“Mam, mag ik daar een foto van maken?” Over mijn kind van de ‘fotogeneratie’

Het is geen uitzondering dat James de laatste tijd om de haverklap vraagt of hij ergens een foto van mag maken. De ene keer is dat van een zelfgebouwd schip van Duplo, de andere keer van het stilleven van een appel en weer een andere keer vraagt hij aan mij of ik een kiekje wil maken terwijl hij zit te knutselen. Kan ‘ie het naar oma sturen.

Niet alleen mag hij zich rekenen tot de smartphonegeneratie die gewend is altijd en overal een foto te kunnen maken, ook heeft hij een moeder die voor haar werk doorgaans veel met haar camera loopt te zwaaien. Bovendien worden er in de klas ook geregeld foto’s van de kinderen gemaakt die vervolgens op een heuse schoolapp verschijnen. Voor James is het dan ook volkomen normaal om ook zelf bij een leuk moment zijn tablet of zijn moeders telefoon erbij te pakken en het op de gevoelige plaat vast te leggen.

In alle opzichten is hij dus gewend aan het fenomeen foto’s. Soms een beetje té. Een tijd geleden was hij een keertje stout geweest bij de gastouder en toen ik hem daarop aansprak was het eerste wat hij zenuwachtig vroeg: “heb je daar een foto van gezien?” Hij doelde op het incident dat had plaatsgevonden. Uiteraard moest ik wel een beetje lachen, want blijkbaar denkt hij dat overal foto’s van beschikbaar zijn, ook als hij een keertje stout is geweest. Ik heb hem uitgelegd dat dat in principe geen dingen zijn waar foto’s van worden gemaakt.

Dat James gewend is dat altijd en overal foto’s gemaakt en geraadpleegd kunnen worden merk ik bijvoorbeeld ook wanneer we het hebben over een leuk moment dat eerder heeft plaatsgevonden, bijvoorbeeld de speeltuin. Als we het erover hebben dan vraagt hij of ‘ie daar de foto van mag zien. Ook dan leg ik uit dat ik niet altijd overal foto’s van maak of heb.

Wanneer ik hem iets aan het uitleggen ben en hij kan zich er slecht een beeld bij vormen, dan vraagt hij eveneens aan me of ik op internet even een plaatje of foto ervan wil zoeken, zodat hij weet wat ik bedoel.

Aan de ene kant vind ik het best ‘heftig’ om te merken hoe hij is ingesteld op het feit dat overal en altijd foto’s gemaakt kunnen worden en/of beschikbaar zijn, aan de andere kant is het natuurlijk ook niet gek dat hij zo denkt. Wat ik wel belangrijk vind om mee te geven zijn de momenten waaróp je doorgaans een foto maakt (en natuurlijk waarop je dat niet doet) en ook dat hij altijd kan aangeven als hij het niet prettig vindt wanneer er een foto wordt gemaakt.

James komt natuurlijk geregeld voorbij op mijn blog en social media, maar enkel en alleen als hij ook in the mood is om vastgelegd te worden. Heel vaak initieert hij het zelf om op de foto te gaan, maar er zijn ook momenten dat ik merk dat hij er geen zin in heeft en dan zal ik hem ook nooit en te nimmer toch laten poseren. Sowieso is het vastleggen van een beweeglijke kleuter erg lastig 😉

Merken jullie ook dat je kind deel uitmaakt van de smartphonegeneratie?

Dit vind je misschien ook leuk

2 reacties

  • Reageren
    Marloes
    14/01/2019

    Jaaa zeker!! Mijn oudste dochter vraagt ook vaak om de foto’s te zien en staat geregeld te poseren omdat ze zo graag op de foto wil. Mijn jongste weet inmiddels ook van het fenomeen foto’s en vraagt er ook steeds vaker om. Zelf foto’s maken vinden ze ook erg interessant
    Marloes onlangs geplaatst…In de actie-stand; hoe kom je in de flow?My Profile

  • Reageren
    Moederschip
    14/01/2019

    Ooh ja heel hard! Dochter van bijna 4 en dit zou over haar kunnen gaan. Vooral het terugkijken naar leuke momenten, en als visuele ondersteuning om iets uit te leggen.
    Moederschip onlangs geplaatst…Vrijdag lijstjesdag! Reizen die ik nog zeker wil maken met mijn kinderenMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.