Gastblog | “mislukte plannetjes”

Jim na het eten

Plannetjes. Ze zijn leuk en aardig, maar puntje bij paaltje kwam er bij Elisabeth maar weinig van terecht. Vandaag vertelt ze meer over haar plannen voordat ze zwanger werd, toen ze eenmaal zwanger was, en toen de baby was geboren.

Voor wie Elisabeth nog niet kent, ze blogt op alweereennieuwemoederblog (waar je vandaag een gastblog van mij vindt over mijn moeilijke, emotionele borstvoedingservaring). Elisabeth is, durf ik wel te zeggen, een van de meest nuchtere en open blogsters die ik ken. Onze geschiedenis samen is terug te leiden naar onze zwangerschapsyogasessies. We zaten namelijk in hetzelfde yogaclubje toen we zwanger waren van onze zoontjes.

Elisabeth: “Ik ben nu ruim 10 maanden moeder en ik vind het heerlijk, maar als ik terug kijk op de afgelopen twee jaar zie ik één rode draad, loslaten. Vanaf het eerste moment dat mijn vriend en ik begonnen met proberen, tot nu nog steeds. Je zou denken dat ik toch wel geleerd moet hebben dat je eigenlijk niks meer kan plannen, maar ik trap er iedere keer weer in.

Toen mijn vriend en ik besloten dat we zwanger wilden proberen te worden was het mijn plan om daar heel relaxed over te doen. Ik ging er niet van uit dat het meteen zou lukken, dat was ook niet erg, ik zou dat niet zien als ‘falen’. Ik was al een klein jaar gestopt met de pil en ik had een heel regelmatige cyclus, dus als ik zwanger zou zijn, zou ik dat meteen door hebben. Dacht ik. Het liep anders…

Meteen de eerste keer dat ik ongesteld moest worden gebeurde dat niet, terwijl ik me helemaal niet zwanger voelde. Ik had besloten om niet meteen een test te doen, maar even rustig af te wachten, zodat ik mezelf niet onnodig gek zou maken. Ja, dat dacht ik. Wist ik veel dat ik vanaf het moment dat we ‘aan het proberen’ waren sowieso wel bij ieder vleugje van misselijkheid zou denken: “Ben ik zwanger?!” en bij ieder buikpijntje: “Ik word vast ongesteld, dus ik ben vast niet zwanger…”

Na een week was ik nog steeds niet ongesteld en begon ik te denken over het doen van een zwangerschapstest. En toen werd ik ongesteld. Lekker dan, die hele “emotional rollercoaster” voor niks, en dit was pas de eerste maand! Volgende keer zou ik het daarom niet zo doen, mocht ik weer overtijd zijn zou ik meteen een test doen, dan wist ik zeker waar ik aan toe was.

Volgende keer dat ik overtijd was deed ik, zoals gepland, wel meteen een test: negatief. Duidelijk, zou je zeggen, maar toen voelde ik me wél zwanger! Misselijk, pijnlijke borsten, maar toch écht een negatieve test. Het zal wel in mijn hoofd zitten, dacht ik. Wat een mindfuck, dat zwanger worden! Na een week was ik nog steeds niet ongesteld, dus deed ik toch nog maar een test en die was wél positief…

Dat was dus mijn eerste confrontatie met het loslaten van mijn plannetjes en er zouden er nog veel meer volgen. Ik had bijvoorbeeld, net als waarschijnlijk alle zwangeren, het plan om niet teveel aan te komen tijdens mijn zwangerschap. Dat ging meteen al mis, ik was namelijk de eerste maanden constant een beetje misselijk. Niet zo misselijk dat ik moest overgeven, maar een klein beetje en dat ging over als ik wat at. Het gevolg was dat ik de hele dag door kleine beetjes at en ik na drie maanden al bijna tien kilo aangekomen was… Sowieso kwam van mijn hele plan om er nog een beetje normaal toonbaar uit te zien tijdens mijn zwangerschap niet veel. Mijn ogen werden erg gevoelig en daardoor kon ik geen mascara meer dragen en kon ik de wallen onder mijn ogen ook niet verhullen met concealer. Ik zag er dus lekker net zo moe uit als ik echt was.

Voor mijn verlof had ik ook de grootste plannen. Ik wilde onze flat eens helemaal goed schoonmaken, alle babykleertjes strijken en netjes opvouwen, leuke dingen doen, omdat ik toch vrij was… Nou mooi niet. Ik had nergens meer puf voor en heb het grootste deel van de tijd als ‘beach whale’ op de bank gelegen, terwijl ik tv keek, mamablogs las, nog meer at en dus nog dikker werd.

Daarna zijn er nog legio momenten geweest dat ik terug moest komen op mijn mooie plannetjes. Uiteraard tijdens mijn bevalling, in mijn kraamtijd, plannen rond die borstvoeding iedere drie uur is bijna niet te doen natuurlijk, en toen ik weer aan het werk ging werd ik al helemaal met mijn neus op de feiten gedrukt.

En nog steeds, iedere keer denk ik dat we een ritme hebben gevonden en dan verandert het. Vorige week nog bijvoorbeeld ging het weer eens mis. Ik heb het opgegeven dat Jim op vaste tijden wakker wordt en slaapt, dat doet hij gewoon niet. Wat dat betreft kunnen we niks plannen, maar hij slaapt wel steevast twee keer. Ik plan dan dat wanneer hij naar bed gaat ’s ochtends, ik ga douchen en aankleden. En toen hij dat dus niet deed vorige week had ik stress! Grrrrr, loslaten….

Zelfs nu heb ik het niet geleerd. Ik hoop namelijk weer zwanger te worden, zo snel mogelijk graag. En dan wil ik deze keer niet zoveel aankomen als de vorige keer, alsjeblieft dankjewel. En dan zorg ik dat ik er deze keer niet zo moe uit ziet als de vorige, door gewoon een beetje make-up te dragen. En tijdens mijn verlof hou ik Jim gewoon lekker thuis van de crèche en gaan we iedere dag leuke dingen doen samen, nog even genieten voordat ik mijn de tijd moet verdelen….”

Je hoort het, ik leer het waarschijnlijk nooit. Hoe ging dat bij jou, is het jou wel gelukt om al je mooie plannetjes uit te voeren of moest je die ook laten varen?

Lees hier mijn borstvoedingsverhaal op de blog van Elisabeth.

Dit vind je misschien ook leuk

7 reacties

  • Reageren
    Kelly Caresse
    05/10/2015

    Wat een mooie gastblog! En heel herkenbaar, dat loslaten, ik ben nu weer zwanger en voel me veel relaxter als de vorige keer. Heb toch geleerd dat loslaten kan helpen maar heel moeilijk is.
    Kelly Caresse onlangs geplaatst…Mommy monday: Lana’s eet- en slaapritmeMy Profile

  • Reageren
    Nesrin
    05/10/2015

    Leuk geschreven Elisabeth, ik ken jouw blog niet and I like you already. Het leven is één grote mindfuck en zolang je er mindful mee weet om te gaan kan het nog meevallen allemaal 😉

    Mijn eerste zwangerschap heb ik totaal anders ervaren dan de tweede zwangerschap behalve de kilo’s die kwamen twee keer plus 30 kilo eraan.
    Nesrin onlangs geplaatst…Keeping up with NesrinMy Profile

  • Reageren
    Carlijn
    05/10/2015

    Niks zo belangrijk als loslaten! Dat het huis een bende is, dat je schema in de war wordt geschopt, dat je kind niet slaapt wanneer jij dat zou willen, dat… ja, alles dus. Heel leuk en herkenbaar geschreven Elisabeth. Ik wens je heel veel succes met de poging opnieuw zwanger te worden, dat het jullie maar gauw weer gegund wordt.
    Carlijn onlangs geplaatst…Review: Multilind Baby CareMy Profile

  • Reageren
    Lifesabout
    05/10/2015

    Hier zijn ook alle plannen in de soep gevallen. Van begin tot eind, zoals jij schrijft. Loslaten is voor mij een heel uitdagend werkwoord geworden. Ik wens je het allerbeste voor de toekomst!
    Lifesabout onlangs geplaatst…Verandering van kledingstijl – en smaak.My Profile

  • Reageren
    Marjon
    05/10/2015

    Mooi verhaal! Knap geschreven!

    Liefs xx
    Marjon onlangs geplaatst…VLOG: Meet the office! Neem een kijkje in mijn kantoor..My Profile

  • Reageren
    Leonie
    05/10/2015

    Dat eerste stuk is heel herkenbaar, in die periode zit ik precies. Echt een mindfck, dat zwanger worden.. Ik was er zo van overtuigd na de ‘eerste ronde’ dat ik zwanger was; hoop symptomen, overtijd. Op de dag dat ik wilde testen, werd ik ongesteld.
    De tweede ronde heb ik het wel weer wat meer los kunnen laten, dat scheelt wel wat stress, maar alsnog blijf ik er veel mee bezig.
    Erg mooi stukje trouwens; heel leuk om te lezen.
    Leonie onlangs geplaatst…Mamakraamt: zwanger willen worden, geen alcohol!My Profile

  • Reageren
    Saskia
    05/10/2015

    Poeh, dat lijkt me nog een hele uitdaging dat loslaten. Ik ben ook nogal een planner dus als ik ooit zwanger mag worden zal ik je advies proberen toe te passen. Loslaten is key!
    Saskia onlangs geplaatst…Gastric bypass: de voorbereiding (deel 2)My Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.