Mijn bevalling – het hele verhaal

bevalling collage

IK RAAD JE AAN DIT NIET TE LEZEN ALS JE NIET TEGEN DETAILS VAN EEN BEVALLING KUNT 😉 Zo, dat zeg ik alvast maar even.  Het is nu precies een week geleden dat James ter wereld kwam en hoewel ik lichamelijk nog steeds zeer zwak ben, wilde ik toch per se mijn bevallingsverhaal met jullie delen. Veel leesplezier!

7 oktober

Het was woensdagochtend 7 oktober. Ik had een paar hectische dagen achter de rug die vooral in het teken stonden van mijn zusje die haar eerste chemokuren kreeg. Ik was dus vooral in mijn ouderlijk huis te vinden en in het ziekenhuis. Niet in mijn eigen woonplaats. Voor het geval ik zou bevallen in Heerenveen, de plaats waar mijn ouderlijk huis staat, had ik daar alvast een verloskundige geregeld. Je weet maar nooit.

Afijn, die ochtend op 7 oktober zou ik weer naar mijn eigen woonplaats vertrekken. Mijn vader haalde me op en bracht me naar Amsterdam met de auto. Aldaar dronken we nog even koffie bij de Bijenkorf. Ik had al een paar dagen last van ‘krampen’, maar ik had ze een beetje genegeerd omdat ik nog zo druk was met alles rondom de ziekte van mijn zusje. De krampen had ik nog steeds toen ik met mijn vader koffie aan het drinken was. Aan het einde van de dag om 17.00 zou ik een afspraak hebben bij de verloskundige en ik besloot om dan gelijk maar even te vragen of ze kon checken of ik al wat ontsluiting had. Ik dacht zelf dat ik misschien al wel een centimetertje kon hebben.

‘S middags

Na de koffiedate met mijn vader ging ik nog even naar de Starbucks op A’dam centraal, om daar met een vriendinnetje nog wat te drinken. Nog steeds had ik wat last van krampen. Omdat ik overdag niet alleen wilde zijn stelde mijn vriendinnetje voor om met haar mee naar huis te gaan, zij zou dan een beetje voor mij zorgen. Bij haar thuis heb ik vervolgens nog een paar uurtjes op de bank gelegen. We hebben gekletst en geluncht en een beetje tv gekeken. Rond 16.00 ging ik weg om naar mijn afspraak met de verloskundige te gaan. Mijn vluchtkoffer had ik de hele dag meegezeuld, omdat ik die natuurlijk misschien in Heerenveen nodig had en tussendoor was ik nog niet thuis geweest. Ik ging direct door vanaf het station naar de verloskundige, al sjouwend met mijn vluchtkoffer. We hadden ons gebruikelijke gesprekje, ze luisterde naar het hartje van de baby en ze voelde nog even hoe hij lag. Ik gaf aan dat ik graag wilde dat ze even zou toucheren, omdat ik toch wel benieuwd was of ik misschien wat ontsluiting had, ik liep immers al de hele dag met ‘krampen’ die ik niet kon plaatsen. Ze trok haar handschoentje aan, voelde van binnen en ik werd direct ongelooflijk misselijk. Bah wat was dat toucheren naar!! Ik heb dan ook een hele gevoelige baarmoedermond. Blij dat het klaar was, vroeg ik of ze nog wat had gevoeld. Als donderslag bij heldere hemel stelde ze: ‘Sanne, je hebt al 4 cm ontsluiting, je moet nu naar het ziekenhuis!’ Oh god, ik geloofde mijn oren niet!! Had ik dus gewoon de hele dag met weeën rondgelopen! Als verdoofd ging ik weer in de stoel zitten. De verloskundige stelde meteen alles in het werk om een andere verloskundige uit de praktijk te regelen die mij naar het ziekenhuis kon brengen. Ik belde ondertussen mijn vriend of hij met gierende banden van zijn werk naar het ziekenhuis kon komen, wat nog ongeveer anderhalf uur zou duren. Mijn weeën waren door het toucheren inmiddels flink begonnen, ik moest ze opvangen in de wachtkamer. Je had die andere mensen eens moeten zien kijken, haha.

Naar het ziekenhuis

Ik werd opgehaald na ongeveer een kwartier door een andere verloskundige en terwijl het buiten keihard regende en onweerde stapte ik, gelukkig met vluchtkoffer die ik toevalling bij me had (!), in de auto. Ik zal het ritje over alle hobbels en met alle stoplichten nooit vergeten.. In de auto belde ik ook mijn moeder of zij naar het ziekenhuis kon komen. Wonder boven wonder had mijn zusje de dag erna een kuurvrije dag en kon mijn moeder mij assisteren bij de bevalling. Ze moest nog wel anderhalf uur rijden. Om ongeveer 18.00 arriveerde ik bij het ziekenhuis, mijn vriend had zo hard gereden dat hij er al was. We kregen een kamer toegewezen en ik kon rustig mijn weeën opvangen. De verloskundige liet ons even met rust. Na een uurtje kwam ze weer kijken en was het tijd voor het volgende touché. Ze had niet zulk goed nieuws. Ik was slechts een centimetertje opgeschoten, veel te weinig vond ze. Mijn vliezen waren ook nog niet gebroken. Er moest tempo in komen! Er zat maar 1 ding op en dat was mijn vliezen handmatig breken. Ik stond meteen weer doodsangsten uit want door mijn gevoelige baarmoedermond deed alles zeer daarbinnen. Het breken van de vliezen was dus ook geen pretje. Ik gilde het uit. Direct na het breken van de vliezen sloegen de weeën in alle hevigheid toe. Mijn moeder was ondertussen net in de auto gestapt en moest nog anderhalf uur rijden. Samen met mijn vriend pufte ik de weeën weg. Helaas kwamen ze steeds sneller en kon ik ze maar moeilijk opvangen tussendoor. Ik werd ook ontzettend moe. Na ongeveer drie uur heftige weeën en veel puffen (inmiddels samen met mijn moeder) moest ik weer getoucheerd worden. Ik had gedacht dat ik nu wel echt tegen de 8cm ontsluiting moest lopen. De verloskundige voelde weer en vertelde me dat ik slechts 1 cm was opgeschoten. 1 cm!! In drie uur!! Dit kon niet waar zijn!! Direct werd mij geadviseerd om iets van pijnstilling te nemen.

Pijnstilling

Ik ontspande me te weinig en de ontsluiting schoot zo niet op. De remifentanil die ik in eerste instantie wilde zou niet sterk genoeg zijn dacht de gynaecoloog die er inmiddels bij was gekomen. Daarom besloten ze radicaal voor de ruggenprik te gaan zodat ik zo wat relaxter tot volledige ontsluiting kon komen. En inderdaad, zodra de prik gezet was kon ik me ontspannen. Tussen de weeën door die ik nog maar een klein beetje voelde kon ik zelfs nog grapjes maken. Na een paar uur en volledige ontsluiting werd de prik stopgezet en moest ik mijn gevoel weer terug krijgen. Het was wachten op de persweeën. Stukje bij beetje kwam inderdaad dat pijnlijke ‘wee-gevoel’ weer terug. Ik kon in de startblokken gaan liggen om te gaan persen. Mijn benen werden omhoog gelegd en ik mocht beginnen. In het begin waren mijn persweeën niet krachtig genoeg. Er werd besloten mijn weeënopwekkers op de sterkste stand te draaien om de boel flink op gang te helpen. Na een half uurtje keek ik scheel van de persweeën en kon ik eindelijk de flow vinden waarop ik het kindje naar beneden kon persen. En ik perste.. en perste.. en perste… En mijn vriend liep met washandjes, mijn moeder blies me koude lucht toe. De verpleegsters voerden me water met een rietje. Ondertussen werd ik uit mijn shirt geknipt omdat ik het te warm had. En ik perste.. en perste.. en perste.. en perste.. En er gebeurde niks. Ja, milimeters. Daar hadden ze het over. Milimeters! Moest zoiets niet met centimeters gaan?! En hoe zat dat met die verhalen van vrouwen die maar een kwartiertje of een half uurtje aan het persen waren?! Ik was al anderhalf uur bezig en liep tegen uitputting aan. Ik kon niet meer en dat was ook het enige wat ik schreeuwde. Naast het commanderen van de mensen om me heen voor water en washandjes dan.

Radicaal

Weer besloten de dokters voor radicaal te gaan en werd de beslissing genomen voor de vacuümpomp. Ik kon echt niet meer. Van de pijn en van de uitputting. Het kon me niet schelen dacht ik, al knip je me van mijn teen tot mijn kruin open HAAL DAT KIND!!!! De gynaecoloog wroette de pomp in mijn lichaam en vervolgens moest ik heel goed op mijn persweeën meepersen. Dan zou het kindje er zo zijn. Ik perste de longen uit mijn lijf. Met alles wat ik in me had, met mijn laatste krachten perste ik weer.. en perste ik.. en perste ik.. En toen, na een kwartier en een ongelofelijke knip, werd er een warm flubbertje op mijn buik gelegd. Daar was hij dan, mijn kind, mijn zoon, mijn trots. Het hummeltje dat ik 9 maanden lang bij me heb gedragen. Daar lag hij op mijn buik. Hij huilde en ik hield hem dicht tegen me aan…

De bevalling was zwaar, daar kan ik niet omheen. Ik ben ongeveer 11 uur bezig geweest (exclusief de uren die ik overdag al weeën had). Om 04.17 op 8 oktober is James Lucas Alexander geboren. Het is nog steeds onwerkelijk. Mijn kindje, maar ook het verloop van de bevalling. Na alles kan ik zeggen dat ik compleet in de wolken ben met ons kleine mannetje. Hij is zo mooi en schattig en lief en soms ook een draakje want hij slaapt heel slecht ‘s nachts.

Mijn lichamelijke herstel gaat traag. Ik kan nog niet goed lopen, en zitten gaat al helemaal niet vanwege de vele hechtingen, dat is een tegenvaller. Maar elke dag gaat al een stukje beter! De volgende update zal ik jullie op de hoogte brengen van mijn lichamelijke vooruitgang.

Bedankt voor het lezen!

Dit vind je misschien ook leuk

44 reacties

  • Reageren
    Aty
    15/10/2014

    Shit hee… dat lijkt bijna mijn verhaal. Die pech had jij dus ook. Ik hoop dat je beetje bij beetje goed herstelt. Dikke knuffel

  • Reageren
    Eva
    15/10/2014

    Ik vind het zo bijzonder dat je dit met ons wil delen. Kan maar 1 ding zeggen: ik ben zo TROTS op jou!!!

  • Reageren
    Esther
    15/10/2014

    Wat een heftig verhaal zeg! Gefeliciteerd met je kleine mannetje! Hopen dat je snel hersteld
    Esther onlangs geplaatst…Winactie! Venus, L’Oréal en EssenceMy Profile

  • Reageren
    Anoniem
    15/10/2014

    Auwch, klinkt ontzettend pijnlijk. Maar gelukkig is je wondertje gezond ter wereld gekomen! Doe vooral rustig aan en gun het genezingsproces z’n tijd. Geniet ondertussen van het mooiste wat er is.

  • Reageren
    Withlovefroms
    15/10/2014

    Proficiat met je kindje!
    Leuk dat je dit wil delen!
    Liefs, x
    Withlovefroms onlangs geplaatst…Flair Shopping Day + shoplogMy Profile

  • Reageren
    Sharon Sanders
    15/10/2014

    Jeetje wat heftig. Ik had echt een droom bevalling van nog geen 2 uur (1e kindje) maar dat is geestelijk wel erg pittig. Je hebt een super mooi mannetje op de wereld gezet! Neem lekker je tijd en geniet! Succes met je herstel.

  • Reageren
    Joyce
    15/10/2014

    Gefeliciteerd met je mannetje! Genietse van deze mooie tijd. Maar ook veel sterkte met lichamelijk herstel en je zusje. Gr Joyce

  • Reageren
    Anneleen
    15/10/2014

    Wow wat heftig om te lezen. Lijkt me echt pijnlijk zo’n bevalling maar je hebt dat super goed gedaan! Ik hoop dat het snel beter gaat met je hechtingen. Rust maar lekker en geniet van jullie mooi kindje! XX
    Anneleen onlangs geplaatst…Babbelmomentje: ik ben terugMy Profile

  • Reageren
    susanne
    15/10/2014

    hai Sanne,
    Je hebt het gered, wat een klus he? Je bevalling lijkt op die van mij. Mijn moeder had het er altijd over, “ach 3x een perswee en floep daar zijn ze”. Maar bij mij? Ik schreeuwde tegen mijn moeder heel boos:
    “en jij met je 3 persweeën, ik ga morgen wel verder, ik kan niet meer, ik ben kapot, haha maar dat kan natuurlijk niet. Maar gelukkig James is er hoe, zelfde als Daan overdag maar snurken en snachts alleen maar huilen en wakker. Wat een ellende, maar geloof me het komt goed. Geniet ervan!! En nogmaals van harte voor jullie allen, grtjs Susanne

    p.s. Veel sterkte ook voor Lucinde en je familie

  • Reageren
    Marloes
    15/10/2014

    Wat een heftige bevalling heb je achter de rug zeg. En wow dat je gewoon de hele dag al met weeën hebt rondgelopen! Hopelijk voel je je stukje bij stukje beter en herstel je snel. Veel geluk met je gezinnetje!
    Marloes onlangs geplaatst…Kneipp Douche FoamMy Profile

  • Reageren
    Janneke
    15/10/2014

    O wow, dat klinkt wel heel heftig. Maar ongelofelijk knap dat je het toch maar gedaan hebt 🙂 En het eindresultaat mag er uiteindelijk dan toch ook wezen 😉

  • Reageren
    Manon
    15/10/2014

    Jeetje wat een heftig verhaal Sanne! Mijn hemel wat klinkt dat allemaal pijnlijk… Maar je hebt het doorstaan en een prachtig kind op de wereld gezet! Wel naar dat je herstel zo traag gaat 🙁 Ik vond je verhaal wel echt “interessant” om te lezen 🙂 Sterkte met je recovery en genietvan jullie James!
    Manon onlangs geplaatst…NEW IN: Random stuffMy Profile

  • Reageren
    Yvet
    15/10/2014

    heftig om te lezen Sanne, maar wat heerlijk dat jullie zoontje er nu is. Heel veel geluk, maar ook sterkte voor de aankomende tijd o.a. i.v.m. je zusje.

    Liefs

  • Reageren
    Bianca
    15/10/2014

    Jeetje zeg wat een verhaal! Van harte gefeliciteerd met jullie zoontje en wens jullie heel veel geluk toe! xo
    Bianca onlangs geplaatst…Dr Organic: Vitamine E verzorgingslijnMy Profile

  • Reageren
    silvana
    15/10/2014

    Sanne wat knap dat je dit allemaal durft te vertellen. Wat een heftige bevalling zeg!
    Fijn dat je ondanks de pijnlijke ervaringen en het moeizame herstel toch in de wolken bent met je lieve mannetje! De foto’s die op instagram voor bij komen zijn plaatjes!! Ik leef met je mee!

    Veel succes met herstellen en geniet ook van deze bijzondere periode met je kleine knul..

    Liefs X

  • Reageren
    Malou
    15/10/2014

    Oh lieve Sanne, wat een verhaal. En wat is het allemaal anders verlopen dan je had verwacht. Maar gelukkig is James gezond, en hopelijk knap jij snel op! Ik denk aan je! Liefs, xxx

  • Reageren
    Amy
    15/10/2014

    Jeetje wat een verhaal! Is zo heftig, de momenten er naartoe al (: Gelukkig heb je een gezond kindje op de wereld gezet, nu lekker de tijd nemen voor je herstel!
    Amy onlangs geplaatst…Lush Birthday HaulMy Profile

  • Reageren
    Tries
    15/10/2014

    Gefeliciteerd , geniet ervan! T klinkt misschien gek maar anders moet je even
    voor de rode lamp gaan zitten daar beneden

  • Reageren
    Dineke
    15/10/2014

    Van harte gefeliciteerd met jullie zoon! Geniet er maar lekker van en rust goed uit want zo te lezen heb je inderdaad een zware bevalling gehad. Een knip is absoluut niet fijn, weet er alles van. Het allerbelangrijkste is om veel rust te nemen ook na je kraamtijd en wat bij mij goed hielp: in een bad met soda gaan zitten. Het zuivert dus het is niet schadelijk voor je huid of binnenkant. En zodra de hechtingen eruit zijn lucht het enorm op! Voor mij is het alweer 3 jaar geleden maar weet het nog als de dag van gisteren. Maar net wat je zegt tijdens de bevalling zelf maakt het je niks uit want op een gegeven moment ben je zo moe en uitgeput! Nu lekker uitrusten en je mooie mannetje bewonderen. Sterkte met je zusje ook! Hopelijk heeft ze nu een fijne afleiding
    Dineke onlangs geplaatst…Sleek Arabian Nights paletteMy Profile

  • Reageren
    Wieneke
    16/10/2014

    respect meid. Ik ging al gillen bij het plaatsen van een spiraaltje. Kom lekker bij meid!
    Wieneke onlangs geplaatst…September | InstagramMy Profile

  • Reageren
    Ingrid
    16/10/2014

    Zo San, wat een verhaal zeg. Heftig. Ik heb heel hard voor je geduimpt. Wel heel fijn dat James er nu eindelijk is, en gezond. Ik hoop dat je alles snel kunt vergeten en dat je snel herstelt. Laat je maar lekker verzorgen door de mensen om je heen en geniet van het kindje dat je zo maar even op de wereld hebt gezet 🙂 liefs!

  • Reageren
    Gwen
    16/10/2014

    11 uur valt opzich nog mee voor een eerste bevalling, maar ik heb de bevalling van een vriendin meegemaakt die soortgelijk als de jouwe verliep en haar dochtertje is toen uiteindelijk ook met pomp gehaald. Ze vond het een dramabevalling! De tweede x ging megasnel daarintegen 😉 Hier alleen ervaring met een geplande keizersnede, maar ik mis niks aan weeen en persen enzo realiseer ik me steeds weer 😉 Rustig aan doen jij!
    Gwen onlangs geplaatst…Tag: Mommy ScenarioMy Profile

  • Reageren
    Eva
    16/10/2014

    Gefeliciteerd met jullie zoon!!
    En respect voor jou! Ik moest 3 kwartier persen en vond dat al een eeuwigheid duren! Maar het is het allemaal waard!!
    En prachtige namen hebben jullie gegeven! Denk nu vooral maar lekker aan jezelf en je kleine hummel!!

  • Reageren
    Sandra
    16/10/2014

    Wow.. Klinkt heftig! Wel fijn dat je het zo gedetailleerd wilt vertellen, lees je ook eens hoe het ook kan gaan. Wat moet het zwaar zijn geweest, maar wat een prachtmannetje heb je op de wereld gezet! Gefeliciteerd en hoop dat je vlug herstelt…

  • Reageren
    anne
    16/10/2014

    Heel hartelijk gefeliciteerd met je zoontje! Ik kan zelf niet zo goed tegen dit soort verhalen, ik vind het echt een fout van de natuur dat een bevalling vaak zoveel pijn doet. Hopelijk herstel je snel en kun je volop gaan genieten van het moederschap!

  • Reageren
    Malou
    16/10/2014

    Wat een heftig verhaal, maar wel heel interessant om te lezen! Fijn dat je er zo open en eerlijk over vertelt, maar vervelend dat je nog steeds pijn hebt (wat waarschijnlijk ook wel logisch is, na zo’n knip en die hechtingen). Wel bijzonder dat je bij de verloskundige al 4 cm ontsluiting bleek te hebben!

    Succes en sterkte met het herstel, en wat heb je een ontzettend mooi kindje gekregen zeg!
    Malou onlangs geplaatst…BABYKAMER SNEAK PEEKMy Profile

  • Reageren
    Robin
    16/10/2014

    Gefeliciteerd met je kleine wondertje! Geniet ervan en ik hoop dat het herstellen snel gaat..

  • Reageren
    Yvette
    16/10/2014

    Gefeliciteerd met jullie wondertje! Het is een prachtig kindje. Een mooi cadeau na zon slopende bevalling!

  • Reageren
    Dani
    16/10/2014

    Gefeliciteerd met James! Bevallen is idd heel heftig, maar zoals ik het lees lijkt het op een gemiddelde eerste bevalling. De volgende moeten sneller gaan!
    Goed dat je het van je af kan schrijven. Ik was de eerste weken na mijn bevalling bang voor de ‘hoe ging de bevalling’-vraag want ik kon er niet over praten zonder te huilen. Moest het echt even verwerken allemaal..!

  • Reageren
    laetitia
    16/10/2014

    Oo heftig lieverd. Gelukkig is je mooie lieve mannetje er nu. Ik hoop dat je herstel nu wat sneller gaat. Lekker genieten! X

  • Reageren
    Jennifer
    16/10/2014

    Ik mocht eigenlijk geen bevallingsverhalen lezen van mezelf want dan ga ik me weer zo lekker op zitten eten, maar ik kon het toch niet laten om de jouwe te lezen .. tot drie keer toe. Wat een verhaal, zeker heftig! Ik moest ook met de vacuümpomp worden gehaald, maar zelfs daar was mijn koppie te dik voor en kwam er uiteindelijk nog een tang bij kijken. Ik weet dat bevallingen niet te erven zijn, maar ik ben wel als de dood voor de pompen en tangen. En ach, uiteindelijk moet het er toch uit en dan maakt het ook niet meer uit, als ze ‘m er maar uit halen. Hopelijk kun je nu ondanks je zware herstel wel een beetje van je kleintje genieten. Mijn moeder gaf me trouwens als tip om een zwemband in huis te halen, want daar heeft ze na de bevalling van mij heel veel aan gehad. Zo kon ze tenminste een beetje zitten vertelde ze. Dus ik denk dat ik die ook maar uit voorzorg ga halen, als ze ‘m zelf nog niet heeft aangeschaft voor mij.. Ik weet niet of je daar misschien aan had gedacht, maar misschien is dit wel een leuke tip uit oma’s trukendoos.
    Jennifer onlangs geplaatst…Zwanger: 25 & 26 wekenMy Profile

  • Reageren
    Nadia
    17/10/2014

    Ohh, heftig. Heel veel succes met herstellen.

  • Reageren
    Seline
    19/10/2014

    Meissie van harte gefeliciteerd met je mooie mannetje! Hopelijk herstel je snel! Je hebt het goed gedaan, je mag trots op jezelf zijn!
    Seline onlangs geplaatst…Auw! Mijn lichaam doet het niet.My Profile

  • Reageren
    Lilly
    19/10/2014

    Ben precies zo ter wereld gekomen, alleen ik was bijna dood, of naja, ik ben een paar minuten dood geweest… Ik was blauw geen zuurstof en was er echt bijna geweest mijn hoofd was te groot voor het geboortekanaal van mijn moeder.
    Hierdoor ben ik waarschijnlijk moeilijk lerend.
    Dit zit me vaak dwars, dan begint mijn moeder te huilen en zegt dan dat ik ook een mongooltje had kunnen zijn of dood had kunnen zijn.
    Beetje persoonlijk. Wat ik bedoel te zeggen, 21 jaar later is het nog heftig voor mijn moeder.
    Ik heb zoveel respect voor jou, en je kindje is mooi.

    Liefs Lilly, op instagram Lillyakalil

  • Reageren
    lou
    20/10/2014

    Prachtig verhaal!Lijkt ontzettend veel op die van mij. (gevoelige baarmoedermond, ontsluiting wat niet opschoot, knip, vacuum, katheter, etc)
    Heftig, zo’n bevalling. Prachtig zoontje heb je. De mijne heet toevallig ook James. (wel als 2e naam, maar toch, prachtige naam!) Mijn bevalling is nu alweer een halfjaar geleden en echt, de nare herinneringen slijten, het heeft tijd nodig. Hopelijk herstel je voorspoedig.
    Heel veel geluk gewenst.

  • Reageren
    Lianne
    24/10/2014

    Een heftig maar bijzonder verhaal! Ik hoop dat alles goed gaat met jou en de kleine. Wel grappig, ik kom via Facebook bij dit verhaal. En alles wat ik lees herken ik PRECIES! Mijn zoontje is nu bijna 9 maanden, maar de bevalling lijkt als de dag van gister als ik dit lees. Nou ging het bij mij wel sneller. Maar het gevoel dat je denkt dat er meer ontsluiting is herken ik. En ik kreeg ook in de auto pers weeën. Vreeeeselijk. En hechtingen etc. Het is allemaal heel echt en puur wat je schrijft. Veel geluk en gezondheid toegewenst. Ook al ken ik je verder niet. Xx

  • Reageren
    Mars
    24/10/2014

    mooi geschreven en ook zo herkenbaar. Tranen in m’n ogen. Ik wens jullie veel geluk en geZondheid toe. En ja iedereen zegt het maar het wonder doet de pijn verzachten!

  • Reageren
    nathalie
    24/10/2014

    Zo herkenbaar..
    Ik ben 4 maand geledem bevallem van mn zoontje
    Ik hen er dan geen 11 uur over gedaan mAr een uur veelste snel voor mij gelukkig niet maar heb daar wel een sup totaal ruptuur door opgelopen van mn vagina tot en met de anus uitgescheurd en nog eens 3 xm naar binnen had 52 hechtinge .
    Kon ook niet zitten en plassen dus weet precues wat je bedoelt heb er nu nog last van na 4 maand kwa ophouden met plassen…

    Gr nathalie

  • Reageren
    Bianca
    29/10/2014

    Gefeliciteerd met je zoon! Ik heb er 2 en ze zijn fantastisch!

    Heerlijk je verhaal over je bevalling, helaas voor jou ging het niet zo makkelijk. Ik ben zo een vrouw die met 2 x persen bevalt maar ook dat heeft nadelen, allebei mijn jongens waren erg klein en ondanks dat had ik ook veel “schade”. Mijn jongste is te vroeg geboren en toen ik weer aan elkaar genaaid werd van binnen (jahoor ze gaan gewoon met die hand naar binnen) en van buiten (uitgescheurd tot naast mijn klit wat ook niet te verdoven valt) zonder mijn zoon op mijn borst want die moest gelijk de couveuse in had ik zo iets van naai maar dicht….ik doe het niet meer….en dat heeft een tijdje geduurd haha. Krom lopen van de hechtingen. ..pfff ik ken het en al die mensen die belachelijk opgewekt vragen hoe het mijn onderkantje gaat..ik kon ze wel wat aandoen terwijl ik met mijn zitring naar de couveuse afdeling schuifelde. Dank voor je eerlijke verhaal dat zouden meer moeders doen want bevallen is geen pretje maar wat je ervoor terug krijgt is het dubbel en dwars waard!

    Geniet van je zoon!

    Liefs Bianca

  • Reageren
    Jaklien Molema
    30/10/2014

    Mijn bevalling van mijn Zoontje ging echt precies hetzelfde! Hij is 12 oktober 2009 geboren en nu alweer een heerlijk 5 jarige kleuter 🙂
    Inmiddels ook een dochtertje rijker en Ooo wat ging dat anders. Hele dag wel wat zeurend gevoel en om precies 12 uur snachts barste het los meteen hevig en krachtig om de 3 minuten. De vk gebeld en die is niet meer weg gegaan. Na 3 uur op 6 cm en hup weer moesten ze de vliezen breken. Zag er niet goed uit ze had in vruchtwater gepoet dus met hevige weeën bij denk de auto in ik was nog geen half uur in het ziekenhuis en ze lag na 2 persweeen op mijn buik…… Kort maar krachtig zeg maar! Waar manlief de eerste bevalling niet van mijn zeide mocht wijken! Mocht hij me bij bevalling 2 niet aanraken ;)!! Maar net wat je zegt grote man Deven en kleine tuttebel Bella zou ik voor geen goud meer willen missen!
    Gefeliciteerd met jullie zoon geniet volop voor je het weet is hij 5 😉

    Liefs Jaklien

  • Reageren
    Marlies
    31/10/2014

    Van harte gefeliciteerd met je zoon. Wat knap dat je zo eerlijk je verhaal vertelt, het is zo waar. Een kind op de wereld zetten is het zwaarste wat er is, dat kan alleen zijn mama. Die eer pakt niemand je meer af.

    P.s. En alles waarvan je nu denkt komt dat ooit nog goed, dat komt echt allemaal goed.

  • Reageren
    manon
    31/10/2014

    Wat een verhaal. Zelf ben ik inmiddels al weer 9 weken geleden bevallen. Hier ook knip en vacuüm pomp. En het ziekenhuis

  • Reageren
    Jaaroverzicht 2014 - La VieSagista
    29/12/2014

    […] vliezen werden gebroken en 11 uur later lag kleine James op mijn borst. Het hele verhaal lees je hier. Twee dagen na mijn bevalling kregen mijn familie en ik het goede nieuws dat de kanker van mijn […]

  • Reageren
    Stacey
    15/09/2015

    Dankjewel voor het delen van je verhaal! Ik vond het echt lekker lezen, lekker gedetailleerd en daar houd k van! Zelf moet k nog 10 dagen maar krampen krampen krampen

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.