Bloggen en twee kinderen: hoe ik het combineer

Ik blog nu al een jaar of drie fulltime. Inmiddels combineer ik dat met twee kindjes. Hoe doe ik dat eigenlijk? In dit artikel geef ik antwoord.

Per week stop ik minstens 40 uur in ‘het bloggen’. Ik zet het even tussen aanhalingstekens omdat bloggen meer behelst dan enkel het tikken van artikelen. Er zit een administratieve kant aan, er moeten mails worden beantwoord, campagnes worden voorbereid, events worden bezocht, inspiratie worden opgedaan, social media worden bijgehouden en daarnaast vlog ik elke dag (wordt gebundeld in een weekvlog) en zit er veel tijd in het bewerken van de vlog.

Twee dagen in de week heb ik opvang voor de kinderen, maar dat is niet genoeg om alle blogtaken uit te voeren. Een hoop moet dus gebeuren in de avonden en in het weekend, en soms op dagen dat ik met beide kindjes thuis ben.

Deze blog typ ik bijvoorbeeld op zaterdagmiddag, 16.00. In het weekend werken hoort erbij, iets wat overigens soms best tot discussie leidt hier in huize La Vie Sanne. Niet op een negatieve manier overigens, maar er worden hier heel wat gesprekken gevoerd over hoe we de balans tussen werk en privé het beste kunnen bewaren.

Mijn vriend heeft een drukke baan en is in het weekend uiteraard op zoek naar ontspanning. Maar je raadt het al.. Het weekend is júist het moment dat ik de kindjes aan hem over kan laten en ik kan gebruiken om eventuele achterstanden met betrekking tot mijn blog weg te werken. Hier moeten dus afspraken over worden gemaakt. Ik geef dan bij mijn vriend aan wat ik dat weekend nog te doen heb en hoe lang ik daarmee bezig denk te zijn. Zodoende maken we een globale planning en proberen we daarbij genoeg ruimte over te houden voor leuke dingen met het gezin. Maar eerlijk is eerlijk, het ene weekend is daar meer tijd voor dan het andere weekend. Soms trekt mijn vriend er dus alleen op uit met de kindjes zodat ik in alle rust aan mijn blog kan werken.

Ik vind het erg belangrijk om de zaakjes rondom mijn blog op orde te hebben, maar de realiteit met twee kinderen is dat een hoop niet te plannen valt en dat deadlines soms best benauwend kunnen zijn (ook al werk ik toch altijd het lekkerst met een beetje druk op de ketel). Meestal weet ik opdrachten ver van te voren, maar het komt ook wel eens voor dat er last minute iets van mij wordt verwacht.

Gelukkig ben ik inmiddels behoorlijk goed geworden in het werken ‘tussen neus en lippen door’. Zodra ik dus ook maar even de kans zie om wat te doen (dit kan zijn als de kinderen ‘s ochtends nog liggen te slapen of wanneer ze zichzelf overdag even vermaken) dan duik ik achter mijn laptop en probeer ik hier en daar wat te doen.

Daarnaast vind ik het altijd rustgevend om ‘s avonds nog even, in stilte, aan het werk te zijn. Na het eten, wanneer de kinderen in bed liggen en mijn vriend zich voor een serie heeft geïnstalleerd achter de laptop, ben ik vaak vrij productief. Dat soort momenten gebruik ik bijvoorbeeld om na te denken over nieuwe artikelen, om mijn to do-list bij te werken, of om nieuwe blogposts te schrijven.

Het komt natuurlijk wel eens voor dat er verplichtingen zijn rondom mijn blog die slecht haalbaar zijn met de kindjes. Op dat soort momenten kan ik gelukkig soms de hulp inroepen van familie. Ook al wonen onze beide families 140 km verderop, ze zijn nooit te beroerd om even bij te springen als we hier omhoog zitten.

Mijn werk betekent ook dat altijd en overal mijn laptop en camera met me mee gaan. Wanneer we naar familie gaan kan het maar zo zijn dat ik aldaar nog een uurtje moet werken. Gelukkig weet mijn omgeving dit en zet niemand een scheef gezicht op als ik mijn laptop erbij pak.

Ik heb er ook wel eens aan gedacht om drie dagen gastouderopvang af te nemen, maar financieel gezien vind ik dit niet aantrekkelijk. Het is iets wat ik voor in de toekomst in mijn achterhoofd houd, maar vooralsnog denk ik dat we het zo goed opvangen.

Bovenal vind ik het een voorrecht om bloggen te kunnen combineren met het moederschap. Ik maak zoveel van mijn kindjes mee wat ik nooit zou kunnen meemaken als ik drie, vier dagen op kantoor zou zitten.

Dit vind je misschien ook leuk

9 reacties

  • Reageren
    Yvonne
    20/03/2018

    Ik vind het best dubbel. Je zegt dat je zoveel meemaakt van je kindjes dat je nooit zou meemaken als je 3,4 dagen op kantoor zou zitten. Maar nu ben je er (zo klinkt het door in dit verhaal) ook vaak net niet helemaal omdatje eigenlijk bijna altijd “aan” staat m.b.t. je blog. Zelfs als je kindjes thuis zijn, ben je nog aan het werk.
    Daar kun je tegenover zetten dat als je 3 dagen op kantoor zit, je er er de overige 4 dagen helemaal bent voor je kinderen EN voor je vriend. Want een gezinsleven (dus ook samen leuke dingen doen in het weekend) duurt maar heel kort. Het klinkt zo cliché, maar het is wel zo.

    Ik hoop alleen maar dat je over een paar jaar niet terugkijkt en denkt: had ik maar iets meer alles voluit meegemaakt in plaats van alles half. Snap je wat ik bedoel? Ik heb ook een hele tijd thuisgewerkt dus ik weet een beetje waar ik over heb 🙂
    Maar iedereen maakt zijn eigen keuzes en heeft zijn eigen situatie natuurlijk. Ik heb wel ontzettend veel respect voor hoe je alle ballen hooghoudt! Ik zou het het niet zo lang volhouden en dat met zo weinig slaap…oef.

  • Reageren
    Yvonne
    20/03/2018

    Ik vind thuiswerken zeker voordelen hebben, maar hét grote nadeel vind ik dat alles door elkaar loopt en er nergens een duidelijke lijn is tussen werk en privé. Daarbij merk ik dat niet iedereen snapt wat thuiswerken inhoudt; zo kunnen hier vrij geregeld mensen onverwacht op de stoep staan voor een kop koffie. En dan komen ze niet altijd voor mij maar voor bijv. mijn man. Zit ik net te tikken…word ik uit mijn concentratie getrokken en voel ik me verplicht om op te veren en pootjes te geven. Grrrr! Waarom nemen ze dat niet serieus? Ze denken: jullie zijn toch thuis? Daarbij heb ik 2 pubers; die lopen de godganse dag in en uit, met of zonder vrienden. Ik werk altijd aan de keukentafel of ik ‘vlucht’ naar de logeerkamer. Nu ben ik inmiddels wel zo ver dat als er weer iemand onverwacht op de stoep staat en voor mijn man komt (meestal zijn moeder of een vriend), dat ik gewoon doorga met wat ik aan het doen ben. Dan moeten ze maar bellen van tevoren. Ik vind het eigenlijk een beetje ongepast om andermans tijd te claimen; dat is wat onaangekondigd bezoek feitelijk doet. Je nodigt jezelf ongevraagd uit en verwacht dan dat anderen alles uit hun handen laten vallen om tijd voor jou te maken…In deze tijd van flexwerken is dat een no go, vind ik.
    Yvonne onlangs geplaatst…De d/dt-kwestie: nog een keer uitgelegdtMy Profile

    • Reageren
      La Vie Sanne
      21/03/2018

      Dat lijkt me ook lastig zeg, als men te pas en te onpas langskomt!

  • Reageren
    El
    21/03/2018

    Dat altijd half aanstaan lijkt me heel vermoeiend? Verdien je ook evenveel als wanneer je 4 dagen op kantoor zou werken? Want uiteindelijk werken we toch ook voor het geld…

    • Reageren
      LA VIE SANNE
      21/03/2018

      Meer dan zelfs, dus ik zou voor geen goud op kantoor willen zitten 🙂

      • Reageren
        Yvonne
        21/03/2018

        Dat ligt eraan in welke functie dat zou zijn op welk kantoor…Kun je zo zwart-wit niet zeggen toch?
        Bovendien moet je ál je uren tellen (veel meer dan 40). En 4 dagen zijn maar 32 of 36 uur.

        • Reageren
          La Vie Sanne
          21/03/2018

          Tuurlijk kun je dat niet zo zwart-wit zeggen, maar ik probeer alleen maar aan te geven dat ik er een behoorlijk salaris uithaal. Denk dat ik dat wel kan inschatten.

  • Reageren
    Yvonne
    21/03/2018

    Natuurlijk, je bent slim genoeg om salarissen te vergelijken. Maar 7 dagen werken (of in ieder geval “aan staan”), dus ook in het weekend en ook ‘s avonds…Ik zou denk ik met geen enkel bedrag genoegen nemen als dat er tegenover zou staan. Het gebrek aan rust in huis vind ik een te groot offer.
    Een middenweg vind ik perfect (alleen thuiswerken als de kinderen naar de opvang zijn of ‘s avonds op bed liggen).

  • Reageren
    Rachel
    23/03/2018

    Met een blog als hobby ben ik ook aardig wat uurtjes zoet met het uitwerken van mijn artikelen. Toch doe ik het, zonder een cent ermee te vedienen, met liefde. De druk is misschien iets minder groot en de uren zijn wat minder hoog, maar herken wel het ‘aan staan’. Toch is het niet te vergelijken met een kantoorbaan vind ik. Dat je naar je kind toe kan als hij huilt of je je niet druk hoeft te maken als iemand ziek is vind ik een heel ander gevoel dan als je op je werk zit en niet naar je kind toe kan.
    Rachel onlangs geplaatst…Het vertrouwen was helemaal weg – mijn ervaring met het consultatiebureauMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.