Ben ik verslaafd aan aandacht?

Aandachtsgeil als je blogger of vlogger bent. Het wordt wel eens geroepen. Tsja, we bespreken inderdaad veel van ons leven. We vinden dat blijkbaar interessant genoeg om over te schrijven, en we denken daarbij blijkbaar ook dat een ander dat interessant genoeg vindt om te lezen.

Dagelijks stromen de reacties binnen. Via Facebook, Instagram, als comments onder de blog, in mailtjes, DM’s, privéberichten. Een enkele zure comment daargelaten, is het voor 99% positieve aandacht. Aandacht die, dat kan ik niet ontkennen – behoorlijk vleiend werkt.

Al van jongs af aan vond ik het leuk om in de spotlights te staan. Of dat nu ging om een schoolmusical, een toneelstukje voor familie, in een groepsgesprek in de klas. Als je destijds aan mij vroeg wat ik wilde worden, dan was mijn antwoord altijd ‘nieuwslezeres’. Geweldig leek me dat (als vijfjarige al): elke dag met je kop op tv en een spannend verhaaltje voorlezen aan de rest van Nederland. Een prater ben ik altijd al geweest. Ik oefende dan ook vaak nieuwsberichten op de camera van mijn vader, tot hilariteit van mijn familie natuurlijk.

Toen ik eenmaal ging studeren nam die behoefte om in het middelpunt van de belangstelling te staan wel een beetje af. Ik werd serieuzer, focuste me op mijn studie (Taalkunde) en had daarbij de intentie om ‘gewoon’ ergens een fatsoenlijke kantoorbaan te zoeken in de communicatiebrache. Niks bijzonders, ik wilde uiteindelijk iets doen wat ik leuk vond en waar ik goed in was.

En nu, zoveel jaar later, sta ik tóch in de spotlights. Ben ik iedere dag met mijn kop op mijn blog. Of op Instagram. Of op Youtube. En vind ik die aandacht meer dan leuk.

Maar zo is het nooit begonnen. Het was initieel gewoon een hobby waarbij ik ging schrijven over waar mijn interesse destijds lag: make-up. Mijn blog ontwikkelde zich mee met de fases in mijn leven en zo werd mijn beautyblog opeens een mommyblog, waarbij ik andere moeders (en aanstaande moeders) op een zo breed mogelijke wijze wilde informeren en amuseren. Op mijn blog komen natuurlijk wel een aantal dingen samen die ik heel leuk vind: schrijven, video’s maken, content bedenken en ja, aandacht.

Lees ook: Succesvol bloggen. Mijn verhaal.

Maar dan de hamvraag: ben ik verslaafd aan die aandacht? Nou, ik vind het vanzelfsprekend leuk om interactie te hebben met lezers. Ik word blij van positieve comments en van likes. Ik word toch wel een beetje onrustig als ik een paar dagen geen blog of Instagram gepost heb en ik kan oprecht inzitten over tegenvallende bezoekersaantallen. In die zin ben ik dus wel afhankelijk van aandacht. Ik heb nou eenmaal aandacht nodig om mijn hoofd boven water te houden in bloggersland, maar los van het zakelijke noodzakelijke is het voor mij toch soms ook mentaal noodzakelijk. Ik vind de interactie zo leuk dat ik bijna zou willen zeggen dat ik niet meer zonder kan. Eigenlijk zou ik dus kunnen stellen dat ik verslaafd ben aan de interactie met mijn volgers en niet zozeer aan de aandacht.

Wat ik bij Aranka las zette me ook wel aan het denken. Want hoe lang kun je eigenlijk nog interessant blijven als blogger of vlogger? Het gaat wel eens door mijn hoofd heen hoe het zou zijn als ik zou stoppen met bloggen. Als ik mijn ‘achterban’ (zoals dat zo leuk heet in dit wereldje), oftewel jullie, voorgoed in de steek zou laten, of als ik van de een op de andere dag geen reacties of likes op blogs meer zou krijgen. Brr, ik moet er niet aan denken. Ik vind het maar wat fijn dat ik dagelijks contact heb met volgers en zoals ik het nu bekijk zou ik dat nog heel lang zo willen houden.

Lees ook: hoe combineer ik twee kinderen en bloggen?

Sta jij graag in de belangstelling of blijf je liever buiten de spotlights?

Dit vind je misschien ook leuk

13 reacties

  • Reageren
    Tineke
    29/10/2018

    Zo zie ik het bloggen helemaal niet. Ik vind het gewoon leuk om dingen te delen en te schrijven. Ik denk dat onze doelgroep ( moeders) altijd wel blogs willen blijven lezen.
    Tineke onlangs geplaatst…Voordelen van vakantie in eigen landMy Profile

    • Reageren
      La Vie Sanne
      29/10/2018

      Ik hoop het! Ik wil graag nog even doorgaan met bloggen haha.

  • Reageren
    Angela | Great Body & Mind
    29/10/2018

    Ik ben al 20 jaar model. Als model ben je aandachtsgeil. Tenminste: dat is de veronderstelling. Wat Een onzin. Waarom denken mensen dat altijd? Het is ook ‘maar’ gewoon werk. Uiteraard moet je het kunnen, midden in de aandacht staan, maar dat vind ik heel wat anders dan dat je zelf de aandacht opzoekt om het in de spotlight staan. Ik ben er dan ook ingerold, hoewel het geen vies woord zou moeten zijn dat je als model de 1e stap hebt gezet.

    Min blog staat nog even in de ijskast, maar vanuit die ervaring weet ik ook dat – vooropgesteld dat je geniet van de interactie – je natuurlijk een commercieel belang hebt bij die interactie en dus ook met je kop in de spotlights te staan èn blijven. Het is dus ook gewoon part of the job voor jou, een noodzakelijk goed. Dat maakt jou niet aandachtsgeil, maar een slimme onderneemster.
    Angela | Great Body & Mind onlangs geplaatst…Hoe Ik Modellenwerk Combineerde Met StudieMy Profile

    • Reageren
      La Vie Sanne
      29/10/2018

      Precies, het is part of the job!

  • Reageren
    larissa
    29/10/2018

    Het eerste stuk is alsof ik mijn eigen verhaal lees. Ik riep ook altijd dat ik nieuwslezeres wilde worden, ging Communicatie studeren en het nam langzaam af. Mijn blog is nog helemaal niet zo succesvol, maar het lijkt wel mijn plekje in de spotlights. Het gevoel dat ik graag in de spotlights wil staan neemt wel elk jaar af.

  • Reageren
    Rachel
    29/10/2018

    Maar aandacht is toch ook gewoon goed voor iemand. Ik ben ooit een blog begonnen, zonder dat ik wilde dat iemand wist wie ik was. Het was gewoon een plek om mijn verhaal te kunnen doen. Maar als je dan een positief berichtje krijgt en steeds meer mensen je berichten liken, kan ik niet ontkennen dat dat je goed doet. Misschien is het ook de waardering voor je werk, maar een beetje aandacht heb je nodig om te overleven. Zelfs dit huismusje is het daar over eens 😅
    Rachel onlangs geplaatst…When the internet is right – uitspraken van moeders van het internetMy Profile

    • Reageren
      La Vie Sanne
      29/10/2018

      Haha fijn dat je het eens bent Rachel!

  • Reageren
    Esmee - 4Mama
    29/10/2018

    Ik denk dat alle mensen die bliggen/vloggen/presenteren of op een andere manier hun persoonlijk leven aan een groter publiek laten zien wel een klein beetje exhibitionistische trekjes hebben. En persoonlijk heb ik daar geen moeite mee en er is ook niks mis mee. Ben tenslotte zelf blogger 😉
    Esmee – 4Mama onlangs geplaatst…Review camping en bungalowpark De LeistertMy Profile

  • Reageren
    Kirsten
    29/10/2018

    Mijn blog is ook zo ontstaan, een voorliefde voor make-up. Ik merk dat het tegenwoordig meer is dan dat. Het is een plekje waar je je ei kwijt kan in een creatieve context. Ik denk dat alle mensen die werken met social media toch wel een soort van kicken op de reacties. Dan heb je in ieder geval bevestiging dat de aandacht en tijd die je erin steekt toch goed aankomt. Anders kan ik wel een dagboek beginnen met een slotje erop, dat is uiteindelijk niet waar je het voor doet lijkt mij! 🙂 Herkenbaar stuk.
    Kirsten onlangs geplaatst…Een kindje krijgen in dit social media tijdperkMy Profile

  • Reageren
    Yvonne
    29/10/2018

    Ik denk eigenlijk dat het eerder andersom is: mensen die NIET betaald krijgen voor social media hebben eerder aandacht nodig n.m.m.
    Ik vraag me altijd af waarom iemand denkt dat ik zit te wachten op één of ander gerecht van een onbekende die net zo slecht of goed kan koken als ik?! Ik vind dat toch zo arrogant….Of een foto van een stel “15 jaar samen en nog steeds smoorverliefd!”. Ja? En dan? Wat wil je bereiken met die foto en met die tekst? Ik denk dan alleen maar: volgens mij ben je enorm onzeker in je relatie en wil je heel graag bevestiging van de buitenwereld.
    Van professionele vloggers/bloggers vind ik dit juist niet omdat zij hun geld ermee verdienen en meestal weten waar ze mee bezig zijn (en in de andere gevallen volg ik ze niet, daar zijn er ook een hoop van 😉 ).

    • Reageren
      La Vie Sanne
      29/10/2018

      Thanks voor jouw comment Yvonne! Het is inderdaad maar net hoe je het bekijkt.

  • Reageren
    Maaike
    29/10/2018

    Ik heb niks met in de aandacht staan. Ik ben dan ook niet voor niks secretaresse. Door mij functioneert een ander zo goed mogelijk, veelal zonder dat iemand weet dat ik daarvoor gezorgd heb. 🙂

    • Reageren
      La Vie Sanne
      29/10/2018

      En zo is dat Maaike! Respect voor jouw functie!

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.