Komt een meisje bij de dokter..

3c44c34d-75bf-4e98-9eea-54b87ed0e41a

Mijn zusje, een grofgebekt meisje van 15 met een zwak voor One Direction, haar hondje Pip, Turkse appelthee, die net als haar moeder en zus houdt van lezen en schrijven en die in haar vrije tijd een beetje vecht tegen kanker. Zo omschrijft ze zichzelf het liefst. Op haar blog deelt ze haar ervaringen met haar ziekte en vandaag deel ik graag een verhaal van haar.

“Was ik maar nooit naar de huisarts gegaan..”

Als je 1 jaar geleden tegen me had gezegd dat ik kanker zou krijgen had ik je waarschijnlijk heel hard uitgelachen. Want nooit had ik gedacht dat het mij zou overkomen, ik was er altijd wel heel bang voor. Vooral omdat het iedereen kan overkomen en ik maakte me er wel vaak zorgen over dat het een keer heel erg fout zou gaan en mijn leven een driedubbele flikflak zou maken.

Het is best eng als je erover nadenkt, dat er waarschijnlijk best veel mensen rondlopen met kanker en ze het helemaal niet weten. Ik kwam er gelukkig bij toeval achter, maar ik had zeker niet een paar dagen later moeten komen. Het is altijd bizar om van anderen te horen hoe zij erachter kwamen dat ze kanker hadden. Bij iedereen is het anders. Sommige tonen echt duidelijke symptomen en kunnen aangeven dat er iets mis is. Maar een baby van 1 kan niet aangeven dat hij of zij zich niet goed voelt. Die snapt daar natuurlijk helemaal niks van. Gelukkig kunnen de artsen steeds sneller handelen en heb ik een top huisarts die mij meteen doorstuurde naar de spoed. Ik kreeg namelijk op dezelfde dag al de diagnose, terwijl het bij anderen vaak nog weken duurt voordat ze überhaupt doorverwezen worden.

Soms dan denk ik ook echt van, “Was ik maar niet naar de huisarts gegaan, dan had ik nog een normaal leven gehad.” Maar uiteindelijk schiet ik daarmee niks op, ik moet juist blij zijn dat ik er zo vroeg bij was en mijn behandeling zo snel kon starten. Maar het is toch stom en dat zal het ook altijd blijven. Ik moet het nu gewoon over me heen laten komen, hoe moeilijk dat ook is. Ik wil wel verder met mijn leven en het zal nog een hele tijd duren voordat ik weer de oude ben. Ik zal nog veel hulp nodig hebben, vooral psychologische, want ja, je bent bijna 16 en je hele leven staat op z’n kop. Aan de ene kant besef ik dat ik ziek ben, maar aan de andere kant probeer ik het ook weg te duwen. Maar hoe dan ook, die klap gaat ooit komen. Dat kan maanden duren, maar ook jaren.

Ik weet nog, dat ik toen ik op de Intensive Care lag, met een heleboel psychologen moest praten, want ik huilde niet. Ze snapte niet hoe het kon dat ik niet moest huilen, terwijl ik net had gehoord dat ik ernstig ziek was. Dus toen hebben ze zolang tegen me gepraat totdat ik ging huilen en een beetje besef kreeg van de situatie. Ze waren heel erg bang dat ik al m’n gevoelens zou opkroppen en uiteindelijk zou breken, van angst. Na een tijdje moest ik huilen, omdat ik zo ontzettend bang was om dood te gaan. Want dat is toch het eerste waar je aan denkt bij het woord kanker; de dood. De eerste paar dagen was ik heel erg bezig met “het dood gaan“, ik had zelfs al een lijst gemaakt met muziek die ik graag op m’n begrafenis wilde, bizar. Maar ik kon het niet laten, als ik dan toch dood zou gaan, doen we dat op een manier die ik wil.

Gelukkig weet ik dat ik niet dood ga en dat ik nog genoeg tijd heb om deze wereld te terroriseren met m’n stomme en sarcastische opmerkingen.. Hahaha

En zo is dat!! Als je dat leuk vindt, laat dan een reactie achter bij de comments.

Dit vind je misschien ook leuk

13 reacties

  • Reageren
    silvana
    12/11/2014

    Wow een brok in mn keel!

    Liefs X

  • Reageren
    Lisanne
    12/11/2014

    Wat een ontzettend dapper kind! Vreselijk om op zo’n manier zo snel volwassen te moeten worden. Je kunt trots op haar zijn!

  • Reageren
    Martina
    12/11/2014

    Mooi geschreven, sterkte!

  • Reageren
    Marloes
    12/11/2014

    Wat heb je een ongelooflijk sterk zusje. Zo knap! <3! Mooi geschreven ook zeg!
    Marloes onlangs geplaatst…Beauty Favorieten OktoberMy Profile

  • Reageren
    Malou
    12/11/2014

    Wat een sterke meid! En wat kan ze mooie schrijven!! X
    Malou onlangs geplaatst…Fashion: Kloffie – nieuwe kledingwinkel in Haarlem!My Profile

  • Reageren
    Esther
    12/11/2014

    Jeetje wat een heftig verhaal! Maar wat een ontzettend sterke meid zeg! En inderdaad prachtig geschreven<3

  • Reageren
    Anneleen
    12/11/2014

    Ik ben er van stil geworden… Wauw wat mooi geschreven, prachtig! Ik ga gelijk een kijkje nemen op jouw zus haar blog. Je mag fier zijn op zo’n moedige zus!
    Anneleen onlangs geplaatst…Knutselpakket van Miss MurphyMy Profile

  • Reageren
    Sabien
    12/11/2014

    Mooie omschreven, maar heftig! xx

  • Reageren
    Isabel Cristina
    12/11/2014

    Wauw, wat mooi geschreven!
    Isabel Cristina onlangs geplaatst…Tuesday TalkMy Profile

  • Reageren
    Whitney
    15/11/2014

    Mooi geschreven! Ik krijg er kippenvel van en schiet helemaal vol.
    Whitney onlangs geplaatst…Wat ik zoal doe op een vrije dag..My Profile

  • Reageren
    Martine
    16/11/2014

    Pffff, wat een heftige tijd voor jullie als familie. Maar wat een stoer, dapper en moedig zusje heb jij!
    Martine onlangs geplaatst…Why she rocks!My Profile

  • Reageren
    Nicky
    01/12/2014

    Yeetje zeg.. krijg er gewoon tranen in mijn ogen door, wat een kracht en positiviteit en dat op z’n leeftijd. Top! Heel veel sterkte met je behandeling en herstellen. Ik wens je het beste in het leven!
    Nicky onlangs geplaatst…Wat je moet weten voordat je aan kinderen begintMy Profile

  • Reageren
    toos verspagen
    09/02/2015

    RESPECT!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.