He gelukkig, ik was mijn telefoon kwijt

Ik kon me niet meer herinneren waar ik ‘m voor het laatst gezien had… Was het op zolder, in de keuken, op de bank, in de auto, op de salontafel of misschien toch op de commode van Isé? Het lukte me niet om het helder voor de geest te halen.

Ik was eerlijk gezegd te lui om het hele huis af te struinen op zoek naar mijn mobiel dus ik besloot het hier maar even bij te laten. Ik wist dat ik verder niet het huis uit was geweest dus hij moest hier ergens in de buurt liggen. Ik zou ‘m vanzelf wel weer tegenkomen.

Gek genoeg vond ik het een verademing dat het ik ding kwijt was. Ik voelde me even ‘verlost’. Verlost van mijn telefoon. Hoewel ik altijd heel hard roep dat ik niet smartphoneverslaafd ben, voel ik wel altijd een soort onrust als het ding in de buurt is. Ik heb alle geluiden, meldingen en berichtgevingen van apps uitstaan en toch voel ik redelijk vaak de behoefte toch even weer dat scherm te unlocken, om me vervolgens tien minuten later af te vragen waar ik nu weer ben beland en wat ik de afgelopen minuten eigenlijk met mijn tijd gedaan heb.

Vooral tijdens mijn werk vind ik het heel storend om hem vlakbij te hebben liggen. En als ik na een paar uur niet gekeken te hebben naga wat ik eigenlijk gemist heb, dan valt het meestal wel mee.

Soms verlang ik weer even terug naar die tijd dat we enkel konden bellen met ons mobieltje. Hoe lekker overzichtelijk was dat. Nu slokt het appen, internetten, navigeren, Instagrammen, foto’s maken, filmen, Facebooken en online shoppen toch behoorlijk wat tijd op. En dat is een keuze, ik weet het, maar de behoefte is soms maar moeilijk te onderdrukken.

Dus, note to self: ik mag het ding best wat vaker laten slingeren. Wel in huis natuurlijk 😉

Krijg jij altijd een spontane hartaanval als je mobieltje zoek is of zing je het wel een tijdje uit zonder?

Uitgelichte afbeelding: Derren via Shutterstock.

Dit vind je misschien ook leuk

5 reacties

  • Reageren
    Eke
    10/05/2019

    Ik laat mijn telefoon steeds vaker in mijn tas zitten tijdens mijn werk, want als hij in het zicht ligt, ga ik toch telkens even checken of ik wat gemist heb, zo vervelend. Je kunt bij mij wel spreken van een haat/liefde-verhouding.

    • Reageren
      La Vie Sanne
      10/05/2019

      Dat is ook slim inderdaad, om ‘m even in je tas te laten zitten. Als het maar uit het zicht is.

  • Reageren
    Sabine
    10/05/2019

    Ik krijg echt een hartaanval als ik heb niet meer kan vinden. Zonder is heerlijk hoor, daar niet van, maar wanneer ik hem kwijt ben en ik kom erachter wanneer ik hem nodig heb bijvoorbeeld om iets op te zoeken weet ik al snel niet meer waar ik dat ding heb laten liggen. Liever dus niet kwijt! 🙂

    • Reageren
      La Vie Sanne
      10/05/2019

      Neee kwijt-kwijt is ook niet echt fijn nee. Als ik in mijn achterhoofd heb dat het ergens in huis moet zijn dan heb ik er niet zo’n moeite mee. Tenzij ik natuurlijk op een belangrijk telefoontje of berichtje wacht natuurlijk.

  • Reageren
    Sara
    16/05/2019

    Ja heerlijk om even niet mee bezig te zijn. Soms laat ik hem expres boven in de oplader eb ga ik zelf beneden werken. Maar ik heb wel al een paar keer meegemaakt dat dan net mijn man 4x belde omdat er iets dringends was e dus boos omdat ik onbereikbaar was! Ik denk serieus na over een vaste telefoon aanschaffen en dat alleen mijn man, ouders en school die hebben (en gebruiken voor belangrijke zaken!)

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.