstilling..11.30 uur aan de beurt en wat heb ik als een doornroosje geslapen daarna! 13.30 9 cm ontsluiting..14.45 uur persen..wel persdrang..maar het lukte niet met persen. Om half 4 hadden ze gyn erbij gehaald en voor de zekerheid de kinderarts gebeld. Een spuitje beneden gehad, ingeknipt en bij een perswee hebben ze fundus expressie uitgevoerd. Mijn zoontje vloog er letterlijk uit. Gelukkig dat het binnen een uur was. Ik wilde echt niet dat mijn zoontje onder kinderarts viel.

  • Reageren
    Martine
    20/10/2016

    Zitten bekende elementen in je verhaal! Hier schoot het ook niet op met de ontsluiting (2cm in 24 uur). Toen was ook de keuze om mijn vliezen te breken. Vanaf toen kwamen de weeën snel en heftig, de zogenafe weeën storm. Ook ik werd er ontzettend angstig van en raakte in paniek. Toen gelukkig wel in twee uur 3 cm erbij dus we mochten na het ziekenhuis gelukkig. Voor we gingen werd er nog een tens apparaat op mijn rug gezet op de ergste pijn van de rugweeen weg te nemen. Dit heeft me de auto rit door geholpen. In het ziekenhuis zat ik twee uur later op 7 cm en ik werd gek van de pijn en zou nog net de ruggenprik mogen. Maar voor ik helemaal gecheckt was en de risicos besproken waren was ik al te ver voor een ruggen prik. Ik smeekte om me ook maar iets te geven tegen de pijn. Weer een hele check en toen dat klaar was kwam er persdrang. Weer angst want ik was helemaal op van de weeën opvangen. Na een half uur persen kon de verloskundige het hoofdje voelen, maar vanaf daar leek ik geen cm verder te komen en na een uur persen vielen de persweeen weg. Toen ook aan de weeën opwekkers en vijf min later konden we weer. Ma twee uur persen was ik nog even ver. Toen een knip en in de laatste keer persen werd de kiwi alsnog gebruikt.

    Ik werd na de bevalling nog gekatheteriseerd, er zat veel urine in en het was op het randje of ik een katheter moest. Dus toen werd ma drie uur nogmaals de procedure erhaald. Weer op het randje.
    Dit was hierna nog vier maal gedaan en de laatste x was duidelijk dat mijn blaas toch echt opgerekt was. Toen alsnog een katheter voor 24 uur.

    Dus al dat drama is ook mogelijk zonder een ruggenprik ?

  • Reageren
    Elaine
    21/10/2016

    Elke bevalling is anders, daarom is het belangrijk om goed geïnformeerd en voorbereid te zijn. Je kunt meer heftige bevallingsverhalen, alsmede praktische informatie vinden op de website http://stichtingbevallingstrauma.nl/ Voel je vrij om het verhaal te delen op het forum!

  • Reageren
    Marjoka
    23/10/2016

    Ik had dezelfde instelling; ik zie wel hoe het loopt. Omdat ik een stuitbevalling had en weinig vruchtwater werd ik ingeleid en kreeg weeenopwekkers. Helaas had ik die dag erg last van mijn zeer lage hartslag. Toen ze zeiden dat ik bij 5 cm was dacht ik, ik hou het nog even vol maar ik heb te weinig kracht om te persen. Aangezien het een stuit is moet het vlotten, dus straks krijg ik een keizersnee en heb ik alsnog een ruggenprik. Ik vroeg om pijnbestrijding om krachten te kunnen sparen. Wat heerlijk! Mijn lichaam reageerde heel goed. Ik kreeg weer energie en voelde nog genoeg om te kunnen persen. Had het idee dat ik weer terug op de wereld was. Vond het erg prettig bevallen op deze manier. Na de bevalling kon ik eindelijk eten en drinken. En tja toen kwam waar ik. Iet aan gedacht had toen ik de prik kreeg; ik kon niet meer plassen. Zo gek! Ik was even bang dat het nooit meer goed kwam. Er kwam namelijk 800 ml uit en ik voelde niet dat m’n blaas zo vol zat. Ik kreeg twee dagen een katheter. Het zette deed geen pijn. Stiekem was het best lekker om twee dagen lekker te liggen en te herstellen en niet steeds op te hoeven voor het toilet ?
    Toen de katheter er weer uit ging was het best spannend, ik zag na twee keer op het randje van goed maar mocht gelukkig naar huis. De eerste paar keer voelde heel gek en je bent toch bang dat het niet lukt. Maar het ging helemaal goed.

    Ondanks dat ik er geeen rekening mee had gehouden (zelfs nog nooit van had gehoord) viel het allemaal mee. Katheter zat er, deed geen pijn, ze namen lang genoeg de tijd om m’n blaas te laten herstellen en ik werd gied verzorgd in het ziekenhuis. Man mocht ook blijven.
    Klinkt misschien gek maar ik kijk terug op een fijne bevallingstijd.

  • Reageren
    cecillia
    19/01/2017

    bij mij hadden ze de ruggenprik helaas tot 2 x toe verkeerd geprikt

  • Reageren
    Mireille
    20/01/2017

    Ik kreeg thuis een enorme weeenstorm maar metn4 cm ontsluiting. In het ziekenhuis al snel een ruggenprik gekregen dit was super verlossend.. maar toen kwamen de discussies met de verpleegkundige. Ik voelde enorme druk alsof er iets uitkwam. Ze bleef maar aandringen dat ik moest proberen te slapen. Na 3uur te wachten heeft mijn vriend nu echt verzocht de gyneacoloog erbij te halen. Mijn zoon was in het geboortekanaal gezakt met vruchtzak er nog om en zat al op volledige ontsluiting. Ik moest meteen beginnen met persen lastig met een ruggenprik maar ik voelde wel de druk. Toen viel continu de hartslag weg van mijn zoontje en moest ik toch heel hard aan de gang want ze we konden niet langer wachten. Uiteindelijk 3kwartier geperst en werd mijn zoon geboren. Huilde niet totaal geen geluid, hij werd weg gebracht en mijn vriend moest mee. Ik bleef achter met een totaal ruptuur en werd een uur lang gehecht terwijl mijn zoon lag te vechten voor zn leven. Ik mocht heel even gaan kijken op de highcare afdeling en moest maar proberen even te slapen. Nog geen 5 min later kwam er een arts vertellen dat mijn zoontje met spoed werd over gebracht naar een nicu afdeling in een ander ziekenhuis. Hij ging weg met de ambulance en pas een paar uur later mocht ik met een andere ambulance ook naar dat ziekenhuis. Gelukkig is alles met hem daar goed gekomen maar al met al was het een groot drama. Zware bevalling gehad en geen dag rust kunnen houden dus nu anderhalfjaar later loop ik nog steeds met klachten en een verzakking. Of dit allemaal ook was gebeurd als er geen ruggenprik was geweest weet ik niet. Ik weet wel dat er voor mij geen kindjes meer bij komen.

  • Reageren
    Sanne
    20/01/2017

    Bij mij heeft de ruggenprik tijdens t persen aangestaan… en geloof me, k voelde de persweeen wel degelijk!!!!!! Die blaaskatheter vervloek k nu nog 4 maanden later want man man want een ellende… de ene blaasontsteking na de andere gehad..

    • Reageren
      Zazou
      20/12/2017

      Welk cijfer geef je de pijn ? Op schaal van 10 =niet houdbaar – 1 = geen tot amper

      Heel benieuwd ik sta ook voor de keuze binnen 2wkn. Keizersnede of met epidurale verdoving…totaal ruptuur gehad bij vorige bevalling.

  • Reageren
    Didi
    01/02/2017

    Ik ben ingeleid bij de eerste en heb toen ook een ruggenprik gekregen. Bij het persen ging het uit en na een half uurtje persen was mijn dochter er. Ik vond het ideaal. Zeker omdat ik een klein beetje ingescheurd was en door de ruggenprik ook vrijwel niets van de hechtingen heb gevoeld. We gingen dezelfde avond nog naar huis en nergens last van gehad verder.
    Bij de tweede een morfinepompje gehad want geen tijd meer voor ruggenprik, maar dat wil ik nooit meer. Ik was helemaal van de wereld en mijn ademhaling viel steeds weg dus aan het zuurstof. Uiteindelijk ook allemaal goed gekomen.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.