Mijn bijzondere broer

“Vind je het niet lastig, om een gehandicapte broer te hebben?” vroeg iemand mij laatst. “Hoezo lastig?” reageerde ik. “Nou, het is toch anders dan anders.” Anders dan anders. Dat is het inderdaad. Maar Niels is gewoon mijn broer. Niels is Niels. Ik zou hem niet anders willen kennen.

Mijn broer is geboren met een verstandelijke beperking. Hoe het precies zo gekomen is, daarover bestaat eigenlijk nog steeds onduidelijkheid. Het zou een virus tijdens de zwangerschap kunnen zijn geweest, maar ook zuurstoftekort bij de geboorte. Het enige wat min of meer vaststaat is dat mijn broer het verstand heeft van een kind van 8. Zijn echte leeftijd is 25 jaar. Aan zijn uiterlijk is vrijwel niets te zien. Enerzijds een voordeel, anderzijds een nadeel omdat het voor buitenstaanders op het eerste gezicht niet meteen duidelijk is dat hem iets mankeert.

Hij heeft op dezelfde basisschool als ik gezeten tot ongeveer groep 4. Hij is een paar keer blijven zitten omdat het natuurlijk niet zijn niveau was, maar mijn ouders wilden graag dat hij zo normaal mogelijk opgroeide. Uiteindelijk is hij toch naar een speciale school gegaan. Sinds een paar jaar werkt hij bij Parkbeheer, een werkgroep voor verstandelijk beperkten, waar hij verantwoordelijk is voor het bijhouden van plantsoentjes, strandjes, voetbalvelden en andere natuurgebieden.

Dat mijn broer ‘anders’ was, had ik als klein meisje al vrij snel door. Hij was langzamer dan ik, leerde minder snel en af en toe kwam het helaas ook voor dat hij gepest werd. Als jongere, maar eigenlijk oudere zus, liet ik dat niet zomaar over mijn kant gaan. Wanneer ik merkte dat andere jongens het weer eens op hem gemunt hadden, sprong ik voor hem in de bres en eigenlijk doe ik dat nog steeds. Want hoe je het ook wendt of keert, met een gehandicapte broer of zus zal je altijd een immens groot verantwoordelijkheidsgevoel houden. Bovendien draag je zorg voor altijd. Anders dan wanneer hij deze handicap niet zou hebben. Wanneer mijn ouders overlijden, zullen mijn zusje en ik verantwoordelijk voor hem zijn.

Behalve ‘anders’, is het hebben van een gehandicapte broer ook ontzettend leuk en grappig. Vooral mijn broer heeft een geheel eigen belevingswereld. Kleine dingen maken hem blij en grote dingen kan hij heerlijk bagatelliseren. Zijn redeneervermogen heeft al meerdere malen tot hilarische situaties geleid. Zo overleed laatst een collega van hem, iets wat veel indruk op hem maakte. Maar Niels zag er toch ook wel weer de zonnige kant van in, want ‘nu kan ik tenminste op het trekkertje rijden waar  Meino altijd op reed’ vertelde hij ons zonder te blikken of te blozen.

Zeker in deze moeilijke tijd met mijn zusje weet hij soms die glimlach op ons gezicht te brengen die we op dat moment nodig hebben. Het feit dat ze ernstig ziek is, dringt niet altijd tot hem door. Dat ze ziek is wel, maar niet in welke mate. Getuige die keer dat mijn zusje, verzwakt en lamlendig door de chemo, al haar energie bij elkaar had geraapt om naar de keuken te schuifelen om drinken te pakken en mijn broer vrolijk aan haar vroeg ‘Lucinde, zou je meteen voor mij een colaatje kunnen inschenken?’

Een andere situatie die ons altijd bij zal blijven was een gesprek dat mijn moeder had met Niels en zijn baas van Parkbeheer. Met zn drieën zaten ze te praten over hoe het nu ging, en ook Niels kreeg het woord. Die op zijn beurt besloot even een boekje open te doen over wat mijn moeder eigenlijk echt van zijn baas vond: “Ehm, mijn moeder heeft gezegd dat ze jou een flapdrol vindt, Henk…” Hier lulde mijn moeder zich niet meer uit.

Ik noem het Niels zijn charme.

Nee, het hebben van een gehandicapte broer is niet lastig. De zorgen om hem zijn er natuurlijk wel en die zullen ook altijd blijven, maar dat houdt je in zekere zin ook weer scherp als mens. Ik durf met recht te zeggen dat het een verrijking van mijn leven en dat van mijn familie is om iemand als Niels in ons midden te hebben. Natuurlijk vraag ik me wel eens af hoe het zou zijn als hij ‘gewoon’ was geweest. Of hij dan gestudeerd zou hebben, met de vrouw van zijn leven zou zijn getrouwd, een goede baan zou hebben gehad. Maar de situatie is zoals hij is en we accepteren die meer dan 100%.

Niels zal altijd mijn kleine grote broer blijven.

Dit vind je misschien ook leuk

34 reacties

  • Reageren
    Naomi
    14/01/2015

    Wauw…wat beschrijf jij een liefde voor je broer!!!

  • Reageren
    Kelly Caresse
    14/01/2015

    Wat omschrijf je dat toch mooi! Je trots voor hem, je zorgen maar ook op een hele positieve manier. Het zal nier altijd makkelijk geweest zijn maar je beschrijft het heel oprecht. Mooi om te lezen hoe je dit ervaart
    Kelly Caresse onlangs geplaatst…Plog : Dagje behind the scenesMy Profile

  • Reageren
    Diantha
    14/01/2015

    Wat een prachtig artikel Sanne! Ik ben er echt door geraakt, het lijkt me inderdaad niet makkelijk maar wat fijn dat je ook de mooie kanten van zijn handicap ziet en hem accepteert zoals hij is.. Liefs, Diantha
    Diantha onlangs geplaatst…Review: Anastasia Dipbrow PomadeMy Profile

  • Reageren
    Liset
    14/01/2015

    Een verhaal wat ik met plezier heb gelezen, het leest heel prettig weg en ik vind het een prachtig verhaal! Ik moet wel lachen om de situaties die je beschrijft :). Hij brengt sjeu in jullie leven als het niet zo goed gaat, dat is mooi.
    Liset onlangs geplaatst…Bobbi Brown Illuminating Nudes Spring collectionMy Profile

  • Reageren
    Manon
    14/01/2015

    Ah wat lief! En wat heerlijk dat hij dat zei tijdens het gesprek met zijn baas.. haha heb er hardop om moeten lachen!

  • Reageren
    Yasmin
    14/01/2015

    Haha wat geestig dat hij een boekje open deed over jullie moeder bij zijn baas ^^
    Yasmin onlangs geplaatst…Bathroom goodiesMy Profile

  • Reageren
    Lisanne
    14/01/2015

    Wat leuk dat het zo goed gaat met Niels!
    Ik heb op de basisschool bij hem in de klas gezeten en wat ik me kan herinneren stonden we als klasgenoten helemaal niet stil bij het feit dat hij een beperking had; Niels was gewoon Niels.
    En ook al besef je dat pas achteraf; ook wij voelden ons af en toe verantwoordelijk voor hem.
    In mijn herinnering was hij ook bijna altijd vrolijk, en bracht hij een hoop energie met zich mee!

  • Reageren
    Margo
    14/01/2015

    Waarom heb ik zo vaak kippenvel bij jouw artikelen? Heel mooi Sanne. Onvoorwaardelijke liefde zoals jij over hem praat.
    Margo onlangs geplaatst…De grootste nagellak ergernissenMy Profile

  • Reageren
    Connie Schouten
    14/01/2015

    Het zou het verhaal van onze Lianne of Edwin kunnen zijn, over hun gehandicapte zusje Eline….. Zij ervaren het net zo als dat jij dat doet. Knap hoor !
    Xx

  • Reageren
    Caroline
    14/01/2015

    Mooi om te lezen! Mijn neef heeft hetzelfde, zuurstofgebrek bij de geboorte en vind het knap hoe je hier zo over schrijft. Het geeft toch zorgen maar zeker ook veel plezier omdat ze inderdaad vaak heel direct zijn! in ieder geval mooi geschreven!!

  • Reageren
    Annemijn
    14/01/2015

    Mooi dat je dit met ons deelt. Ik werk zelf met mensen met een verstandelijke beperking en ik ben er van overtuigd dat wij heel veel van hen kunnen leren!
    Annemijn onlangs geplaatst…Wat wil jij zien op mijn blog?My Profile

  • Reageren
    Anneleen
    14/01/2015

    Wauw Sanne wat heb je dit mooi geschreven! Je komt bij mij over als een zeer optimistische en supertrotse zus en dat vind ik heel mooi om te ervaren! Ik studeer zelf orhopedagogie, ik studeer in juni hopelijk af als opvoedster/begeleidster. Ik vind personen met een beperking een zeer interessante en fijne doelgroep. Hun eerlijkheid, gedrevenheid en enthousiasme weet me telkens weer te raken 🙂 van deze personen kunnen wij heel veel leren, denk ik altijd.

  • Reageren
    Diede
    14/01/2015

    Wauw, wat een mooi persoonlijk artikel. Ik vind het heel bijzonder dat je zo gek bent met jouw broer, maar dat is ook logisch want het is gewoon je broer. Mijn broer heeft geen beperking, maar ik herken heel veel punten in jouw artikel over het trots zijn en het verantwoordelijk voelen. Mooi geschreven!

  • Reageren
    Paulien
    14/01/2015

    Wat schrijf je dit weer ontzettend mooi, warm. Ik kreeg er kippenvel van!
    En wat ‘fijn’ dat zijn humor jullie net even die glimlach kan geven die jullie dan even nodig hebben.

    En je broer is je broer, ‘anders’ of niet.

    Heel mooi artikel!

  • Reageren
    Andrea
    14/01/2015

    kleine grote broer. jeetje, wat mooi.
    Andrea onlangs geplaatst…WIN – Woezel en Pip pakket!My Profile

  • Reageren
    Anke Boonen
    14/01/2015

    Brok in mij keel….heel mooi geschreven en omschreven

  • Reageren
    Karen Mee
    14/01/2015

    Wow, als mijn dochtertje ooit een broertje of zusje mag krijgen hoop ik dat die er net zo over denkt als jij nu schrijft ❤️ Prachtig, vooral die laatste twee zinnen!
    Karen Mee onlangs geplaatst…(Bak)Fietsen op de snelwegMy Profile

  • Reageren
    Kirsten
    14/01/2015

    Prachtig geschreven!
    Kirsten onlangs geplaatst…Chloé Signature Eau de ParfumMy Profile

  • Reageren
    Dineke
    14/01/2015

    Wauw echt prachtig geschreven! Ik heb 2 verstandelijk gehandicapte zwagers, de ene heeft een verstandelijk vermogen van ongeveer een jaar of 2 en de andere van een kind rond de 6. Ze zijn beide uniek, ik zou het niet beter hebben kunnen omschrijven dan jij dat nu hebt gedaan over je broer!
    Dineke onlangs geplaatst…Koken met Corine: Andijvie OvenschotelMy Profile

  • Reageren
    Lilly
    14/01/2015

    Tranen in mijn ogen, wat mooi beschreven.
    En tranen in mijn ogen omdat ik besef dat ik bijna dood was door een zuurstof tekort, en ik dan toch nog ben wie ik ben, mijn moeder zegt net, als jij niet zo geboren was, was je misschien wel een doorsnee meisje!
    Sanne, kan oprecht zeggen dat ik jou een prachtig mens vind, jou blog is voor jou ook een uitlaatklep en voor je lezers erg leerzaam, leuk, mooi, inspirerend! 🙂

    Liefs Lilly!

  • Reageren
    Veronique - MLB
    14/01/2015

    Mooi geschreven. Geweldig hoe eerlijk mensen met een verstandelijke handicap kunnen zijn. X

  • Reageren
    Marloes
    14/01/2015

    Wat heb je dit mooi en oprecht geschreven Sanne! <3 Haha dat gesprek met de baas ook, hilarisch momentje!
    Marloes onlangs geplaatst…Sale Shoplog Mango, Zara en H&M!My Profile

  • Reageren
    Nadia
    14/01/2015

    Wat een leuk/mooi stuk! Ik wist helemaal niet dat je een gehandicapte broer had, of überhaupt een broer eigenlijk. 🙂

  • Reageren
    Anna Langenberg
    14/01/2015

    Wat ontzettend mooi geschreven Sanne! Toverde een glimlach op mijn gezicht 🙂 Leuk om te lezen hoe het nu met Niels gaat. Ik herinner me Niels ook als altijd vrolijke en super sterke jongen!
    Liefs Anna

  • Reageren
    Isabel Cristina
    14/01/2015

    Je hebt het weer erg mooi geschreven. Ik wist eigenlijk helemaal niet dat je een broer had.
    Isabel Cristina onlangs geplaatst…Bear Folding Box DIYMy Profile

  • Reageren
    Milou
    15/01/2015

    Wat ontzettend lief. Ik snap best dat mensen aan je vragen hoe het is. Dat zit denk ik in de aard van het beestje: nieuwsgierig zijn. Maar dat kunnen sommige mensen best wat tactvoller vragen. Maar wat beschrijf je hem ontzettend lief! Ik lees echt jullie hechte familieband er in terug, zeg maar.
    Milou onlangs geplaatst…Ergernissen in het verkeerMy Profile

  • Reageren
    Mandy
    15/01/2015

    Wat een bijzonder mooi en herkenbaar verhaal. En wat schrijf je toch mooi Sanne!

  • Reageren
    Kim | Kimsbloglife
    18/01/2015

    Ook dit heb je weer heel erg mooi geschreven! Ik hou ervan om zo’n persoonlijke verhalen te lezen!
    Kim | Kimsbloglife onlangs geplaatst…Prachtige juwelen van By Mother Nature (+ verrassing)My Profile

  • Reageren
    Saskia
    25/01/2015

    Heel mooi en bijzonder hoe je schrijft over je broer! De zorgen blijven altijd maar de liefde die je voor hem voelt is zo veel belangrijker.
    Saskia onlangs geplaatst…What’s in my bag?My Profile

  • Reageren
    Dita
    26/02/2015

    Wat schrijf je dit mooi! Ik heb zelf een zusje met een verstandelijke beperking. Ze is gewoon zoals ze is, ik hou heel veel van haar!

  • Reageren
    Iva
    30/09/2016

    Wat heb je dit mooi geschreven zeg. Zo op de foto van hem zie je inderdaad niks. Het eerste wat ik dacht voordat ik het artikel gelezen had was ‘wow knappe broer heeft ze’.
    Ik volg je nog niet zo lang dus dat van je zus wist ik nog niet. Heftig hoor. Heel veel sterkte voor jullie allemaal ?

  • Reageren
    Kirsten Mamagisch
    30/06/2019

    Heerlijk toch, om iemand om je heen te hebben die je met beide benen op de grond houdt en zelfs in de vervelendste situaties een lach op je gezicht kan toveren ❤️
    Kirsten Mamagisch onlangs geplaatst…Tips bij muggenbultenMy Profile

  • Reageren
    Judith
    30/06/2019

    Ah mooi stukje! Ik heb ook een broer met verstandelijke beperking, en het verantwoordelijkheidsgevoel is idd groot:) Vind ik soms wel lastig, maar de geluksmomentjes zijn zo fijn:)

    • Reageren
      Judith
      30/06/2019

      Zie nu pas dat het een ouder artikel is, maar volg je nog niet zo lang, dus voor mij nieuw;)

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.