Peuterdriftbuien van de positieve kant bekijken

Op het moment dat zo’n bui zich aandient is het misschien moeilijk te geloven, maar die driftbuien zijn dus hartstikke belangrijk bij de emotionele ontwikkeling van je peuter.

Ik moet eerlijk bekennen dat de driftbuien van mijn peuter zich tot een minimum beperken (*klopt af*). Een echte schreeuwerige driftbui heeft hij sowieso nog nooit gehad, bij James uit het zich meer in aanstellerig huilen. Iets wat ook heel vervelend kan zijn trouwens. Ondanks dat dit dus niet een hysterische krijsbui is, behoort het wel tot typisch peuterpubergedrag. “Sta eens op grote vent” zeg ik tegen ‘m als hij weer eens als een zielig vogeltje op de grond gaat zitten jammeren als ik hem een ‘nee’ moet verkopen. Maar goed, dit soort buien zijn ook onderdeel van de peuterdriftfase en ze horen er nu eenmaal bij. Sterker nog, deze buien zijn zo slecht nog niet.

Laten we het eens van de positieve kant bekijken

– Ga maar na, ook zelf gooi je je emoties er liever uit dan dat je ze opkropt. Niet dat ik net als mijn peuter het liefst op de grond ga liggen blèren (alhoewel, soms..), maar ook ik vind het wel eens lekker om mijn frustratie in de wereld te gooien. Dit geldt ook voor peuters. Tranen bevatten cortisol, het stresshormoon. Dus als we huilen dan werken we die stress als het ware ons lichaam uit. Het helpt als we onze kinderen gewoon even lekker laten gaan als ze in een driftbui zitten, de storm waait vanzelf wel over.

– Je hebt waarschijnlijk ‘nee’ gezegd voorafgaand aan een driftbui. GOEDZO! Het is belangrijk om grenzen te stellen voor onze bloedjes, zodat duidelijk voor ze is wat acceptabel gedrag is en wat niet. Ik vond het in het begin van de peuterpuberteitsfase nogal lastig om zo vaak ‘nee’ te moeten zeggen, ik wist immers wat voor bui erna zou volgen. Toch pluk ik er nu de vruchten van dat ik destijds genoeg weerstand tegen mijn bengeltje bood, nu weet ‘ie héél goed waar bij mij de grenzen liggen.

– Let maar eens op, na zo’n driftbui is het humeur van je bloedje vaak stukken beter! Na een peuterpuberbui even lekker knuffelen brengt James en mij altijd weer een stuk dichter bij elkaar. “Zijn we nu weer vriendjes?” vraag ik hem als de inwendige storm weer is gaan liggen. Daarna pakken we de draad weer op en is hij vaak nog vrolijker dan voor zijn uitbarsting. Alsof het voor hem ook een opluchting is dat hij zijn emoties weer kwijt is.

– Als je je kind thuis genoeg de ruimte geeft om emoties te uiten, dan is de kans kleiner dat de emoties er ineens uitkomen als je buiten de deur bent. Ik heb het idee dat dit bij James wel zo werkt, hij heeft eigenlijk nooit in het openbaar een vervelende peuterbui. Als een kind weet dat er thuis goed op emoties en/of driftbuien gereageerd wordt en dat ernaar wordt geluisterd dan is dit voor hen een prettigere omgeving om zich eens lekker te laten gaan dan in het openbaar. Ik vind het niet nodig om James thuis heel kort te houden, wordt ‘ie een keer boos dan is dat zo en dan wacht ik het rustig af.

Hoe ga jij om met peuterpeuberbuien?

 Foto: ©esthermm via Shutterstock

Dit vind je misschien ook leuk

4 reacties

  • Reageren
    Yvonne
    19/12/2017

    Ik ging er eigenlijk hetzelfde mee om als jij toen mijn zoontje een peuter was en kleuterbuien verschillen niet zoveel (alleen kun je nu nog wat beter uitleggen waarom iets niet mag).
    Ook mijn zoon heeft buitenshuis zelden driftbuien gehad. Ik laat hem ook binnenshuis uitrazen en leg dan goed uit.
    Emoties zijn goed en gezond inderdaad, maar niet op de grond in de supermarkt.

  • Reageren
    Roos
    19/12/2017

    Hallelujah!!! Hier ben ik het zó mee eens! Ik vind het soms moeilijk omdat ik het gevoel heb dat ik tot de minderheid behoor, maar ik denk dat de emoties van een kind serieus moet nemen en er respectvol mee om moet gaan. Dat betekend niet dat je ze maar laat doen wat je wil of elk gedrag goedkeurt, maar gewoon even nadenken hoe het voor jou zou zijn als je net totally in the zone bent met je e-mails en er aan je arm getrokken wordt dat je je jas aan moet want je gaat naar buiten. Dan denk je ook: Ehh… WTF?! En secretly janken we elke dag dat we van onszelf geen reep Tony’s naar binnen mogen schuiven, maar wij hebben GELEERD dit te relativeren. En ook het leren van je emoties gaat soms letterlijk met vallen en opstaan.

    • Reageren
      Roos
      19/12/2017

      *Leren reguleren van je emoties…

  • Reageren
    Rachel
    20/12/2017

    Bij mijn peuter komen de driftbuien in fases. In periode voorafgaand aan zo’n fase heeft hij minder vaak ‘nee’ gehoord. Dit doordat hij ziek is geweest of doordat wij als ouders te makkelijk waren. Nee zeggen geeft hem duidelijkheid en grenzen en daardoor meer rust, wat uiteindelijk voor ons ook rustiger is. Omgaan met driftbuien betekent bij ons vaak de structuur en grenzen weer wat duidelijker maken. Omgaan met de driftbui zelf is vaak en kwestie van uitzitten.
    Rachel onlangs geplaatst…Favoriete speelgoed van een dreumesMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.