Onderzoek naar het effect van een traumatische gebeurtenis tijdens de zwangerschap

Naar aanleiding van het artikel waarin ik openlijk spreek over mijn strubbelingen met hypochondrie, heeft mijn inbox overuren gedraaid.

Ik had nooit verwacht dat er zoveel reacties op zouden komen, dat zoveel vrouwen zich herkenden in mijn verhaal en dat er zovelen openheid durfden te geven over hun eigen strijd. Mij heeft dit heel erg gesterkt; je komt erachter dat je niet de enige bent en bovendien was het erg fijn om verhalen te kunnen delen.

Een van de vrouwen van wie ik een mailtje kreeg was Annelie. Onze verhalen bleken nogal wat overeenkomsten te hebben. Annelie is 25, moeder van een zoontje van 1,5 en tijdens haar zwangerschap is ze haar vader na een kort ziekbed verloren aan kanker. Een traumatische gebeurtenis waar zij tot op de dag van vandaag nog de nasleep van ondervindt. Ook bij haar heeft dit geleid tot hypochondrie en de soms extreme angst om ziek te zijn of dood te gaan.

Deze gebeurtenis en de psychische gevolgen zijn bij Annelie aanleiding geweest tot het willen starten van een onderzoek. Iets specifieker gezegd wil Annelie onderzoek doen naar de relatie tussen een traumatische gebeurtenis tijdens de zwangerschap en het ontwikkelen van een angststoornis na die tijd. Ik heb aangegeven hier haar heel graag bij te willen helpen, gezien wij allebei van mening zijn dat er op het gebied van hulpverlening nogal wat winst te behalen is bij dit soort gebeurtenissen. Denk aan de vraag of het ontwikkelen van een angststoornis beperkt kan blijven als er op tijd adequate hulp wordt geboden aan de persoon in kwestie. In mijn geval vraag ik me ook af of – als ik op tijd hulp had gekregen – de gevolgen nu niet zo heftig waren geweest. Hetzelfde geldt voor Annelie. Bovendien is er op internet maar weinig te vinden over de effecten van een traumatische gebeurtenis tijdens de zwangerschap.

Iets anders waar ik Annelie goed bij zou kunnen helpen is het werven van respondenten voor dit onderzoek gezien veel van mijn volgers of zwanger zijn, of zwanger zijn geweest.

Nog iets meer achtergrondinformatie over dit onderzoek:

Doel van het onderzoek:

  • Inzicht krijgen in de effecten van een traumatische gebeurtenis tijdens de zwangerschap op het ontwikkelen van een angststoornis (denk hierbij aan ziekte/overlijden van naaste, een ongeluk etc.)
  • Duidelijk in kaart brengen wat de grootste hulpvraag is bij deze vrouwen.
  • Hulpverlening bewust maken van deze kwestie en zo de hulpverlening voor deze vrouwen verbeteren.
  • Inzicht krijgen in de effecten van eerdere psychische hulp bij zwangere vrouwen die een traumatische gebeurtenis meemaken tijdens de zwangerschap om zo deze klachten te beperken/voorkomen.
  • Zien of er sprake is van een risicogroep vrouwen bij wie dit soort klachten zich eerder ontwikkelen.

Waar ben ik naar op zoek?

Vrouwen tussen de 20-40 jaar die een traumatische gebeurtenis hebben meegemaakt tijdens de zwangerschap en hier na de bevalling angstklachten door hebben ontwikkeld met betrekking tot bijvoorbeeld de gezondheid van zichzelf, haar kind of beide. Belangrijk is dat dit het gevolg is van een gebeurtenis die tijdens de zwangerschap heeft plaatsgevonden.

Als je bereid bent om mee te doen aan het onderzoek wordt je gevraagd je ervaringen op te schrijven en een vragenlijst in te vullen.

Aanmelden kan via annelievandenburg@gmail.com met sanne@laviesagista.nl graag in de CC.

Dit vind je misschien ook leuk

9 reacties

  • Reageren
    Channa
    23/01/2017

    Wat goed dat jullie er zo samen aan werken om genoeg respondenten te vinden voor dit onderzoek. Kan mij voorstellen dat er heel veel vrouwen zijn die iets soortgelijks hebben en op zoek zijn naar lotgenoten.
    Channa onlangs geplaatst…Waarom ga je in godsnaam in een ijsbad liggen?My Profile

  • Reageren
    Michelle
    23/01/2017

    Goed dat je jouw Blog en dus bereik gebruikt voor dit doel, hoop dat er iets uit het onderzoek komt waarmee toekomstige gevallen beter opgevangen kunnen worden.

  • Reageren
    Eke
    23/01/2017

    Wat goed Sanne, ik ga je oproep delen!

  • Reageren
    Car
    23/01/2017

    Je zou ook eens contact op kunnen nemen met revalidatie instituut reade. Ze hebben er een schat aan kennis vergaard en er is onder andere wetenschappelijk aangetoond dat de voedingsbodem voor angststoornissen en trauma verwerking ook ligt in hoe jouw jeugd is geweest en je hechtingsproces aan je ouders.
    Wellicht helpt het jullie!

  • Reageren
    Channah
    23/01/2017

    Ik zag toevallig op Instagram je filmpjes hierover voorbij komen, vandaar dat ik dit artikel (en jouw verhaal) ben gaan lezen. Ik herken het niet helemaal bij mezelf, maar sommige punten zijn zeker herkenbaar. Ik vind het moederschap zo ontzettend fijn en ik ben zo blij dat ik dit mag meemaken, maar soms bevliegt me ineens het gevoel dat er zo maar iets kan gebeuren waardoor dat van me afgenomen wordt. Ik heb er mijn hele leven altijd voor gezorgd dat ik niemand té dichtbij zou laten komen, zodat ik dus ook niet met het eventueel verliezen van te maken zou krijgen. Toen kreeg ik natuurlijk een relatie, een kindje.. Zo’n intens geluk maar tegelijkertijd ook zo’n grote angst. Ik heb zelf tijdens het begin van mijn eerste zwangerschap een ongeluk gehad op vakantie en aan het einde van diezelfde zwangerschap ben ik ernstig ziek geworden (pre-eclampsie) waardoor ik dus behoorlijk op de feiten gedrukt ben dat een ongeluk of ziekte letterlijk in een klein hoekje zit.. Heel erg goed dat je met je blog openheid over dit soort onderwerpen probeert te creëren en dat je het inzet voor het onderzoek!
    Channah onlangs geplaatst…28 weken zwangerMy Profile

  • Reageren
    Marloes
    23/01/2017

    Uk ben eigenlijk ook wel benieuwd naar wat het verschil van klachten is tussen een traumatische gebeurtenis tijdens de zwangerschap of een traumatische gebeurtenis voordien een vrouw zwangerraakt. Wellicht dat deze twee veel overeenkomsten hebben (hypothetische gezien).

  • Reageren
    Roxanne
    23/01/2017

    Wat interessant dat jullie er meer over willen onderzoeken. Ik heb vanuit mijn studie ervaring met wetenschappelijk onderzoek bij kinderen en ouders. Het zou ook nuttig kunnen zijn om ook te kijken naar moeders die tijdens de zwangerschap iets traumatisch hebben meegemaakt en geen angstklachten hebben. Zo kan je kijken naar de verschillen hiertussen. Het is in iedergeval heel interessant en nuttig om hier meer over te weten!

  • Reageren
    Juliette
    26/01/2017

    Goed onderwerp, ben ook benieuwd wat de uitkomst is.
    Wel denk ik sowieso dat een trauma kan resulteren in serieuze angststoornissen, al helemaal wanneer de betreffende persoon kwetsbaar(der) is, zoals zwanger, heel jong, door een emotionele periode gaat etc..

    Succes!
    Juliette onlangs geplaatst…Verwen Pakket van Erica | KerstcadeautjeMy Profile

  • Reageren
    A
    21/02/2017

    Wat goed dat jullie hier onderzoek naar doen. Ik zelf heb ook hypochondrie. Bij mij is de traumatische gebeurtenis 4 maand voordat ik zwanger was gebeurd. Echter, al mijn angstklachten, paniekaanvallen en de hypochondrie begonnen pas na mijn bevalling. Tijdens de 2e zwangerschap, was het weer heel rustig kwa klachten maar na ook de 2e zwangerschap waren de klachten weer volop daar en misschien nog wel veel erger dan voorheen.. misschien omdat ook het 1 en ander (soortgelijks) gebeurde tijdens de 2e zwangerschap.. ik weet het niet.. maar pff man, ik word er niet goed van:( en ik ben ontzettend bang dat mijn kinderen het mee krijgen.. loop al 2 jaar bij de psycho en niks verder gekomen..zucht

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.