Filmaanrader: Still Alice

504357130_1280x720

Ik kijk niet doorgaans heel veel films, maar nu het vakantie is maak ik daar weer wat meer tijd voor. Vandaag vertel ik graag wat meer over een film die me bijzonder heeft geraakt: Still Alice.

Normaal gesproken ga ik dramafilms liever uit de weg, simpelweg omdat mijn hoofd daar de laatste tijd totaal niet naar stond. Genoeg drama in mijn eigen leven zal ik maar zeggen. Toen we op Ameland echter met een grote groep waren, werd er massaal gekozen voor de film Still Alice. Even twijfelde ik nog of ik zelf niet gewoon YouTube video’s zou kijken en de film aan me voorbij zou laten gaan, maar toch sprak het verhaal me erg aan. Zeker omdat de hoofdrolspeelster Taalkundedocent is; dat past natuurlijk wel in mijn straatje.

De film gaat over Alice, een 50-jarige Taalkundedocent die veel te jong de ziekte van Alzheimer krijgt. Het betreft een zeldzame vorm, die ook nog eens erfelijk is. In de film zien we hoe de intelligente Alice langzaam maar zeker haar geheugen verliest.

Allereerst alle lof voor de hoofdrolspeelster Julienne Moore, die overigens een Oscar kreeg voor deze rol. Ze speelt het karakter van Alice bijzonder geloofwaardig en ik vind dat de rol haar op het lijf geschreven is. Naast haar acteerwerk vind ik haar mimiek bijzonder knap; bewegingen en blikken houdt ze klein, maar ze weet oh zo goed over te brengen wat er aan de hand is.

Het meest schrijnende van de film vond ik om te zien dat voor iemand wiens leven altijd stond in het teken van communicatie en taal, de Alzheimer alles kapot maakt, en dat in een vrij rap tempo. Het begint met kleine dingen zoals het vergeten van woorden tijdens lezingen die ze geeft, maar naarmate de ziekte vordert gaat het van kwaad tot erger tot ze zelfs de mensen om haar heen niet meer herkent. Alice doet in het begin nog ontzettend haar best om de Alzheimer haar niet de baas te laten zijn. Ze traint zichzelf obsessief door geheugenspelletjes te doen, waarmee ze hoopt nog enige controle op haar leven uit te oefenen, en nog belangrijker, haar waardigheid te behouden.

Naast de superrol van Jullienne Moore geef ik ook graag credits aan Kristen Stewart, die aan het begin van de film de nogal wat afstandelijke, aparte dochter speelt, maar die later zichzelf bewijst als zeer zorgzaam en begaan met haar moeder. De gesprekken tussen haar en Alice en de veranderende band tussen hen twee zijn aangrijpend en zorgden bij tijd en wijle voor een brok in mijn keel.

Hoewel het verhaal natuurlijk verschrikkelijk dramatisch is, heb ik tijdens het kijken nooit het gevoel gehad dat het drama werd uitgebuit of dat de emotionele scènes te lang duurden. De film is dan ook niet een tranentrekker van begin tot eind zoals je misschien wel zou verwachten als je het onderwerp ziet. Momenten worden nooit té pijnlijk en de scènes duren ook niet heel lang, het is allemaal prettig gedoseerd. Dat wil overigens niet zeggen dat sommige scènes me niet naar de keel grepen. De film zelf is ook vrij kort, hij duurt 99 minuten. Het einde kwam voor mij vrij abrupt, en dat einde vond ik eigenlijk het minste gedeelte van de film. De film was voor mijn gevoel nog niet helemaal ‘af’. Al zullen andere kijkers het einde juist misschien wel mooi vinden.

Bepaalde stukjes uit Still Alice zijn me goed bijgebleven. Zoals de zin van Alice ‘ik had liever kanker gehad dan deze ziekte’. Dat zet je wel aan het denken. Alzheimer is een ziekte die je cognitieve functies aantast. En als je brein je in de steek laat, dan ben je jezelf niet meer. In feite gaat er bij Alzheimer iedere dag een stukje van jezelf dood, het brokkelt af en het komt ook niet meer terug. Je raakt vervreemd van jezelf. Ook op de omgeving heeft dit een enorme impact, al vond ik dit in de film een beetje onderbelicht.

Ik vond Still Alice een prachtige, indrukwekkende film die de tragiek van de ziekte Alzheimer goed invoelbaar maakt voor de kijker, zonder dat het te sentimenteel wordt. Het is niet een film die je gezellig met veel bier en chips onderuitgezakt op de bank gaat zitten kijken, maar wel een absolute must-see als je van een realistisch drama houdt.

Heb jij deze film al gezien? Zou je hem willen kijken?

Bron plaatje

Dit vind je misschien ook leuk

11 reacties

  • Reageren
    Kelly Caresse
    21/07/2015

    Ik ken deze film niet maar je wekt wel mijn interesse om ‘m te gaan bekijken, klinkt als een mooi en vooral bijzonder verhaal
    Kelly Caresse onlangs geplaatst…Outfit: Denim croptop en een bloemenrokMy Profile

  • Reageren
    Lifesabout
    21/07/2015

    Ik heb ervan gehoord maar nog niet gezien. Weet ook niet of ik dat wil, mijn lieve omaatje had ook dementie en het komt dan wel weer binnen.
    Lifesabout onlangs geplaatst…Make the day happy met een ´pluk de dag´ lijstjeMy Profile

  • Reageren
    Angelique
    21/07/2015

    Een niet aangeboren hersenletsel is heel ingrijpend. Waaronder alzheimer, maar ook andere vormen van dementie wel de kroon spannen. Het is echt verschrikkelijk om mee te maken zowel voor de persoon zelf als zijn/haar omgeving. Ik heb zelf werk gedaan op dit gebied en dat heeft me destijds wel aan het denken gezet. Vooral omdat het zo veel mensen treft. Ik hoop dat ze snel een behandeling vinden om de achteruitgang te stoppen.
    Angelique onlangs geplaatst…Lichtpuntjes en dankbaarheid #week 4My Profile

  • Reageren
    Malou
    21/07/2015

    Ik heb hier wel eens wat over gehoord en ik heb hem nog niet gezien, maar het lijkt me een hele mooie film!
    Malou onlangs geplaatst…TROPENROOSTERMy Profile

  • Reageren
    Scandinavian058
    21/07/2015

    Ik zag al eens een trailer op tv van deze film. Wilde hem graag nog eens kijken maar was hem alweer vergeten.. Thanks voor de reminder!

  • Reageren
    Lisa's Beautybabbels
    21/07/2015

    Ik heb wel al wat over de film gehoord, maar ik weet niet of ik ‘m wil zien. Mijn oma had ook Alzheimer en ik denk dat het te pijnlijk is om te zien. Ik vond het vreselijk om te zien wat deze ziekte bij haar deed.
    Lisa’s Beautybabbels onlangs geplaatst…MUA – Pouty Pink & Scarlet Siren LipstickMy Profile

  • Reageren
    Madelaine
    21/07/2015

    Ik was altijd al onwijs benieuwd naar deze film, maar in de tijd dat ‘ie uitkwam is mijn oom overleden aan Alzheimer. Ik wil hem na je review zeker eens gaan kijken, maar wel op een luie zondagavond. Dan komen de tissues goed van pas.
    Madelaine onlangs geplaatst…LIFE – Zwanger zijnMy Profile

  • Reageren
    Angela | Great Body & Skin
    21/07/2015

    Oooh wat een mooie vrouw! Vind haar ook mooi acteren. Die opmerking over dat ze liever kanker had gehad zal vast binnen zijn gekomen bij je :s
    Angela | Great Body & Skin onlangs geplaatst…Negatieve Gevoelens over Veranderend Zwanger LijfMy Profile

  • Reageren
    Yvette
    21/07/2015

    Ik heb de film enige weken geleden in de bioscoop gezien en alhoewel ik in mijn omgeving nog niet met Alzheimer ben geconfronteerd zat ik met tranen in mijn ogen. Zo onder de indruk was ik van de film. En inderdaad het acteren van Julianne Moore was heel goed!

  • Reageren
    Nadia
    21/07/2015

    Die film wilde ik zo graag zien, maar uiteindelijk ben ik nooit gegaan.

  • Reageren
    Marieke
    22/07/2015

    Deze wil ik wel gaan kijken. Mijn opa heeft Alzheimer en sindsdien ben ik daar wel meer in geïnteresseerd

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.