De zes fasen van mijn bevalling

Altijd leuk om nog even terug te blikken op de bevalling. Die van mij was duidelijk onder te verdelen in zes verschillende fasen.

Het-kan-nog-van-alles-betekenen-fase. Heb ik nou kramp? Nee. Of toch wel. Auw. Ben ik te druk geweest misschien? Even een kruikje maken en rustig zitten. Oh, het gaat wel weer. Zie je wel, het was niks. Nou niet meteen bij ieder krampje denken dat het begonnen is. Pff. Zucht. He vervelend. Even verzitten. Nou ja, mocht het gebeuren vandaag dan heb ik in ieder geval nog vanochtend mijn benen en bikinilijn geschoren.

De ‘besef’ fase. Oh god, er zit een ritme in die harde buiken. Zijn het dan toch weeën? Het wordt pijnlijker. Hmm. Beginnen met timen dan maar. Inderdaad, vijf minuten ertussen. Broek uit. Schoenen uit. Lamellen dichtdoen. Vriend bellen. Oma’s bellen. Vriendinnen appen. Nog grapjes maken. Nog wat eten. Vriend wederom keer bellen dat hij wel echt moet opschieten omdat het nu wel ongemakkelijk wordt. Me realiseren dat mijn dochter hoogstwaarschijnlijk voor 12 uur vannacht geboren gaat worden. Nog even de datum checken. 18 oktober. Mooie dag om te bevallen.

De serieuze fase. Op de bank gaan liggen. Weinig meer kunnen verdragen. Vriend sommeren om alsjeblieft zijn schoenen uit te doen omdat ik dat geklikklak niet trek. Puffen. Zuchten. Gillen af en toe. Weeën die sterker worden. Weinig rust meer. Toch nog een grapje kunnen maken tussendoor. Iedereen die aanwezig is rent voor me, met natte doeken, glaasjes water en de timer. Ik zit een een roes, een waas, niks kan me meer schelen, ik heb maar één focus en dat zijn de weeën.

De paniekfase. Ik zit tegen het randje van ondragelijke weeën aan. Binnen een uur van 10 tot 100 qua pijn. Verloskundige constateert 7-8 cm ontsluiting. ZOVEEL?! Ze vermeldt dat we het ziekenhuis niet meer gaan halen. OHNEE! HELP! IK KAN DIT NIET THUIS! PANIEK! Overleggen, voor zover dat nog kan. Besluiten dat het toch een thuisbevalling wordt. Nog even roepen dat ik niet wil dat mijn vliezen handmatig gebroken worden omdat ik bang ben dat ik het loodje leg bij nog sterkere weeën.

De ik-poep-nu-de-hele-gang-inclusief-het-aanwezige-gezelschap-en-mezelf-en-de-muren-onder-fase. In vaktermen ook wel de ‘persdrangfase’ genoemd. Dan weet je dat het echt bloedserieus is. De druk aan de onderkant is niet meer te houden. Verlos me! Dat kind moet eruit! Ik wil persen, drukken, duwen, alles! Ik heb haast!

De ontladingsfase. Ze is er!! Niet te geloven. Ik heb het thuis gedaan. We hebben een dochter! James heeft een zusje! Laten we er nog tien maken.

In onderstaande video zie je vanaf minuut 00:34 hoe die ontladingsfase er precies uit zag..

Dit vind je misschien ook leuk

23 reacties

  • Reageren
    Lisettr
    23/02/2018

    Ik sta op het punt van ontploffen en heb eigen geen geduld meer… als ben ik nog geen 40 weken ?
    Ben heel benieuwd of ik deze fase ook ga doorlopen, de vorige keer had ik er 1 *weeenstorm en paniek dus ik ga dood*! Ik vind alles goed, maar die fase hoop ik niet mee te maken.

    Wat ik mij afvroeg, is wanneer jouw vliezen nou gebroken zijn?
    Lisettr onlangs geplaatst…Tips voor het inpakken van een vluchtkofferMy Profile

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/02/2018

      Ohhh Lisette wat mega spannend! Ik wens je alvast een hele mooie bevalling toe. Weeënstorm is verschrikkelijk! Hoop dat dat je deze keer bespaard zal blijven. Mijn vliezen zijn uiteindelijk tijdens de persfase pas gebroken. Vanzelf, dus niet handmatig, precies zoals ik het wilde! Blijkbaar kon en mocht dat. Ze hebben heel goed naar me geluisterd en dat is ook een van de redenen waarom mijn bevalling zo fijn was. XX

  • Reageren
    Nikita
    23/02/2018

    Haha zo grappig hoe je de fases omschrijft! Sommige zijn herkenbaar, veel ook niet. Eerste bevalling verliep super traag… Weeën waren niet zo heel sterk. De tweede ging thuis in een rap tempo terwijl ik voor mijn gevoel heel rustig bleef en alles heel helder besefte.

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/02/2018

      Oh dat is ook vervelend, als je weeën niet doorzetten. Jouw tweede bevalling lijkt volgens mij wel een beetje op die van mij! Ook thuis en over het algemeen bleef ik ook heel rustig. Fijn he, om alles nog zo helder voor de geest te hebben.

      • Reageren
        Nikita
        24/02/2018

        Ja het zou goed kunnen dat onze tweede bevallingen gelijkenissen hebben. Zoveel beter dan dan eerste x haha. Ik zeg wel eens dat ik die bevalling zo over zou doen. Maar ik heb 2 gezonde kindjes dus wij zijn compleet zo xx

  • Reageren
    Gerdi
    23/02/2018

    Bij mij ging t het vanaf eerste wee heel snel! Dus heb alleen de laatste 3 meegemaakt bij de tweede..

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/02/2018

      Oh dat is heftig Gerdi! Wel een fijne bevalling verder?

  • Reageren
    Maike
    23/02/2018

    Ik doorliep praktisch ook al die fases. Inclusief verloskundige is er net: al 8 cm ontsluiting, dus je gaat niet meer naar het ziekenhuis. He, wat? Bevalling van in totaal 3 uur i.p.v. 18 plus allerlei toeters en bellen bij de eerste. Heerlijk!

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/02/2018

      Nou wat super! Haha echt he, die eerste reactie van HUH niet meer naar het ziekenhuis?!

  • Reageren
    Luana
    23/02/2018

    De eerste 3 en de laatste heb ik bewust meegemaakt. Ik zat op ongeveer een centimeter per uur. Dus bij 6cm konden we op ons gemak naar het ziekenhuis. Zo voorspoedig als de bevalling begon, zo hectisch werd het toen mijn vliezen (zelf en na volledige ontsluiting) braken. Hij (toen nog de baby) had in het vruchtwater gepoept. Gelukkig was ik al zo ver heen in mijn bubbel dat heel veel langs me heen gegaan is. Maar de ontlading toen hij er eindelijk was…..ik moet nog steeds huilen als ik de foto’s daarvan terug zie! We zaten op het wel of geen keizersnede randje omdat hij niet helemaal goed lag. Weeënopwekkers want de kracht nam af, vacuüm erop, knip erin, en daar was hij!

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/02/2018

      Dat lijkt me schrikken zeg, als je hoort dat de baby in het vruchtwater heeft gepoept. Wat een ontlading is het he, als je kleintje dan op je buik wordt gelegd.

      • Reageren
        Luana
        23/02/2018

        Dat was het zeker. Maar vooral omdat je dan medisch wordt. Dat wou ik niet. Kon me daar wel snel overheen zetten, maar was wel even een domper. Uiteindelijk heeft het verder geen stress opgeleverd bij Dex. Ik werd aan de ctg gelegd, en zijn hartje bleef heel mooi en stabiel kloppen. Daardoor heeft de gynaecoloog mij ook nog extra de kans gegeven vaginaal te bevallen. Ben haar eeuwig dankbaar! En die ontlading, ook omdat we het geslacht niet wisten, was geweldig!!

  • Reageren
    Rachel
    23/02/2018

    Ik heb heel lang in de eerste twee fases gezeten. De weeën waren zo lief dat ik bleef twijfelen of het wel echt begonnen was, terwijl het wel regelmatig kwam. Manlief had nog een belangrijk praatje, dus het hoefde ook niet zo snel.
    Omdat ik een medische indicatie heb mocht ik niet thuis bevallen, maar na het lezen van jouw verhaal had me dat toch wel heel bijzonder geleken.
    En na het zien van je vlog moest ik toch weer even een traantje wegpinken. Jemig, wat is zo’n geboorte toch mooi (ik ben nooit de hormonale fase uitgegroeid hihi).
    Rachel onlangs geplaatst…Tagliatelle met flespompoenMy Profile

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/02/2018

      Ja lastig is dat he, als je nog niet zulke erge weeën hebt om dan te bepalen of ze al wel echt begonnen zijn. De eerste pijnen waren bij mij ook heel onregelmatig. Thuis bevallen was heel fijn!

  • Reageren
    Milou
    23/02/2018

    Oooooh ik hoop toch zo dat t bij mij dit keer ook zo gaat… het lijkt me zó magisch: dat besef dat het toch echt gaat gebeuren vandaag! Dat t nog niet heel verschrikkelijk is en dat je dan iedereen gaat inlichten en alles klaar gaat maken enzo… oh zo gaaf lijkt me dat moment! Dat je weet dat je heel snel je dochter gaat ontmoeten!

  • Reageren
    Kim
    23/02/2018

    Ik hang al 2 dagen in fase 1.. Hopelijk volgen de andere fases heel snel? mag ook wel aangezien ik inmiddels 40+3 weken zwanger ben

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/02/2018

      Oh jemig! Wat spannend!! Heeeeeel veel succes :D:D

  • Reageren
    Jolien
    23/02/2018

    De eerste fases niet meegemaakt doordat mijn dochter niet wou komen en ik dus met 42 weken ingeleid moest woede . Na het infuus was mij dochter 4 uur later geboren. Vliezen wel gebroken door het personeel alleen vruchtwater kwam er niet uit. En bij het zetten van de knip kwam het vruchten inclusief met mijn dochter er in 1x uit, met heel wat hechtingen tot gevolg?

    • Reageren
      La Vie Sanne
      23/02/2018

      Ai knip en hechtingen zijn niet fijn. Had ik bij James inderdaad ook, gelukkig herstelde het sneller dan ik verwacht had. Bij jou ook?

  • Reageren
    Judy Bakker
    23/02/2018

    Hahah de eerste fases herken ik absoluut, nog even wat eten, verzitten, appen.
    Inderdaad het besef dat ons kindje rond 10 uur in de avond zou worden geboren (ieder uur een centimeter).
    En toen.. toen kwam de weeenstorm en kon ik alleen nog maar denken dat mijn lichaam zou ontploffen als dat kind er niet heel rap uit zou komen. Ik heb zelfs nog geroepen dat ik het wel mooi vond geweest, ik doe niet meer mee, ga naar huis, doei!! ?
    Ons mannetje was er dus ook al ‘s middags om 5 uur ?

    • Reageren
      La Vie Sanne
      24/02/2018

      Ai een weeënstorm, dat is echt geen pretje! Maar je hebt het wel mooi doorstaan!

    • Reageren
      Jolien
      24/02/2018

      Bij mij waren de hechting vrij straks gezet. Dus hebben ze 2x de hechting wat los moeten knippen. En na 3/4 weken voelde ik me redelijk weer de oude. Maar doordat ze goed gehecht hebben heb ik gelukkig nu nergens geen last meer van?

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.