“Mama straks krijg ze ook een hersenschudding!” Hoe de schrik er hier nog behoorlijk in zit

Het is nu ruim driekwart jaar geleden dat James van de trap viel en hierbij zowel een schedelbreukje als een hersenschudding opliep. Dat de schrik er toch nog steeds behoorlijk in zit, blijkt wel uit hoe panisch er soms door het hele gezin gereageerd wordt.

Als Isé haar evenwicht verliest en vanaf de bank op de grond tuimelt, staat James er verschrikt naast. “Oh nee mama, straks krijgt ze ook een hersenschudding!” roept hij paniekerig terwijl ik naar haar toe snel om haar van de grond te plukken. Terwijl ik over Isé d’r bolletje aai en een paar dikke tranen wegveeg, moet ik ook James geruststellen. Hij is nog steeds in de veronderstelling dat je met iedere val een hersenschudding kunt oplopen.

Hoewel het nu 9 maanden na dato is, merk ik in veel dingen dat de schrik nog niet helemaal is weggeëbt. James heeft lange tijd na zijn val niet van vreemde trappen gedurfd. Ook wilde hij liever getild worden als hij van onze zoldertrap moest komen. Je zag de angst dan in zijn ogen als hij boven stond. Nog steeds houdt hij zich krampachtig aan de leuning vast als hij naar beneden komt. Hij durft al helemaal geen dingen in zijn handen te houden wanneer hij aan het traplopen is.

Ook ik zelf ben natuurlijk niet vergeten wat destijds gebeurde. Als hij bij een vriendje gaat spelen waar hij nog nooit geweest is, dan kan ik het niet laten even de trap te inspecteren op veiligheid en de ouders op het hart te drukken alert te zijn wanneer de kinderen van de trap af stormen. Traphekjes zie ik ook het liefst dicht, ook al wordt James straks 5. Je weet nooit wat voor capriolen ze uithalen op de overloop.

Op zijn school is er (in mijn ogen) een levensgevaarlijke trap. Hij is glad, heel breed, en de treden hebben allemaal een andere grootte waardoor het heel verwarrend loopt. James kan ook nooit kiezen hoe hij er op de veiligste manier af gaat. Ik heb op mijn beurt weer allerlei nare beelden in mijn hoofd van hoe kinderen op die trap gaan stoeien en hoe dat verkeerd kan aflopen. Dat zijn dingen waar ik nu extra alert op ben.

Ik heb het ook nog steeds als ik een harde bonk hoor; dan is het eerste wat ik denk: als er maar niemand van de trap gevallen is. Ik moet me nog wel leren beheersen in dat soort situaties, want over het algemeen reageer ik vrij paniekerig als een van de kinderen valt. Ik zie dat zij daar ook weer van schrikken.

Dit vind je misschien ook leuk

0 reacties

Laat een reactie achter

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.