Die tijd net na de bevalling – een reflectie

Tijdens dit schrijven is het 1 jaar, 7 maanden, 9 dagen, 8 uren en 32 minuten geleden dat ik beviel van mijn eerste kind.

Wat was het rollercoaster die eerste weken en wat heb ik me vergist in de gedachte dat ‘de bevalling de grootste bevalling zou zijn’. Het échte werk begint natuurlijk pas zodra je de sleutel in het slot steekt en je met je gewonde, gekneusde en uitgeputte lichaam met je kleine hummel op je arm je eigen huis weer binnenstapt.

Voor mijn gevoel leek in het begin alles te mislukken. Van het borstvoeden, tot het herstellen, tot het houden vantot het slapen van zowel mij als de baby als mijn vriend. En hoe goed ik mezelf vanaf het begin af aan ook voorhield om zo snel mogelijk een ritme aan te wennen met die kleine – want dat is immers wat de hele omgeving tegen me zei – het ging zo anders dan dat ik voor ogen had. Maar shit, die zaken waren toch de basis? Waarom was ik dan weer zo’n schlemiel bij wie het niet lukte?

Het gebrek aan kennis, het gevoel van ‘ik doe maar wat‘, het onbegrip bij een huilende baby, het gebrek aan energie. Deze factoren maakten dat ik de dagen soms donkerder zag dan ze hadden moeten zijn. En eigenlijk ook dan ik had durven toegeven. Want ja, met een pasgeboren baby dan hoor je toch te zeggen dat alles mooi en geweldig is, dat je op een knoepert van een roze wolk leeft en dat je van ieder moment geniet?

Nog steeds vind ik het moeilijk om er eerlijk over te zijn, om toe te geven dat ik de dagen met een pasgeboren baby donker, eng en slopend vond. Dat het genieten voor mij niet een vanzelfsprekendheid was. We leven nu eenmaal in een maatschappij waarin we vaak zeggen dat het goed met ons gaat, ook wanneer het tegendeel waar is.

Hoe vaak heb ik niet gedacht ‘dit komt nooooit meer goed‘ als ik weer eens stoned van de pijnstillers stond te trillen op mijn benen en het me niet eens lukte om de luier van mijn kind te verschonen. Hoe vaak heb ik mezelf niet stilletjes in slaap gehuild omdat ik dacht ‘ik kan het niet‘, hoe vaak heb ik niet gebeden dat mijn kind één keertje langer dan twee uur achter elkaar zou slapen.

De periode net na mijn bevalling voelde als overleven. Ik moest mezelf hervinden. Weer in balans komen. En hoewel mijn babywonder me aan de ene kant energie gaf, sijpelde mijn energie er aan de andere kant 10 keer zo hard weer uit.

Toch kijk ik er nu anders tegenaan dan dat ik dat toen deed.

Misschien dat het achteraf makkelijk praten is, maar nu gelóóf ik ook echt dat al die hobbels die mij in het begin bijna nekten erbij horen. Dat het moeder-zijn een leerproces is. Met veel vallen en opstaan. Ik weet nu zelfs dat ieder cliché dat tegen mij gezegd is – van ‘het komt allemaal weer goed’ tot de ‘alles is een fase’ en de ‘je komt vanzelf weer aan slaap toe’ – waar is. Tijdens mijn net-bevallen-periode dacht ik bij elk van dat soort opmerkingen dat mensen mij alleen een goed gevoel probeerden te geven (wat waarschijnlijk ook wel zo was), maar dat ze in werkelijkheid godsgruwelijk medelijden met mij hadden omdat alles zo tegen zat.

We zijn dus inmiddels 1 jaar, 7 maanden, 9 dagen, 8 uren en 32 minuten verder. En natuurlijk is alles goed gekomen. Hoewel het genieten bij mij in het begin niet zo vanzelfsprekend was, heb ik stukje bij beetje geleerd om alle nieuwig- en onzekerheden die gepaard gaan met het moederschap een plek te geven. En om even in de clichétrant te blijven: het was het allemaal dubbel en dwars waard. Fo sho. Er zijn geen superlatieven te bedenken die de lading kunnen dekken van hoe geweldig ik het moederschap vind. Hoe trots ik ben op mijn zoon. En hoe blij ik ben met mijn gezin.

Hoe heb jij de eerste tijd na de bevalling ervaren?

 

Dit vind je misschien ook leuk

21 reacties

  • Reageren
    Channa
    27/06/2016

    Wat vervelend dat je dacht het niet te kunnen. Ik moet zeggen dat ik vaak heb gedacht, help?! Maar dat het uiteindelijk altijreview of op te lossen was. Het was vooral heel veel onzekerheid, maar dat is nu soms nog steeds het geval!
    Channa onlangs geplaatst…3x waarom houten speelgoed zo leuk is! +WINACTIEMy Profile

  • Reageren
    Elisabeth
    27/06/2016

    Echt zo vervelend dat je je zo voelde de eerste tijd. Wel fijn dst het gevoel nu over is, en je een soort berusting hebt gevonden.
    Elisabeth onlangs geplaatst…Het eerste kraamcadeautje voor mijn neefje!My Profile

  • Reageren
    Mama Lifestyle Blog
    27/06/2016

    Pittig. Na vervelende bevallingen, een huilbaby, slapeloze nachten en vooral er veel alleen voor staan, ben ik zo blij dat die babytijd voorbij is. Mijn kinderen zijn nu 4 en 7: een heerlijke leeftijd. Ik sta er nog steeds veel alleen voor, maar mijn kinderen worden steeds zelfstandiger en voor mij wordt het steeds makkelijker. Afgelopen week nam ik ze zelfs mee naar de sportschool. Terwijl zij heerlijk zaten te spelen in de bar, kon ik mezelf heerlijk afmatten.
    Mama Lifestyle Blog onlangs geplaatst…Ik stop ermee…My Profile

  • Reageren
    Josan
    27/06/2016

    Wat moet die periode van onzekerheid zwaar zijn geweest. Maar ook goed dat je er eerlijk over schrijft en je daarin kwetsbaar opstelt.
    Ik kan me niet zo goed herinneren dat ik mij bij de eerste zo voelde. Maar wanneer je een redelijk makkelijk kind hebt, dat goed slaapt en jezelf niet zoveel hebt kan je al snel de wereld aan. Het gekke is juist dat jouw verhaal juist erg herkenbaar was bij de derde. Wat ik totaal niet verwacht had omdat ik natuurlijk al ‘gewoon’ moeder was. Maar moeder zijn van kinderen die al heel veel zelf kunnen of van een baby die totaal van jou afhankelijk is, zijn twee verschillende dingen. En dan is het echt wel worstelen met de balans vinden, je baby leren kennen en aanvoelen en vertrouwen in jezelf.
    Josan onlangs geplaatst…De Ik als blogger-TagMy Profile

  • Reageren
    Carla
    27/06/2016

    Je bent niet de enige hoor!!! Ik begrijp je helemaal! Na een best zware bevalling stapte ik compleet uitgeput, maar (toen nog) vol adrenaline weer ons huis in. ’s Avonds om 18u mochten we naar huis. Wat was ik blij dat ik uit het ziekenhuis weg mocht en weer lekker naar ons eigen huis en hondje. Maar wat had ik het mis!! Nadat de kraamhulp weg was zette m’n kleine wondertje het op een huilen en dat stopte pas nadat de kraamhulp er bijna weer was de volgende dag.. Mijn dochtertje draaide dag en nacht om, had ontzettend last van darmkrampjes en de borstvoeding liep totaal niet!! Hoe geordend ik normaal ben, hoe chaotisch het nu was. Ik had echt het gevoel dat ik maar wat deed!! Gelukkig is het na de eerste maanden allemaal goed gekomen. En hebben wij het meest fantastische en liefste en mooiste meisje wat we ons maar konden wensen. Alles was (achteraf) dubbel en dwars waard.

  • Reageren
    Nicole
    27/06/2016

    Ik vond het begin vooral eenzaam. Ik was een druk leven gewend met werk en veel sociale dingen. En toen zat ik opeens thuis met een baby. En sja… Die baby zegt niet zoveel. Dus daar zat ik dan. Ook werkelijk geen idee wat ik moest doen. Nu (bijna 1,5 jaar later) vind ik het moederschap 1000 keer leuker!
    Nicole onlangs geplaatst…“Loopt ‘ie nou nog niet”? – En andere onzekerhedenMy Profile

  • Reageren
    Carlijn
    27/06/2016

    Heel eerlijk! En ik weet zeker dat heel veel (ik wilde typen: ‘vrijwel alle’, maar heb dat toch maar weggehaald..) moeders zich hierin herkennen, dat kan niet anders. Die roze wolk bestaat volgens mij niet gelijk na de bevalling, dat kan gewoon niet. Een pasgeboren baby is hartstikke ingewikkeld, zeker als je voor het eerst moeder wordt. Ik weet nog dat ik de eerste nacht huilend aan de lijn van de verloskundige hing omdat Maisie zo’n honger had en maar bleef huilen, maar ze wilde niet happen aan de borst. Ik wist ECHT niet wat ik moest doen en dacht alleen maar: is dit het dan? En ja, natuurlijk is het goed gekomen net zoals bij jou. Dat echte genieten en die roze wolk komen eigenlijk pas later 🙂
    Carlijn onlangs geplaatst…Wat ik wel en niet ga missen aan de babytijdMy Profile

  • Reageren
    Leonie
    27/06/2016

    Wauw, alweer zo’n mooi puur en eerlijk artikel.
    Wat vreselijk die onzekerheid… Ik wil nog geen beeld vormen van hoe het straks zal zijn, maar toch doe je dat automatisch. Ik kan somd al behoorlijk onzeker zijn nu in mijn zwangerschap en dus weet ik dat dit ook zo gaat zijn als ze er eenmaal is. Maar ik denk dat t er echt allemaal bijhoort…. Spannende periode strakjes…
    Leonie onlangs geplaatst…Mamashowt: Het geboortepakjeMy Profile

  • Reageren
    Kelly
    27/06/2016

    Super herkenbaar en heel naar! Hoop dat het nare gevoel weg is en het genieten vooral heeft plaats gevonden! Die roze wolk?? Die heb ik nooit gevonden! Geniet van mijn kindje, maar het is een weg vol onzekerheden en emoties. Gelukkig sta je er zoals je in al je reacties leest niet alleen voor!
    Kelly onlangs geplaatst…Wat ik juist niet meer lekker vond door mijn zwangerschapMy Profile

  • Reageren
    Nesrin
    27/06/2016

    Ik heb het ook zo ervaren en ik voelde mij zo onzeker en anders. Ik vond het niet leuk maar er was zoveel liefde en ik denk dat dit mij op de been heeft gehouden.

    Uiteindelijk ben zo sterk geworden door deze periode.
    Nesrin onlangs geplaatst…Keeping up with Nesrin #26My Profile

  • Reageren
    Dita
    27/06/2016

    Mooi artikel! Ik moest ook erg wennen aan het mama zijn. Inmiddels is onze dochter 5 maanden en inderdaad. Alles is een fase, het komt goed etc, etc… Ook nu heb ik nog wel eens van die dagen dat je denkt ‘komt het wel goed?’ Maar als ik Mila dan weer lekker vrolijk zie ben ik weer helemaal blij!
    Dita onlangs geplaatst…Geshopt bij Zara, Primark en BabystepsMy Profile

  • Reageren
    Meike
    27/06/2016

    Wat een mooi artikel! Ik ben zelf nog geen moeder dus kan niet mijn ervaringen delen, maar ik vind het heel knap dat je gewoon durft te zeggen dat het in het begin best lastig was allemaal. Ik lees best veel ‘mommyblogs’ maar je bent een van de weinige die zo eerlijk durft te zijn!

  • Reageren
    Paola
    27/06/2016

    Periode na mijn bevalling was heel dubbel. Ik barste van de energie en vond mijn bevalling een eitje. Enige dingen die ik vreselijk vond is dat de borstvoeding enorm faalde en ik had het gevoel daardoor dat ik als echte moeder faalde. Ook had mijn dochter verborgen reflux en KME allergie waardoor ik hele dagen zonder slaap moest functioneren. Hele dagen heb ik al dragend met haar moeten rondlopen. Cb geloofde niet dat kme allergie zo snel zichzelf uiten en maakte me voor aansteller uit. Gelukkig via mijn eigen huisarts wel redelijk snel dieetvoeding gekregen en via de kinderarts het kunnen vaststellen.

    Mijn dochter wordt in juli de 2 jaar en ben dolgelukkig dat de baby periode achter ons ligt. Wij zijn ook overtuigd dat er geen 2e gaat komen. Want zulke hectiek wil ik niet nogmaals meemaken met 2 kids.

  • Reageren
    Bregje
    27/06/2016

    Oh zo herkenbaar. Ik heb heel wat afgrjankt. Pijn, mislukte borstvoeding, doe daar nog wat stress bij die werd veroorzaakt door familieleden en hey feest is compleet. ?
    Gelukkig dat je het uiteindelijk kunt relativeren, kan me voorstellen dat er anders veel minder tweede kinderen geboren zouden worden 😉
    Bregje onlangs geplaatst…De muziek van…TessaMy Profile

  • Reageren
    Manon
    27/06/2016

    Mooi puur stuk Sanne. Ik heb wel een hele roze wolk ervaren tijdens de kraamweek en de weken erna maar ik heb in het eerste jaar wel veel van de momenten gekend die jij hier omschrijft. Heel heftig vond/vind ik het en hoe graag we ook een tweede kindje willen, tegen dat eerste jaar zie ik best wel op. Precies wat jij beschrijft, het is heftig, heel heftig. Maar nu WEET ik uit eigen ervaring dat het inderdaad goed komt, alles een fase is (ook de leuke/goede/fijne dingen…).
    Manon onlangs geplaatst…Kiekje #9: Rustige weekMy Profile

  • Reageren
    Jodi - liefthuis
    27/06/2016

    Tijdens mijn verlof heb ik ontelbare keren tegen mijn lief gezegd dat het zwaar werd en dat het niet leuk zou worden en dat ik moest huilen om niks. Allemaal dingen die vriendinnen zeiden, dat het pas echt leuk werd vanaf 2 maanden. Ik bereidde mezelf daar maar vast op coor, je leest je bent echt niet de enige
    Jodi – liefthuis onlangs geplaatst…Video – Wat zit er in onze commode? + indelingMy Profile

  • Reageren
    Lenneke
    27/06/2016

    Bedankt voor je oprechtheid!

  • Reageren
    Rosa
    27/06/2016

    Wat herkenbaar! Ik had een vlotte bevalling maar vanaf dag 1 had mijn dochter onwijze krampen en waren sowieso de eerste weken hels, niet slapen en gehuil wat echt door merk en been ging. Als iemand zei geniet ervan, dacht ik echt; wat lullen ze nou, en welke roze wolk?! Nu is mijn dochter 7 maanden en vind ik t sinds 2 maanden pas genieten, met soms hier en daar natuurlijk even niet maar that’s life haha.

  • Reageren
    Ineke
    27/06/2016

    De tijd na mijn eerste bevalling was heel veel zoeken, onzekerheid,.. Maar uiteindelijk mag ik nu trots zijn op mijzelf :).
    Ineke onlangs geplaatst…Smashcake: de giant cupcakeMy Profile

  • Reageren
    DoTa
    27/06/2016

    Prachtig en puur artikel met veel herkenning. Had uiteindelijk een keizersnede en kwam beetje kreupel thuis. In het ziekenhuis waren mijn tepels al kapot gegaan en borstvoeding ervaarde ik als de hel. Niet echt leuk om te denken ‘oh god, zodirect komt ze alweer’. Na 6 weken gestopt, achteraf gezien wou ik dat ik het eerder had gedaan. Wat een opluchting. Wel nog even schuldig gevoeld (stom), maar daarna alleen maar fijn. Kon in de nacht weer slapen (want we konden de voedingen nu om en om doen). Slaap, of het tekort eraan, doet zo ontzettend veel met je. Ik heb heel erg moeten wennen aan het gevoel dat mijn dochtertje compleet van mij (en mijn vriend) afhankelijk is en dat voelde heel zwaar. Inmiddels is ze 8 maanden en ben ik zo ongelofelijk gelukkig met haar! Menn, dat je zoveel van iemand kan houden! Maar als ze weer een periode slecht slaapt, vind ik het wel weer een stuk zwaarder (in combinatie met werken). En toch wil ik heel graag een tweede, ook al zal dat nog veel zwaarder zijn 🙂

  • Reageren
    Nancy
    03/07/2016

    Oei, wat vervelend dat je het zo hebt ervaren. Mijn dochtertje is nu bijna 6 maanden en ondanks een enerverende zwangerschap, moeizame bevalling en het uit elkaar gaan met mijn ex toen mijn dochtertje 2 maanden was, heb ik het als een heerlijke periode ervaren. Nee de borstvoeding lukte niet, nou en? Op kunstvoeding worden we ook groot. Nee, mijn dochtertje slaapt nogsteeds láng niet door, nou en? Straks ga ik de slapeloze nachten nog missen denk ik! Ik vind der veel te snel groot worden, maar heb daarintegen wel superveel zin in de ontwikkelingen die komen. Uiteindelijk is er toch echt niets mooiers he?
    Nancy onlangs geplaatst…Festivals 2016My Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.