Hoe ik soms ‘fear appeal’ inzet om mijn kleuter te laten luisteren (en hoe ik daar te ver in ging)

Ja, ik appelleer soms aan de angsten van mijn kleuter om hem te laten luisteren. Soms is het eruit voor ik het door heb. “Blijf recht in je stoel zitten James, want straks denk de politie dat je je gordel niet om hebt en dan hebben we een probleem”. Bij dergelijke opmerkingen wéét ik dat ‘ie luistert, simpelweg omdat hij niet zou willen dat ‘ie de politie op zijn dak krijgt.

Nog zo’n voorbeeld, al van kleins af aan heb ik James verteld dat ‘ie goed zijn tanden moet poetsen omdat je anders het risico loopt op een gaatje en dat de tandarts daar niet blij mee is. Nou, die kleuter van mij poetst als een malle kan ik je vertellen. Hij zal geen dag zijn poetsbeurten overslaan.

Toch merk ik dat mensen het niet altijd snappen dat ik dergelijke ‘angstscenario’s’ gebruik om door te dringen bij mijn kleuter. Ik noem het eerder realistisch. Ik heb ook niet het idee dat James angstig is aangelegd. Hij begrijpt – zeker nu hij ouder wordt – subtiliteit best goed, dus we kunnen hem prima duidelijk maken dat het wel goedkomt en we kunnen hem ook best wijzen op de negatieve gevolgen van bepaalde acties. Het is ook niet dat we doorgaan tot hij bang wordt, ik zie het meer als een waarschuwing naar hem toe.

Zo vertel ik hem bijvoorbeeld ook dat ‘ie voldoende groente moet eten om niet ziek te worden. En dat hij goed moet uitkijken bij het oversteken omdat je anders misschien wordt aangereden. En dat je van teveel teveel ijsjes of snoepjes eten niet groot of sterk wordt. En dat je je moet insmeren omdat je anders verbrandt.

James lijkt goed te reageren op argumenten en op logische redeneringen en hij vraagt bij vele kwesties ook vaak door met de ‘waarom-vraag’. Dat is ook de reden dat we soms gebruik maken van ‘fear appeal’, omdat we dingen zo goed mogelijk proberen uit te leggen. Daar hoort vanzelfsprekend bij dat je naast positieve argumenten ook soms negatieve argumenten gebruikt.

Tsja, opvoeden is voor ons ook nog steeds een leerproces en dat betekent dat wij ook in dit geval wel eens de fout in zijn gegaan. Voordat James voor zijn eerste wendag naar de basisschool ging, heb ik hem verteld dat de juf het op school echt niet leuk vindt als je hardop boert. James laat nog wel eens een boertje en hoewel hij echt zijn best doet om die in te houden, lukt hem dat niet altijd. De eerste keer naar de basisschool vond ‘ie dan ook vooral eng omdat hij bang was dat de juf hem op zijn kop zou geven als hij per ongeluk een boertje zou laten. Hoe ik ook mijn woorden probeerde terug te nemen, James was ervan overtuigd dat hij nog niet klaar was voor school omdat een boer hem nog wel eens ontglipte… Oeps.

Hanteer jij wel eens de fear appeal strategie om jouw kind te laten luisteren?

Dit vind je misschien ook leuk

12 reacties

  • Reageren
    Angela - Mama met passie
    19/09/2018

    Hi Sanne,

    Wat een eerlijk artikel weer. Ja, ik gebruik die fear appeal ook zeker. Zoals je ook zegt, sinds die waarom-vraag is het ook nodig om realistisch te zijn. En eerlijk gezegd vind ik ook dat daar niks mis mee is. Het is namelijk waarheid, dat als je niet goed kijkt met oversteken, dat je dan aangereden kunt worden.
    Angela – Mama met passie onlangs geplaatst…Ode aan mijn opaMy Profile

  • Reageren
    Larissa
    19/09/2018

    Wat heerlijk om te lezen! Er is namelijk helemaal niets mis mee met logische argumentatie en het gebruik van een beetje fear appeal. Ik ben er ook niet slechter of banger van geworden vroeger 🙂
    Larissa onlangs geplaatst…Altijd druk, rust creërenMy Profile

  • Reageren
    Femke
    19/09/2018

    Ohhhh ik weet dat hier heeeeeeel veel tegenstanders van zijn, maar ik ga dit ongetwijfeld ook doen bij mijn kindje. Ik doe het tenslotte ook bij mijn neefjes en nichtjes en het werkt hartstikke goed. Overigens gebeurde dit bij mij vroeger ook en ik heb er echt geen trauma’s aan over gehouden en ik luisterde er alleen maar goed door. Denk vooral terug aan de Sinterklaasperiode, waarin ik extra goed luisterde omdat ik anders geen cadeautjes zou krijgen en ik mee met de Sint zou moeten ;-). Nee, wat mij betreft niks mis mee.
    Femke onlangs geplaatst…Zwangerschapsupdate #4: Het derde trimesterMy Profile

  • Reageren
    Emma
    19/09/2018

    Dit doe ik ook weleens en dat werkt heel goed haha. Maar niet te vaak en niet te ernstig, ik wil ze ook niet bang maken.

  • Reageren
    Shirley
    19/09/2018

    Haha ja hoor, heel herkenbaar. Maak me er ook regelmatig schuldig aan!
    Shirley onlangs geplaatst…Verschil in kinderen door keuze kinderdagverblijf?My Profile

  • Reageren
    Ilona
    19/09/2018

    Absoluut! Ik vind dergelijke zaken als een gordel om, uitkijken met oversteken en goed poetsen bijvoorbeeld zeer belangrijk. Ik probeer mijn peuter dan ook uit te leggen wat de gevolgen zijn als je dat niet doet. Eigenlijk precies zoals je omschrijft. Ik vind dit de normaalste zaak van de wereld en helemaal niets mis mee.

    Al kan ik soms wel iets te kort door de bocht zijn. Mevrouwtje was onlangs in de fase dat ze haar speelgoed niet wou opruimen. Toen heb ik gezegd dat ik het in een grote zak zou doen en Sinterklaas het zou komen ophalen om aan arme kindjes te geven die helemaal geen speelgoed hebben. En ik heb Sinterklaas laten bellen met de app. Ze was behoorlijk onder de indruk en in tranen, maar ruimt nu wel altijd netjes op en is niet bang geworden gelukkig! Sinterklaas heeft gelukkig daarna terug gebeld met een fijne boodschp, toen was ze zó trots! Volgende keer iets subtieler… 😉

  • Reageren
    Judith
    19/09/2018

    Ik doe het ook zeker, zie het ook niet zozeer als iets negatiefs (die bijsmaak zit een beetje aan de term fear appeal) maar meer als het uitleggen van consequenties. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat de mini er nachtmerries van krijgt, maar uitleggen dat ze bijvoorbeeld rustig de trap af moet lopen omdat ze anders valt en wellicht naar het ziekenhuis moet, is gewoon zoals het is/kan zijn. Een gewaarschuwde peuter telt voor etc etc 😉

  • Reageren
    Pytsje
    19/09/2018

    Oooh ja ik ken het. Niet springen op de bank want als je valt moet je naar de dokter, nou moesten we laatst naar de dokter omdat ze mank liep nou bang dat ze was! Oeps.. dus nu zeg ik maar dat ze dan pijn krijgt en dat is niet leuk oid. Maar zekers gordel om in de auto anders komt de politie, tsja voor haar eigen veiligheid. En ze wil altijd de gordel om. Leuk artikel weer!

  • Reageren
    Jessica J.
    20/09/2018

    Ik snap het nut ervan wel en vind het oké in realistische scenario’s, maar wanneer ik hoor hoe mensen hun kinderen soms bang maken van de politie … “Stop ermee, want daar is de politie en als je niet braaf bent, nemen ze je mee”, dat soort dingen. De politie is geen instantie waarvan je bang hoort te zijn.

  • Reageren
    Mriek
    20/09/2018

    Ik gebruik t wel. Maar niet met de politie. Ik wil mijn kinderen bijbrengen dat de politie oké is en dat je er niet bang voor hoeft te zijn. Volgens mij is dat ook gelukt. Mijn jongste van 5 wil elke politie agent een high 5 geven♡

  • Reageren
    Yvette
    26/09/2018

    Ik vind er helemaal niets mis mee hoor, om je kind te leren wat de consequenties van dingen zijn. Ik vind dat eigenlijk niet meer dan normaal. Van die moeders die dingen zeggen als “Als je nu niet luistert dan bel ik de politie en die nemen jou dan mee” (echt gebeurd), dát vind ik pas te ver gaan.
    Yvette onlangs geplaatst…Geld besparen door middel van mealplanningMy Profile

  • Reageren
    Cc
    28/11/2018

    Hilarisch, maar een ‘ een gaatje’ en een tandarts die niet blij is, interesseren onze zoon niet. Toen hij drie was de grootste angst kaart gespeeld met: okay, dan niet poetsen. Maar als je te vaak niet poetst, rotten al je tanden en kiezen uit je mond en heb je niks meer…. I had to bring out the big guns!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.