‘Lief 2018’ – een brief aan het nieuwe jaar

Lief 2018, ik ben blij dat je er bent. Niet omdat 2017 op persoonlijk vlak geen prettig jaar was, in tegendeel, maar wel omdat dat betekent dat we de meest donkere dagen achter ons hebben gelaten en we weer langzaam naar de lente kruipen.

Oppervlakkig he? Misschien had je verwacht dat ik zou zeggen uit te kijken naar een schone lei, nieuwe uitdagingen, een frisse start en het inlossen van mijn goede voornemens. Maar januari betekent voor mij vooral dat de dagen weer langer worden en we straks eindelijk weer uit ons hol kunnen kruipen. Het is een terugkerend thema hier op mijn blog, dat ik absoluut geen wintermens ben.

Lief 2018, ik zeg het je vast, je zal het jaar 2017 vast niet overtreffen qua hoogtepunten (niet dat je het hoeft te overtreffen trouwens, ik ben al blij met gewoon rustig vaarwater).

Afgelopen jaar stond in het teken van een heleboel bijzondere gebeurtenissen waarvan mijn zwangerschap en de geboorte van mijn dochter met stip op 1 staan. Ja, wat was ik blij dat ik een dochter kreeg, hoewel de meningen erover verdeeld zijn of je hier wel of niet open over moet zijn. Je was nog maar net begonnen of de discussies op social media over dit onderwerp gerelateerd aan gender dissapointment liepen alweer hoog op. Ach, dat past bij de tijdgeest van nu zal ik maar zeggen. Al moet ik er soms nog steeds aan wennen.

Niet alleen gender dissapointment was begin 2018 het gesprek van de dag trouwens. Je bent nog maar drie weken oud en in die drie weken werd Rapper Boef publiekelijk aan de schandpaal genageld (terecht als je ‘t mij vraagt), werd de burn-out van vlogger Bibi breed uitgemeten in de media en was verder deze week half Nederland in rep en roep om de situatie met Samantha de Jongh aka Barbie. Oh, en terwijl ik dit typ vliegen de plantenbakken me om de oren want behalve het begin van 2018, is het het weer van vandaag op z’n zachtst gezegd eveneens onstuimig. Code rood.

Maar goed, terug naar persoonlijk vlak. Ik ben opzich niet iemand die heel erg vooruit kijkt. Liever leef ik in het hier en het nu en zie ik wel wat er gebeurt. Nee, ik zou geen geschikte geïnterviewde zijn in het programma ‘vijf jaar later’. Ik zou op iedere vraag waarschijnlijk antwoorden ‘ik zie het wel’. Bij sommige zaken is het overigens wel handig om vooruit te kijken. Hoofdstuk basisschool bijvoorbeeld, waar ik later nog een apart artikel aan zal wijden. Ik vind het maar bizar. Zo ligt mijn eerstgeborene nog als een warm flubbertje op mijn buik en zo zit ik ineens naar basisscholen voor hem te kijken. God wat voel ik me ineens volwassen als ik dat aan het doen ben. Daar zit ik dan, 26 jaar, twee kinderen verder en op zoek naar een basisschool voor mijn zoon.

Even bekruipt me het gevoel dat ik misschien wel heel vroeg gepiekt heb. Stel dat ik hierna geen kinderen meer zal krijgen, dan is het klaar met de hoogtepunten des levens. Het hoogste doel is behaald, namelijk moeder worden. Ja, misschien dat ik ooit nog een keer ten huwelijk word gevraagd (al vermoed ik niet dat dat in jouw jaar is, 2018) maar daar blijft het wel zo’n beetje bij. Al zit levensgeluk natuurlijk niet enkel in hoogtepunten.

Het benauwt me soms wel een beetje hoe snel die tijd voorbij vliegt. Met kinderen lijk je je daar toch meer bewust van te zijn. Hoezeer ik er soms ook moeite mee heb dat mijn wereld zo klein is, ik besef me maar al te goed dat je deze periode met je kinderen maar één keer meemaakt. Als ik later een grijs omaatje ben dan zal ik melancholisch door mijn (digitale) fotoboeken heen bladeren en me proberen voor te stellen hoe heerlijk dat ook alweer was toen ik mijn ene kind de borst gaf terwijl ik mijn andere voorlas uit Jip en Janneke.

Veel wensen heb ik niet voor jou, 2018. Het zou mooi zijn als ik nu eindelijk eens een keer een sport vind die ik leuk vind.  Ook hoop ik dat ik minder vaak wakker word met de gedachte dat ik ‘iets heb’ of de behoefte om naar de dokter te gaan. Verder denk ik dat het goed is om mijn telefoon vaker aan de kant te leggen en bewuster speeltijd met mijn kinderen door te brengen. Enne, laat die begrafenissen ook maar zitten in 2018. Daar heb ik niet zo’n trek in.

Op zakelijk vlak hoop ik dat je net zo lief voor me bent als in 2017 want ik heb zeer zeker niet te klagen gehad het afgelopen jaar. Niet alleen ben ik dankbaar voor het feit dat ik van mijn hobby mijn werk heb kunnen maken, maar ook ben ik dankbaar dat ik het zo goed kan combineren met het moederschap en dat ik nu al drie jaar een mooi inkomen verdien.

In april word ik 27. Piepjong is dat nog eigenlijk he. Het is wel zo’n leeftijd dat de eerste rimpels zich beginnen af te tekenen en slaapkreukels toch net even wat langer in je gezicht blijven hangen dan drie jaar geleden. Al kan dat ook door het moederschap komen hoor. Slapeloze nachten doen die huid en die wallen niet bepaald goed. Ik zal niet zeggen dat ik al die ‘ouderdomstekenen’ volledig omarm trouwens, daar ben ik een beetje te ijdel voor. Misschien laat ik er te zijner tijd wat aan doen, misschien niet.

Dus, lief 2018. Maak het maar niet te gek komend jaar. Voor mij mag het meeste blijven zoals het is, met een paar hele kleine aanpassingen.

Dit vind je misschien ook leuk

6 reacties

  • Reageren
    Marloes
    19/01/2018

    Mooi geschreven Sanne, 2017 was hier ook een mooi jaar en ik heb hoge verwachtingen van 2018!
    Marloes onlangs geplaatst…Boekenclub: Nooit meer concurrentie + winactie!My Profile

  • Reageren
    Lindsey Beljaars
    19/01/2018

    Wat heb je dit tof geschreven!
    Lindsey Beljaars onlangs geplaatst…GUHL Herstel & Balans LijnMy Profile

  • Reageren
    Laura
    19/01/2018

    Wauw! Super origineel beschreven 😊

  • Reageren
    Anniek
    20/01/2018

    Wat heerlijk dat je van je hobby je werk hebt kunnen maken! En 27 is echt piepjong hoor🤗 2018 gaat gewoon een top jaar worden!

  • Reageren
    Marion
    20/01/2018

    Hi Sanne,

    Ik reageer eifenlijk nooit maar wil je toch eens zeggen dat ik;
    Je eerlijkheid waardeer, vwbt de voorkeur voor een geslacht tot het slaapgebrek en de moeheid die je bespreekt in je vlogs maar ook dat Ise soms veel huilt want: herkenbaar!! Soms leek he even alsof ik de enige was met een baby die heel veel huilde. En dan wil je gewoon even geen vlog zien waarin iemand verteld: mijn kindje huilt eigenlijk alleen als het honger heeft. Ook het kleine wereldje soms, zo herkenbaar!
    Nou, dat wilde ik even gezegd hebben dank je wel 🙂

  • Reageren
    Marion
    20/01/2018

    ok, nu ik dit na lees lijkt het alleen of ik de minder leuk dingen benoem. Maar dat bedoel ik natuurlijk niet!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.