Een maand na zijn hersenschudding – hoe het nu gaat met James

Het is inmiddels bijna een maand geleden dat James van de trap viel. Hoe gaat het nu met hem en wat merk je nog van zijn hersenletsel?

De dag na zijn vierde verjaardag kwam James op zijn hoofd terecht na een val van de trap. Hoewel ik we in eerste instantie niet meteen ernst in de situatie zagen, bleek na een hersenscan dat James een scheurtje in zijn schedel had opgelopen en daarnaast nog een hersenschudding.

De eerste dagen na zijn val waren rumoerig. James was erg misselijk, snel moe en prikkelbaar. De eerste twee weken is hij dan ook niet naar school geweest. De dagen die hij hier thuis was, vond ik niet de makkelijkste. Hoewel de dokter had gezegd dat we vooral moesten kijken naar wat James aankon en ons op het hart drukte dat kinderen zelf hun grenzen wel aangeven, bleek dat bij James niet altijd het geval. Soms was hij tóch te druk geweest en belandde hij weer met hoofdpijn en kermend van de misselijkheid op de bank. Die dagen vond ik zenuwslopend want enerzijds wilde ik hem niet constant verbieden om te rennen of druk te spelen, maar anderzijds was ik wel degene die zijn grenzen moest bewaken omdat hij dat klaarblijkelijk zelf niet kon.

De eerste twee weken na zijn val bracht ik hem meestal rond half 6 ‘s avonds naar bed. Omdat hij overdag niet echt wilde liggen, was dat de enige manier waarmee ik hem toch wat extra rust kon geven. Sowieso stortte hij vaak vlak voor vijven in, dus ik zorgde er elke dag voor dat hij om half 5 had gegeten zodat we daarna rustig het bedritueel konden opstarten.

In de derde week besloot ik James langzaamaan weer te laten wennen op school. We begonnen met twee uurtjes per dag. Soms ging dat wel en soms werd ik toch na een uur gebeld dat James het te druk vond en dat ‘ie last van zijn hoofd had. Op een gegeven moment stelde de juf voor om hem een koptelefoon (geluidsdemper) te laten dragen als hij het te lawaaiig in de klas vond, zodat het ergste geluid voor hem gefilterd werd. Er waren meer kinderen die het in de klas wel eens te druk vonden, en ook voor hen bleek zo’n koptelefoon een uitkomst te zijn.

Zo gezegd zo gedaan, James kreeg een koptelefoon op als hij daar behoefte aan had en zo fietste hij de dagen door.

In de vierde week besloot ik James weer volledig naar school te laten gaan, wel met de opmerking dat de juf mij altijd kon bellen als ze het idee had dat James het toch niet trok. Ik woon naast school dus voor mij was het geen probleem om ‘m eerder op te halen. Bovendien had ik bewust geen afspraken uit de buurt gepland zodat ik te allen tijde paraat was in het geval James opgehaald wilde worden.

Over twee weken zal er wederom een scan plaatsvinden om te kijken of het scheurtje in James’ schedel geheeld is. Ik vind dat best spannend, maar probeer me er niet al te druk om te maken. Als ik zo naar James kijk gaat het prima met hem en ik heb ook niet het idee dat hij nog pijn heeft. De koptelefoon heeft hij op school ook niet meer nodig.

We pakken nu langzaam de draad weer op en ook mijn zorgen of het wel goed gaat verdwijnen steeds meer naar de achtergrond.

Natuurlijk is school soms nog intensief, maar dat zal ook deels te maken hebben met het feit dat James net pas überhaupt voor het eerst naar school gaat en dus nog alle nieuwe indrukken aan het verwerken is. Bovendien heeft ‘ie het daar altijd al een kabaal gevonden dus dat hoeft natuurlijk niet per se met zijn hersenletsel te maken te hebben.

Nu duimen op een goede scan eind november!

Dit vind je misschien ook leuk

7 reacties

  • Reageren
    Femke
    05/11/2018

    Wat was dat schrikken zeg. Lastig lijkt mij dat hoor, om te zien wat er wel of niet kan. Fijn dat de juf ook meedacht. Op naar een goede scan!
    Femke onlangs geplaatst…Mijn bevallingsverhaalMy Profile

  • Reageren
    Tineke
    05/11/2018

    Ja ik zal voor je duimen hoor! Volgens mijn heb je het heel goed aangepakt en langzaam weer opgebouwd.
    Liefs

  • Reageren
    Kimberly
    05/11/2018

    Wat was het schrikken! Dat het alweer een maand geleden is, zo aan de zijlijn leek het me 2 weken. Die scan lijkt me inderdaad spannend maar zoals je zelf zegt zal die vast goed zijn.
    Kimberly onlangs geplaatst…Mijn ervaringen als HSP moederMy Profile

  • Reageren
    Melanie
    05/11/2018

    Spanned hoor die scan! Maar gaat vast goed komen 🙂 Fijn dat het met langzaam opbouwen weer goed gaat op school.

  • Reageren
    Ilona
    05/11/2018

    Je doet het super goed! 😘

  • Reageren
    Yvonne
    05/11/2018

    Je ergste nachtmerrie: dat er iets met je kind gebeurt. Maar zo te lezen gaat het helemaal goedkomen met James. En inderdaad, voor alle kindjes is school druk in het begin (en vaak na een paar jaar nog hoor als het een drukke school is). Moeilijk om nu te weten of het nog door de val komt of daardoor.

  • Reageren
    Anneleen
    05/11/2018

    Ik duim mee voor een goede scan binnenkort!!!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.