Mijn vriend heeft alle babykleertjes weggegooid

En ja, dat vind ik best heftig. Waar hij geen enkele emotionele waarde heeft bij het zien van die schattige kleine rompertjes, sokjes en truitjes, doet het mij toch wel wat om te beseffen dat mijn baby’s daar ooit hebben in gezeten.

Daar stonden ze dan voor mijn neus, drie vuilniszakken vol met kleertjes die ooit van mijn bloedjes waren geweest. Variërend van maatje 50 tot maatje 68. Sommige pakjes hadden ze allebei gedragen, sommige kleertjes waren van ieder afzonderlijk geweest.

Mijn vriend had weer eens een opruimbui en dit keer waren het de babykleertjes die eraan moesten geloven. Bij de plaatselijke supermarkt had ‘ie een speciale textielcontainer zien staan voor het Rode Kruis en het leek hem een goed idee om daar de kleertjes naartoe te brengen. Mij ook, dat moet ik toegeven. Ik snap ook wel dat we niet alles kunnen bewaren. Of weggeven. We hebben immers niemand in onze omgeving die een kindje verwacht. Maar toch had ik het er wel heel even moeilijk mee om al dat spul de deur uit te zien gaan. Ik zag weer voor me hoe James lag te trappelen in zijn schattige zeilbootjespyjama, of hoe Isé – net geboren – in haar witte Ralph Lauren pakje de wereld aan het verkennen was.

Waar mijn vriend slaakte van opluchting toen we ervan af waren, moest ik even een brok wegslikken.

Ook al zou ik het liefst alle babyspullen willen koesteren, het is onmogelijk om het allemaal te bewaren onder het mom van ik vind het zo moeilijk om weg te doen. Gelukkig is het ook niet zo dat we helemaal niks meer over hebben van die ieniemienie babykleertjes. Ik heb nu nog zo’n vier, vijf kleine kledingstukken hier liggen waar ik voorlopig nog geen afstand van wil doen. Dat zou voor mij te definitief voelen ofzo, stel dat het ooit wel weer begint te kriebelen voor een derde?

Ik heb het trouwens met nog meer dingen hoor, want ook heb ik hier nog een kolf liggen waar ik een half jaar geleden 250 euro voor heb betaald en die slechts 10 keer gebruikt is. Hetzelfde geldt voor mijn Tula draagzak.. Ligt allemaal maar te verstoffen. Wegdoen of weggeven zou beter zijn. Toch blijf ik dat een dingetje vinden…

Heb/had jij ook zo’n moeite met het wegdoen van babykleren en/of spullen?

Dit vind je misschien ook leuk

11 reacties

  • Reageren
    Eke
    18/10/2018

    Hier best tweeledig. Een groot gezin leek me super, maar ik vind Storm zo pittig dat ik helemaal klaar ben met onze kinderwens. Maar ook gek hoor om al die newbornspulletjes weg te doen.

  • Reageren
    Kimberly
    18/10/2018

    Ja vond ik enorm lastig! Het ging allemaal naar m’n zus voor haar dochter maar ik heb er hard om gehuild. Kwam natuurlijk ook bij dat ik graag nog eens mijn eigen kindje in die kleertjes had willen zien. Het is heel fijn om m’n nichtje in die kleertjes te zien ❤
    Kimberly onlangs geplaatst…The Feelgood Challenge | Waarom we nu al stoppen?My Profile

  • Reageren
    Shirley
    18/10/2018

    Een enkel mooi pakje wil ik wel bewaren vanwege de waarde, maar de rest verkoop ik zonder moeite of gooi ik weg. Wel even slikken als ik zo’n klein pakje zie maar dan vooral omdat de tijd zo verschrikkelijk snel gaat!

  • Reageren
    Femke
    18/10/2018

    Oehh ik ben heel benieuwd hoe ik dit over een paar jaar ga ervaren. Ik kan namelijk over het algemeen juist heel goed spullen weg doen of weggeven, maar ik schat zomaar in dat dit met de babyspullen anders zal zijn.
    Femke onlangs geplaatst…Review: Marblicious kunstnagels Matte & ShimmerMy Profile

  • Reageren
    manouk
    18/10/2018

    Toen wij 2,5 maand geleden gingen verhuizen heb ik een hoop weggedaan, maar ik kon ook een hoop niet weg doen. Onder het mom: ‘Dat gebruik ik ooit nog wel eens’. Nu ligt het weer te verstoffen op zolder. Ik heb nu geen zin om dat uit te zoeken, omdat ik dat in een keer door wil doen. En met een baby’tje kan dat niet zo makkelijk. Maar als hij wat ouder is wil ik dat wel gaan doen. En dan ook de kleertjes uit gaan zoeken.

  • Reageren
    Elise
    18/10/2018

    Ik zou sowieso wat kleertjes van allebei bewaren voor later, voor hunzelf!

  • Reageren
    Wilma
    18/10/2018

    Oh ja, zo herkenbaar. Ik heb mijn allereerste tube foundation nog, wel leeg natuurlijk. Van Lancome, was een rib uit mijn lijf als student. Gedragen als getuige op het huwelijk van mijn zus in 1986. Kan deze gewoon niet wegdoen.

  • Reageren
    Moederschip
    18/10/2018

    Ik heb daar dan weer absoluut geen moeite mee. Hoe sneller alles de deur uit is, hoe liever! Ik vind dat je door de jaren heen echt wel veel verzamelt en dat ligt dan maar te verstoffen. Kan je idd beter iemand anders mee helpen.
    Moederschip onlangs geplaatst…Tien jaar samen! Ode aan de monogamieMy Profile

  • Reageren
    Jean
    18/10/2018

    Oh totaal geen moeite mee. Heb alles doorgegeven, verkocht, weggegooid of naar de textielcontainer gebracht. Ik zou niet weten wat ik ermee moet, het eindigt in een kast en dan ligt het daar te verstoffen.

  • Reageren
    Hellas
    18/10/2018

    Hier hetzelfde. Onze jongste is 2 en er komt zeker geen 4e. Ben er nu aan toe alles langzaam aan weg te gaan doen. Moet wel zeggen dat ik voor onze jongens ieder een herinneringbak heb waar ik spulletjes in bewaar. Setjes babykleding, tekeningen, schrijfwerkjes etc. Zo nu en dan doe ik er wat in.

  • Reageren
    Yvonne
    19/10/2018

    Ik dacht dat ik je wel eens heb horen zeggen dat je misschien een 3e wil dus wat dat betreft had ik het zeker niet gedaan…Moet je dan alles weer nieuw kopen! Maar zo niet, dan is opruimen juist heerlijk. Maar ik snap wel dat er allerlei herinneringen naar boven komen als je die kleertjes vasthebt. Dat heb ik ook.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.