Dingen die ik foutief dacht voor ik een kind kreeg

James lief Collage

Voordat je een kind krijgt heb je vast een heel leuk beeld in je hoofd van hoe het straks allemaal gaat zijn. Dit roze beeld wordt versterkt door alle tijdschriften die vooral bezig zijn met het ouderschap zo mooi mogelijk voor te stellen (en daarom probeer ik af en toe de andere kant van de medaille te schetsen). Ook ik had die droombeelden, achteraf bleken ze lachwekkend en compleet onwaar.

Je hoeft maar een willekeurig tijdschrift open te slaan en je wordt geconfronteerd met: Een lachend gezelschap van een papa en een mama en een baby die op zondagochtend heerlijk met zijn drieën liggen te slapen in het grote bed, een gezin in de auto met kids die rustig uit het raam aan het kijken zijn en papa en mama die ondertussen een goed gesprek voeren, of een baby die lekker aan het spelen is terwijl moeder op haar gemak aan het telefoneren is. DUS IK DACHT….

  • Dat de schema’s uit boekjes toepasbaar waren op mijn kind. Tig keer heb ik het boek Buskruit Met Muisjes doorgebladerd omdat er van die oh zo handige voedingsschema’s in stonden. Want ja, volgens de ervaringsdeskundigen in het boek sliepen hun baby’s al na vier weken door met dit g-e-w-e-l-d-i-g-e schema. Nou heel toevallig had James lak aan dit schema en bepaalde hij gewoon lekker zelf wanneer hij wilde eten en slapen.
  • Dat ik door had wat mijn baby zijn ritme was. Als je baby een paar dagen achter elkaar op hetzelfde tijdstip gaat jammeren, slapen, en spelen kun je misschien het idee krijgen dat ‘ie een zeker ritme heeft gevonden, maar niets is minder waar. James heeft tot nu toe twee weken doorgeslapen steeds van 23.00 tot 07.00. In die twee weken was ik euforisch omdat ik dacht dat hij nu een nachtritme had. Inmiddels zijn we door diepe dalen gegaan met de nachten en is er van enig ritme totaal geen sprake meer.
  • Dat ik door had wat de magic trick tegen het huilen is. Van alles probeerde ik in het begin om James te troosten: heen en weer wiegen, lopen, voor hem zingen, op zijn buik over mijn arm hangen, hem in kleedjes wikkelen. En elke keer als hij heel even stil was dan dacht ik dat dit dé manier was om hem stil te krijgen. Maar de volgende dag… vond hij over mijn arm gehangen worden helemaal niet meer fijn en kon ik met m’n gezang ook de pot op.
  • Dat ik bij kon slapen als James sliep. A. Als het dan eindelijk kan, dan lukt het nooit. B. Als het dan wel een keer lukt, dan word je nog vermoeider wakker. C. Eigenlijk kun je die tijd beter gebruiken om ongestoord de vaatwasser uit te ruimen.
  • Dat ik na mijn bevalling wel weer geregeld feestjes zou pakken met vriendinnen. Geen zin meer in, want chronisch moe. En bovendien gaan die wallen na wat alcohol al helemaal niet meer weg.
  • Dat ik de kraamzorg kon geloven toen ze zei dat het ‘morgen echt beter gaat’. Ja, bepaalde klachten worden minder maar daar komen weer andere klachten voor in de plaats. Het zitten wordt de eerste dagen echt niet minder pijnlijk en die stuwing die zogenaamd maar twee dagen duurt, duurde bij mij vijf dagen. Vijf dagen met melkzwabbers die niks anders doen dan de godganse dag melk lekken is op zijn minst vermoeiend te noemen..
  • Dat anderen net zo blij zouden zijn met James zijn ontwikkelingen als ik. Toen James voor het eerst begon te brabbelen werd ik zo enthousiast dat ik bij ieder geluidje een half uur boven zijn hoofd hing om die geluiden te stimuleren. En als er bezoek kwam dan vertelde ik aan wie het maar wilde horen hoe knap mijn kind was dat hij de ‘rrrrrrr’ of al ‘koewie’ kon zeggen. Om dan vervolgens de opmerking te krijgen: ‘maar baby’s brabbelen toch sowieso altijd..?’
  • Dat ik echt zes maanden borstvoeding zou geven. Dat was misschien nog wel de grootste desillusie. Ik heb drie weken gekolfd omdat mijn tepels na 60 keer aanhappen per dag compleet naar z’n grootje waren, maar dat kolven ging me op een gegeven moment al helemaaaaaal tegenstaan. Zo erg tegen dat mijn productie na drie weken frustratie drastisch achteruit ging. Ik kon niet meer aan James zijn behoeften voldoen en ruilde mijn borsten in voor de fles.
  • Dat ik overdag veel tijd voor mezelf zou hebben want ‘een baby slaapt toch 20 uur per dag’. Forget that. Je baby slaapt misschien in het begin veel maar dat zijn vooral hazenslaapjes van drie kwartier waarna hij vervolgens weer krijsend wakker wordt.
  • Denken dat je als ouders wel zonder speen kunt. Ja, ook dat wilde ik in het begin heel graag. Met als gevolg dat ik 24/7 met mijn pink in James zijn mond hing omdat zijn zuigbehoefte zo ontzettend groot was.  Nu heeft hij alleen overdag zijn speen in tijdens een moeilijk uurtje, ’s nachts kan hij in principe zonder.

Hebben andere moeders soortgelijke ervaringen?

Dit vind je misschien ook leuk

14 reacties

  • Reageren
    Laura
    25/02/2015

    Haha, ik vind dit soort dingen altijd heel erg leuk om te lezen, al heb ik zelf totaal geen herkenning (want geen baby). Toch heb ik door dit soort blogjes geleerd dat het inderdaad niet altijd over rozen gaat met een kleine mini-me. Dat beeld van tijdschriften weergeeft vaak een ideaalplaatje, maar eigenlijk is het in het begin maar gewoon gokken of alles goed gaat. Leuke post!
    Laura onlangs geplaatst…Gelnagels: waarom ik het niet nog een keer zou doenMy Profile

  • Reageren
    Jody
    25/02/2015

    Heel herkenbaar, ja!

    Ik was de eerste van mijn vriendinnen die een kindje kreeg en toen ik bevallen was en mijn vriendinnen vroegen hoe het ging, ben ik eerlijk geweest. Ze vonden toen dat ik best negatief overkwam.

    Dit vertelden ze me pas nadat ze ook een baby hadden gekregen. Achteraf zeiden ze dat ik de enige ben geweest die eerlijk is geweest en dat ze me toch wel dankbaar waren dat ze door mij toch wel voorbereid waren op de waarheid, haha

  • Reageren
    Anneleen
    25/02/2015

    Wat een schattige, lieve foto’s van jou en James!
    Anneleen onlangs geplaatst…#PlukhetGeluk project 4My Profile

  • Reageren
    Anouk
    25/02/2015

    Heeel herkenbaar. Vooral dat denken dat je baby een ritme heeft. No way.. deze week gooit onze kleine meid alles om! En als ze dan slapen kan je inderdaad beter de dingen waar je even niet aan toe komt.. alleen de papas snappen dat niet zo.

  • Reageren
    Dineke
    25/02/2015

    Haha eindelijk eens iemand die de waarheid durft te zeggen. Ik vraag dan wel eens aan iemand met een pasgeboren baby ‘Hoe gaat het?’Ja goed hoor, hij/zij slaapt de nacht zelfs al door! krijg je dan te horen. Maar 9 van de 10 keer vraag ik me af hoe dit kan want dan loopt mama nog half in huispak en dikke wallen. Je weet gewoon dat de eerste maanden met een newborn overleven is, dus dan hoef je het ook niet rooskleuriger voor te doen vind ik. Lijkt wel alsof er altijd een wedstrijdje van gemaakt wordt wiens kind als eerste doorslaapt of als eerste iets kan.
    Dineke onlangs geplaatst…Negenmaandenbeurs beursgidsMy Profile

  • Reageren
    pamela
    25/02/2015

    Weer eens een leuke artikel om te lezen en als kersverse moeder kan ik mij goed in vinden.

    Ik ben wel benieuwd naar hoe je sociale leven veranderde. Mijn kindloze vriendinnen hebben altijd commentaar over fulltime mama zijn..alhoewel ik dat niet ben, straks weer aan de studie en werken. Mijn dochter is nu 8 weken.

  • Reageren
    Nesrin
    25/02/2015

    Heel herkenbaar!!! Reality right.

    Ik moet zeggen dat bij mijn tweede kind alles een stuk makkelijk ging, ik was realistisch en mezelf iets wat ik niet was toen ik voor het eerst moeder werd.
    Nesrin onlangs geplaatst…Gewoon 10 dingenMy Profile

  • Reageren
    Rachel
    25/02/2015

    haha heel apart om te lezen dat alles toch heel anders is dan je had gelezen! veel succes met alles!
    Rachel onlangs geplaatst…MY EBAY ORDERS | Januari/FebruariMy Profile

  • Reageren
    Annemijn
    25/02/2015

    Haha, weer een leuk artikel. Ik denk dat iedereen wel zo rooskleurig naar een zwangerschap en een kindje kijkt.
    Annemijn onlangs geplaatst…PLOG: Hoogtepuntjes van de week #15My Profile

  • Reageren
    Renee
    25/02/2015

    Oh zo herkenbaar! Van schema’s tot borstvoeding (hier 1,5 dag maar). En die speen… Ik heb de tweede nacht tegen m’n man gezegd; “Wil je alsjeblieft NU (!!!!) die kutspeen uitkoken?!” En zo geschiedde… Haha

  • Reageren
    Tamara
    25/02/2015

    Yes! En zo is het! Klinkt precies als mijn verhaal en het is zooo de waarheid! Roze wolk, my ass!

  • Reageren
    Jessica
    25/02/2015

    Haha herkenbaar! Vooral dat met die speen. Mijn dochtertje is nu 6 maanden maar we hebben de eerste drie dagen onze pinken gebruikt. Ik stond in de meest ongemakkelijke houdingen bij haar wiegje en dan wisselde ik weer af met mijn man. Toen we haar eenmaal haar speen gaven was dat een enorme opluchting. Mocht er ooit een tweede kindje komen, dan ga ik niet meer wachten met het gebruik van een speen.

  • Reageren
    p
    26/02/2015

    als ik dit zo allemaal lees dan denk ik écht… laat dat kind voor mij maar zitten.
    Kijk je zo naar alle dingen die negatief zijn, denk je dan alsnog.. ik zou t zo weer doen? (eerlijk, haha)

  • Reageren
    Iris | Todayslipstick
    13/03/2015

    Wat leuk om te lezen!
    Liefs, Iris

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.