Mijn vriend is een schoonmaakfreak (en dat zorgt voor spanning)

Je zou denken ‘dat is toch heerlijk, zo’n man die de hele dag loopt te poetsen en op te ruimen?’ maar nee, het leidt hier in huis tot vele discussies.

Twee uitersten

Mijn vriend en ik zijn wat schoonmaken/opruimen betreft twee uitersten: waar ik rustig drie dagen in de rommel kan zitten, is het eerste wat mijn vriend doen als hij thuiskomt en de kinderen een kus heeft gegeven, de kleine troepjes van de grond opruimen. Idem dito als de kinderen naar bed zijn, ik plof direct op de bank neer om even te relaxen, hij pakt een doekje en gaat nog even de hele keuken langs ook al heb ik die voor mijn idee prima schoongemaakt. Kookt hij, dan hoef je na het eten alleen maar het spul in de vaatwasser te zetten omdat ‘ie alles al tot blinkens toe heeft geboend tijdens het koken, bij mij daarentegen moet je alle verpakkingen nog weggooien, alle ingrediënten terug de koelkast in zetten en de soepspetters boenen die steevast tot aan het plafond reiken.

Ik kan met rommel leven

Voor rommel geldt dat ik prima kan leven met hier en daar wat troepjes om me heen. Een losslingerde pop van Isé, een paar auto’s van James en wat spul op de trap, ik kan me daar niet al te druk om maken. Natuurlijk maak ik dagelijks een slagje door het huis om alle kruimels op te zuigen, de tafel vlekvrij te hebben en losslingerende kopjes in de vaatwasser te zetten, maar mijn huis hoeft er niet pico bello uit te zien om me er prettig in te voelen. Ik heb liever een kwartiertje extra ontspanning dat een kwartiertje extra inspanning 😛 Ook onze percepties van rommel zijn verschillend. Kijk, het is niet de bedoeling dat je je nek breekt over wat er op de grond ligt, maar in een huis moet ook geleefd worden en daar horen nou soms eenmaal wat rommeltjes bij.

Schoonmaakhulp

Om mijn vriend enigszins tegemoet te komen heb ik sinds een jaar een schoonmaakhulp in de arm genomen. Die twee uurtjes die ze per week komt zijn voor mij – en natuurlijk helemaal voor mijn vriend – goud waard. Ik vind haar inmiddels onmisbaar, maar het betekent niet dat er daarnaast niks meer te doen valt natuurlijk.

Spanningen

Het punt met zo’n schoonmaakfreak in huis is dat je altijd het idee hebt dat je zelf te weinig doet. Daardoor raak ik gespannen, want want hij ook zegt, het is niet goed. Bovendien heeft ‘ie soms werkelijk last van opruimwoede, de rommel wordt hem dan teveel en dan wordt ‘ie chagrijnig en krijg ik een sneer. We hebben nagenoeg nergens ruzie over maar als we kibbelen gaat het over opruimen. Natuurlijk voel ik me er niet prettig bij als ik mijn vriend zie zwoegen en ik er een beetje naast lig te hangen op de bank, maar ik heb er ook geen zin in om mijn halve avond bezig te zijn met het huis van top tot teen schoonmaken terwijl de volgende ochtend alles er weer onder zit.

Ik word laks

Omdat er altijd iemand is die mijn troep achter mijn gat opruimt, merk ik dat ik daar heel laks van word.  Ter voorbeeld: ik doe mijn make-up vaak op zolder en laat dan in de haast wel eens mijn spul daar liggen. Mijn vriend kleedt zich aan het einde van de dag altijd op zolder om en meestal is hij dan degene die mijn make-upspul dat ik heb laten liggen weer terug in de kast legt. Tsja, daar raak je snel aan gewend… Nog een voorbeeld: ik heb een aantal handtassen die ik doordeweeks gebruik en soms liggen er een paar in de kamer. Een doorn in het oog van mijn vriend. Je raadt het al: hij is degene die ze weer netjes achter slot en grendel opruimt.

– Zijn visie

Hij: De lieve schat, ze ziet het niet, ze wil het niet zien en zelfs als ze het probeert is het eindresultaat het net niet. En dan druk ik het netjes uit.

Sanne noemt het schoonmaakfreak, ik zie het meer als het waarderen van orde en een strakke organisatie. Ik heb twee modi, ik negeer rommel (dat lukt vooral goed als ik brak of gewoon moe ben), of ik begin en dan moet het ook af. Nou heb ik 99% van de tijd mijn emoties prima onder controle, maar de ergernis als ik aan het opruimen ben heb ik nooit kunnen rationaliseren. Ik weet dat zeuren niet helpt, maar kan het vaak niet laten Sanne er fijntjes op te wijzen dat ze de haarbal uit haar borstel op ons bed heeft gedrapeerd.  De rust die een opgeruimd huis geeft maakt de laatste momenten voor het naar bed gaan of als eerste beneden zijn in een opgeruimd huis dan ook dierbaar.

De kern

De kern van het probleem zit hem bij San in twee dingen; ze heeft geen vaste plekken voor spullen en ze kan dingen niet afmaken. Douchen en opmaken gaat over in ontbijt maken, in de kinderen aankleden, in de kids naar de opvang brengen, in werken. Tijdens de lunch kan het ontbijtbord prima worden hergebruikt 😉

Het vreemde is dat ik het juist waardeer om met Sanne samen organisatie/schoonmaakprojecten te doen terwijl ik weet dat zij het vreselijk vindt geen enkel initiatief toont en zichtbaar tien doden sterft.. Voor mij is die kwelling een zoete wraak voor al de troep die ik voor haar opruim. Sanne doet namelijk alsof ik het opruimen/schoonmaken leuk vind, maar ik zie het als een noodzakelijk kwaad en gedeelde smart…

Loslaten

Wel ben ik door de jaren heen meer los gaan laten. Dat het in de kasten niet meer helemaal netjes is accepteer ik nu inmiddels, San d’r kledingkast kan niet eens meer dicht. Dat onze zolderkasten van administratie zijn getransformeerd tot make-up-dump en dat James zn speelgoed niet gesorteerd is ook. Ik kijk niet meer op van extensions of make-up op mijn hoofdkussen, dozen tot aan de nok in de garage (van alle pakketten die binnenkomen), piepschuimkorrels door het hele huis (uit diezelfde dozen, wánt daar spelen de kids zo leuk mee). De liefde van mijn bloedjes maakt een hoop goed, ook als je na een lange dag binnen stapt en je op je plaat gaat over een in-bubbeltjesplastic-verpakte-makreel (want die is vies dus durfde ze niet weg te gooien) maken San d’r knuffel en Isé d’r blije kwijl op mijn pak het meer dan waard. Waar ik het moeilijk mee blijf hebben is dat het gebrek aan organisatie overal in doorwerkt, in de administratie, in dubbele aankopen, in het terugvinden van spullen, een pan die in de fik vliegt.

Stiekem ben ik wel jaloers op mannen als mijn broers of Daddyhox die prima kunnen functioneren tussen een complete chaos. Ik zou willen dat het me niet naar de keel greep, want ik weet ook dat opruimen een onzinnige bezigheid is met Sanne en de kids in de buurt. Ik zou veel beter een biertje kunnen pakken en meegenieten van de chaos in ons gezin.

Nou moet ik wel zeggen dat het bovenstaande heftig klinkt, maar door de jaren heen is San wel meer gaan doen en beter geworden in schoonmaken. In haar studententijd groeide er letterlijk een plant uit de gootsteen en ze was er nog trots op ook.. Ook maakt haar ‘voorliefde’ voor gezellige rommel en chaos haar tot een prima moeder een speelmaatje voor de kids. De chaos die het leven beheerst met kinderen deert haar geenszins.

Uitgelichte afbeelding: Fizkes via Shutterstock.

Dit vind je misschien ook leuk

20 reacties

  • Reageren
    Elise Joanne
    30/09/2018

    Oooh, ik ben zo TEAM ROBERT! 🙌🏻🤣

    • Reageren
      Ik
      30/09/2018

      Ik ook!!! Soms wel erg irritant. Je blijft bezig🤣

  • Reageren
    Miriam
    30/09/2018

    Wat een geweldig stukje.
    Ik ben absoluut team Robert, ik kan niet tegen rommel, vreselijk.
    Als mijn vriend thuiskomt dan legt hij ook altijd alles op onze salontafel, erg frustrerend.
    Maar ik weet ook dat hij het toch ergens moet neerleggen.
    Mijn vriend is gelukkig niet een hele grote rommelkont.

    Mijn zus daarin tegen, van wie ze het heeft weet ik niet, maar zij ziet het werk niet liggen.

    Sanne, iedereen is anders.
    Wees blij met zo’n vent, ik denk dat jij weer andere kwaliteiten hebt.

    Ik doe hetzelfde werk als jou schoonmaakster, en wat vind ik dat kruk

    Schoonmaken is mijn hobby.

  • Reageren
    Manouk
    30/09/2018

    Mij lijkt het inderdaad heerlijk om zo’n schoonmaakfreak in huis te hebben, maar ik kan ook begrijpen dat het lastig is als je elkaars tegenpolen bent. Dat is namelijk wat mijn vriend en ik zijn wat betreft schoonmaken, alleen dan ben zoals jouw vriend is haha. Ik verwacht echt niet dat hij het hele huis pico Bello achterlaat, maar ff de spullen die op de trap liggen mee naar boven nemen. Stoelen van tafel halen als die er op staan ivm dweilen. Dat soort dingen. Maar goed, hij ruimt over het algemeen zijn eigen rommel op, dat is al een hele prestatie dat ik hem dat heb kunnen leren haha.

    • Reageren
      Alyssa
      29/06/2019

      Haha mijn vriend en ik zijn beide rommelkonten dat is pas lastig! Lang leve de schoonmaakster en als het dan schoon en netjes is geniet ik wel, maar hoe komt het nou dat het na 2 dagen alweer een rommeltje is geen idee!

  • Reageren
    Melissa
    30/09/2018

    Dit is zo herkenbaar! Had ons verhaal kunnen zijn.
    Andersom irriteer ik me er ook aan dat hij geen moment rustig thuis kan komen zonder meteen die stofzuiger te pakken. Gelukkig is het door de komst van ons zoontje wat minder geworden met mijn smetvreesje. Maar moet zeggen dat mijn zoon al best wat dingen van zn vader heeft overgenomen! Spelen met zand is best vies en ook kliederen met eten doet mn zoontje niet. 😂
    Als ik dit mijn man laat lezen dan gaat hij zeker zeggen dat hij zijn gelijke heeft gevonden haha! (En ik ook!)

  • Reageren
    Nienke
    30/09/2018

    Erg leuk geschreven en ook (deels) herkenbaar!

  • Reageren
    Stefanie
    30/09/2018

    Haha zo herkenbaar!

  • Reageren
    Yvonne
    30/09/2018

    Ik vind het erg leuk dat jullie het zo goed onderkennen allemaal van elkaar. Knap hoor.
    Mijn vriend en ik zijn een beetje hetzelfde: wij zijn allebei geen schoonmaakfreaks en kunnen rommel tot zekere hoogte goed zien, al ruimen we ‘s avonds wel alles zo’n beetje op. Maar zeker niet zo georganiseerd als jouw vriend.
    Gelukkig hebben we ook wekelijks een poetsvrouw want aan poetsen hebben we beide een hekel. Bovendien vind ik het zonde van de tijd. Je kunt veel beter leuke dingen doen in het weekend, het leven is veel te kort om te poetsen is mijn motto 🙂
    En strijken doe ik ook bijna niet trouwens. Er zijn foefjes om dat te omzeilen. Vrouwen die dat nog doen (behalve overhemden), moeten zich toch eens achter de oren krabben!

  • Reageren
    Elisabeth
    30/09/2018

    Zo… stik… jaloers…

  • Reageren
    Brenda
    30/09/2018

    Wat een heerlijk stuk om te lezen! En zooooo berkenbaar alleen hier dan andersom haha..

  • Reageren
    margriet
    30/09/2018

    herkenbaar…had mijn verhaal kunnen zijn.

  • Reageren
    Zara
    30/09/2018

    Ik ben helemaal zoals jij jouw vriend beschrijft. Eerste wat ik doe als ik thuis kom is beginnen opruimen. Sterker nog, ik verlaat het huis niet voor ik alles heb opgeruimd, ik wil als ik thuis kom rustig kunnen zitten zonder in rommel te zwemmen. Maar natuurlijk ben ik niet altijd de laatste die uit huis vertrekt, dus komt het wel eens voor dat ik wanneer ik thuis kom ik rommeltjes van anderen eerst even moet opruimen. Als de kids op bed liggen ruim ik alles op voor ik ga douchen en chillen op de bank. En inderdaad tijdens het koken is de keuken eigenlijk al schoongemaakt. Ik haat rommel zo ontzettend erg. Van speelgoed, onnodig spul op tafels trap of kasten, losslingerende kleding of schoenen tot aan kruimels en speelgoed. Gek word ik er van. Als het chaos is in huis, is het chaos in mijn hoofd. Het is zo’n heerlijk fijn gevoel wetende dat alles opgeruimd en schoon is. Ondanks dat ik weet dat de volgende ochtend zodra de kids op zijn, alles weer terug bij af is. Maar dat is voor mij geen reden om het niet te doen. Tis niet omdat we morgen weer naar de wc gaan, vandaag ons achterwerk niet hoeven schoon te maken bij wijze van. Oftewel ik snap je vriend vol-le-dig!

  • Reageren
    Margje
    30/09/2018

    Ik ben ook geen perfecte huisvrouw, verre van! Houd wel van een opgeruimd huis.. maar woon in een exxenhuis zoals ik het noem. In alle kasten, kisten, hoekjes, kamers en dozen zijn spullen die niet van mij maar van hem, van hen samen of van ex zijn. Zelfs na ruim drie jaar bij hem wonen en samen nog een kindje te hebben gekregen (naast de andere 4 kids die er al waren) kijk ik er zo tegenop om dat allemaal op te ruimen, en er echt mijn eigen thuis van te maken. Mijn eigen troep opruimen en ordenen… prima, maar een ander zijn rotzooi (spullen) waar dus al een aantal jaar niet naar om is gekeken, sorteren en opruimen is gewoon echt niet mijn ding. Wat moet ik ermee!? Weggooien, bewaren of weggeven!? het zijn mijn spullen niet… HELLUUP!!!

  • Reageren
    Joanne
    30/09/2018

    Zooo herkenbaar haha. Hier in huis gaat het precies zo.

  • Reageren
    DM
    01/10/2018

    Gisteren je artikel gelezen en moest er nogmaals zodanig aan denken dat ik toch een reactie wilde plaatsen.
    Ik vind het niet zo netjes van Robert dat hij het hem blijkbaar irriteerd dat jij je make-up niet netjes opruimd omdat je vervolgens de kinderen eten gaat geven, verzorgen etc etc. Ik denk dat dit alleen maar duidelijk maakt dat jij “jullie” kinderen op 1 plaatst en niet jezelf. Wat zou hij dan willen dat de kids geen eten krijgen maar het wel opgeruimd is? Hij kan beter kijken naar wat je wel doet in plaats van waar je niet aan toekomt omdat je andere prioriteiten in het belang van jullie samen hebt. En ik vind ook dat hij je eerst maar is ten huwelijk moet vragen voor hij verder klaagt!! Hahahahaha ja toch!

    • Reageren
      DM
      01/10/2018

      *irriteert

    • Reageren
      Yvonne
      01/10/2018

      Wat heeft trouwen hiermee te maken, komt behoorlijk uit de lucht vallen in je bericht vind ik. Moet iedereen trouwen volgens jou?
      Dat je het brengt als een zogenaamd grapje wil nog niet zeggen dat het grappig is…

  • Reageren
    Miranda
    01/10/2018

    Team Sanne hier hoor! Het had ons verhaal kunnen zijn. Vooral het stukje over het koken… Eerst hele keuken opgeruimd en dan komt hij pas aan tafel terwijl ik al ruzie heb met kids omdat het eten ze niet aanstaat…..

  • Reageren
    Mariska
    29/06/2019

    Schoonmaken moet leuk blijven vind ik , ieder doet het op zijn eigen manier. Ik vind het verschrikkelijk als je erop gecorrigeerd word. Sinds mijn vriend geen baan heeft merk ik dat die op kleine dingen gaat letten, soms is die te lui om het zelf te doen. Er komen regel matig kinderen bij ons langs en heb 1 la vol speelgoed en knutselspul als er iets rond vliegt vind ik het ook niet erg.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.