De zin en onzin van een geboorteplan

IMG_1899

Zo meisje, we gaan jou eens even lekker douchen!” Wat een geboorteplan – en de aandacht daarvoor – had kunnen voorkomen.

Het lijkt zo gemoedelijk. Een plan waarin je precies kunt neerzetten wat jouw wensen en verwachtingen omtrent je bevalling zijn. Zaken die vaak in het geboorteplan worden gezet is of je pijnstilling wilt en zo ja in wat voor vorm, of er bepaalde houdingen zijn waarin je wilt bevallen (denk aan in bad, op een baarkruk of gewoon in bed), wie er bij de bevalling aanwezig zijn, of je borstvoeding wilt geven, de sfeer van de bevalling (of je misschien Rammstein aan wilt hebben tijdens het persen), of je wilt dat er foto’s gemaakt worden, of je er een spiegel bij wilt hebben om je bevalling te kunnen volgen, etc. Je kunt het zo gek niet bedenken of het kan in je geboorteplan. Bij het programma ‘Kerels met een kleintje‘ was er zelfs een dame die in het geboorteplan liet zetten dat alles en iedereen tijdens de bevalling in het blauw moest zijn. Ik bedoel maar.

Toen dit allemaal verteld werd door mijn verloskundige dacht ik ‘Nou, kat in ‘t bakkie, ik vul dat ding in dan heb ik zo ongeveer al een derde van mijn bevalling in kannen en kruiken’. Zo gezegd, zo gedaan. Ik vulde het formulier in met natuurlijk de basisdingetjes zoals wie er aanwezig zouden zijn, dat mijn vriend graag de navelstreng wilde doorknippen en dat ik de baby graag aan de borst wilde hebben. Naast deze mainstream zaken had ik nog een aantal andere punten opgeschreven die ik belangrijk vond.  Zo liet ik weten graag duidelijke en open communicatie te willen hebben over de ingrepen op het moment dat ze plaats zouden vinden. Dus niet zomaar in me beginnen te wroeten zonder dat daar overleg over is geweest, precies vertellen wat ze aan het doen zijn en hoe dat zou voelen, en graag open communicatie over hoe de bevalling algemeen verloopt. Ik ben nogal een stresskip en op het moment dat ik zou merken dat er paniek of anderszins stront aan de knikker is (nou ja dat stront aan de knikker zit er sowieso maar in deze context bedoel ik het dus even figuurlijk) dan wil ik wel dat daar met mij over gecommuniceerd wordt. Hoe erg het ook is.

Verder liet ik ook nog even weten dat ik er niet zo van gecharmeerd zou zijn als alle, ik noem het even tools, enorm in mijn gezichtsveld zouden staan. Lees: de schaar, de scalpels, de haakjes om het vruchtwater mee door te prikken, het hechtdraad, de spuiten, etc. etc. In het kader van je kunt het maar beter gezegd hebben.

Afijn, hoe mijn bevalling verlopen is daar hoef ik niet al teveel woorden meer aan vuil te maken want dat heb ik reeds gedaan. Toch wil ik even zeggen dat een geboorteplan mijns inziens vooral bijdraagt aan ‘de voorpret’ van de bevalling en niet zozeer  aan de bevalling zelf.

Laat ik vooropstellen dat een bevalling natuurlijk altijd anders loopt dan gepland. Hoeveel scenario’s je ook in je hoofd hebt van hoe het zou kunnen verlopen, het gaat altijd anders. De uitwerking van mijn geboorteplan is op een aantal punten mis gegaan en ik zal je precies vertellen waarom.

Ten eerste op het gebied van communicatie. Toen na een uur persen er nog weinig tot niks gebeurd was, liet het ziekenhuispersoneel dit niet goed aan mij weten. Ik zag ze aan mijn voeteneind wel tegen elkaar fluisteren en oogcontact maken waaruit ik kon opmaken dat het niet de goede kant op ging, toch bleven ze maar zeggen dat het ‘wel aardig ging’. De  werkelijkheid was dat het geen milimeter opschoot. Hallo jongens, dat was niet de afspraak!!

Het ergste vond ik nog dat de mevrouw K. (de gynaecoloog in opleiding) op wie ik tijdens het persen volledig gefocust was INEENS de kamer uitliep. Daar ging mijn houvast! Een andere verpleegster nam het over maar zij stond maar steeds te gapen terwijl ze me toesprak dat ik door moest persen. Nou da’s niet echt goed voor je motivatie kan ik je vertellen. Wat bleek, mevrouw K. was naar de gynaecoloog gelopen voor overleg, omdat de uitdrijving niet opschoot. Als het volgens mijn geboorteplan was verlopen dan was ze ten eerste niet zomaar weggelopen, al helemaal niet zonder iets te zeggen, en ten tweede had ze me op de hoogte gebracht van wat ze ging doen. Ze had tegen me kunnen zeggen dat ze overleg zou plegen om voor mij tot een snelle verlossing te kunnen komen. Dat had me een stuk rustiger gehouden dan iemand met wie ik samen aan het persen was de kamer uit rent.

Mijn nadeel in het hele verhaal was dat er drie shifts zijn gewisseld tijdens mijn bevalling. Ik ging van de avond over naar de nachtdienst, van de nachtdienst over naar de ochtenddienst en van de ochtenddienst over naar de middagdienst. Al deze mensen hadden dus, als het volgens het boekje was gegaan, in mijn geboorteplan moeten kijken. Dan hadden ze kunnen zien wat mijn wensen/verwachtingen waren. Dit is overduidelijk niet gebeurd. Logisch ook dat ik me na die tijd afvroeg wat is nu eigenlijk het nut van een geboorteplan als toch niemand het leest?

Toch zal me dit er niet van weerhouden om volgende keer weer een dergelijk plan op te stellen. Ondanks dat je niet zeker weet of er daadwerkelijk rekening wordt gehouden met de details die erin staan, geeft het wel een veilig gevoel dat je in ieder geval het een en ander hebt laten vast leggen. Zeker omdat je tijdens je bevalling nogal van de wereld bent, en bij tijd en wijle echt niet doorhebt wat er allemaal om je heen gebeurt.

Bij een volgende keer zou ik nog een aantal nieuwe punten toevoegen, gebaseerd op een aantal grove slordigheden van het ziekenhuis waar ik beviel. Zo hebben ze me na mijn bevalling bijna vijf uur lang in het niet zo frisse, doorweekte bevallingsbed laten liggen. Omdat ik zelf zo van de kaart was had ik het niet door, tot ik ineens enorm begon te rillen en te klappertanden en mijn vriend de deken optilde en zag dat ik nog in mijn eigen bloed en vocht lag. Niet alleen vind ik dit een zeer kwalijke zaak omdat dit gewoon ronduit smerig is, maar nog belangrijker vind ik het feit dat je een enorm infectiegevaar loopt met de open wond aan de onderkant. Niet voor niets moet de wc door de kraamzorg elke dag worden verschoond samen met je bed, je hele huis en alles wat jij ook maar met je kleine teen aanraakt.

De tweede onzorgvuldigheid kwam van de verpleegster in de ochtenddienst. Ze stiefelde zo mijn kamer in en sleurde me het bed uit met de woorden ‘Zo meisje we gaan jou eens even lekker douchen!’. Nog steeds krijg ik tranen in mijn ogen als ik daaraan terugdenk. Ik had pijn. O-v-e-r-a-l pijn. En deze mevrouw zou mij even zonder te overleggen onder de douche zetten terwijl ik mijn ene been niet eens voor de andere kon zetten. Mijn moeder zag dat ik kermde van ellende en riep subiet naar de vrouw dat ze met haar poten van mij af moest blijven. En dan te bedenken dat mijn moeder normaalgesproken grof taalgebruik zeer hekelt.. De verpleegster bedacht zich en gooide met een chagrijnig gezicht een washand naar me toe en zei dat ik mezelf dan maar moest wassen.

Nog steeds word ik boos als ik daaraan terugdenk. Die heeft vast zelf nooit een bevalling meegemaakt zeiden mijn moeder en ik nadien nog tegen elkaar.

Jullie zullen vast wel begrijpen dat met deze ervaringen mijn geboorteplan de volgende keer nog iets uitgebreider wordt. Ik kan me zo voorstellen dat ik het woord COMMUNICATIE met dikke hoofdletters en een markeerstift zal benadrukken, om bovenstaande ellende te voorkomen.

Tot zover de zin en onzin van een geboorteplan, of eigenlijk moet ik zeggen, de zin in onzin van mijn geboorteplan. Toch hoop ik dat anderen hier iets aan zullen hebben.

Heb jij jouw geboorteplan als nuttig ervaren?

Dit vind je misschien ook leuk

17 reacties

  • Reageren
    Martina
    08/09/2015

    Ik kwam al veel eerder dan gepland in een spoedprocedure terecht. Een geboorteplan is ook nuttig zodat je vooraf al goed weet wat je zelf graag wel en niet zou willen tijdens de bevalling. Daardoor kwam ik ook beter voor mezelf op, al ging het anders door de prematuriteit van mijn zoontje
    Martina onlangs geplaatst…6 September 2015 – Love to wear Mama&MelleMy Profile

  • Reageren
    Marijke
    08/09/2015

    Wat erg dat het zo ging. Ik had geen geboorteplan, was ook redelijk nutteloos geweest gezien alles razendsnel ging. Maar communiceren deden ze als de beste. Ik heb daardoor een hele prettige bevalling gehad.

  • Reageren
    Eva
    08/09/2015

    Nou hier heb ik zeker heel veel aan. Alles wat bij jou mis is gegaan zou niemand mee moeten maken. Jammer dat het niet vanzelfsprekend is blijkbaar..

  • Reageren
    Lifesabout
    08/09/2015

    Jeetje wat een nare ervaring in het ziekenhuis! Ik had geen geboorteplan, niet over nagedacht. Als alles maar goed ging en ik niet dood zou bloeden, haha. Goed om voor de volgende keer nog extra punten te noteren!
    Lifesabout onlangs geplaatst…Maak kennis met een dreumeskamer en haar kamergenoot.My Profile

  • Reageren
    Bianca
    08/09/2015

    Waauw ik zou zo boos worden als iemand me zomaar uit bed sleurt om ‘me maar even te wassen’, niet alleen vanwege de pijn maar ook wegens t feit dat ze je zolang in je bevallingsbed hebben laten liggen, ongelooflijk!
    Bianca onlangs geplaatst…Dankbaarheidslijstje #1My Profile

  • Reageren
    Jess
    08/09/2015

    Heftig seg. Wat een onbeleefde boel. Ik moet normaal binnen de drie weken zijn bevallen en ik hoop dat mijn geboorteplan wordt gelezen. Communicatie is anders ook een goei om erbij op te zetten. Van fluisteren zou ik ook gek worden.
    Jess onlangs geplaatst…Wat je beter niet zegt tegen een (hoog)zwangere vrouwMy Profile

  • Reageren
    Elisabeth
    08/09/2015

    Echt zo’n kwalijke zaak dat ze het niet goed gelezen hebben! Dit is eigenlijk ook waarom ik echt niet in het ziekenhuis wilde bevallen… Maar je kan het ook thuis overkomen natuurlijk. Ik had mijn geboorteplan met alle verloskundigen van de praktijk besproken, en tijdens de bevalling had ik echt een hele fijne verloskundige die alles steeds uitlegde. Er waren (achhteraf gezien) wel een aantal dingetjes die ik anders had gewild, maar dat had ik niet kunnen weten van te voren. Ik was namelijk nog nooit bevallen! Haha. Volgende keer he 😉
    Elisabeth onlangs geplaatst…5 redenen om bij de tweede tóch (ook) een babyshower te organiserenMy Profile

  • Reageren
    Lillyshuid
    08/09/2015

    Jeetje wat een verhaal! Ik lees jouw verhalen altijd erg graag, ook al ben ik zelf nog geen moeder! Erg fijn, dan weet ik ongeveer wat ik kan verwachten en waar ik rekening mee kan houden.
    Lillyshuid onlangs geplaatst…Biodermal Couperose CrèmeMy Profile

  • Reageren
    Malou
    08/09/2015

    Ik was bezig met mijn geboorteplan, maar toen bleek Nomi nog steeds in een stuit te liggen. Dus ik had er weinig aan.
    Malou onlangs geplaatst…WAT ER VERANDERT ALS JE MOEDER BENTMy Profile

  • Reageren
    Nynke
    08/09/2015

    Wow, wat een slecht personeel zeg, in het ziekenhuis waar jij bevallen bent!
    Hier ook een ziekenhuisbevalling, maar wel met eigen verloskundige. Wie weet dat dat het ook al anders maakt, maar ook het personeel in het ziekenhuis was gewoon leuk en goed bezig. Vooral de verpleegster die bij de bevalling aanwezig was.
    Met wat jij hebt meegemaakt, snap ik dat je voor een volgende keer het geboorteplan helemaal belangrijk vindt! Voor mij is het nog steeds een vrij zinloos papiertje, haha.

  • Reageren
    Martine
    08/09/2015

    Ik heb bij alle drie de meisjes geen geboorteplan gemaakt, tenminste niet zoals jij het beschrijft met ‘dingen op papier’ zetten. Wel dingen doorgesproken met de verloskundige. iIk heb twee thuis bevallingen gehad en eentje in het ziekenhuis en vooral het slechte communiceren herken ik van de ziekenhuisbevalling. Ik vond de thuisbevallingen zoveel gemoedelijker en de verloskundige was veel duidelijker en eerlijker over de stand van zaken dan de 25456 ( voor mijn gevoel waren het er iig zoveel..) mensen die ik in het ziekenhuis aan mijn bed heb gehad.

    Ik denk dat het voor veel moeders to be al zoveel scheelt als er gewoon helder wordt uitgelegd wat er gebeurt. Scheelt zoveel paniek!
    Martine onlangs geplaatst…Maar de juf zegt…My Profile

  • Reageren
    Marike
    08/09/2015

    Ik heb een geboorteplan gemaakt en daar hebben ze zich tijdens mijn inleiding in het ziekenhuis echt perfect aan gehouden. Het scheelt ook dat mijn bevalling heel snel ging en ik alleen te maken heb gehad met de ochtenddienst.

    Overigens zal ik bij een volgend kindje ook een kraamtijdplan maken, want wij moesten langer blijven in het ziekenhuis. Dan kwamen ze hem opeens ophalen voor een onderzoek en voor ik uit bed was geklommen kon ik ze nergens meer vinden. Een volgende keer zal ik er wel voor zorgen dat dat niet zal gebeuren.
    Marike onlangs geplaatst…Prachtige posters van Walnut and WalrusMy Profile

  • Reageren
    Josan
    09/09/2015

    Tjonge je zou toch verwachten dat zo’n plan in elk geval bijdraagt aan een beter gevoel wanneer je op de bevalling terug kijkt….
    Ik heb nu al 3x een bevalling gedaan. Enkele jaren geleden was er helemaal geen aandacht voor. Tegenwoordig is dit plan helemaal hip en happening. Zelf weigerde ik er een op te stellen omdat als puntje bij paaltje komt medisch personeel toch doet wat ze zelf willen. Wel had ik mijn man enkele instructies gegeven die hij opvolgde. Daarnaast ben ik zelf tijdens de bevalling altijd behoorlijk agressief en bitchy…Dat helpt. Gaat het niet goedschiks dan scheld ik wel kwaadschiks wat ik wil en waar ik weiger aan mee te werken
    Josan onlangs geplaatst…Zo gebruik ik mijn draagdoek #1 GwenMy Profile

  • Reageren
    Anneleen
    09/09/2015

    Pff wat een nare ervaring… Zie je het nog zitten om voor een tweede keer in hetzelfde ziekenhuis te bevallen? Zo’n fouten/misverstanden zouden voor mij echt niet kunnen en ik zou er denk ik geen tweede keer meer naartoe willen
    Anneleen onlangs geplaatst…Reisverslag WalesMy Profile

  • Reageren
    Olga
    09/09/2015

    Ik vond het allemaal wel meevallen. Het enige dat ik wel doorgesproken heb is dat ik bepaalde mensen niet wilde treffen ALS ik naar het ziekenhuis zou moeten (wat uiteindelijk ook gebeurde). Ik heb aangegeven dan weer uit bed te stappen en naar huis te lopen, want zo koppig ben ik wel. En ik heb ook gevraagd of er niet zonder overleg allemaal spuiten en dingen in me gestoken konden worden, omdat ik daar niet zo blij van word. Overigens vond ik het wel erg irritant dat de gynaecoloog een heel drukke avond had en dat ik eerst 3 uur heb liggen wachten tot ik hulp kreeg. Nou lag ik niet dood te gaan van pijn, maar 3 uur liggen niksen is ook stom. Vooral omdat ze er na 3 uur eens over na begonnen te denken hoe de baby eigenlijk lag, omdat hij er niet uit wilde. Slimmmmm..
    Olga onlangs geplaatst…Read: Dit was juli/augustus ’15My Profile

  • Reageren
    Kim
    10/09/2015

    Hele nare ervaring! Je schrijftstijl is zo fijn om te lezen.

  • Reageren
    Laura
    22/02/2016

    Maanden geleden heb ik dit artikel opgeslagen om het ‘als het zo ver zou zijn’ als inspiratie te gebruiken. Nu ik 34 weken zwanger ben is het zover en heb ik het nog even goed doorgelezen. Hopelijk leest het ziekenhuispersoneel het geboorteplan bij mij wel even door.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.