Drie films waarbij ik mijn ogen uit mijn kop heb gejankt

Eerlijk is eerlijk, soms is het best lekker om even die zakdoeken uit de kast te trekken en een potje onbedaarlijk te gaan zitten janken bij een film. Ik deel mijn top huillijstje.

Million Dollar Baby

Gejankt, maar dan ook echt heel hard gejankt heb ik na het zien van deze film – vooral bij het einde. Niet in de laatste plaats omdat Hilary Swank en Clint Eastwood hun hoofdrollen waanzinnig goed spelen. Frankie Dunn (Clint Eastwood) is een bokscoach die samen met Scrap (Morgan Freeman) een bokshal in beheer heeft. Op een dag komt Maggie (Hilary Swank) binnenstappen, een vrouw van rond de dertig die koste wat het kost onder leiding van Frankie wereldkampioene boksen wil worden. Frankie wil haar in eerste instantie helemaal niet trainen. Hij vindt boksen niks voor vrouwen. Maggie houdt echter voet bij stuk en naar verloop van tijd lukt het toch om Frankie haar coach te laten worden. Stukje bij beetje ontstaat een diepe band tussen de twee en begeleidt Frankie haar naar de top van de bokssport. Richting het einde van de film neemt het verhaal echter een onverwachte, dramatische wending. Tranen met tuiten hier.

Still Alice

De film ‘Still Alice’ vond ik met name door het thema alzheimer zeer aangrijpend. Alice Howland (gespeeld door Julianne Moore) is een 50-jarige succesvolle docent taalkunde aan de Columbia-universiteit in New York. Ze heeft drie kinderen. Als ze op een gegeven moment woorden begint te vergeten en steeds vaker verdwaald raakt op plekken waar ze dagelijks komt, moet ze de dramatische waarheid onder ogen zien: ze leidt aan een zeldzame vorm van alzheimer. In de film ben je getuige van haar steeds verdere aftakeling en haar dagelijkse strubbelingen met de ziekte – en die van haar omgeving. Alice probeert op alle mogelijke manieren haar vergeetachtigheid te verbloemen en haar geheugen te trainen, in de hoop zichzelf niet te verliezen. Het verhaal ontroerde me ontzettend. Je voelt haar machteloosheid en haar angst dat de ziekte haar geheugen nog meer platlegt en de vraag is dan ook: zal ze nog steeds ‘Alice’ blijven?

My Sister’s Keeper

Na het lezen van de verhaallijn wist ik al meteen dat dit een tranentrekker pur sang zou zijn. De film vertelt het verhaal van een meisje dat op de wereld is gezet om de donor van haar doodzieke zusje te zijn. Kate zou de leeftijd van vijf jaar niet eens halen, maar door haar zus Anna die al vele malen bloed, stamcellen en beenmerg heeft gedoneerd, is ze nog steeds in leven. Wanneer Anna wordt gevraagd om een van haar nieren af te staan, is het voor haar genoeg en besluit ze een rechtszaak tegen haar ouders aan te spannen. De beelden met het zieke zusje Kate zijn natuurlijk zeer schrijnend, zeker omdat ze tijdens haar ziekte ook nog haar vriendje aan kanker verliest, maar ook de wil van Anna om eindelijk een normaal leven te leiden zonder operaties en heen en weer reizen vond ik hartverscheurend in het verhaal. Het morele dilemma van de ouders voelde ik tot in mijn botten: natuurlijk wil je er alles aan doen om je ene kind in leven te houden, maar moet je daarbij zo ver gaan dat dit de levenskwaliteit van je andere kind drastisch beïnvloedt?

Bij welke films moest jij huilen?

Uitgelichte foto: InnerVisionPRO via Shutterstock.

Dit vind je misschien ook leuk

11 reacties

  • Reageren
    Eke
    08/10/2018

    Sinds mn eerste zwangerschap, 5 jaar terug, jank ik al vrij vlot. De eerste film ken ik niet, maar die andere twee zijn inderdaad goede ogenuitjekopjankfilms! Ik kan me de laatste jankfilm even niet herinneren, weer iets sinds die zwangerschappen, haha.

  • Reageren
    Larissa
    08/10/2018

    Oohh My Sisters Keeper… Daar heb ik zo hard om gehuild. Wat een ontzettend zielig verhaal. De andere films ken ik nog niet, maar ze klinken als mooie films om een keer te kijken.
    Larissa onlangs geplaatst…Trouwupdate | Geregel, geplan en keuzesMy Profile

  • Reageren
    Julia
    08/10/2018

    Bij het lezen van de titel moest ik meteen aan My Sisters Keeper denken! Daarbij heb ik zo mijn ogen uit de kop gejankt, en bij de tweede keer dat ik hem zag weer. Het ligt verder best wel aan mijn mood of ik moet huilen bij films, maar ik huil wel vrij snel haha. Films die nu in me opkomen waar ik bij moes huilen zijn Hachi, The boy in striped pyjamas en Coco (een disneyfilm ja :’))

  • Reageren
    Femke
    08/10/2018

    Ik heb nog nooit bij een film moeten huilen.. maar vooral bij de eerste en laatste film begrijp ik héél erg goed als mensen moeten huilen. John Q is één van mijn favoriete films, waar menig vriendin van mij het ook niet droog bij heft gehouden. Still Alice ken ik niet, die ga ik eens een keer kijken.
    Femke onlangs geplaatst…Review: FAJU High Performance Skincare Facial serumsMy Profile

  • Reageren
    Marloes
    08/10/2018

    Oh thanks voor de tips. Die eerste wil ik wel heel graag zien. Mijn huil film is The Green Mile. Prachtig verhaal!

  • Reageren
    Ingrid
    08/10/2018

    Ik huil héél snel bij films en dat is sinds m’n zwangerschap en nu ik een kleintje heb alleen maar erger geworden. Hier zijn de grootste tranentrekkers toch wel Hatchi, PS I love you, komt een vrouw bij de dokter en Hacksaw Ridge vond ik ook zéér indrukwekkend. En natuurlijk Titanic! Ik hoop toch elke keer weer dat Jack naast Rose op de deur klimt..

  • Reageren
    Lindy
    08/10/2018

    The Notebook. Oh man. Traaaaaanen met tuiten.
    Ik ben wel erg benieuwd nu naar de films die jij noemt!

  • Reageren
    Arien
    08/10/2018

    boys dont cry, zo’n heftige film!

  • Reageren
    Chaya
    08/10/2018

    Bij de twee laatste heb ik precies hetzelfde gehad. Wat een tranentrekkers. Alle drie hele goede films en absolute aanraders!
    Chaya onlangs geplaatst…Mijn ingecheckte kinderwagen en autostoel kwamen niet aanMy Profile

  • Reageren
    Ingrid
    08/10/2018

    Ik moet niet vaak huilen bij films, maar captain correly’s mandolyn (ofzo) trok ik heel slecht. Ik heb gewoon nog geen een van bovenstaande drie films gezien.

  • Reageren
    Corine
    09/10/2018

    Ook my sister’s keeper, Hatchi en Marley & me. Films met kinderen of dieren die overlijden of ziek zijn, zijn standaard tranentrekkers bij mij..

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.