“Jij hebt altijd haast” (hoe mijn oudste me soms een spiegel voorhoudt)

Ik ben me ervan bewust dat ik tijdens de spitsmomenten vaak gehaast uit de hoek kom. Dan zit ik ongeduldig aan James zijn veters te sjorren, loop ik te tieren waar Isé haar speen is gebleven en zoek ik al rennend naar mijn sleutels. Ondertussen gutst het zweet van mijn rug en flitsen er allerlei beelden door mijn hoofd van hoe ik te laat op school aankom.

Het is niet omdat we te laat opstaan, of omdat ik mijn zaakjes niet op orde heb ‘s ochtends, maar het zit gewoon een beetje in mijn aard om altijd maar in de druk druk haast haast-modus te zijn (en misschien helpt een dreumes die met mijn spullen aan de haal gaat ook niet echt mee).

Over het algemeen ga ik vrij lekker op druk zijn. Ik ben iemand van reuring, van bezig zijn, van tig dingen tegelijk doen. Terwijl ik met een hand de veters van James strik werp ik met mijn andere hand nog een pop in de speelbak en terwijl ik zijn brood voor school smeer, pen ik nog wat neer in mijn agenda.

Soms zit die haastige persoonlijkheid me echter ook wel een beetje in de weg. Tijdens de spitsuren vooral. Neem nou mijn vriend, die is de rust zelve. Die blijft altijd beheerst in wat voor situatie we ook zitten. Of we nou vroeg klaar zijn of juist veel te laat. Je maakt hem de pis niet lauw. Ik daarentegen ben vaak een beetje opgejaagd, ook wanneer ik me eigenlijk helemaal niet hoef te haasten. En wanneer we wel moeten opschieten, dan helpt zo’n karaktereigenschap ook niet echt mee. Dingen gaan er niet sneller door ofzo.

James voelt het feilloos aan wanneer ik in die haastmodus zit. Niet dat hij er iets mee doet trouwens, want hij heeft werkelijk nóóit haast. Dat hebben kinderen volgens mij überhaupt niet. Die leven gewoon in het hier en het nu en denken verder niet aan de gevolgen van een slakkentempo tijdens het aankleden. Maar hij zegt er soms wel wat van. Meestal in de vorm van: heb je weer haast mama?

Ik vind het best confronterend als hij dat zegt. Hij houdt me een giga spiegel voor.

Gelukkig is het nu vakantie. En hoeven we niet om 08.10 in de startblokken te staan.

Dit vind je misschien ook leuk

3 reacties

  • Reageren
    Emmanuelle
    08/07/2019

    Hey Sanne 10 jaar geleden zij mijn zoon juist het zelfde tegen mij…. Dacht toen met wat ben ik bezig…. Besloot mijn fulltime baan op te zeggen en ging parttime werken…. Tot op de dag van vandaag geen spijt van ook gewoon lekker voor jezelf maar ook voor de kinderen…. Groetjes manu

  • Reageren
    Milou
    08/07/2019

    Ik heb ook weleens een vergelijkbare opmerking gehad van mijn oudste. Over het algemeen ben ik vrij relaxed en hebben we ook ondervonden dat wanneer wij rustig die ochtendspits ingaan, de kinderen ook 10x beter meewerken. Maar soms gaat dat gewoon niet, zoals vanmorgen: in de laatste twee minuten nog even snel aankleden, tanden poetsen, haren borstelen, nagels knippen (moest dit weekend al) en ga zo maar door. Hahaha. Was geen succes. Maar we hebben het weer gered. 😉
    Milou onlangs geplaatst…De babynaamMy Profile

  • Reageren
    Kirsten Mamagisch
    11/07/2019

    Fijn he, van die kinderen die je even keihard met je neus op de feiten drukt. Die haast haast vlieg vlieg modus herken ik wel, zeker sinds ik kids heb. Waar ik normaal uiterst beheert en volledig in control de deur uit stapte, ren ik nu eerst als een kip zonder kop door het huis.
    Kirsten Mamagisch onlangs geplaatst…Mijn favoriete spelletjes op mijn telefoonMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.