De eerste zwemlessen zitten erop. Viel het mee of viel het tegen?

De kop is eraf, de eerste zwemlessen zitten erop. Ik moet toegeven dat ik er van te voren best wel een beetje tegenop had gezien. Het beeld van mijn eigen zwemlessen van vroeger stonden nog goed op mijn netvlies gebrand.

Sowieso was ik een dramatische zwemmer, maar vooral die bloedhitte, het omkleden in de net te kleine hokjes, het per se moeten haren wassen nadien om je vervolgens met de stroeve lijf weer in die kleding te wurmen (en dan vooral de sokken!!) zijn zaken waar ik niet per se positieve herinneringen aan koester.

En dat was dan alleen nog maar het perspectief van mij als kind. Ik wist dat het voor ouders ook geen feestje moest zijn. Ik zag het al helemaal voor me: mijn kind in die zwemkleding hijsen in subtropische temperaturen, het gestruggle met een peuter die er ondertussen van door wil gaan, de blauwe schoentjes, de gladde vloer.

Oke, bovenstaande punten zijn dus allemaal waar. Want het ís ook bloedheet, je snakt naar koele buitenlucht, in de kleedkamer zit je hutje mutje, het zwembad zelf is een doolhof met wel 10 baden en 100 ruimtes, en het is een gekrioel van heb ik jou daar met kinderen en ouders die door elkaar lopen, aan het douchen zijn, uitglijden of de weg kwijt zijn. Het aankleden is gepriegel, ik heb bijna de neiging om James met slippers en een onesie mee naar huis te nemen om die aankleedellende te versoepelen.

Máár… James vindt het zwemmen leuk. Hij vindt het geweldig. Hij vraagt na twee dagen of het alweer tijd is voor zijn volgende zwemles. En dat lieve mensen, is voor mij het enige wat telt. Ik ben zo gruwelijk blij dat hij met plezier naar zijn zwemlessen gaat, dat hij met sprongen vooruit gaat qua watergewenning en dat hij zoveel dingen durft die ik eerder nooit voor mogelijk had gehouden.

Het zwembad waar James zit werkt volgens een badjessysteem. Het begint bij badje 1 en afhankelijk van de vorderingen mogen ze steeds een badje hoger. Bij badje 1 beginnen ze vooral met watervrij worden, leren drijven, etc. Dat ging de eerste keren bij James op zijn dooie gemakje met een ‘slurf’ en lekker speels. Wanneer hij naar het volgende badje gaat zullen ze echt met de slagen gaan beginnen.

Juist dat speelse in het begin heeft ervoor gezorgd dat James de angst rondom het zwemmen stukje bij beetje losliet. Hij was op voorhand veel te bang dat hij in het water zou moeten springen, koppie onder zou gaan en water in zijn mond zou krijgen. Nu zag hij dat het gewoon op zijn eigen tempo gaat, in ondiep water zodat hij zelf kan kijken hoe ver hij wil gaan. Hij durft nu zelfs al onder water met zijn hoofd.

Een zwemles duurt 50 minuten. Eens in de maand is het kijkles, waarbij de ouders op de tribune mogen meekijken met het gespartel van hun kroost. De overige zwemlessen wacht ik met Isé in de kantine, waar genoeg speeltjes zijn voor de kleintjes en waar ik rustig een kop koffie (of een glas wijn) kan drinken tot de tijd om is.

We hebben gisteren de derde zwemles gehad. Omdat het op vrijdagmiddag is (15.45) is James vaak wel moe van te voren, en achteraf helemaal. Lange schoolweek achter de rug en dan nog 50 minuten zwemmen. Ik zorg dus dat het eten snel klaar is wanneer we weer thuis komen, zodat hij lekker op tijd naar bed kan.

Hoe ervaar/ervoer jij zwemles?

Dit vind je misschien ook leuk

5 reacties

  • Reageren
    Eke
    23/09/2019

    Ik had exact hetzelfde beeld, haha. Vorig jaar zijn we begonnen, maar om verschillende redenen weer gestopt. Nu er ook weer drie lessen op zitten en het gaat weer lekker. Er is plezier en dat is het belangrijkste. Hier gaat trouwens de onesie gewoon aan met laarzen eronder. Scheelt een hoop gestruggle en gezweet met aankleden!

  • Reageren
    Tineke
    23/09/2019

    Wij starten over een jaar pas met zwemmen, maar wat jij beschrijft kijk ik ook wel wat tegenop! Als je kind er zoveel plezier in heeft is het het sowieso allemaal waard!
    Tineke onlangs geplaatst…Knuffels en boeken sparen bij CoopMy Profile

  • Reageren
    Petra
    23/09/2019

    Bloedje heet en eerlijk? Hoe meer de vorderen in de tijd hoe meer ik er tegen op kijk. Lees; winter! Oftewel, je kleed jezelf op winterse temperaturen terwijl het klimaat binnen in het zwembad niet mee beweegt. Tot nu toe waren de slippers en een t shirtje nog prima. Hier ook nog een peuter die rondloopt alsof het haar eigen zwemles is.
    Dus hier wordt onze zoon dan ook vakkundig in een krokodillen onesie gehesen met een paar slippers eronder (vandaag zullen we toch de schakel naar laarzen gaan maken gezien het weettype). Onder het mom; lieverd wat fijn dat het zwemles is, dan mag je eindelijk weer je onesie aan en vergeet vooral de Paw Patrol zwembroek niet! Deze speciaal voor zwemles aangeschaft ?
    Kind blij, mama nog blijer!

  • Reageren
    Wendy
    23/09/2019

    Ik heb onze oudste net precies ingeschreven. Hij start volgende maand. En precies om wat jij beschrijft, einde schooldag, lange week enz. hebben wij gekozen voor zwemles op zaterdagochtend. Ben erg benieuwd hoe het gaat zijn, wat hij ervan vindt en of het echt zo’n ‘gedoe’ is.

  • Reageren
    Kim
    30/09/2019

    Gewoon doen hoor, die onesie en slippers! Ik zie elke week wel een kind zo uit de kleedkamer vertrekken(soms zelf in pyjama). In de zomer was het met zomerjurkjes een makkie, maar ik heb de onesie ook weer uit de kast getrokken. Scheelt een heleboel gedoe en mijn dochter vindt het super fijn om in haar lekkere zachte pak weer naar huis te gaan 🙂

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.