Hoe ik erachter kwam dat ik (onverwacht) zwanger was

Het was 14 februari 2014, Valentijnsdag. Ik zal het nooit vergeten. Hoe ik daar niet-begrijpend met drie positieve testen om mee heen zat.

Ik slikte de pil, al jaren. Af en toe was ik slordig, echter had me dat nog nooit in de problemen gebracht. Met slordig bedoel ik een dag te laat beginnen met de pil of er eens een of twee vergeten. Ik reisde rond de periode dat ik zwanger werd veel heen en weer. Pendelde tussen het huis van mijn vriend, mijn eigen huis in Amsterdam en mijn ouderlijk huis in Heerenveen. Ik leefde dus zo’n beetje vanuit een koffer. De ene keer nam ik ‘s avonds mijn pil, de andere keer ‘s ochtends en weer een andere keer bedacht ik me al zittend in de trein dat ik mijn anticonceptie nog moest nemen.

Geregeld slikte ik laxeermiddelen, iets wat ik al jaren deed als mijn ontlasting niet ging. Het was een soort gewoonte geworden. Ik had altijd wel een paar pillen bij die ik tot me nam wanneer ik merkte dat de boel zich weer ophoopte. Ik weet nog dat ik dat deed, nadat het oudjaar was geweest. De oliebollen en vele gourmetsessies hadden mijn ontlastingsprobleempje niet beter gemaakt. Achteraf vind ik mezelf wel een beetje een sukkel dat ik niet heb nagedacht over het feit dat de pil niet betrouwbaar is wanneer je ontlasting er in een keer uitkomt, en zeker niet als dit een paar keer achter elkaar gebeurt.

Lang verhaal kort, ik liep dus al een week met onverklaarbare buikkrampen rond. Ongesteld was ik niet, dus dat kon het niet zijn. De keer dat ik ongesteld moest worden kwam er ook niet al teveel uit trouwens, iets wat ik al een beetje raar vond maar waar ik verder nog niks achter zocht. Zo kabbelde het nog even door tot ik de onverklaarbare krampen toch maar eens op internet ging uitzoeken. Ze waren zo heftig dat ik soms in elkaar dook van de pijn. Dat kon niet goed zijn. Na wat gegoogle op de symptomen die ik had kwam ik toch wel behoorlijk vaak uit bij het fenomeen ‘innestelingkramp’. Hoe het daar stond leek het wel verdomd veel op mijn klachten.

Maar goed, google heeft wel vaker dingen mis. Ik weet nog dat ik een keer googelde omdat ik steeds zo’n rare smaak in mijn mond had. Ja, toen was ik volgens de meeste sites ook echt wel zwanger. En ook toen gaf de zwangerschapstest maar één streepje aan. Dat was dus ook een beetje waar ik nu vanuit ging, dat de commotie in mijn hoofd om niks was.

In een poging mijn vriend niet onnodig stress te bezorgen besloot ik in mijn eentje een test te kopen en die thuis, in mijn studentenhuis te doen. Dat zou hem in ieder geval wat spanning besparen dacht ik nog want die zwangerschapstesten, je wordt er in any case zenuwachtig van.

Toen ik eenmaal thuis aankwam besloot ik eerst wat verhuisdozen in te pakken aangezien mijn vriend en ik die maand ons nieuwe huis in Haarlem zouden betrekken. Het moment dat ik de test weer in mijn tas zag liggen werd ik eraan herinnerd en besloot ik ‘m maar meteen te doen. Dat gezeur dat je het beter bij ochtendurine kan testen had ik geen zin in, ik had die avond nog een feestje voor de boeg dus ik wilde er liever meteen vanaf zijn.

Dus daar ging ik. Terwijl ik met mijn ene hand nog in een verhuisdoos zat te grutten, zat ik mijn andere hand de test in een bekertje urine te dippen.

Ik legde de test op bed en ging verder met inpakken. Ik was lekker bezig, het schoot al aardig op. Toen viel mijn oog op de test die op bed lag. Ik hoefde niet goed te kijken om te zien dat er twee streepjes dik vet in beeld stonden. Mijn hoofd tolde. Ik pakte de test nog eens vast en keek beter. Er staan toch verdorie echt twee dikke strepen, ging er door me heen. Nog een keer de gebruiksaanwijzing doorlezen dan, het zal niet de eerste keer zijn dat ik een verkeerde interpretatie aan de vakjes en streepjes geef.

“Positief (zwanger). Indien zowel in het controle- als in het testgebied een duidelijke gekleurde lijn verschijnt, betekent dit dat je zwanger bent.”

Da’s duidelijk. Maar ook die tests hebben wel eens wat mis, toch?

Beduusd pakte ik handtas en ging vlug naar de plaatselijke Kruidvat om daar nog wat extra tests te halen, maar diep van binnen wist ik eigenlijk wel hoe laat het was. In de tram naar de drogist speelde zich al een heel scenario af hoe dit nu verder zou moeten. En natuurlijk de vraag: hoe lang ben ik al zwanger dan? Ook probeerde ik na te gaan of ik misschien andere symptomen had had gemerkt zoals pijnlijke borsten of misselijkheid. Daar kon ik me echter niks van herinneren.

Eenmaal weer thuis heb ik zo gauw ik kon de andere tests gedaan. En inderdaad, ook deze gaven in nog geen paar seconden een tweede streepje aan. Daar sta je dan met je goeie gedrag. 23, op de helft van mijn master en zwanger. Niet echt een ideale combi.

Ok. First things first. Le boyfriend moest ingelicht worden. Die was op dat moment lekker aan het skiën met vrienden op een indoor baan in Zoetermeer.

“Bel me. Het is nogal urgent” stuurde ik hem, nadat hij zijn telefoon voor de derde keer niet opnam. Maar goed, ik stuur ook dat het urgent is als als de nagel van mijn kleine teen is ingescheurd, dus vriendlief zag nog niet meteen reden om mij direct terug te bellen. En gelijk had ‘ie.

Na een half uurtje ging de telefoon. Ik zette me schrap.

“Joe liefje wat is er nou aan de hand? Wij zijn hier lekker aan skiën, alles dikke prima we gaan zo een biertje drinken. Wel chill hoor, om weer even op de baan te staan ook al is het dan niet een echte piste. De sneeuw is opzich best te doen. Ik zat te denken he, misschien kunnen we dit voorjaar nog effe een paar daagjes gaan, lijkt je dat wat? Midweekje Saalbach? En wat ben jij aan het doen? Trouwens, wat was er nou eigenlijk zo urgent?”

Goed. Dat wordt even een flinke hap adem nemen want deze ziet hij niet aankomen.

“Eh liefie? Niet schrikken hoor maar ik heb hier een positieve zwangerschapstest in mijn handen.”

“Wat?! Dat kan toch niet?! WhatsApp me eens een foto van die test dan want jou kennende zal je vast weer al die streepjes en vakjes door elkaar hebben gehaald net als al die andere keren dat je ook dacht dat je zwanger was en dat je toen met je neus verkeerd op de beschrijving had gekek…”

Ik onderbrak hem.

“Schat, ik lul niet. Ik stuur je nu een foto van drie tests die ik gedaan heb.”

To be continued..

Dit vind je misschien ook leuk

40 reacties

  • Reageren
    Channa
    07/03/2016

    Oh dat is wel even slikken! Ik was op mijn 23ste ook zwanger maar zat in een andere situatie!
    Channa onlangs geplaatst…Waarom wij niet voor de combinatietest kozen!My Profile

  • Reageren
    Elisabeth
    07/03/2016

    Ojee… ik kan me heel goed voorstellen dat dat schrikken moet zijn geweest. Zelfs alls het wel gepland hebt is het al schrikken!
    Elisabeth onlangs geplaatst…Winactie Villa Fabba Muziekdoosje & KussentjeMy Profile

  • Reageren
    Tamara
    07/03/2016

    Ohhhj ik herken dat gevoel heel erg van mijn laatste zwangerschap, die kwam ook heel onverwacht en als een verassing!! Wat een grappige reactie van je vriend trouwens! Ik kon niets uitbrengen dus heb de test in een envelop gedaan en gegeven haha
    Tamara onlangs geplaatst…Wat nou 9 maanden op, 9 maanden af!!?My Profile

  • Reageren
    Dorien
    07/03/2016

    Kan mij voorstellen dat het wel even schrikken was, vooe julkie beide. Leuk geschreven! Ben benieuwd naar deel II
    Dorien onlangs geplaatst…HOE VERBREEK JE DE CIRKEL VAN NIET SPORTEN?My Profile

  • Reageren
    Carlijn
    07/03/2016

    Ohhhhhh een verhaal met een cliffhanger! Ik heb zitten smullen hier, je moet een roman gaan schrijven, of scenarioschrijver worden. Anyway… wat een verhaal joh, snap heel goed dat je hoofd tolde en even niet wist waar je het zoeken moest. Ik heb die innestelingenkrampen ook gehad. Zo erg dat ik vanaf Bali met mijn huisarts in NL belde om te checken wat er in hemelsnaam aan de hand kon zijn, met een rekening van over de 150 euro als gevolg. Op vakantie bleek ik idd zwanger. Laat maar komen dat tweede deel van dit verhaal.
    Carlijn onlangs geplaatst…Review: Murad Hydro-Dynamic Quenching EssenceMy Profile

  • Reageren
    Dionne
    07/03/2016

    Ik kan mij voorstellen dat je schrok net als je vriend. Ik ben benieuwd naar de rest
    Dionne onlangs geplaatst…Outfit of the day | De vleermuis blouseMy Profile

  • Reageren
    Nicole
    07/03/2016

    Poeh dat lijkt me pittig! Helemaal op die leeftijd! Totaal andere situatie dan hier: ik was 31 en ik wilde het heel graag!
    Nicole onlangs geplaatst…Review & Winactie: Mega Capaciteit PowerbankMy Profile

  • Reageren
    Marieke
    07/03/2016

    Wat hou ik toch van jou manier van schrijven, het leest zo prettig! Kan me heel goed voorstellen dat je schrok, wij hadden het een paar keer geprobeerd maar het lukte niet om zwanger te worden, toen besloten we nog maar even te wachten en verder te sparen, was ik ineens zwanger 😛

  • Reageren
    Wies | Nature of Happiness
    07/03/2016

    Wat heftig! Interessant om te lezen, ik ben benieuwd hoe je er verder over schrijft!

  • Reageren
    Marijke
    07/03/2016

    Heel heftig lijkt me dat. Toch heel anders dan eind 20 en het mag gebeuren dus we gaan ervoor. Hoewel een test dan nog steeds spannend is/kan zijn.
    Marijke onlangs geplaatst…Bonje in groep 6My Profile

  • Reageren
    Myrthe
    07/03/2016

    Dat is flink schrikken dan! Ben benieuwd naar het volgende deel!
    Myrthe onlangs geplaatst…Welke blogs ik dagelijks bezoekMy Profile

  • Reageren
    Leonie
    07/03/2016

    Wat schrijf je toch leuk.. Ik zat helemaal in het verhaal..
    Wel echt schrikken voor jullie hee.. Ben benieuwd naar deel 2
    Leonie onlangs geplaatst…Mamakraamt: Het is een…My Profile

  • Reageren
    Kelly
    07/03/2016

    Oww ik kan me zo voorstellen dat dat een enorme shock is!!! Wel heel fijn dat je aan het eind van dat alles dan wel een mooie James hebt!!
    Kelly onlangs geplaatst…Verhuizen met een babyMy Profile

  • Reageren
    Nesrin
    07/03/2016

    En kleine James was een feit. Heerlijk zo een cliffhanger.

    Mag nu al zeggen dat ik het onwijs knap vind dat jullie James een warm welkom hebben gegeven? Ik kijk uit naar het vervolg.
    Nesrin onlangs geplaatst…Keeping up with Nesrin #10My Profile

  • Reageren
    Lucinde
    07/03/2016

    Ik wist het eerder dan Robert hoor 😉 ahha

  • Reageren
    Sophie
    07/03/2016

    Ah jeetje dat is inderdaad even slikken! Gelukkig hebben jullie er wel voor gekozen om er samen voor te gaan!
    Sophie onlangs geplaatst…Lief dagboek #34 – Huilend op de fietsMy Profile

  • Reageren
    Rosanne
    07/03/2016

    Pfoe wat zullen jullie geschrokken zijn! Het lijkt me best heftig eigenlijk. Ben benieuwd naar het vervolg!
    Rosanne onlangs geplaatst…Bloggers be like tag..My Profile

  • Reageren
    Alie
    07/03/2016

    Zó interessant en leuk om te lezen dit. Heerlijk! En met cliffhanger en alles, aaargh!

  • Reageren
    Bregje
    07/03/2016

    Oooh wat een schrik en spanning zeg! Benieuwd naar t vervolg!
    Bregje onlangs geplaatst…De muziek van…MandyMy Profile

  • Reageren
    Wilma
    07/03/2016

    Dat is wel even schrikken dan, zo onverwachts! Je schrijft het wel heel leuk op! Ik ben ook 22 en mama van een meisje van 1 jaar 😉
    Wilma onlangs geplaatst…Mijn week | gezond eten, Yarah & gezelligheidMy Profile

  • Reageren
    Kim | Kimsbloglife
    07/03/2016

    Pfff, kan me voorstellen dat dat echt schrikken is! Ik ben nu ook 23 en pas afgestudeerd, en ondanks dat ik al vijf jaar samen ben met mijn vriend en we binnenkort willen gaan samenwonen voel ik me toch echt nog niet klaar voor kinderen. Ik wil gewoon nog een paar jaar lekker genieten met z’n tweetjes, van de vrijheid om te kunnen doen waar je zelf zin in hebt. Maar ja, wat als het je ineens overkomt? Soms vragen mensen me wat ik zou doen als ik nu zou ontdekken dat ik zwanger ben, en eerlijk gezegd weet ik het niet goed. Soms denk ik dat ik toch voor een abortus zou gaan, maar dat is wel heel egoïstisch (zeker omdat het mogelijk zou zijn het kindje te houden en alles te geven wat het nodig heeft) en bovendien denk ik dat een abortus daadwerkelijk doen veel zwaarder is dan gedacht… Dus het toch maar houden dan? Ik ben er zeker van dat we uiteindelijk wel gek zullen zijn op ons kindje, maar het is wel een hele grote onverwachte en eigenlijk ongewenste verandering… Ik ben benieuwd of jullie beide opties ook overwogen hebben en hoe jullie uiteindelijk de keuze gemaakt hebben. En ook hoe jullie er nu naar kijken… Natuurlijk houden jullie zielsveel van James en zouden jullie niet meer zonder hem willen, maar als je nu weet hoe het is, valt het dan beter mee en ben je er meer klaar voor dan je had gedacht, of denk je toch nog steeds dat je liever nog een aantal jaren gewacht had? Ik ben benieuwd naar het vervolg van je verhaal 😉
    Kim | Kimsbloglife onlangs geplaatst…Wie is De Mol?My Profile

  • Reageren
    Marjon
    07/03/2016

    Wauw, dat lijkt me echt even schrikken! Heel leuk geschreven trouwens :). Ben benieuwd naar het vervolg. Liefs Marjon
    Marjon onlangs geplaatst…Inspiratie voor Maxime’s 3e verjaardagMy Profile

  • Reageren
    Charlotte
    07/03/2016

    Ik kan me voorstellen dat dit schrikken was! Ik was ook op mijn 23e zwanger maar dit was wel gepland. Ben wel benieuwd naar het tweede deel 😉
    Charlotte onlangs geplaatst…Maandag Video | Champignonsoep makenMy Profile

  • Reageren
    Elise Joanne
    07/03/2016

    Oooh Sanne! Wat doe je mij aaaaaan… Ik wil meer :O schrijf snel eens verder!!

  • Reageren
    Angela - Mama met passie
    07/03/2016

    Dat lijkt mij ook schrikken in zo’n situatie! Hier was ik 24, maar was het helemaal gepland, dus een totaal andere situatie 😉 Benieuwd naar het vervolg!
    Angela – Mama met passie onlangs geplaatst…Waarom ik blij ben dat mijn dochter duimtMy Profile

  • Reageren
    Melanie
    07/03/2016

    Wat schrijf je toch altijd leuk! Net een spannend boek.
    Ik deed op m’n 25e een positieve test, dat was leuk en ook even schrikken want ik was net gestopt met de pil. Helaas is die zwangerschap niet goed gegaan, dus nu kijk ik wel héél erg uit naar weer een positieve test.

  • Reageren
    Jodi
    07/03/2016

    Jeeetje, dat zal heftig zijn geweest. Ik was altijd heel secuur met de pil, maar heb toch heel vaak een zwangerschapstest gedaan omdat ik bang was door de pil heen zwanger te worden, zoals mijn moeder. Ook ik las altijd die gebruiksaanwijzing verkeerd, zo schrok ik de eerste keer al van het feit dat er een streef verscheen haha.
    Jodi onlangs geplaatst…Mijn droomhuis….Ik wens…..een boomhutMy Profile

  • Reageren
    Robin
    07/03/2016

    Zo leuk geschreven 🙂

  • Reageren
    PinkFairy
    07/03/2016

    Oei… Ben heel benieuwd naar het vervolg!

  • Reageren
    alexa
    07/03/2016

    wooow bizar !
    alexa onlangs geplaatst…Duifhuizen VeenendaalMy Profile

  • Reageren
    Ilse van Kreanimo
    07/03/2016

    Oehhhhh spannend.

    Ik had op 14 februari 2010 een positieve test vast… heel erg gewenst en na lang wachten.

  • Reageren
    Nathalie
    07/03/2016

    Deels herkenbaar. Ik was 21 en nam wel elke dag stipt op tijd de pil en toch zwanger..

  • Reageren
    priscilla
    07/03/2016

    Halloooooooo. ik wil meeeer!!! Hihihi. Ik ben benieuwd naar deel 2.
    priscilla onlangs geplaatst…About last week #8. Een snel Primark bezoekje, Vietnamees eten en een klein griepje.My Profile

  • Reageren
    Moniek
    07/03/2016

    Leuk geschreven! We weten natuurlijk wat jullie keuze geworden is, maar het proces er om heen ben ik benieuwd naar. Zelf heb ik eind 2014 een abortus laten doen, nadat ik er achter kwam zwanger te zijn van nr 3. Nr 2 was op het moment dat ik er achter kwam 3 mnd, dus zou er 11 mnd tussen hebben gezeten. Heb geen moment spijt van mijn keuze gehad. Ik denk eerlijk gezegd niet dat ik er een leukere moeder van was geworden.

  • Reageren
    Joanna
    08/03/2016

    Wauw Sanne, wat moet dat schrikken zijn geweest. Ook al was dit waarschijnlijk een moeilijk moment (je vertelt er ook pas nu over), je hebt het wel erg goed opgeschreven en ik ben erg benieuwd naar de rest van je verhaal.
    Ik vind het herkenbaar dat je schrijft al vaker te hebben gedacht dat je zwanger was terwijl dat niet zo bleek te zijn, ook ik heb mijn vriend vaak knettergek gemaakt met mijn vermoedens…

  • Reageren
    Dita
    08/03/2016

    Mooi geschreven! Kan me.voorstellen dat je even schrok.

  • Reageren
    Ilse
    09/03/2016

    Ik lees je persoonlijke blogs altijd met veel plezier hoor, maar zou het kunnen dat dit niet zo heel leuk voor James is om later te lezen? Mijn moeder heeft me ook altijd gewoon verteld dat ze eigenlijk geen kinderen wilde maar eigenlijk heeft mij dat later behoorlijk dwars gezeten.

    • Reageren
      La VieSagista
      09/03/2016

      Hoi Ilse. Verschil is misschien dat ik wel gewoon kinderen wilde ooit? Alleen was dit wat vroeg. Denk niet dat dit voor James vervelend is om te lezen. En ik zou liegen als ik zeg dat het gepland was. Ik vind het vervelend dat het jou dwars heeft gezeten van je moeder. Kan me voorstellen dat dat verdrietig is. Maar iedere situatie is anders. Het moge duidelijk zijn dat ik gigantisch van mijn zoon houd. Desondanks dank voor je reactie.

  • Reageren
    Nicky
    10/03/2016

    Ik hou van je schrijfstijl! En ik ben heel benieuwd naar deel 2, kom maar op 🙂 Lijkt me inderdaad wel heel erg schrikken omdat je er niet mee bezig was! Maar het is denk ik inderdaad wel altijd spannend om zo’n test te doen.
    Nicky onlangs geplaatst…Weekly favorites: Thermaalbad & nieuwe werkweekMy Profile

  • Reageren
    Kiki
    11/03/2016

    Je schrijft altijd zo leuk! Ben benieuwd naar deel 2. ??

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.