En toen had Isé bijna een eikel ingeslikt

Die verrekte orale fase. Uiterst zorgvuldig moet ik elke dag de vloer af gaan om te kijken of er niks kleins op de grond ligt waar de jongste telg hier in huis zich in kan verslikken. En als je dan denkt dat de vloer helemaal leeg is en er geen gevaar meer op de loer ligt, dan blijkt ze toch op de een of andere manier iets te pakken te krijgen.

De tas van haar broer hing over het kleine stoeltje in de speelhoek. Vol trots had hij die middag bladeren, eikels en ander herfstig materiaal bij elkaar gezocht en in zijn Cars-tas gestopt. Het was een opdracht van school geweest om spulletjes te verzamelen voor de herfsttafel.

Isé was heel zoet aan het spelen en keutelde een beetje rond in de speelhoek. Ze trok hier en daar een laadje open, gooide wat blokjes in haar loopkar en rommelde wat tussen de Duplo. Ik houd haar altijd nauwlettend in de gaten als ze aan het spelen is, want ook voor speelgoed geldt dat er soms kleine onderdeeltjes bij of aan kunnen zitten die een gevaar voor haar kunnen vormen omdat ze het in haar mond stopt.

Toch kijk je soms langer weg dan je door hebt en zo kwam het dat ik op een gegeven moment hoorde dat ze iets hards in haar mond had. Een beetje als het geluid van een lolly die tegen je tanden tikt. Ik sprong op, zag dat haar mond bol stond van iets en trok direct haar kaken van elkaar. Daaruit plukte ik een eikel. Toen ik opzij keek zag ik dat ze net een groot genoeg gaatje in de tas van James had gevonden om daar met die kleine vingertjes een eikel uit te frutten.

Mijn hart zat in mijn keel. Tegelijkertijd was ik gefrustreerd, want hoe had ik dit nou weer kunnen bedenken?! Ik was boos op mezelf omdat ik nóg beter had moeten opletten en ik was er tegelijkertijd een beetje moedeloos van omdat ik weer met mijn neus op de feiten werd gedrukt dat je met kinderen echt niet alles kunt voorkomen.

Isé schrok zo van mijn reactie dat ze begon te huilen. Toch kon ik het niet laten om tegen haar te zeggen dat ze die eikel niet in haar mond had moeten stoppen en er streng bij te kijken. Ik hoop maar dat ze het gauw afleert…

Hoe vond/vind jij de orale fase bij jouw kind?

Dit vind je misschien ook leuk

12 reacties

  • Reageren
    Yvonne
    30/10/2018

    Je moet jezelf echt geen verwijten maken. Je kunt nu eenmaal niet alles voorkomen. Dan zou ze de hele dag aan je buik moeten hangen (en dan nog kan ze ziek worden…). Natuurlijk ben je je rot geschrokken en dat zal nog wel vaker gebeuren. Ook is het goed dat je dat tegen Isé hebt gezegd. Ik geloof heel erg dat, hoe klein ze ook zijn, ze heel veel begrijpen. En je moet ergens, een keer beginnen. Bovendien komt het uit je tenen op zo’n moment!

    Zelf ben ik met deze fase nogal roekeloos omgesprongen geloof ik. Mijn zoontje had niet zo’n fase. Hij stopte niets in zijn mond (behalve al het eten dat hij kon vinden en zelfs daar knaagde hij zo goed op dat we druifjes en tomaatjes al heel snel niet meer hebben doorgesneden). Dus ik heb ook totaal niet opgelet of er kleine dingen rondslingerden toen ik eenmaal in de gaten had dat hij het toch niet in zijn mond stopte. Maar ik kan me de angst heel goed voorstellen als je kind dat wel doet. MIsschien had ik ook wel iets beter op moeten letten. Maar nogmaals: je kunt echt niet alles voorkomen, vooral niet als je nog een klein kind hebt.

    • Reageren
      Yvonne
      30/10/2018

      Ik bedoelde met mijn laatste zin dus: vooral niet als je nóg een klein kind hebt (zoals James).

      • Reageren
        LAVIESANNE
        30/10/2018

        Lijkt me heel fijn als je een kind hebt die dat helemaal niet doet. Zit je een stuk rustiger volgens mij. Helaas kun je inderdaad niet alles voorkomen.

  • Reageren
    Kirsten
    30/10/2018

    Jeetje dat is wel echt schrikken! Ons (honden) kindje is ook altijd verdacht stil als hij iets in zijn bek heeft wat niet mag.. Net een kindje. Ik ga ervan uit dat als ons jongetje geboren is we daar ook erg op moeten letten.
    Kirsten onlangs geplaatst…Ik heb Coeliakie én ben zwanger, kan je dan wel uiteten?My Profile

  • Reageren
    Liset - Beautydagboek
    30/10/2018

    Oefh..dat is wel even schrikken! Ja, die kleintjes zitten echt overal aan en een ongeluk zit dan in een klein hoekje. Ze zijn zo nieuwsgierig en in combinatie met de orale fase is dat gewoon echt niet handig. Ik weet nog dat wij een heel clean huis hadden in die fase dat de kids zo klein waren. Niks was veilig en heb toen bewust kaarsjes, leuke gezelligheidsmakers etc. allemaal weg gestopt. Maar zo’n eikeltje is dan iets waar je niet aan denkt dat ze dat ook nog uit James zijn tas kan halen. Mijn dochter was de meest explorerende van de twee en trok ook regelmatig alle stekkers uit de stopcontacten (wel beveiligd hoor). En leuk dat ze het vond! Ben blij dat die fase over is en we weer een gezellig huis hebben ;).

  • Reageren
    Sanne
    30/10/2018

    Zooo herkenbaar! Mijn jongste van 16 maand stopt ook nog steeds alles in haar mondje. Mijn oudere dochters spelen met Barbie’s en ander klein prul, dus altijd al zij aan het spelen zijn moet ik steeds controleren of er geen klein Barbie schoentje rond slingerd of nog erger een knikker. Nadat dreumes een keer een knikker te pakken had (in haar handjes, gelukkig niet in mondje), heb ik deze verboden in huis haha. En ohh ik heb ook wel eens met een bonzend hart iets uit haar mondje weten te vissen. Hoe goed je ook oplet.. ze weten soms toch nog iets te vinden. Mijn oudste heeft gelukkig niet zo erg deze fase gehad en mijn middelste tot zeker 2 jaar!! Ben benieuwd hoe lang het bij mijn jongste duurt :-). Succes en voel je niet schuldig, want zo te lezen let je juist heel goed op!

    Edit: echt toevallig, maar terwijl ik dit net wilde versturen zag ik vanuit mijn ooghoek dochter weer iets in haar mondje doen, gelukkig een stukje koek wat op vloer lag, maar niet echt fris dus toch maar even er uit gehaald 🙂

  • Reageren
    Tineke
    30/10/2018

    Dan kun je nog zo goed opletten, zoiets kan altijd en iedereen gebeuren. Mijn zoontje is nog wat jonger dan James, maar ook hij heeft veel klein speelgoed. Ik zal binnenkort alle lade`s, kasten en speelgoedbakken uitzoeken en al het kleine spul voorlopig opbergen, zodat zijn kleine zusje hier niet bij kan.

  • Reageren
    Carmen
    30/10/2018

    Ik herken dit, ik doe hier zelf altijd vrij panisch over omdat ik het zo eng vind. Mijn jongste is nu 15 maanden en stopt godzijdank niet meer ALLES in zijn mond (maar nog wel veel). Ik zeg dan ook dat dat niet mag, en ik heb zijn grote broer (3 jaar) uitgelegd dat kleine dingetjes gevaarlijk zijn voor zijn broertje. Hij is een enorme hulp want zodra hij nu iets kleins ziet of vindt, komt hij het gelijk naar me toe brengen.
    Carmen onlangs geplaatst…Stelling: het is oké om je peuter naakt rond te laten lopen waar onbekenden bij zijnMy Profile

  • Reageren
    Sanne
    30/10/2018

    Pffff doodvermoeiend die fase! En ons jongste zoontje is dankzij zijn autisme nog steeds niet helemaal uit die fase. Begint gelukkig wel wat minder te worden maar man man wat die al een berg play doh weggewerkt heeft…
    Pica heet de afwijking.

  • Reageren
    Carolien
    30/10/2018

    Ik let er thuis goed op maar toch is het hier ook al 2 keer voor gekomen bij m’n jongste. Hij is bijna 10 maanden nu. Vorige week tufte hij opeens een dop van een stift uit. Heb ik helemaal niet door gehad. En laatst viste ik een stuk plakband uit z’n mond. Ik wil uiteraard ook voorkomen en baal en schrik ff maar dan laat ik het ook weer los. De enige reden dat ik het snel los laat is sta ik er achteraf toch niks meer mee kan en ik nou eenmaal geen ogen in m’n achterhoofd heb. Alles is goed gegaan. Punt. De vloer wordt elke dag opgeruimd en gezogen maar ook hier een grote broer. Die wordt 3 en hoewel ik eerst voor playmobile wilde gaan voor z’n verjaardag toch besloten nog een jaar voor duplo te gaan ivm kleine onderdelen etc. Bedoel, liever voorkomen dan genezen natuurlijk. Dat dan weer wel.

  • Reageren
    Yvonne
    31/10/2018

    ELKE dag de vloer zuigen?? Pfff dat lijkt me pas écht vermoeiend….Sterkte daarmee 🙂
    (Leuk onderwerp voor jou Sanne! Hoe vaak poetsen we?).

    • Reageren
      Carolien
      31/10/2018

      Ik heb een robot stofzuiger dus dat is alles behalve vermoeiend 😉 en met een peuter die iedere dag buiten speelt en bakken zand mee naar binnen loopt is het ook wel zo fris met een kruipend kind om de vloer iedere dag schoon te hebben. Toch?

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.