Met je dreumes in de trein

Aangezien mijn vriend en ik in afwachting zijn van onze nieuwe auto en dus op dit moment even ‘in between cars’ zitten, nemen we geregeld de trein. Met James.

Nu heb ik dat heus wel eens vaker gedaan toen James wat jonger was en dit ging over het algemeen prima. Zeker als je maar maximaal 20 minuutjes tot een half uur in de trein zit. Je neemt wat drinken mee, wat koekjes en wat speelgoed en zo is het aardig uit te houden.

Vorige week zaterdag echter, moesten we de trein van Arnhem naar Heemstede nemen. Voor de beeldvorming: deze rit duurt anderhalf uur. Ik vertel jullie hoe dat zo ongeveer ging.

We moesten om 11.00 in Heemstede zijn en aangezien ik weet wat voor perikelen de NS – vooral in het weekend – doorgaans heeft, stapten we om 8.00 in de trein. Bepakt en bezakt met allerhande proviand voor James tot aan knuffels, voorleesboekjes, buggy en twee koffie voor onszelf, gingen we op pad.

Het begon hartstikke leuk en gezellig. Het was vrij rustig in de coupé waardoor James even lekker zijn gang kon gaan. Hij vond het maar wat spannend en keek met grote ogen uit het raam terwijl hij bij papa op schoot zat. Het was een heldere dag en hij zag van alles voorbij komen. Vogeltjes, eendjes, bomen, auto’s, fietsers en ook de stations waar we elke keer moesten stoppen werden met grote aandacht waargenomen, evenals de mensen die elke keer de trein instapten.

En met het voldruppelen van de trein, druppelde het zweet bij ons steeds meer van het hoofd. James werd een beetje ongeduldig nadat we er een half uur van de rit op hadden zitten. Leuk dat uit het raam kijken, maar op een gegeven moment had hij de fietsen en de auto’s en de vogeltjes wel gezien. Hij wilde op avontuur. Dus meneer ging met een lichtgeneerde papa heen en weer lopen door de coupé, hoi zeggen tegen wie het maar wilde horen, en passant nog even de krant van de meneer achter ons proberen te bemachtigen die er gelukkig de lol van van in zag, en ook het speentje – die we voor deze ene keer maar even hadden gegeven zodat hij wat stiller was – werd met een genoeglijke blik naar de andere kant van de coupé gegooid.

Wat doe je dan als ouder, juist, je probeert zoonlief tevreden te houden. Dus de koekjes werden tevoorschijn gehaald evenals een flesje drinken en zijn favoriete Nijntjeboekje. Weer 15 minuten voorbij. We gaan goed.

Maar toen het buikje rond was gegeten en het Nijntjeboekje van voor tot achteren was doorgebladerd vond meneer het wel welletjes. Hij had namelijk de trap in het vizier gekregen. En meneer vindt trappen nogal interessant aangezien wij er thuis geen hebben. Voor deze ene keer mocht hij er dan even op klauteren. Er was wel 1 extra hindernis: een trein wiebelt nogal. Het was dan ook een kunst voor hem om zich staande te houden op de trap en ik kon hem elke keer ternauwernood voor een val behoeden waarbij hij ongeveer half stikte want ik had hem bij zijn capuchon vast.

Hij zelf had de grootste lol. En onuitputtelijke energie. Dat was ik even niet meer van hem gewend nadat hij weken ziek was geweest. En eerlijk gezegd vond ik dat heerlijk om te zien.

Tussendoor moesten ook nog ‘even’ overstappen op Amsterdam Centraal. In vijf minuten scheurden we met de buggy van perron naar perron en op het nippertje haalden we onze aansluiting. Blij als we waren dat we het laatste treintraject in gingen, zag ik terwijl we instapten al de scheve gezichten van de medepassagiers toen we met James binnen kwamen zeilen. Ik hoorde ze denken ‘daar heb je weer zo’n lawaaischopper, alsjeblieft laat ons met rust’. We kozen er dan dit laatste stukje ook maar voor om niet in de coupé te zitten, maar in het tussenstukje te blijven staan.

En met veel geklauter en gesnoep om het laatste stukje reis nog een beetje dragelijk te maken eindigden we onze reis in Heemstede. Toch wel blij dat we binnenkort een nieuwe auto mogen verwelkomen moet ik zeggen..

Reizen jullie wel eens met je kindje in de trein?

Dit vind je misschien ook leuk

17 reacties

  • Reageren
    Channa
    26/02/2016

    Haha, herkenbaar. Laatst een rit van bijna 50 minuten gedaan, alleen met twee kinderen. Tot een half uur ging het prima daarna werd het een uitdaging en moest ik van alles uit de kast trekken. Bij het uitstappen kreeg ik van twee vrouwen nog wel een compliment dat ik zulke leuke kinderen had en het zo goed deed. Dat was San wel weer leuk!
    Channa onlangs geplaatst…Knoop & Knot: zo doe je dat! + WINACTIEMy Profile

  • Reageren
    Dorien
    26/02/2016

    Wat leuk! Ik heb Zoë beloofd met de trein te gaan en ze begint er continu over. Toch snel maar eens tijd voor maken!
    Dorien onlangs geplaatst…6 TIPS DIE ELK INTERIEUR NÉT EVEN WAT MOOIER MAKEN!My Profile

  • Reageren
    Myrthe
    26/02/2016

    Haha wat een klus lijkt me dat zeg! Scheelt dat je dan nog met zn tweeën bent en niet alleen met James. Ik heb er al moeite voor om in mijn eentje de trein na de overstap te halen…
    Myrthe onlangs geplaatst…TAG: LentekriebelsMy Profile

  • Reageren
    Carlijn
    26/02/2016

    Wel hartstikke goed (tja, noodzakelijk..) dat je het doet, ken ook ouders die uit angst zoiets mijden. Het klinkt als een heel avontuur en een flinke onderneming! Ben blij dat jullie het er zonder kleerscheuren vanaf hebben gebracht. Ik kijk erg uit naar het eerste uitje met de trein met m’n meiden, lijkt me heel leuk!
    Carlijn onlangs geplaatst…Huidverzorging van Argandia (arganolie & meer)My Profile

  • Reageren
    Tamara
    26/02/2016

    Leuk om te lezen! Met de oudste ging ik heel vaak met de trein en hij vind dat echt superleuk. Maar met de middelste durf ik dat niet aan haga
    Tamara onlangs geplaatst…Moeder zijn is geen werk.My Profile

  • Reageren
    Nesrin
    26/02/2016

    Hihi James the explorer, ik geef hem geen ongelijk.

    Ik heb dit nog nooit gedaan maar heb wel wat “leuke” verhalen over lange autoritjes met kinderen 😉
    Nesrin onlangs geplaatst…Ruzie en RelatieMy Profile

  • Reageren
    Nicole
    26/02/2016

    Haha ik ga eigenlijk nooit met de trein, maar dit lijkt heel erg op uit eten gaan met een kind. Ik sleep dan ook bakken speelgoed mee en eten voor de kleine, maar het is gewoon een moeilijke leeftijd voor ze om zo lang stil te zitten!
    Nicole onlangs geplaatst…Het grote telefoondilemma (2) – De ontknoping!My Profile

  • Reageren
    Bregje
    26/02/2016

    Zo herkenbaar! De laatste keer was in september, in mijn uppie met Laurens. Laten we zeggen dat ik, ondanks mijn autoangst, toch liever de auto dan de trein pak met de dreumes. Al hoop ik dat hij het ook weer leuk gaat vinden als hij wat ouder wordt!
    Bregje onlangs geplaatst…Project keuken: UpdateMy Profile

  • Reageren
    Leonie
    26/02/2016

    Haha, wat een rit! Lijkt me behoorlijk lastig, zonder auto zitten!
    Leonie onlangs geplaatst…Mamashowt: Inhoud van de Zwangerbox!My Profile

  • Reageren
    Elisabeth
    26/02/2016

    Heel herkenbaar! Wij hebben ook geen auto, en alles gaat dus met bus of trein. Vooral een lange busrit vind ik lastig, want hem los laten lopen en kruipen in zo’n schommelend geval is geen goed idee….
    Elisabeth onlangs geplaatst…Gezond broodbeleg voor je babyMy Profile

  • Reageren
    Angela - Mama met passie
    26/02/2016

    Haha leuk om te lezen. Hier zullen wij niet vaak met de trein gaan, aangezien wij minimaal 45 minuten met de auto moeten rijden voor we überhaupt met een trein kunnen reizen
    Angela – Mama met passie onlangs geplaatst…PLOG: Visite, ondeugend en gezelligheidMy Profile

  • Reageren
    Kelly
    26/02/2016

    Wij hebben de extreme luxe van 2 auto’s en hierdoor hoef ik nooit met het openbaar vervoer. Het lijkt me verschrikkelijk onhandig met de kinderwagen in de trein als je alleen bent. Wel heel leuk om te lezen hoe je alles uit de kast haalt voor entertainment
    Kelly onlangs geplaatst…Zo moeder, zo dochterMy Profile

  • Reageren
    Mariëlle
    26/02/2016

    Pff, gelukkig heb ik nog nooit zo’n lang stuk met mn kind in de trein gezeten… Toch onwijs herkenbaar. Ik vind een halfuurtje al zenuwslopend. Wat is dat vermoeiend zeg, vooral omdat overal mensen om je heen zitten. Dus je constant sociaal wenselijk gedrag hoort te vertonen. Kind stil houden, maar op een positieve manier. Wie heeft dat bedacht?!

  • Reageren
    Josan
    27/02/2016

    Ooit was er een tijd dat wij ook geen auto hadden. Wat op wat improvisatie na prima ging met 1 kind. In een vlaag van moeder-dochter bonding besloot ik dat we in Utrecht zouden gaan winkelen. Zo gezegd zo gedaan. Buggy mee en daar gingen we vanaf Arnhem. Maar we waren nog maar bij Ede toen we hoorden dat er een seinhuisje nabij Utrecht in de fik stond waardoor we weer terug moesten reizen. Dus ging ik vanaf Arnhem richting Den Bosch om vanaf die route toch Utrecht te bereiken. We waren nog maar bij Nijmegen of we hoorden wederom over dat seinhuisje en dat treinverkeer van en naar Utrecht niet mogelijk was vanaf Den Bosh. Dus we reisen weer terug. Totaal niet onder de indruk en waarom zou je je tegen laten houden als je je dochter winkelen beloofd hebt, besloot ik het via Zutphen, Apeldoorn, Amersfoort te proberen. Dat ging wél. Onderweg hield ik haar zoet met een mobiel waar ik ( voor noodgevallen) liedjes van K3 op had gezet. Echt die hele coupé keek me aan maar ik was de schaamte al voorbij.
    Al het heen en weer reizen had zoveel tijd gekost dat toen we er eindelijk waren we goed en wel nog 30 minuten hadden om appeltaart in de La place te eten. Voordat ik weer richting huis kon om op tijd aan het avondeten te beginnen. Tot 3 jaar later werd ik door dochter aan dit voorval herinnerd als ik nét iets te enthousiast riep dat we misschien wel leuk even met de trein konden… .
    Josan onlangs geplaatst…Zo bescherm je je baby tegen de zonMy Profile

  • Reageren
    Ilse
    28/02/2016

    Je hebt er in ieder geval een onwijs lieve foto aan over gehouden 😉

  • Reageren
    GWEN
    01/03/2016

    Gelukkig niet herkenbaar. Wij deden het twee jaar zonder auto. Met twee kindjes. En nooit problemen gehad of extra spannend om lange reizen te maken met ov. Ze vermaken zich altijd wel.

  • Reageren
    GWEN
    01/03/2016

    Ah top, een halve reactie. Afijn, als je het iet gewend bent kan ik me voorstellen dat het wel spannend is idd. Zo lief hoe ze zo blij kunnen zijn met zoiets als een trap dan hé hihi. Lekker weer de auto de volgende x.
    GWEN onlangs geplaatst…De eerste stapjes!My Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.