Bevallingsverhalen deel I


waar-bevallen
Ik heb jullie inmiddels al veel verteld over mijn eigen bevalling. Aangezien mijn bevalling natuurlijk niet exemplarisch is en ik jullie ook niet teveel eenzijdige informatie wil geven, heb ik in een Facebookgroep waar ik in zit gevraagd of de dames daar aan mij hun bevallingsverhaal wilden doen. Dat wilden ze. Maak je borst maar nat!

Charmain, 21 jaar

Met 40+2 dagen voelde ik Vayèn al de hele dag niet meer bewegen. Ik belde m’n verloskundige dat ik minder leven voelde, want je weet natuurlijk nooit wat dit betekent. Het was toen 21.00. De verloskundige kwam om mij te controleren. Het hartslagje ging erg snel en mijn bloeddruk was veel te hoog. Meteen werd ik doorgestuurd naar het ziekenhuis voor een CTG en bloeddrukcontrole. In het ziekenhuis bleef mijn bloeddruk hoog en bleken er ook nog eens eiwitten in mijn plas te zitten. Ik mocht niet meer naar huis en werd meteen ingeleid.

Om 12 uur ‘ s nachts kreeg ik mijn ballon ingebracht. Van te voren zag ik hier erg tegenop omdat ik veel verhalen had gehoord dat het pijn deed. Gelukkig voelde ik er vrij weinig van en na 4 uurtjes viel de ballon dan ook al uit. ‘S morgens om 7.00 kwamen ze kijken hoeveel ontsluiting ik had: 3cm, nog 7 te gaan dus. Mijn vliezen werden gebroken om de boel op gang te helpen. Ook kreeg ik een infuus met weeënopwekkers. Toen begon het echte werk. De weeën werden steeds heftiger en rond half 11 in de ochtend kreeg ik een weeënstorm die ik niet meer kreeg weggepuft. Om 12 uur nam ik de beslissing voor een ruggenprik, voor mij de beste keuze die ik tijdens mijn bevalling heb gemaakt! Ik voelde niets meer en heb heerlijk even kunnen bijslapen want dat had ik de hele nacht niet kunnen doen. Rond 17.00 uur kwamen ze checken hoeveel ontsluiting ik had en zat ik pas op 4cm. Ik dacht op dat moment dat het nog vast lang zou gaan duren dus ben ik weer gaan slapen.

Rond 18.00 uur werd ik wakker van de misselijkheid en de drang om over te geven. Toevallig kwam er op dat moment een zuster binnen. Doordat ik had moeten overgeven kreeg ik het gevoel dat ik moest poepen. Ik vertelde dit en er werd nogmaals gecontroleerd hoeveel cm ontsluiting ik had. Het bleken er al 10 te zijn! Dat betekende dat ik mocht gaan persen. Toen werd het ineens wel heel echt en werd ik super zenuwachtig. Na een paar keer persen ging de hartslag van Vayèn omlaag. Dat was natuurlijk wel even schrikken. Er moest snel gehandeld worden. De vacuumpomp werd erbij gehaald en er werd een knip gezet. Na 11 minuten persen met hulp van de pomp werd om 18.26 onze prachtige dochter Vayèn Liv geboren met een gewicht van 3030gr en 46cm. 

Ondanks dat ik veel verhalen hoor dat een inleiding heel lang kan duren en pijnlijk kan zijn heb ik dit gelukkig niet zo ervaren. En voor mijn volgende bevalling weet ik zeker mijn beste vriend de ruggenprik weer te vinden.

Umm Zain, 25 jaar

Ik was 39,5 zwanger toen ik wat voelde.  Omdat het mijn eerste kindje was wist ik niet of het echt weeën of voorweën waren. Ik kon er amper van slapen maar besloot toch te wachten tot de volgende dag om mijn verloskundige te bellen. 

De volgende dag had ik nog steeds weëen. Ik ging onder de douche staan en hield de warme straal op mijn buik en op mijn rug. Het hielp allemaal niet dus belde ik toch maar de verloskundige. Ze zei als je over 2 uur nog steeds deze pijnen hebt dan kom ik eraan.  Ik lag in mijn badjas op bed en mijn man ging even snel boodschappen doen. Toen ik me wilde aankleden verloor ik ineens bruin vruchtwater. Ik raakte in paniek, want bruin vruchtwater betekent dat de baby erin gepoept heeft en dit is gevaarlijk. Mijn man was inmiddels terug en belde meteen de verloskundige. Ondertussen had ik nog steeds erg veel pijn. 

De helft van mijn bevalling was eigenlijk onderweg naar het ziekenhuis. In de auto onderweg er naartoe zat ik de weeën weg te puffen. Daar aangekomen moest ik aan de ctg. In de tussen tijd had ik het gevoel dat ik moest poepen. Ik bleek al volledige ontsluiting te hebben. Omdat de baby zo groot was lukte het me niet helemaal zelf om mijn zoontje op de wereld te zetten. Ik kreeg hulp van de vacuümpomp. Na een heftige bevalling zonder pijnstilling ben ik ook nog ingeknipt. De uitdrijving zelf heeft wel anderhalf uur geduurd, het voelde voor mij echt als een eeuwigheid. Mijn zoontje kwam op de wereld met een te laag suikergehalte en een te hoge temperatuur. Ook ik had koorts en ik had veel bloed verloren. Beide moesten we nog 2 nachtjes blijven. 

Mirjam, 29 jaar

Het was Eerste Kerstdag en Dennis en ik zitten savonds samen op de bank. Eindelijk een keer een avond zonder die vervelende voorweeën waar ik al vijf dagen last van had. Ik was pas over 4 dagen uitgerekend en had tegen mn buikbaby gezegd dat ‘ie mocht komen wanneer hij wilde, behalve met Kerst! Ik heb die avond de hele keuken nog een flinke poetsbeurt gegeven en ging heerlijk relaxed en ontspannen naar bed. Om 2 uur die nacht werd ik wakker van een paar krampen en ik dacht dat het weer die vervelende voorweeën waren. Ik wilde slapen!

Toen voelde ik mijn onderbroek nat worden en realiseerde ik me dat dat mijn vliezen waren. Ik maakte Dennis wakker en zei de magische woorden: “het is begonnen!” Dennis mompelde wat en draaide zich weer om.. Toen ik vervolgens zei dat mijn vliezen waren gebroken stond ‘ie in een seconde naast zijn bed en begon hij zich gehaast aan te kleden.

Ik heb toen mn schoonmoeder gebeld, zij zou bij ons komen om op onze dochter Lynn van 2,5 te passen. Dennis haalde haar op en was binnen een half uur weer thuis. Ik was ondertussen de relaxtheid zelve en heb nog heerlijk staan douchen, me geschoren en zelfs een makeupje opgedaan. Toen kon de rit naar het ziekenhuis beginnen. De weeën waren prima te doen en kwamen om de 5 minuten. Om 3 uur waren we in het ziekenhuis en werd ik meteen aan de ctg gelegd en getoucheerd. 1-2 cm ontsluiting om 3:30 uur, nog een lange weg te gaan! Mijn vruchtwater was wat troebel dus onze ventje had in het vruchtwater gepoept. We werden meteen naar de verloskamer gebracht want de afdeling was toch helemaal leeg. Ja.. wie bevalt er dan ook op 2e kerstdag..

Er werd een extra bed voor Dennis neergezet zodat we nog even wat konden slapen. Dennis heeft echt nog even kunnen slapen en ik dommelde tussen de weeën door. 7:30 uur. Ik werd weer getoucheerd: 4-5 cm ontsluiting. Oke, dit is dus echt zo’n cm per uur bevalling dacht ik dus we zullen nog wel even bezig zijn. Om kwart over 8 ging ik plassen. Daarna werden weeën ineens zoveel heftiger dat ik om een ruggenprik vroeg. Toen de verpleegster me vertelde dat ik die niet kreeg omdat ik al teveel centimeters had, barstte ik in huilen uit. Ik kon deze pijn echt onmogelijk nog eens 5 uur volhouden! Om de pijn toch wat te verlichten kreeg ik een remifentanil pompje, die ik zelf kon bedienen om me pijnstilling in te spuiten. Om kwart voor 9 zat eindelijk het infuus voor de remifentanil erin. Ik had inderdaad iets minder pijn maar om nou te zeggen dat het echt hielp… Ik werd er vooral heel relaxed van. Zo relaxed dat ik steeds vergat adem te halen. Om kwart over 9 voelde ik lichte persdrang en vroeg ik wanneer ik weer getoucheerd zou worden. Over 1,5 uur werd gezegd.

Toen ze echter bij de volgende wee mijn lichaam zagen samenkrimpen van de persdrang werd er met spoed een verloskundige bij gehaald. Ik werd opnieuw getoucheerd en bleek 9,5 cm te hebben. Ik heb nog 3 lichte persweeën gehad die ik niet mee mocht persen en toen mocht het echte werk beginnen. De eerste echte perswee perste ik 2 keer mee.. Ik vroeg of ‘ie nog van ver moest komen, waarop de verloskundige zei dat ze zijn hoofdje kon zien maar dat het echt niet met 1 perswee gedaan zou zijn. “Nee logisch!” zei ik toen nog. Er volgde een tweede perswee.. Ik kon weer 2 keer meepersen en toen spande mijn hele lichaam zich aan en werd Jesse er in 1 keer uit geduwd zonder dat ik meeperste. Om 9:28 was ik begonnen met persen en om 9.31 is Jesse geboren. 

Niemand had verwacht dat het zo snel zou gaan. Ik stond een half uur na mijn bevalling op van het kraambed alsof er niets gebeurd was! Ik had 2 kleine scheurtjes maar heb daar helemaal geen last van gehad. En toen hadden we een Kerstkindje! Mijn mooiste kerstcadeautje ooit.

Vonden jullie dit interessant om te lezen? Ik zeker, vooral omdat iedere bevalling weer anders is. Bedankt dames voor jullie verhalen!

Bron foto

Dit vind je misschien ook leuk

13 reacties

  • Reageren
    Carlijn
    18/03/2015

    Leuk dat je deze dames hebt gevraagd hun verhaal op papier te zetten. Zo zie je maar dat iedereen haar bevalling weer anders beleeft, van heel pijnlijk tot amper pijn en van pijnbestrijding tot een weeënstorm en inknippingen. Bij dat laatste woord gruwel ik trouwens nog steeds… Vertel me alsjeblieft dat het no biggie is (jij hebt ook een knip gehad, las ik, toch?)
    Carlijn onlangs geplaatst…Beautyproducten die ik uit het oog verloorMy Profile

    • Reageren
      La VieSagista
      18/03/2015

      Hi Carlijn, het inknippen zelf is niet vervelend, maar de nasleep ervan wel. Ik heb ongeveer twee weken niet normaal kunnen zitten en 1 week niet kunnen lopen. Inmiddels is het mooi hersteld hoor.

    • Reageren
      Charmain
      18/03/2015

      Ik zelf had minder last van mijn knip. Ik alleen veel laat van het knoopje van de hechting. Zodra die weg was gehaald was voor mij ook de pijn weg. Denk dat zelfs dit weer per persoon wisselt

  • Reageren
    Marloes | Budgetproof.nl
    18/03/2015

    Fantastisch. Ik snap niet zo goed waarom ik al die bevallingsverhalen altijd helemaal uitlees, want ik was niet van plan zelf ooit te bevallen geloof ik. Maar 2x persen en een kindje floep… Hihi. Dat heb ik nog nooit gehoord. Geweldig!
    Marloes | Budgetproof.nl onlangs geplaatst…DIY: poster vlees koe/varken [niet voor veggies]My Profile

  • Reageren
    Mirjam
    18/03/2015

    Hihi nou he Marloes!!! Ik kon het zelf ook niet geloven!!! T ging zo snel! Wel super fijn want ik was zo bang voor een natuurlijke bevalling!!! Het is me zo enorm meegevallen Dat ik diezelfde avond nog zei dat ik t zo weer zou doen!

  • Reageren
    Umm Zain
    18/03/2015

    het inknippen valt gelukkig mee carlijn.
    Alleen de Nadeel ervan Zijn de hechtingen.
    Ik kon er van niet zitten de eerste dagen. Dus maar liggen

  • Reageren
    Carlijn
    18/03/2015

    Oké wat inknippen betreft ben ik gerust gesteld, dames 😉
    Carlijn onlangs geplaatst…Beautyproducten die ik uit het oog verloorMy Profile

  • Reageren
    Nesrin
    18/03/2015

    Ik vind dit altijd interessant om te lezen. Inknippen is inderdaad niet het probleem chapter ga naar het toilet met hechtingen ik krijg de rillingen als ik eraan terug denk. Inmiddels heb ik er twee op de wereld gezet door middel van een keizersnede en een natuurlijke bevalling en ik heb ik mezelf tot mijn 35e de tijd gegeven mocht ik nog een derde willen.
    Nesrin onlangs geplaatst…Gesprek met mijn vader a.k.a Bruce LeeMy Profile

  • Reageren
    Milou
    18/03/2015

    Jeetje, hier moest ik inderdaad even mijn borst voor nat maken. Leuk dat je dit ook integreert in je site.
    Milou onlangs geplaatst…Dank je wel zeggen…My Profile

  • Reageren
    Diede
    18/03/2015

    Wauw, het zijn best wel heftige en mooie verhalen! Erg interessant om te lezen. Wat zijn vrouwen toch knap en krachtig dat ze een kind op de wereld kunnen zetten!

  • Reageren
    Dineke
    19/03/2015

    Grappig, ik heb deze rubriek ook op mijn blog!
    Dineke onlangs geplaatst…Bevallingsverhalen – mijn eigen verhaalMy Profile

  • Reageren
    Anneleen
    21/03/2015

    Wat een mooie, bijzondere bevallingsverhalen!
    Anneleen onlangs geplaatst…#PlukhetGeluk project 5My Profile

  • Reageren
    Manouk
    24/03/2015

    Ik vind het altijd erg leuk om van anderen de bevallingsverlof te lezen evenals dat ik uren over mijn eigen bevalling kan praten haha. Komt misschien ook omdat ie 21 uur duurde en uiteindelijk resulteerde in een keizersnede haha.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.