Mama als entertainmentprogramma

Kinderen vragen veel aandacht, dat is gewoon zo. Daar zijn het ook kinderen voor. Iets wat ik soms een beetje vergeet, want dan denk ik ‘ga gewoon even lekker je eigen ding doen en laat me heel even met rust’. Maar zo zit een een kind niet in elkaar. Die houdt vooral rekening met ‘ze eige’ en vraagt aandacht op het moment dat ‘ie daar zin in heeft.

Ik heb kinderen die fases hebben waarin ze heel goed zelf, en soms zelfs samen, kunnen spelen. Maar ze zitten ook vaak in fases waarin ze volledig afhankelijk van mij lijken te zijn om zichzelf te vermaken. In die fase zitten we nu geloof ik.

Gisteren was het studiedag. James had dus een dagje vrij van school. Isé was tot half 12 naar de peuterspeelzaal geweest en die bleef ook de rest van de middag thuis. Ik had nog genoeg dingen te doen. Was eerlijkheidshalve ook vergeten dat het studiedag was, dus had er geen rekening mee gehouden dat mijn woensdagochtend die normaal een werkochtend is, nu een ochtendje was met James. Omdat we Isé om half 12 weer moesten halen hadden we ook net te weinig tijd om echt iets leuks te doen met zn tweeën.

James kan zelf niet zo goed bedenken wat hij wil doen. Ja, op de Nintendo maar ik hanteer een strikte schermtijd. En dus verlangde hij van mij entertainment. Zelf spelen daar had hij geen zin in. Ik moest met hem spelletjes gaan doen en hij bleef net zo lang om me heen dartelen tot ik zwichtte en drie potjes Mens Erger Je Niet zou spelen.

Ik vind het leuk en ik doe het graag, maar niet de hele dag. Ik voel me vaak schuldig als ik dan even ‘nee’ of ‘straks’ zeg tegen een spelletje terwijl het natuurlijk ook niet de bedoeling is dat ik van ’s ochtends vroeg tot einde dag voor een entertainmentprogramma zorg.

Gelukkig wordt James steeds ouder en kan ik hem ook uitleggen dat het belangrijk is dat hij zelf speelt en zelf dingen bedenkt om te doen. Maar hij vindt het altijd lastig kiezen en heeft vaak genoeg ‘geen zin’ in hetgeen ik hem dan aanreik.

Isé lijkt er op de een of andere manier minder moeite mee te hebben om zichzelf te vermaken. Met een popje, een buggy’tje en kassa waar wat geld in zit kan ze zich uren vermaken. Maar zij is weer direct gepikeerd als James aan haar spullen zit. Ze begint al te brullen als haar broer ook maar naar haar buggy wijst. Dit zorgt soms voor lastige situaties. Dan ben ik blij dat James iets te spelen heeft, en dat zit z’n zusje weer te mokken omdat hij aan haar spullen zit.

Kunnen jullie kinderen zich goed vermaken?

Dit vind je misschien ook leuk

1 reactie

  • Reageren
    Sara
    25/01/2020

    Dit vind ik ook lastig! Mijn zoontje is 1,5. Ik merk dat hij vooral goed zelf kan spelen, als ik ‘niks’ doe.. als hij mij eenmaal met pannen hoort rommelen of op mijn laptop ziet tikken, dan komt hij meteen bij mij kijken. Dus dat is lastig dat ik dan alsnog niets voor mezelf kan doen! Soms moet ik ook even eerst met hem spelen en dan pakt hij het over en gaat zelf door.
    Ik merk wel dat mijn man en ik steeds makkelijk worden met eventjes de tv aan, dus daar proberen we nu echt op te letten als we een hele dag thuis zijn. Zoals vandaag dan heb ik toch wat dingen buiten ook gepland om de dag een beetje te breken!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.