Ik moet mijn jongenskleuter bewuster knuffelen

Mijn dochtertje, de jongste van de twee, is altijd al een knuffelig type geweest. Ze komt uit zichzelf meerdere keren op een dag naar ons toe voor een kus, een uitgebreide knuffel of om gewoon even lekker op schoot te zitten. Zelfs bij wildvreemden die ze slechts 1 keer heeft gezien en die ze aardig vindt, vraagt ze al om een knuffel. Haar broer daarentegen, lijkt die knuffelbehoefte minder te hebben. Maar is dat eigenlijk wel zo?

Toen James klein was ging het knuffelen vanzelf. Als hij maar even met zijn kleine lichaampje voor me langs liep dan strekte ik – eigenlijk uit automatisme – mijn armen uit en trok ik hem op schoot voor een uitgebreide knuffel. Naarmate James ouder, groter en hoekiger werd, namen de knuffels af. Je tilt hem niet zomaar even meer op en het komt ook niet zo heel vaak voor dat hij zelf even op schoot kruipt.

Ongemerkt is de verhouding tussen Isé en James scheef komen te liggen als het gaat om het knuffelen van de kinderen. Natuurlijk heeft dat ook met het leeftijdsverschil te maken, maar er spelen nog andere factoren mee. James is meer op zichzelf, die klautert bovendien liever om me heen dan dat hij echt lichamelijk contact zoekt, en waar Isé ’s ochtends rustig tegen ons aan ligt in het grote bed, is James meer van het stoeien. Met als gevolg dat we eerder geneigd zijn om zijn zusje, die het makkelijker toe laat, te knuffelen.

Daar komt nog bij dat James vrij mager is en zijn botten al gauw hard in je lichaam drukken als hij even bij je zit. Zeker omdat ‘ie altijd moet bewegen wanneer hij op schoot zit. Een elleboog in mijn ribben gebeurt maar al te vaak. Niet altijd even prettig. Daarom gaf ik soms ook bij hem aan dat hij beter naast me kan zitten in plaats van op mijn schoot. Terwijl ik Isé, met haar compacte lichaam, vaak uit mezelf oppak om even bij me te zitten. Net als dat ik altijd bij James deed.

Toch kan het feit dat ik Isé vaker op pak om bij me te zitten misschien niet leuk overkomen bij James. Ik wil niet dat hij het idee krijgt dat ik haar liever vind. Het is lastig om daar een balans in te vinden, want zij komt nu eenmaal ook vaker uit zichzelf naar me toe.

Ik merk dat James, sinds hij ziek is geweest en ik veel met hem alleen thuis ben geweest, nu vaker vraagt of ik even bij hem kom zitten. Ook kruipt hij nu uit zichzelf vaker bij me op de bank. Ik vind dat heel fijn, want ik wil hem ook laten voelen dat hij net zoveel aandacht verdient als zijn zusje.

Het heeft me ook doen beseffen dat hij wel degelijk behoefte heeft aan die knuffelmomentjes samen, en dat ik daarin misschien soms te kort ben geschoten. Hij is dan wellicht niet zo overduidelijk in zijn signalen als Isé qua lichaamscontact, maar dat neemt niet weg dat ook hij dat af en toe fijn vindt.

Knuffelen jullie nog veel met je kinderen?

Dit vind je misschien ook leuk

5 reacties

  • Reageren
    Claudia
    12/03/2020

    Oooh wat herkenbaar…bij mij is dat in een iets andere vorm…ik heb een zoon van 22 een dochter van bijna 20 en een zoontje van bijna 11 jaar….hij kijkt en trekt zich dus eigenlijk op tussen allemaal volwassenen in huis….dus ja dan is knuffelen met mama ofpapa niet zo stoer…..maar oh wat vind hij tussendoor de knuffel momentjes toch fijn….ik ben helaas chronisch ziek waardoor ik regelmatig op bed lig en ik dus ook de laatsts 3 jaar vanaf zijn 6/7 de jaar er minder voor hem kon zijn als dat ik dat voor mijn 2 andere kinderen was….en dat doet mij zoveel pijn en verdriet…dat ik hem niet die aandacht kan geven zoals bij zijn grote broer en zus….dus de momenten die hij wil knuffelen zijn me dan ook heilig….dat uitzich bij hem door mama zullen we samen in bed een film gaan kijken of heerlijk bepakt met dekens en kussens lekker op de bank…of savonds bij het naar bed brengen mama kom je nog even bij me liggen….of toch de laatste tijd vaker overdag bij het voorbij elkaar lopen dat hij mij spontaan vast pakt en knuffeld….ook dit isbij hem de laatste 4 weken meer geworden doordat hij zijn voet heeft gebroken en daarbij is hij ook nog is doodziek geworden een heel zwaar virus waar de doctoren in het ziekhuis niet de vinger op konden leggen…t was zo zielig…heb mijn kind nog nooit zo ziek gezien en zoveel pijn dat ie had dat hij niet wist waar hij het moest zoeken hij schreeuwde het soms uit van de pijn en dan als ouders voel jeje zo machteloos en dan is vast houden knuffelen het enigste wat je kunt doen en dat wilde hij ook het liefst de heledag door want alleen zijn durfde hijniet waren 4 super zware weken maar gzd is vandaag het gips eraf gegaan en is hij na 4 weken weer lekker naar school….en ja ik hoop stiekum dat de knuffelfase nog ff lekker door gaat♡

    • Reageren
      Tessa
      12/03/2020

      Zo, wat herkenbaar dit! Zat er toevallig pas over na te denken, exact hetzelfde gaat het hier. Mijn zoon is ook ‘hoekiger’ haha en zit nooit stil waardoor ik hem vaker afwees. Sinds kort komt hij heel vaak vragen om een knuffel… Vrees dat hij toch echt een tijdje tekort gekomen is daarin. Terwijl dochter halve dagen op schoot zit. Nu dus druk bezig dat een beetje recht te trekken.

  • Reageren
    Tamara
    12/03/2020

    Wat een eerlijk en open artikel! Hoe erg we als moeder ook ons best doen, niemand is perfect. Het feit dat je zo eerlijk naar jezelf durft te kijken en zelf aangeeft dat jij te kort bent gekomen hierin maakt je echt een mega mooi mens en een hele goede moeder❤!
    Tamara onlangs geplaatst…Dit zijn de 12 mooiste goedkope trouwjurken tot 200 euroMy Profile

  • Reageren
    Carmen
    13/03/2020

    Wist je dat uit onderzoek gebleken is dat ouders (over het algemeen, dus je bent niet de enige!) hun zoons minder knuffelen dan hun dochters? Ik heb geen vergelijkingsmateriaal want ik heb twee zoons, maar de oudste is van nature veel knuffeliger/aanhankelijker dan de jongste. Dus die knuffel ik dan ook bewust vaker uit mezelf (die jongste). Overigens lijkt het me niet slecht als de verhouding niet precies 1 op 1 is. Het ene kind heeft er ook gewoon minder behoefte aan dan het ander, ongeacht of het jongens of meisjes zijn. Wel mooi dat je je ervan bewust bent.
    Carmen onlangs geplaatst…Politieagent, scheidsrechter, zuster, kok, juf. Mama is alles.My Profile

  • Reageren
    Mariana
    24/10/2020

    Mooi stuk!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.