Onzekere ouder

Ik geef het toe, ik ben een onzekere ouder. Die onzekerheid kan ineens toeslaan. En dan heb ik het even niet onder controle.

Ik heb altijd al moeite gehad om mijn gedachten te sturen. Negatieve gedachten kunnen komen en gaan en die kan ik dan maar moeilijk negeren.

Ik had gehoopt dat ik het allemaal wat meer onder controle zou hebben als ik moeder zou worden. Maar vorige week was dat niet het geval. Ik maakte me zorgen om mijn zoon en het blokkeerde mij in alles wat ik verder moest doen.

James was erg moe de hele dag, wilde alleen maar bij mij liggen en was bijna niet wakker te krijgen uit zijn slaapjes. Hij zakte steeds door zijn benen en was gewoon niet zichzelf. Dit hield een paar dagen aan. Het enige wat ik kon denken was ‘dit klopt niet, er is iets met ‘m aan de hand’. Dus hing ik wel vijf keer met mijn schoonmoeder aan de lijn (verpleegkundige) om te bespreken wat ik nu moest doen. En ondertussen speelden zich allerlei vreselijke scenario’s door mijn hoofd. Naar de dokter was ik een week eerder al geweest en die had niks geks gezien. Toch bleef ik maar onrustig.

Ik kreeg dagen geen hap door mijn keel, wat natuurlijk ook niet echt bevorderlijk voor je is. Ik had geen energie, was constant zenuwachtig en wilde de deur niet uitgaan. Ik was er totaal niet bij met mijn hoofd. Dat bleek wel toen ik met James even naar de winkel ging om een pak luiers te halen. Op het moment dat ik bij de kassa stond kwam ik erachter dat ik mijn portemonnee helemaal niet bij me had…

Ik kon het even niet opbrengen om actief te zijn op social media, misschien ook bang om mezelf te kwetsbaar op te stellen. Aan de andere kant wilde ik wel delen hoe ik me voelde, omdat het voor andere moeders misschien herkenbaar is. Dat je jezelf verliest in onzekerheid. Dat je te bang bent dat er iets met je kind aan de hand is.

Het enige wat ik wilde die dagen was zo dicht mogelijk bij James zijn. Als hij ging slapen dan sliep hij bij mij, spelen deden we samen en geen moment week ik van zijn zijde. Daarbij hield ik nauwlettend zijn gedrag in de gaten.

En ik baal van mezelf, dat ik mijn onzekerheid soms de overhand laat nemen. Dat ik niet altijd die ‘relaxte’ moeder ben die ik zo graag wil zijn.

Zijn jullie wel eens onzeker in het ouderschap? Op wat voor manier beïnvloedt dit je dan?

Dit vind je misschien ook leuk

20 reacties

  • Reageren
    Kelly Caresse
    28/12/2015

    Wat een mooi en eerlijk artikel, heftig hoe onzekerheid je soms zo kan overnemen. Ik denk dat iedere ouder onzeker is en onzekere momenten ervaart, ik kan soms zo bang zijn dat Lana wat overkomt dat ik er helemaal naar van wordt, dat gevoel kan zo overvallen soms
    Kelly Caresse onlangs geplaatst…Echo bij de verloskundige en Kerstavond! Dagelijkse vlogs het jaar uit #2My Profile

  • Reageren
    Nesrin
    28/12/2015

    Iedere moeder is onzeker. Het is de natuur die haar werk doet hier en het is goed dat je dit niet negeert. Het is niet fijn, absoluut niet en ik hoop dat het snel over is en dat alles goed is met James.
    Ik vind het meer dan knap dat je hier open en eerlijk over spreekt en hoop dat ergens werkt om het bespreekbaar te maken in plaats van het op te kroppen.
    Nesrin onlangs geplaatst…Keeping up with NesrinMy Profile

  • Reageren
    Liset - Beautydagboek
    28/12/2015

    Heel knap dat je dit deelt Sanne. Ik denk dat iedere ouder wel eens onzeker is, maar als iets niet goed voelt kun je altijd aan de bel trekken door raad te vragen bij anderen of naar de huisarts gaan zoals je hebt gedaan. Proberen de onzekerheid naar zekerheid om te buiten omdat je alles hebt gedaan om dingen te checken en uit te sluiten..Dan kun je het loslaten en kun je je zekerder voelen :).
    Liset – Beautydagboek onlangs geplaatst…Colour your way met Spetterend Neutraal + Win Boots No7 make-upset!My Profile

  • Reageren
    Liset - Beautydagboek
    28/12/2015

    om te buiten = om te buigen :).
    Liset – Beautydagboek onlangs geplaatst…Colour your way met Spetterend Neutraal + Win Boots No7 make-upset!My Profile

  • Reageren
    Bregje
    28/12/2015

    Oh lieve Sanne, dankjewel voor je eerlijkheid! Ik ben zo vaak onzeker en kan dan zo verdrietig worden! Als Laurens bijvoorbeeld niet bij mij wil zitten, maar wel bij Etienne of als hij bij Etienne wel rustig wordt als hij verdrietig is. Ik kan dan niet meer relativeren en zie alles heel donker. Ik snap je dus heel goed. Hopelijk voel je je weer beter nu en heeft het schrijven opgelucht. And for what it’s worth: zoals ik je een beetje ken ben je een super mama! X
    Bregje onlangs geplaatst…“Zeg schat, hebben we kraamhulp nodig in 2016?”My Profile

  • Reageren
    Dionne
    28/12/2015

    Toevallig zat ik me gisteren te bedenken dat ik ook geen relaxte moeder ben. Wel in de zin dat ik N. haar gang laat gaan en ze (tot nu toe) alles ‘mag’, maar zaken waar ik over ga of invloed op heb, of die ik voor haar moet bepalen, daar heb ik wel moeite mee. Zoals bepalen wanneer ze genoeg gegeten heeft, of te weinig. Of iets te druk voor haar is of juist leuk. Of ik haar teveel wegbreng of teveel bij me houd, etc. Ik hoop dat dat makkelijker wordt naarmate ze zichzelf beter kan uitdrukken.
    Dionne onlangs geplaatst…9 maandenMy Profile

  • Reageren
    Nicole @ Everyday-Life.nl
    28/12/2015

    Ik ben van mezelf behoorlijk nuchter, en van relativeren heb ik zo ongeveer mijn aard gemaakt. Maar met zo’n kleintje is gewoon anders. Spencer is zó belangrijk voor me, daar word je vanzelf onzeker van. Omdat je weet dat zo’n hummeltje van jou afhankelijk is. Mooi artikel. Laat trouwens alleen maar zien hoeveel je van hem houdt wat mij betreft 🙂
    Nicole @ Everyday-Life.nl onlangs geplaatst…Ode aan opa’s en oma’s!My Profile

  • Reageren
    Marloes
    28/12/2015

    Ik kan natuurlijk niet meepraten omdat ik zelf geen kids heb, maar ik denk dat dit wel iets is wat iedere moeder heeft. Dit zie ik ook goed terug bij mijn zus die net een kleine van 4 maanden heeft. Je doet het echt hartstikke goed als moeder! En knap dat je dit toch deelt!
    Marloes onlangs geplaatst…In the Picture #85My Profile

  • Reageren
    Charlene
    28/12/2015

    Lieve Sanne,
    Wat een mooi en eerlijk artikel heb je hierover geschreven. Ik herken het ook, zoals je al weet. Bij mij is het echt een controle dingetje en een kind heb je gewoon niet onder controle……. Jammer 😉
    Zelf merk ik dat het voor mij makkelijker wordt nu Kay wat ouder is (bijna 4jr). Hopelijk ga jij die rust ook ervaren en komen die vervelende “verlammende” onzekere periodes steeds minder voor.
    En als ik het zo vanaf de zijlijn bekijk, ben je aardig relaxt hoor!
    Charlene onlangs geplaatst…Bacca’s Champagne Pop by Jaclyn HillMy Profile

  • Reageren
    Anne
    28/12/2015

    Hoi Sanne, ik begrijp het zo goed! Maar je moederinstinct klopt wel, kinderen horen niet suf, moeilijk te wekken te zijn en door hun benen te zakken. Ik zou als het aanhoudt zeker met ‘m naar de huisarts gaan. Ik ben opgeleid als arts dat dat een van de tekenen is dat er iets niet klopt, en ongerustheid van een moeder misschien nog wel het meest. Niet onzeker zijn, je doet het super!
    Liefs!

  • Reageren
    Carlijn
    28/12/2015

    Wat een mooi en eerlijk artikel. Ik kan me je onzekerheid heel goed indenken, ik denk dat iedere moeder dit herkent. Je moet sowieso niet te veel aan jezelf twijfelen, volgens mij ben jij een topmama. Dat je niet altijd de relaxte versie van die mama bent, tja… Beter is dat je het beste met James voor hebt en hem altijd op nummer 1 zet, en zo te lezen heb je dat deze week niet anders gedaan!
    De onzekerheid zie ik bij mezelf nog niet zo heel erg terug, maar mijn kindjes zijn natuurlijk nog klein. De enige onzekerheid die ik heb gevoeld is dat Maisie een keer voor een half uur niet naar me wilde kijken en niet naar me lachte, maar alleen d’r vader zag staan. Toen gingen er allemaal dingen door m’n hoofd, dat ze me niet leuk vond ofzo. Onzin natuurlijk (en een onzekerheid van wel heel knullige aard).
    Carlijn onlangs geplaatst…Review: Paula’s Choice Skin Balancing Oil-Absorbing MaskMy Profile

  • Reageren
    Myrthe
    28/12/2015

    Wat een mooi en eerlijk stuk! Onzekerheid mag er best zijn toch? Zolang het maar niet de overhand krijgt. Ik denk dat James blij is met jou als mamma.
    Myrthe onlangs geplaatst…Wimperextensions en kerstdagenMy Profile

  • Reageren
    Lifesabout
    28/12/2015

    Je hebt het meest bijzondere op de wereld gezet, het is logisch dat je zo voorzichtig bent en je je zorgen kan maken. Het valt dan ook niet mee om een relaxte moeder te zijn. Maar van wie moet dat? Ik ken geen mama die niet bezorgd, onzeker of beschermend is. James mag in zijn handjes knijpen met zo’n moeder als jij, die zich open en eerlijk durft op te stellen. Liefs!
    Lifesabout onlangs geplaatst…Ik ben er klaar mee!My Profile

  • Reageren
    Jodi
    28/12/2015

    Heel herkenbaar die negatieve gevoelens niet kunnen ombuigen. Goed dat je hier over schrijft.
    Hoe is het nu met je kleine man? En met jou dus ook? Weer een beetje op de been beide?
    Jodi onlangs geplaatst…Weet je wat wij deden met kerst?….Mijn kerst in foto’s: PLOGMy Profile

  • Reageren
    Martine
    29/12/2015

    Wat een mooi, eerlijk stuk Sanne! En ik denk dat dit voor elke moeder wel geldt, juist omdat we het over ons aller aller kostbaarste bezit hebben. Een tijd terug ging het met een van de meiden niet zo lekker op school en ik werd GEK van mezelf. Omdat de doem scenario;s maar door mijn hoofd bleven spelen. Wat als.. wat als.. wat als.. Inmiddels ben ik wel achter dat zorgen komen en gaan en dat het meestal zochzelf oplost. Maar god, wat is dat moeilijk om te blijven zien als je er midden inzit. XX

  • Reageren
    Ilse van Kreanimo
    29/12/2015

    Elke mama heeft zo van die momenten, Sanne.
    Ik vind dit een mooi en oprecht stukje van jezelf dat je prijs geeft en ik denk dat het voor veel mama’s een ‘oef, ik ben niet alleen’ stukje kan zijn!

  • Reageren
    Anouk
    29/12/2015

    Wat ik niet snap: waarom ben je niet met hem naar de huisarts gegaan? Kleine moeite en dan weet je meteen meer. Is toch anders dan telefonisch contact met je schoonmoeder. Kan me namelijk je vorige blog herinneren waarin je je schuldig voelde omdat je niet door had gehad dat James al een tijd een oorontsteking had. Ook omdat je niet langs de huisarts was gegaan.
    Niet om aan te vallen hoor, maar misschien wel een wijze les voor een volgende keer.

    • Reageren
      La VieSagista
      29/12/2015

      Hi Anouk, ik ben met hem naar de huisarts gegaan, dat staat ook in het artikel. Maar er was niks volgens hem. Ik ben vandaag nog een keer gegaan omdat ik nog steeds niet gerust was.

      • Reageren
        Anouk
        29/12/2015

        Je hebt gelijk, dat zinnetje had ik niet gelezen. Dan heb ik niks gezegd!? Hoop voor jullie dat hij snel weer fit is en er verder niks aan de hand is!

  • Reageren
    Heleen
    30/12/2015

    Aaaahw, nergens voor nodig! Je bent een ontzettend goede mam!
    Heleen onlangs geplaatst…#54 Vrijwilligerswerk doenMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.