Moeder worden op mijn 23ste: was dat misschien te vroeg?

Ik werd zwanger op mijn 22ste en kreeg mijn eerste kindje op mijn 23ste. In het begin was het wel even schrikken, want gepland was het niet. Mijn tweede volgde precies drie jaar later, toen ik 26 was. Ik was de enige in mijn vriendengroep die moeder werd en ook binnen mijn familie was ik de eerste (en tot dusver nog steeds de enige) die kleinkinderen voortbracht. Heb ik te vroeg gepiekt?

Inmiddels voel ik me geen jonge moeder meer. Ik word begin april 28 en ik merk dat er om me heen steeds meer bekenden zwanger raken en de babykriebels beginnen te krijgen. Dat was 5 jaar geleden wel anders. Toen voelde ik me een erg jonge moeder. Ik wás het ook. Ik studeerde nog. En een student met een dikke buik is toch best een bijzondere combi. Het was geen uitzondering dat er tegen me werd gezegd: ‘wow ik kan het me niet voorstellen om nu al een baby te krijgen. Ik kan amper voor mezelf zorgen, hoe moet dat dan met een baby?’. Laat staan wat er achter mijn rug om werd gezegd.

In de beginjaren vond ik het best lastig om zo jong moeder te zijn. Zeker met vriendinnen die nog volop van het studentenleven genoten en de ene grote reis na de andere maakten, leek de afstand tussen ons evenals het contrast steeds groter te worden. Soms wilde ik wel even met ze ruilen. Weer heel even snuffelen aan dat flexibele leventje, waarbij het niet uitmaakte hoe laat je op stond of hoe laat je naar bed ging, want je kon toch lekker je eigen tijd indelen. De vrijheid om te gaan en te staan waar je wilde en om ad hoc dingen te plannen want je hoeft toch verder met niemand rekening te houden. Ja, dat miste ik wel eens.

Als ik weer eens Sjaak afhaak was wanneer de rest met elkaar uit eten ging of een festivalletje had gepland dan voelde ik me daar in het begin echt rot over. Terwijl dat natuurlijk nergens op sloeg, want een vriendschap valt of staat natuurlijk niet enkel bij het afstruinen van feestjes of uiteten gaan met elkaar.

Toen ik zwanger werd van Isé was de situatie al heel anders. De meeste vriendinnen waren inmiddels afgestudeerd en al fulltime aan het werk, woonden samen en bovendien was ik verhuisd van de stad naar een omgeving waar zo ongeveer iedereen ouder was. Ik kreeg steeds meer contact met andere ouders en ik besloot daar ook zelf meer moeite voor te doen.

Het feit dat ik jong moeder werd heeft me naar mijn idee niet in de weg heeft gestaan bij mijn ambities, studie, of persoonlijke ontwikkeling. In die zin zou ik dus willen zeggen dat 23 voor mij niet te jong was. Wel zou het goed kunnen dat ik dan andere sprongen had gemaakt in mijn carrière en dat ik nog veel meer was gaan reizen.

Dat betekent niet dat ik niet heb moeten wennen aan mijn nieuwe rol als moeder trouwens. Het ouderschap biedt verrijkingen, maar ook beperkingen. En die beperkingen vond ik op mijn leeftijd van 23 niet altijd leuk. Ik zou het mensen aanraden om eerst in een iets stabielere fase van hun leven te komen voordat ze kinderen overwegen. Maar ja wanneer is dat het geval? Wanneer is relatie stabiel genoeg, wanneer verdien je genoeg, wanneer heb je je wilde haren verloren, wanneer ben je er echt kaar voor?

Natuurlijk zijn de verrijkingen 1000 maal leuker en wegen die veel zwaarder. De samenloop van omstandigheden en de beperkingen die het ouderschap met zich mee brachten hebben ons ook veel rust gegeven in deze wereld van eindeloze keuzes. Daar is ‘ie weer: Je krijgt er zoveel voor terug.

Er zitten natuurlijk ook veel praktische voordelen aan het jong ouder worden en dat is iets waar ik me steeds meer bewust van ben. Een sneller herstel van je bevalling bijvoorbeeld, beter tegen minder slaap kunnen, nog heel fit en energiek zijn, opa en oma die nog relatief jong zijn. Straks met Isé mee de kroeg in 🙂

23 jaar vind ik ook niet te jong om op te voeden. Dat opvoeden gaat namelijk vanzelf. Je groeit erin. Wellicht ben je als je ouder bent iets zelfverzekerder, maar ik geloof dat dat meer samenhangt met je karakter. Het gaat met vallen en opstaan en er is maar weinig in het leven wat je op het ouderschap kan voorbereiden. Het belangrijkste is dat je je kind een stabiele basis kunt meegeven en dat hadden wij gelukkig.

Is 23 te jong? zoals mijn vriend – de jurist – altijd zegt: ‘dat hangt af van de omstandigheden van het geval’. Voor mij denk ik niet dat het te vroeg is, en wat ik toen heb moeten missen zal ik snel genoeg weer inhalen als ze voor mijn 45e uitgevlogen zijn (ervan uitgaande dat ik me niet laat verleiden tot een tweede leg met een jongere vlam 😉

Hoe oud was jij toe je moeder werd?

Dit vind je misschien ook leuk

20 reacties

  • Reageren
    Eke
    22/03/2019

    Ik was 30 en 34 en je merkt dat in die paar jaar je echt ouder bent geworden. Klinkt vrij dramatisch, maar ik persoonlijk vond de tweede keer pittiger. En dat ondanks dat ik bij de eerste mij zo verloren voelde.

    Ik denk dat er geen ideale leeftijd is, omdat geen situatie hetzelfde is. Maar ik denk dat je in je 20’ies wel net even wat energieker bent. Het klinkt nu net of ik een oud wijf ben ?

  • Reageren
    Vroontje
    22/03/2019

    Ik was 21. Achteraf veels te jong. Kreeg op mijn 24ste mijn 2de kind en op mijn 33 ste een 3de. Met mijn huidige vriend is er een 2de leg. Ben inmiddels 41 en de jongste is 2?. Als.ik alles van te voren had geweten was ik nooit zo vroeg er aan begonnen. Maar goed het voordeel is wel samen met mijn 20 jarige dochter avondjes op pad?

  • Reageren
    Linda
    22/03/2019

    Ik werd zwanger op mijn 28e en word nu, met een paar maanden, op mijn 29e moeder. Ik ben blij dat ik inderdaad eerst gestudeerd heb, mooie reizen heb kunnen maken en nu een stabiele carrière heb. Voor mijn gevoel kan het niet stabieler dan ik nu ben. Dat geeft een soort van rust, maar alsnog is het afwachten hoe zwaar ik het moederschap zal vinden. Ik denk dat de ideale leeftijd voor iedereen persoonlijk anders is.

    • Reageren
      Anjes
      22/03/2019

      Zwanger van mijn dochter met 23 en bevallen met 24. Zwanger van mijn zoon met 25 jaar en bevallen met 26 jaar. Ben nu 27 met 2 kleine kids.

      Ik ben nog steeds blij met de bewuste keus om vroeg kinderen te krijgen. Om alle redenen die jij beschrijft en ik altijd heel sterk het moeder gevoel heb gehad. Hoe eerder hoe beter zei ik altijd.

      De enige momenten dat ik het wel eens jammer vind is als iemand in mijn omgeving roept “ kom we fietsen even naar de stad en pakken een terrasje”. Dan mis ik het “ zomaar” de de deur uit kunnen gaan. Maar ik zou het voor geen goud omruilen. Mijn tijd komt wel weer. En dat is sneller dan gedacht. Ze hoeven geen 20 te zijn voor dat ik weer eens de deur uit kan. Voor ik het weet kunnen ze zelf hun boterhammen smeren en kan ik lekker uitslapen. Of kunnen ze prima alleen thuis blijven als ik met vriend lief het terras op duik.
      Nu geniet ik nog lekker van alle knuffel en kusjes en het feit dat er voor hen gezorgd moet worden…

  • Reageren
    Sanne de Vries
    22/03/2019

    Jeetje bij deze blog is het net of ik mijn eigen verhaal lees. Alleen was ik 20 en een jaar later weer zwanger van monstertje nr2. Inmiddels bijna 24 zwanger van nr 3! Hihi

    • Reageren
      Angela
      22/03/2019

      Hier ook op mn 23e zwanger en moeder geworden. Ik had dan wel het geluk dat mijn schoonzusje rond dezelfde tijd zwanger was. Onze kindjes schelen ook maar 2 maanden. Met mijn andere vriendinnen is het contact een beetje verwatert. Maarja hun zitten in een totaal andere levensfase en leven verspreidt over Nederland en Duitsland. Ik merk vooral ook tijdens peuterzwemmen etc dat ik 1 van de jongste moeders ben.
      Miss heb ik nu nog niet veel kunnen reizen etc. Al kunnen we de reis die nog op onze bucketlist (Ierland en schotland) staat prima met kinderen doen. En hebben we genoeg tijd als de kind(eren) volwassen zijn. Want heel eerlijk, ik zie me nu niet na mn 30e nog moeder worden

      • Reageren
        Jeannet
        22/03/2019

        Ik was net 1 dag 23 toen ik voor het eerst moeder werd.
        Op m’n 24ste werd de 2e geboren ☺
        33 jaar toen de 3e kwam en 35 toen de 4e kwam.
        Het verschil voor mij als ik kijk als 20jarige en nu als 30jarige dat je veel relaxter bent.
        Je doet het er gemakkelijker “bij”.
        Je laat je niks meer wijs maken door iedereen en trekt je eigen plan.

  • Reageren
    Tineke
    22/03/2019

    Ik was 23 toen ik zwanger was, 24 toen ik beviel. Bij ons was het wel gepland, maar ik ben dan ook al sinds mijn 16de samen met mijn vriend, we woonden al even samen en het was de volgende stap. Ik had toen al echt heeeel lang rammelende eierstokken, voor mij was het absoluut niet te vroeg. Al heb ik toen wel heel vaak te vraag gekregen of het wel gepland was, zelfs bij de tweede. Die vraag snap ik nog steeds niet trouwens.
    Tineke onlangs geplaatst…Deze boeken wil ik lezen in 2019My Profile

  • Reageren
    Eveline Fleur
    22/03/2019

    Jeetje wat voel ik me nu oud! Ik ben momenteel 31 en zal in juni bevallen van mijn eerste kindje. Tegen die tijd ben ik 32. Ik wilde graag rond mijn 30e zwanger zijn, maar zoiets laat zich niet plannen natuurlijk. Het is gewoon een wonder als het lukt. Ik geniet daarom vollop van het feit dat ik nu zwanger ben en ik kan echt niet wachten tot ze er is! En weet je, in jouw geval… wanneer de rest nog allemaal beperkt is vanwege de jonge kinderen, dan kan jij weer lekker je eigen plan trekken. 😉
    Eveline Fleur onlangs geplaatst…De 5 best verkochte make-up producten van 2018My Profile

  • Reageren
    Emma
    22/03/2019

    Hi Sanne! Ik was met 25 moeder van mn eerste kind. Was het te vroeg? Voor mij niet! Ik verlangde er naar en was klaar met het ‘vrije leven’ . Ik vond het ook wel leuk dat ik de eerste was die zwanger was. Voor je vriendinnen is het dan nog speciaal 🙂
    Nu ben ik zwanger ( van mn derde) en vraagt niemand wat haha! Iedereen is zwanger lijkt het wel!
    Ik heb leuke contacten met moeders, met kids in dezelfde leeftijd ( eentje in het bijzonder 😉 ) moet zeggen dat ik dat de eerste jaren wèl gemist heb.

  • Reageren
    Didi
    22/03/2019

    Hier 26 bij de eerste en 28 bij de tweede. We hebben eerst de reizen genaakt die we graag wilden. De rest komt later wel. Qua carrière begin ik nu in te lopen en kan ik prima doorgroeien terwijl anderen nu stilstaan vanwege zwangerschappen en straks een zwaardere baan moeten combineren met de tropenjaren. Heerlijk om met 35 al uit de luiers te zijn. Ik denk dat het een prima leeftijd was.

  • Reageren
    Dionne
    22/03/2019

    Ben het wel eens met je vriend. Het ligt helemaal aan te omstandigheden.

    Toch kan ik mij TOTAAL niet voorstellen dat ik ooit kinderen wil. En yes, ik ben bijna 28, heb al bijna 10 jaar een relatie en heb een koophuis, maar ik ben veel te druk met het volgen van mijn dromen..

    Zo woon ik nu tijdelijk 3,5 maand in Barcelona als Digital Nomad en heb ik net mijn vaste baan opgezegd om een eigen bedrijf te beginnen en dat loopt al aardig. Ik heb andere prioriteiten. En dat is prima. Maar steeds meer mensen in mijn omgeving zijn hier wel mee bezig..
    Dionne onlangs geplaatst…De badmode trends van 2019My Profile

  • Reageren
    Nathalie
    22/03/2019

    Ik was 19 toen ik beviel, en het was nog gepland ook. Denk dat het voor iedereen anders is wanneer de situatie goed is. Ik woonde op dat moment al ruim 2 jaar samen en had al 5 jaar een relatie. Mijn man is dan ook 6 jaar ouder denk dat dat ook erg meespeelt. Maar ik persoonlijk vind het geweldig lekker jong!

  • Reageren
    Talitha
    22/03/2019

    Ik was 19 jaar (mijn vriend 21) toen ik van de eerste beviel en 21 bij de tweede. De eerste was niet gepland, we kwamen met 15 weken pas achter de zwangerschap. Ik ging nog naar school, mijn vriend had zijn studie nog niet afgerond, we woonden nog niet samen.. Die periode was wel pittig maar we zijn er vol voor gegaan. Inmiddels allebei een baan, een koopwoning, geregisteerd partnerschap en we zijn meer dan gelukkig met onze 2 kinderen. Vooral mijn vriend heeft in het begin heel erg veel moeite gehad om zijn vrijheid wat meer op te geven. Wij zijn nog nooit met zijn tweetjes op vakantie geweest, in 5 jaar tijd 1 nachtje samen in een hotel en dat was het.. Het lijkt me echt heerlijk om straks als de kinderen groot genoeg zijn met z’n 2en op vakantie te gaan! En een voordeel vind ik ook echt dat we niet zo veel schelen als ze pubers zijn.. Dat lijkt me heel leuk!

  • Reageren
    Lisa
    22/03/2019

    Mijn moeder was ook 23, en ik vind het super leuk om zo een jonge moeder te hebben! Ze denken vaak dat ik met mn zus op pad ben. Ook heb ik nog al mn opa’s en oma’s en zijn ze nog super jong! Ik wordt dit jaar 23 en hoop ook jong moeder te worden.

  • Reageren
    Manouk
    22/03/2019

    Ik was bij mijn oudste 23, middelste 25 en jongste 27. Tja, wel jong. Maar ik had het niet anders gewild. Ik ben blij hoe alles is verlopen. Mijn vriendinnen waren bij de oudste nog niet bezig met het krijgen van kinderen, maar ik heb er wel vriendinnen bij gekregen tijdens mijn zwangerschappen. Die ook zwanger waren.

  • Reageren
    Rowena
    22/03/2019

    Ik was zelf 20 toen ik ongepland zwanger raakte van mijn vriend en 21 toen we ons dochtertje (helaas veelste vroeg) mochten verwelkomen. We zijn nu nog steeds met zijn 3e samen en ik ben inmiddels 25 en zij 4. Ik wilde graag jong moeder worden maar ben er zelf wel een beetje op terug gekomen, precies zoals je omschrijft! Voorlopig hebben wij dan ook nog geen 2e in de planning.

  • Reageren
    Heidi
    22/03/2019

    Ik was 22 toen we heel bewust voor het eerst ouders werden . 25 bij nm 2 en bij de jongste was ik 31. Bij alle drie heb ik me nooit te jong gevoeld. Ik geniet van moeder zijn . Kreeg met de jongste heel vaak de vraag of het een ongelukje was en dat is ze nooit geweest. Ze was een zeer bewust gepland.
    Bij de jongste werd vaak gezegd/gevraagd of ze een nakomertje was omdat er 9 en 6 jaar verschil zit met de jongste, maar ook nm 3 was zeer bewust gepland.
    Die leeftijd verschil vind ik echt heel leuk .

  • Reageren
    Ayla
    23/03/2019

    Ik ben nog net 32 als onze kleine meid komt, bijna 33.
    Op mijn 28e kregen mijn vriend en ik een relatie en vanaf m’n 30e kreeg ik rammelende eierstokken. Voor die tijd wist ik niet zeker of ik ooit wel kinderen wilde! Mijn vriend was wat later aan boord, die besloot begin vorig jaar dat hij het wilde, gelukkig is het ons snel gelukt.
    Ik voel mezelf vaak juist al bijna te oud, wat jij zegt, qua herstel en slecht tegen slaaptekort kunnen. Maar wat voor ons het allerbelangrijkste was, is dat we er beiden echt 1000% achter zouden staan. We gaan er sámen voor. We moesten gewoon allebei nog een beetje groeien om op dat punt te belanden. Maar als een kind van een ongelukkig huwelijk vond ik dat het allerbelangrijkste. Liever wat ouder maar helemaal zeker van onze zaak, dan te vroeg beginnen en onze relatie onder druk zetten. Daar heeft ons kindje veel meer aan dan fysiek fitte en uitgeslapen ouders 😉
    Ayla onlangs geplaatst…Ayla’s fijne dingen rubriek: verzorging om er (weer) goed uit te zienMy Profile

  • Reageren
    Cindy
    05/04/2019

    Grappig! 23 jaar bij de 1e en nu 26 en zwanger van de 2e!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.