Het lijkt hier thuis wel een mijnenveld!

“Het lijkt soms wel of ik hier thuis in een mijnenveld manoeuvreer”, zei ik gisteren tegen mijn vriend, toen ik wederom het bommetje van mijn peuter had laten ontploffen doordat ik per ongeluk de deur van de wc niet dicht had gedaan toen hij aan het plassen was.

Een mijnenveld, je weet wel, zo’n veld waar voorzichtigheid geboden is en je maar één stap verkeerd hoeft te zetten of het is je fataal. Dat is het moederschap soms ook. Je maar iets verkeerds te doen, te zeggen, ergens tegenaan te stoten of je hebt de poppen aan het dansen.

Er zijn hier zat momenten overdag dat er ‘gevaar’ op de loer ligt, zoals wanneer ik naar een afspraak moet, alvast een nette blouse heb aangetrokken en ik mijn dochter nog even op de arm draag. Dat is het hopen (eigenlijk tegen beter weten in) dat niet mijn hele arm in een nanoseconde wordt ondergespuugd en ik me weer in nieuwe kleding moet hijsen. Ik hoor mezelf op dat soort momenten vaak binnensmonds mompelen “niet spugen, niet spugen, niet spugen alsjeblieft…” 9 van de 10 keer gebeurt dat spugen wel natuurlijk, dat snap je.

Van die momenten dat ik letterlijk op mijn tenen moet lopen, die zijn hier genoeg. Mijn jongste bloedje wordt van ieder geluidje wakker, dus ook dat is een kwestie van behoedzaam zijn want anders BOEM-KNAL schop je tegen een Duploblokje en heeft mevrouw haar doppen alweer wagenwijd open. Daar ga je, mijnenveldsituatie nr. 2.

Nog zo’n moment dat ik me in een mijnenveld begeef: ‘s ochtends, wanneer mijn peuter doorgaans niet al te best gemutst is. Kleine dingetjes kunnen er al voor zorgen dat hij van slag raakt. Als ik gekleurde hageltjes op zijn brood heb gedaan in plaats van chocoladehagel (“mamaaaaaa ik wilde diehieeeeeee”), of wanneer ik alvast de dop van zijn tandpasta heb gedraaid in plaats van het hem laten doen (“nu heb jij het al gedaan en ik wilde het doen en dat vind ik niet leuheeeukk”). Ja, dat zijn die momenten waarop ik echt denk dat mijn leven soms een mijnenveld is.

Nu moet ik trouwens niet doen alsof die mijnenveldsituaties enkel aan mijn bloedjes liggen, ik kan er namelijk zelf ook wat van. Er zijn van die dagen dat vriendlief maar iets hoeft te zeggen en hij al een verkeerde snaar bij mij raakt. Laatst nog, toen hij in de auto naast me zat en hij moest grinniken om een manoeuvre die ik maakte. “WAT ZIT JE DAAR NOU STOM TE GRIJNZEN?? WIL JE ANDERS ZELF RIJDEN OFZO?! HOUD SOWIESO EENS OP MET DAT MEERIJDEN!

 Zijn er anderen die zich in dat mijnenveldgevoel herkennen?

Dit vind je misschien ook leuk

6 reacties

  • Reageren
    Eke
    03/04/2018

    Heel erg herkenbaar, haha. Max heeft mijn ochtendhumeur geërfd. Dus beter praat je niet tegen ons voordat er een paar slokken drinken en wat te eten in onze mik zit. Het kan dan al misgaan als de dop van de melk niet op de juiste manier erop zit, haha.
    Eke onlangs geplaatst…Babyshoplog en een Sneak Peak van de Babykamer!My Profile

    • Reageren
      La Vie Sanne
      03/04/2018

      Herken het wel een beetje hoor, ik heb ook soms last van een ochtendhumeur. Zeker als ik maar 3 uurtjes geslapen heb 😅

  • Reageren
    Marloes
    03/04/2018

    Haha ja heel herkenbaar. Onze jongste heeft er gelukkig weinig last van, maar de oudste kan ook om niks ontploffen. Ik probeer er zoveel mogelijk omheen te koortdansen, maar soms verandert de handleiding opeens en is iets wat altijd goed was in een keer helemaal verkeerd…
    Marloes onlangs geplaatst…Boekenclub; Start with WhyMy Profile

    • Reageren
      La Vie Sanne
      03/04/2018

      Koortdansen inderdaad, zo voelt het soms!

  • Reageren
    Ingrid
    03/04/2018

    Haha vooral dat laatste stukje en ik denk dat vooral mijn man dit herkenbaar vindt. Ons zoontje is pas 9 weken en ik heb nog vollop last van hormonen. Hij hoeft maar iéts verkeerd te zeggen en ik ontplof.

    • Reageren
      La Vie Sanne
      03/04/2018

      Haha, die stomme hormonen soms ook he.

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.