Hier had ik nooit over nagedacht (maar hoort wel bij het ouderschap)

In het kader van dingen waar ik voordat ik aan kinderen begon nooit bij had stilgestaan, heb ik hier een interessant lijstje voor je.

– Dat je je kind moet leren hoe ‘ie zijn billen moet afvegen. En dat dit niet een kwestie is van twee keer voordoen en je kind kan het. Ik was ontzettend blij toen James met 2,5 jaar zindelijk was. Eindelijk geen luiers meer verschonen maar gewoon een billetje schoonvegen. Zo gepiept. Het billenvegen was sindsdien zo in mijn systeem gesleten dat ik er eigenlijk helemaal niet over had nagedacht dat het wel handig zou zijn wanneer hij het zelf zou kunnen tegen de tijd dat hij naar de basisschool moest. Hartstikke logisch ook, want de juf heeft echt geen tijd om daarin te assisteren bij alle kinderen. En dus zitten we volop in de oefenfase. “Genoeg papier pakken!”, “niet te wild vegen” en “direct in de wc gooien!”

– Dat je je soms meer een politieagent voelt dan ouder. Het ouderschap is niet romantisch. Had ik dan van te voren gedacht dan? Misschien wel, mijn beeld was nogal vertroebeld door alle blije plaatjes die immer op de voorkant van de grote magazines prijken. Ik ben zielsgelukkig met mijn bloedjes, maar geregeld komt dat hele politieagentje spelen – wat er hier op dagelijkse basis bijhoort – mijn neus uit. Links van me wordt een hele kast leeggetrokken, rechts van me worden pijlen op de eettafellampen afgevuurd, achter me is iemand op tafel geklommen en voor mijn neus zit iemand met stift mijn handtas onder te kliederen. Ik voel me dan dus écht net een politieagent, want ik kan soms hele dagen alleen maar bezig zijn met mijn kinderen vertellen wat ze níet moeten doen.

– Dat kinderen dingen ontzettend letterlijk nemen. “Ik blijf niet aan de gang” zei ik laatst tegen James. Hij keek me niet-begrijpend aan. “Wat is er met de gang?” vroeg hij me. Ik barstte in lachen uit en probeerde deze uitspraak in begrijpelijke taal uit te leggen. Nog zoiets: “Ik erger me dood aan dat speelslijm van jou.” Hij: “waarom zeg je dood?” Ik praat zoveel mogelijk op volwassen toon tegen de kinderen (bij James uiteraard meer dan bij Isé) en sta dan ook niet altijd stil bij wat ik eigenlijk tegen ze zeg en of ze dat wel begrijpen.

– Dat je elke dag een spiegel wordt voorgehouden. Zeker met een mondige vierjarige in huis word ik maar al te vaak met mijn neus op de feiten gedrukt. Hele zinnen worden – soms ook nog eens exact dezelfde toon – naar mij teruggeketst (“nu is het afgelopen mama, ik wil je niet meer horen!”), ik word er fijntjes gewezen wanneer ik iets doe wat niet eerlijk is (“ohhh mam, jij pakte twee snoepjes en ik mocht er maar eentje”), en ook qua temperament zie ik behoorlijk veel van mezelf in mijn kind terug.

Wat zijn dingen waar jij van te voren niet over had nagedacht aangaande het ouderschap?

Dit vind je misschien ook leuk

6 reacties

  • Reageren
    Eke
    15/01/2019

    Dat billenvegen is inderdaad een goede, haha. Ik moet zeggen dat ik dat nog te vaak even snel zelf doe, net zoals een hoop andere dingen, die Max echt wel zelf zou kunnen.
    Eke onlangs geplaatst…Hoe ziet een doodgewone dag bij ons er uit?My Profile

  • Reageren
    Tineke
    15/01/2019

    Ik heb voor pedagogisch medewerker geleerd en vanaf mijn 16de al stage gelopen op kinderdagverblijven en Bso, ik wist dus wel redelijk wat mij te wachten stond toen ik aan kinderen begon. Maar ieder kind is natuurlijk anders en het opvoeden van je eigen kind is al helemaal anders dan werken met andermans kinderen.

  • Reageren
    Lisette
    15/01/2019

    Dat het gewoon dag en nacht doorgaat. De oudste slaapt pas rond 22.30 uur, de jongste is om 6.00 uur wakker. En dan staan ze constant aan.. en dat 7 dagen per week. terwijl ik weleens een uitknijpen zou willen
    Lisette onlangs geplaatst…Mijn 45 gedachten toen ik ziek werd op vakantieMy Profile

    • Reageren
      Eva
      16/01/2019

      Jaa dit!! Dat er voor je bepaalt wordt wanneer je slaapt. Zeker toen mijn zoontje nog baby was vond ik dat zo heftig en dacht ik wel eens.. Ben ik nou de enige die dit ZO slecht trekt.

  • Reageren
    Tessa
    15/01/2019

    Wat betreft het politieagent spelen, een tip die ik kreeg van een pedagoog, zeg dingen die je kind moet doen ipv wat ze niet mag doen. Kinderen horen het woord niet niet. Als je bijvoorbeeld zegt “niet door de plas lopen” geheid dat ze erdoor lopen. Maar als je zegt “om de plas heen lopen” 90% kans dat ze er dan omheen gaan 😊. En dat billen afvegen, mijne is inmiddels 6 en kan het nu gelukkif redelijk. Het is echt lastig voor die kleintjes dat zelf te doen.

  • Reageren
    Yvonne
    15/01/2019

    Politieagent spelen hoor ik heel veel van andere moeders maar herken ik niet. Ik doe inderdaad wat Tessa hierboven zegt: zeggen wat hij wel moet doen, ipv altijd benadrukken wat hij niet mag. Gaat prima. En verder: choose your battles, pick your fights.

    Vier jaar is echt jong om zelf de billen af te vegen! Knap als hij dat al zelf kan en heel fijn voor jou ook ;). Die van mij is zes en hij doet het wel zelf op school (omdat het moet) maar thuis HO MAAR! Maar eerlijk is eerlijk: ik doe het ook liever zelf bij hem omdat ik dan weet dat het goed schoon is (lekker praatje dit haha).

    Waar ik niet over had nagedacht: dat je andere kinderen in huis krijgt die je niet goed kan vedragen. Ik ben niet echt een grote kinderliefhebber van nature (behalve die van mezelf ha!) en vooral niet als ze niet goed opgevoed zijn….Kinderen die heel vies eten (met de mond open), brutale kinderen. Ik kan het allemaal heel slecht “handelen”. Dus ik tel heel vaak tot 100 als er vriendjes/vriendinnetjes hier zijn. Maar sommige vind ik heel leuk en ik stimuleer dan ook dat die vaak komen spelen.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.