“Mama heeft nu even geen zin om te spelen”

James en ik doen veel samen. We lezen boekjes, spelen memory, doen boodschappen met z’n tweeën, gaan naar de speeltuin en spelen verstoppertje. Meestal vind ik dat leuk. Met de nadruk op meestal, want er zijn ook momenten dat ik daar écht even geen zin in heb.

Als thuiswerkende kan ik stellen dat de dagen hier doorgaans druk en redelijk chaotisch zijn. Op dinsdag en donderdag gaat James naar de gastouder, maar de overige dagen is hij thuis en op die dagen heb ik nog steeds werk te doen en een huishouden te runnen. Daarnaast heb ik simpelweg ook wel eens geen zin.

James is een kind dat best alleen kan spelen, maar het allerliefst heeft hij dat ik samen met hem iets doe. Of op zijn minst mijn aandacht bij hem heb. Toekijk als hij een vliegtuig van Duplo bouwt bijvoorbeeld en hem complimenteer met de mooi geconstrueerde vleugels.

Hij vindt het niet leuk als ik achter mijn laptop zit en hij is ook zichtbaar teleurgesteld als ik ga opruimen of schoonmaken. “Mama kom je bij me zitten?” Of “Mama wil je een boekje lezen?”, zijn dan steevast de vragen die hij stelt als hij mijn aandacht wil. Mijn antwoord is meestal iets in de trant als “ik ben nu even bezig” of “ik kom zo”.

Ik vind het soms lastig om de juiste balans te vinden tussen met hem spelen en mijn eigen to do-list af te werken. Meestal neem ik een kwartiertje de tijd om iets met James te doen, om dan vervolgens weer even een half uur á drie kwartier mijn eigen dingen op te pakken. Ik denk dat daarin overigens niet een goed of fout is, maar dat je zelf moet aanvoelen als ouder hoeveel aandacht jouw kind nodig heeft. James is gelukkig nu op een leeftijd dat ik hem heel goed kan uitleggen waarom ik op dat moment geen tijd heb. Ik let er wel op dat hij zich niet afgewezen voelt.

Ook vertel ik hem wel eens eerlijk dat ik op dat moment gewoon even geen zin heb. In het begin kon hij dat soms moeilijk accepteren en probeerde hij me met allerlei andere trucs toch te verleiden met hem te gaan spelen, maar ik ging daar dan niet in mee.

Volg mijn dagelijkse belevenissen ook op Instagram.

Ik weet dat James er echt heel erg van geniet om samen te spelen. Als we samen een boekje gaan lezen bijvoorbeeld, dan pakt ‘ie altijd een kleedje waar we dan samen onder gaan zitten. Dit soort momenten koester ik als moeder natuurlijk heel erg, ik bedoel, hoe lang zal het nog duren totdat hij daar helemaal niks meer aan vindt? En daarnaast vind ik het ook belangrijk om me te realiseren dat tijd met mijn kind samen toch echt belangrijker is dan een schoon huis of een extra artikel op voorraad. Toch vind ik ook dat hij moet weten dat ik niet altijd in dienst van hem sta als het gaat om spelen en dat als ik zeg nu even niet hij dat heeft te accepteren.

Spelen jullie veel samen met je kind? Ook als je daar misschien even geen zin in hebt?

Foto: Kitlii via Shutterstock.

Dit vind je misschien ook leuk

1 reactie

  • Reageren
    Yvonne
    20/10/2017

    Ik snap je helemaal, ik vind het ook moeilijk soms. Worstel dan wel eens met een schuldgevoel want dan denk ik: is het echt leuker om even te stofzuigen dan om met mijn zoontje te spelen? Nee, natuurlijk niet. Maar ja, soms…..

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.