Bevallen met een vacuümpomp

vacuumpomp

Wanneer de bevalling niet snel genoeg vordert zoals bij mij, dan zijn er meerdere mogelijkheden om toch te zorgen voor een snelle uitdrijving. In extreme gevallen wordt gekozen voor een spoedkeizersnede en in minder extreme gevallen voor een tang of een vacuümpomp. Ik werd ‘verlost’ zoals dat zo mooi heet met een vacuümpomp. In dit artikel deel ik mijn ervaringen.

Als je bevalling begint dan hoop je natuurlijk dat alles een beetje volgens de boekjes verloopt. In mijn geval startte het allemaal best leuk en aardig, met al 4 centimeter ontsluiting zonder dat ik dat zelf doorhad. Mijn eerste gedachte was meteen ‘chill, dan zullen die laatste 6 centimeter ook wel te doen zijn’. Immers, ik had het blijkbaar allemaal prima onder controle en de pijn was ook nog best te doen. Op een paar keer zuchten na had ik niet zoveel moeite om de pijn onder controle te houden.

Achteraf kan ik zeggen dat het verloop van de eerste paar centimeters ontsluiting helemaal niks zeggen over het verdere verloop van een bevalling.

Tijdens de ontsluitingsfase wordt de baarmoedermond langzaam wijder om ervoor te zorgen dat je kindje er uiteindelijk doorheen past. Gedurende je zwangerschap kun je je baarmoedermond vergelijken met een stug tuutje dat erg goed gesloten is. Als je gaat bevallen wordt dit tuutje zacht en ook nog eens korter. Hoe groot het ‘baarkanaal’ is waar je kind uiteindelijk doorheen moet, dat verschilt per persoon, maar in principe komt iedere vrouw uiteindelijk tot 10 centimeter ontsluiting.

Als je bent aangekomen bij deze 10 cm ontsluiting dan mag je gaan persen. Je perst mee op je persweeën, ik ervoer dit als een soort ‘flow’ waarop ik mee kon persen. Het is een heel natuurlijk gevoel. De persweeën komen en gaan, net als gewone weeën, alleen zijn ze een stuk krachtiger omdat ze uiteindelijk de uitdrijving van het kind tot doel hebben.

Ondanks het feit dat ik voor mijn gevoel loeihard meeperste, kwam James er niet als vanzelf uit. Het zou te maken kunnen hebben met mijn baarkanaal dat aan de smalle kant was, maar ook uitputting of persweeën die niet krachtig genoeg waren zouden een reden kunnen zijn dat James niet verder indaalde.

Na ongeveer een uur persen was er nog weinig gebeurd en behalve dat je hier zelf dood- en doodmoe van wordt in de meest letterlijke zin van het woord, is het ook gevaarlijk voor de baby. Hij kan een zuurstoftekort oplopen. Na een uur en een kwartier persen werd daarom besloten om James met de vacuümpomp te halen. Even slikken, maar het was nu eenmaal niet anders. De vacuümpomp is een hulpmiddel, wat betekent dat je nog steeds zelf mee moet werken om je kindje ter wereld te brengen.

Voordat de pomp bij mij werd ingebracht werd eerst het achterste gedeelte van het verlosbed weggehaald zodat de gynaecoloog er goed bij kon. Ik moest mijn benen in de steunen leggen. Verder werd mijn blaas eerst leeggemaakt met een katheter alvorens de kunstverlossing begon.

De pomp zelf moet je voor je zien als een hele grote cup van metaal, die op het hoofdje van de baby wordt geplaatst. Dit vond ik nog wel een gedoe trouwens, want die cup wordt met veel geweld in je lichaam gewroet. Door veel vrouwen wordt het als zeer onprettig ervaren, maar ikzelf vond het inbrengen niet mega pijnlijk. Ik was meer gefocust op het feit dat mijn baby er zo snel mogelijk uit moest.

Aan de cup zit een metalen ketting. De cup wordt vacuumgezogen op het hoofd van de baby en als jij een perswee krijgt en hierop gaat persen, trekt de gynaecoloog ondertussen aan deze ketting. Bij mij was het met vier keer persen en dus vier keer trekken gepiept. Vaak gaat een vacuümverlossing gepaard met een knip, ook bij mij was dit het geval.

Je kunt je wel voorstellen dat dit voor zo’n kleine baby een behoorlijke ingreep is. Het gebeurt dan ook niet zelden dat de pasgeborene een hersenschudding overhoudt aan de vacuümpomp. James kreeg nadien een zetpil om de druk op zijn hoofd te verlichten. De cup liet een vrij grote bult op zijn hoofdje achter, maar dit trok na een dag alweer weg. Waarschijnlijk heeft je kleintje de eerste paar dagen toch een mutsje op en zal niemand de bult opmerken.

De complicaties bij een vacuumverlossing vallen statistisch gezien heel erg mee. Er is een kleine kans op een totaal ruptuur (van voor naar achter uitscheuren), een bloeduitstorting op het hoofdje van je kind, en de pomp kan in het uiterste geval losschieten van het hoofdje waardoor hij weer opnieuw moet worden ingebracht.

Wanneer je kindje al heel ver is ingedaald en de uitdrijving wil niet lukken, dan wordt er gebruik gemaakt van een verlostang. In principe verloopt dat hetzelfde als het scenario met de pomp. Wanneer je kindje nog helemaal niet goed is ingedaald en de uitdrijving schiet dan niet op, kunnen ze kiezen voor een keizersnede.

Ik hoop dat jullie iets wijzer zijn geworden van dit verhaal. Zouden jullie het eng vinden om met behulp van een pomp te bevallen? (Nergens voor nodig trouwens hoor).

Dit vind je misschien ook leuk

20 reacties

  • Reageren
    Marloes | Budgetproof.nl
    19/02/2015

    Wouw dit lijkt he ontzettend fijn om te lezen voor toekomstige mama’s. Dan weet je tenminste hoe het in z’n werk gaat. M’n broertje had z’n navelstreng om z’n nek en is ook met een vacuümpomp gehaald. Lijkt me geen pretje maar wel fijn dat ze hierdoor kleine James nog op de ‘normale’ weg hebben kunnen halen.
    Marloes | Budgetproof.nl onlangs geplaatst…Doetip: Amsterdam Dungeon (korting & win)My Profile

  • Reageren
    Monique
    19/02/2015

    Hier ook vacuümpomp gehad.. Hier als heel naar ervaren en er soms nog nachtmerries van. Hier heeft het ook niet mogen baten. Door verkeerde inschatting lag hij met zn hoofdje verkeerd, daar kwamen zij na de vacuüm (en veel donders en geweld) pas achter. Uiteindelijk werd het een spoedkeizersnede, met alle gevolgen van dien.

    • Reageren
      Ariena
      22/11/2019

      ik ben 2x met een vacuumpomp bevallen. vreselijk, vooral de 2e keer. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik na een jaar herstellende ben van PTSS en een angststoornis…

  • Reageren
    Anneleen
    19/02/2015

    Lijkt me best heftig. Maar vind het wel fijn dat je deze ervaring met ons deelt!
    Anneleen onlangs geplaatst…#PlukhetGeluk project 4My Profile

  • Reageren
    Diede
    19/02/2015

    Als ik dit zo lees, lijkt het me best eng. Ik denk echter wel op het moment dat ik aan het bevallen ben, dat ik dan hetzelfde als jou erin sta, en dat het kindje eruit moet en dat het dan gezond is. Ik laat het allemaal wel op me afkomen. 🙂

  • Reageren
    Manon
    19/02/2015

    Ik was van te voren ook echt niet gediend van al die heisa zoals een pomp, een knip enzo. Maar mijn zoontje moest met 5 minuten geboren worden vanwege zijn zuurtegraad en ik had het zelf wel gekund maar dan zou het nog een minuut of 20 duren en het moest gewoon zsm… Dus ik kreeg een verdoving, niks van gevoeld, een knip, niks van gevoeld en tot slot de pomp, die ik wel voelde maar meer wat “gewroet” daar beneden dan echt pijn… Ik heb geen katheter gehad! Bij mij was het met 1 perswee geklaard, ze hebben toen alleen zijn hoofdje “de bocht” om geholpen en toen heb ik de rest er zelf nog uitgeperst dus dat scheelt! Hij had ook eigenlijk geen punthoofdje gekregen. Ik vond het achteraf allemaal reuze meevallen die pomp/knip en alle enge dingen die je vaak leest! Goed artikel Sanne 😀
    Manon onlangs geplaatst…Nilo is 3 maanden!My Profile

  • Reageren
    Nesrin
    19/02/2015

    Helder verhaal. Ik heb een keizersnede en een natuurlijke bevalling gehad en beiden gingen goed.

    Fijn dat jij de pomp niet als vervelend hebt ervaren, ik heb er best veel nachtmerrie verhalen over gelezen.
    Nesrin onlangs geplaatst…Battle: Yolanthe vs. Tim den BestenMy Profile

  • Reageren
    Milou
    19/02/2015

    Wat fijn dat je dit uitlegt! Ik had daar helemaal nog niet over nagedacht, maar vrouwen vertellen wel eens: er kwam een vacuümpomp aan te pas, maar vertellen verder niet hoe en wat. Handig verhaal weer dit.
    Milou onlangs geplaatst…Lief dagboekMy Profile

  • Reageren
    annaalina
    19/02/2015

    Heeey! Hope you have a great day!
    Do you want to follow each other via bloglovin? If yes, just follow me there and I’ll follow you back soon!

    http://www.bloglovin.com/blogs/anna-alina-3947784

  • Reageren
    Sanne
    19/02/2015

    Brrr klinkt niet fijn, wel leuk om te lezen aangezien ik zelf ben geboren met behulp van een vacuümpomp haha

  • Reageren
    Lifesabout
    19/02/2015

    Ik kan er niet over meepraten aangezien Sarah is geboren met een keizersnede. Een vacuumpomp zag ik altijd voor mij als een ontstopper haha. Maar zoals jij het beschrijft klinkt het iets anders. Wel interessant om eens te lezen hoe dat in zijn werk gaat!
    Lifesabout onlangs geplaatst…Van Nutrilon naar Grotemensen-melkMy Profile

  • Reageren
    Jessica
    19/02/2015

    Hier ontstond paniek, ze MOEST eruit. Dus de gyn zette met haar voet af tegen het bed terwijl ik moest persen. Mijn man ging op dat moment bijna tegen de vlakte… Maar 1 perswee en daar was ze, al vond ik her gevoel van ‘van het bed gesleurd worden en dan niet aan je benen’ heel vervelend. De knip viel me mee en 6 hechtingen vond ik best ok. Tot de vk uitlegde dat je die 6 minimaal x drie moet vermenigvuldigen ivm het hechten van ‘alle huidlagen’. Man o man wat een schade zo pomp aanricht… Hahaha maar nee, gelukkig kwam alles vrij snel daarna wel weer goed 😉
    Jessica onlangs geplaatst…Review: Bergstein laarzenMy Profile

  • Reageren
    Tamara
    19/02/2015

    Ook hier ivm dalende hartslag bevallen met vacuumpomp. De pomp zelf vond ik niet vreselijk. Ik heb daar eigenlijk weinig van gemerkt, ik was meer bezig met hij moet er nu uit!

  • Reageren
    Amanda
    19/02/2015

    Ik ben zelf geboren met de vacuümpomp, nu weet ik hoe mijn moeder zich toen voelde. Fijn uitgelegd!
    Amanda onlangs geplaatst…Shoplog!My Profile

  • Reageren
    Yasmin
    19/02/2015

    Yups ken het helaas. Na 2uur persen nog steeds geen baby die eruit kon komen. Gevolg > tang > vacuümpomp > via buik eruit proberen drukken > spoed keizersnede onder gehele narcose (ruggeprikken wilden allemaal niet meer werken). Ik ben nu 39 + 4 dagen zwanger dus kan elk moment gaan gebeuren en ben dan ook razend benieuwd hoe deze bevalling gaat verlopen. Verschil is wel dat mijn eerste zowel een sterrenkijker was als kennelijk zo verdomd slecht in m’n buik lag en dat deze dame er heel anders voor ligt ^^ Ik hou de goede hoop vast in ieder geval.
    Yasmin onlangs geplaatst…DIY – BabyspulletjesMy Profile

  • Reageren
    Marije
    28/02/2015

    Wat een goed artikel! Mijn dochter is ook gehaald met een vacuümpomp, ze lag er scheef in, nog net geen sterrenkijker. Van tevoren lieten ze ons bij de gym een vacuümpomp zien, dat was een heel klein wit rond schijfje, het zag er allemaal prettig uit. Tot dus in het ziekenhuis, dat zag er allemaal een stuk anders uit. Ik vond heel erg en het heeft even geduurd voordat ik weer zwanger wil de zijn. De tweede bevalling ging ook alles behalve goed, mijn zoontje zat er nog schever in en was te groot. Heel ander verhaal. Maar als ik bij mijn eerste had geweten hoe een vacuümpomp echt werkt en er echt uitziet dan had ik het minder ‘traumatisch’ ervaren. ik heb altijd gedacht, eigenlijk zou dit beter verteld moeten worden. Dus echt een goed stuk dat je hebt geschreven, knap ook! Beter dit lezen dan nadien verrast zijn.

  • Reageren
    Eline
    17/01/2016

    Hoi!
    ? Hier ook iemand die bevallen is met behulp van vacuümpomp!
    Eerst was het probleem bij mij dat het laatste centimeter ontsluiting maar niet opzij wilde, dus moest de gynaecoloog helpen die met haar vinger het van binnen weg probeerde te duwen.
    Toen dat eenmaal gelukt was, lag ze met haar hoofd gedraaid zodat ze de bocht in het geboortekanaal niet kon maken. En daarom is dus de vacuümpomp, met een knip ook inderdaad, van pas gekomen om haar te helpen er wel door heen te kunnen.
    Al met al anderhalf uur liggen persen om haar er uit te krijgen.
    Maar het was het waard! ☺️

  • Reageren
    Mascha
    12/03/2016

    Jouw verhaal lijkt precies op mijn bevallingsverhaal. Ik heb de weeën tot 7 cm ontsluiting niet echt als pijnlijk ervaren, alleen de laatste 3 cm waren heftig maar wel goed weg te puffen. Bij mij hetzelfde verhaal: 2,5 uur persen maar Roan kwam niet heel veel verder. Ook een te smal geboortekanaal. Ik vond het inbrengen van de pomp best pijnlijk maar natuurlijk zit he vol adrenaline en focus je op je kindje. Ook ingeknipt en ook daar voel je niks van want je word van te voren goed verdoofd. Helaas laat de hechting nu (dag 6 na bevalling) los en daar heb ik wel last van. Ze kunnen het geen 2 e hechten en dus maar rustig het herstel afwachten. Heb ook een dikke aambei door het persen, heel fijn!

    Voor alle mama’s: respect voor jullie allemaal! En diegenen die nog moeten; je kunt echt meer dan je zelf denkt, geloof in jezelf, je lichaam is erop gemaakt.

  • Reageren
    dd
    29/04/2016

    Hier geen knip geen pomp. Zat in bad 9p hande en knieen ook mijn zoontje zat scheef met het hoofdje maar omdat ik me.kon bewegen was hy er binnen 30 min uit. Had ik op me rug gelegen was die er niet uit gekomen.

  • Reageren
    Annick
    05/09/2020

    Heb het bij de geboorte van onze oudste zoon (25-03-2015) ook gehad. Was al 1 uur en 45 minuten aan het persen toen ze de vacuümpomp inzette. Ook met knip erbij. Was niet een prettige ervaring. Maar zoon was sterrenkijker en lag klem met zijn armpje, dus hij had sowieso niet op eigen kracht geboren kunnen worden.
    Bij de 2e (2,5 jaar later) was het op het randje.. Die kwam er na ruim 1 uur persen toch nog zelf uit.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.