Ben ik een hyperouder?

Mijn kind is mijn alles en natuurlijk wil ik hem beschermen tegen emotionele en fysieke pijn en slechte invloeden van buitenaf. Maar de vraag is, ga ik daarin niet te ver? Zie ik de wereld niet te teveel als een plek waartegen James beschermd moet worden?

Toen mijn vriend onlangs met James naar buiten ging om te spelen viel het hem op hoe geremd hij was in zijn speelgedrag. Volgens hem kwam dat door hoe ‘panisch’ ik James soms benader.

Een greep uit de dingen die ik dagelijks naar James roep:

“Niet in het gras daar liggen poepjes!”

“Met beleid fietsen James!”

“Pas op met die stenen!”

“Voorzichtig rennen!”

“Voor je kijken!”

“Niet zo hoog schommelen!”

“In twee keer afhappen die druif!”

“Niet te dicht bij dat water!”

Dit doe ik omdat ik inderdaad bang ben dat hij niet oplettend genoeg is en omdat ik vind dat ik hem zoveel mogelijk moet behoeden voor valpartijen en andere pijnlijke aangelegenheden. Ruw spelen vind ik ook niet prettig om te zien, terwijl dat juist zo erg bij jongetjes hoort.

Ik heb me nooit gerealiseerd dat ik misschien wel eens te overbeschermend zou kunnen zijn.

In de volkskrant werd het begrip ‘hyperouders’ gebruikt, als term voor ouders die hun kind overbeschermen. Er stond: “Wat ze niet beseffen is dat ze daarmee belangrijke ontwikkelingen van het kind in de wielen rijden, bijvoorbeeld dat kinderen de consequenties van een fout leren kennen. Als een kind uit een klimrek valt en een knie schaaft, dan zal het volgende keer beter opletten. Wanneer het vallen echter geen pijnlijke consequentie heeft, loopt het kind het gevaar het gevaar niet meer te leren zien.”

Da’s een duidelijk verhaal. Terwijl ik denk dat ik mijn kind ermee help, is het in feite een belemmering in de opvoeding. Juist de peutertijd is een periode waarin kinderen het nodig hebben om hun grenzen te leren kennen en op onderzoek uit te gaan. Dit gaat letterlijk met vallen en opstaan.

>>> Volg me ook op Instagram!

Eigenlijk ben ik altijd en overal met mogelijke gevaren bezig. Bij stenen trapjes gaat mijn hart sneller kloppen en ook bij loszittende steentjes in de weg zie ik het altijd helemaal gebeuren dat mijn kind struikelt, op zijn gezicht valt en zijn voortanden verliest. Grappig genoeg ben ik in huis helemaal niet zo overdreven bezig met gevaren, ik schreef al eerder dat wij bijvoorbeeld geen traphekjes hebben. Het is meer het gevaar buiten waar ik voor vrees.

De auto is ook zoiets. Ik vind mezelf een goede bestuurder, maar kan behoorlijk geïrriteerd raken van fratsen die andere weggebruikers uithalen. Ik kan gek worden van het scenario dat een of andere malloot mijn auto van achteren raakt en James letsel toebrengt. Ik móet mij in de auto waarin ik rijd veilig voelen, anders ga ik simpelweg niet de weg op.

De afgelopen tijd heb ik zoals jullie weten meerdere Opels uit mogen testen en ik kan wel stellen dat ik me in deze auto’s behoorlijk zeker voel. Ik stap erin, rijd weg en maak me nergens meer druk om. Met onder andere een rijstrookassistent, Opel OnStar, dodehoeksignalering en vermoeidheidsherkenning hebben zowel de Zafira als de Crossland X als de Mokka X die ik heb mogen rijden mij behoorlijk weten te overtuigen.

Wat betreft auto’s kan het voor mij niet veilig genoeg zijn. Ik zie inmiddels wel in dat het geen zin heeft om James voor werkelijk iedere valpartij te behoeden, maar ik blijf erbij dat een gezinsauto solide en betrouwbaar moet zijn, zeker als je zoals ik vrijwel dagelijks je kind ermee vervoert. We moeten nog een klein jaar met onze huidige auto, daarna denken wij er sterk aan te switchen naar een Opel. Vanwege de bouwkwaliteit, de veiligheid die daarmee gepaard gaat en de extra features die ik al eerder noemde.

Ik besef me natuurlijk dat mijn voorkeur deels komt doordat ik in zoveel Opels heb gereden en ik door mijn samenwerking met het merk de filosofie erachter ken. Maar met mijn kennis van de automarkt moet ik inmiddels ook toegeven dat ik niet zo snel op concurrenten zou kunnen komen die Duitse degelijkheid met zulke scherpe prijzen weet te combineren, dat kun je van mij aannemen.

Herkennen jullie je hierin of juist helemaal niet? Hoe belangrijk is een veilige auto voor jou?


Samenwerking
Bron hyperouder: volkskrant

Dit vind je misschien ook leuk

15 reacties

  • Reageren
    Anne
    25/09/2017

    Ik vind het echt ontzettend vervelend wanneer je denkt dat je een “oprecht” artikel leest, dat opeens naadloos overgaat in #spon. Ik vind dat echt een desillusie en heel misleidend, zeker omdat de titel en inleiding een héél andere indruk wekken, en het ook niet eerder wordt aangegeven. Ik merk dat je het vaker doet, en ik vind het als lezer zéér onprettig. Hopelijk verwijder je dit niet direct en doe je hier iets mee.

    • Reageren
      LA VIE SANNE
      25/09/2017

      Hee Anne, dankjewel voor je feedback! Neem je kritiek zeker serieus. Dat een stukje uit het artikel gesponsord is doet echter niks af aan de oprechtheid.

      • Reageren
        Anne
        25/09/2017

        Thanks voor je reactie en top dat je het meeneemt. Ik reageerde wellicht wat fel, maar lees je blog graag en je schrijft goed, dus daar ligt het niet aan. Om nog even uit te wijden; ik denk dat de grens tussen oprechtheid en spon vaag is, en men kan gaan twijfelen aan de oprechtheid van een artikel als het op deze wijze gepresenteerd wordt. Misschien sta ik hier wel alleen in, maar ik voel me als lezer best gepiepeld als ik denk een mooi persoonlijk artikel te lezen, dat opeens een samenwerking blijkt te zijn. Iig het beste!

        • Reageren
          Yvonne
          25/09/2017

          Ik snap je Anne, ik vind het ook misleidend. Het is echter makkelijk op te lossen als Sanne meteen boven het artikel “gesponsord” zet. Dan kan de rest evengoed nog oprecht zijn, want dat geloof ik wel. Zo komt het wel over. Nu kunnen mensen die hier niet zo vaak lezen daaraan gaan twijfelen.

    • Reageren
      Marjanne
      25/09/2017

      Helemaal eens met je Anne. Ik vond de overgang ook een raar. Ik las een interessant artikel over opvoeding, en gaat over in een tekst over veilige auto’s? Een beetje gekunsteld…

      • Reageren
        LA VIE SANNE
        25/09/2017

        Hi Marjanne en Yvonne, dank voor jullie reacties. Als achtergrond; ik probeer ieder artikel zo boeiend mogelijk te schrijven, zeker advertorials. Wat ik al schreef in de voorlaatste alinea was de inspiratie voor dit stuk een gesprek met mijn vriend. Vroeger vond ik autorijden best een ding, zeker met een kind. Mede door de samenwerking met Opel heb ik meer vertrouwen gekregen in de auto en ben ik hun producten gaan waarderen. Dat staat volledig los van enige samenwerking. Het is niet dat ik een tekstje om het sponsorverhaal heb verzonnen omdat Opel mij dat vroeg. Het idee kwam op omdat mijn vriend en ik het letterlijk in een gesprek over zowel mijn ‘hyperouder’-gedrag als een toekomstige auto hadden. Dat leek mij een interessante invalshoek, ook voor lezers; een issue en een product waar ik achter sta te combineren. Van belang om te weten trouwens: Opel laat mij volledig vrij in redactionele zin, maar wil simpelweg haar producten via mijn website onder mijn lieve lezers onder de aandacht brengen. Door de alinea tussen de twee foto’s in te plaatsen kwam de overgang wellicht erg commercieel over. Ik neem jullie kritiek ter harte en zal in de toekomst gesponsorde content nog organischer in mijn stukken proberen te verwerken. Ik kan het artikel nu echter niet meer aanpassen want dan raken andere lezers wellicht in de war.

        • Reageren
          Marjanne
          26/09/2017

          Fijn, bedankt voor je reactie Sanne!

  • Reageren
    Eline
    25/09/2017

    Ik kan mij helemaal vinden in dit artikel en vind mezelf soms ook te beschermd. Toevallig las ik vanochtend een artikel over een nieuw boek in het nrc (wel een beetje een andere slag) maar misschien toch stof tot nadenken voor ons als ‘moderne’ ouders:

    https://www.nrc.nl/nieuws/2017/09/24/ouders-zijn-te-lief-voor-hun-kinderen-en-dat-komt-door-de-pil-13165963-a1574638?utm_source=SIM&utm_medium=email&utm_campaign=Vandaag&utm_content=&utm_term=20170925

    • Reageren
      Didi
      25/09/2017

      Mooi artikel! Precies hoe ik er over denk. Ik denk alleen niet dat het door de pil komt maar dat we elkaar gek maken. Je wil niet als die onverantwoordelijke ouder bekend staan.

      • Reageren
        La Vie Sanne
        27/09/2017

        Wat een interessant artikel! Leuk dat je die even deelt.

  • Reageren
    Yvonne
    25/09/2017

    Ja, overbescherming máákt juist kwetsbaar. Zoiets als je kind níet op zwemles doen omdat je bang bent dat het verdrinkt…;) Door niet overal de controle over te nemen, krijgt ze meer controle over zichzelf. En ja, een degelijke auto is altijd goed. Geen oude barrels voor mij!
    Yvonne onlangs geplaatst…Er zou een verbod moeten komen op medium-tvMy Profile

  • Reageren
    An
    25/09/2017

    Hoi! Iemand anders had in de reacties dit artikel van het nrc al gelinkt maar moest door je artikel er erg aandenken. Juist grenzen aangeven en kinderen fouten laten maken en ze hun neus letterlijk en figuurlijk laten stoten is heel leerzaam. In mijn beleving help je kinderen juist om in een gestructureerde omgeving/situatie dingen te ontdekken. Zo leren ze iets over verantwoordelijkheid, zelfstandigheid en zichzelf in plaats van ze te beschermen voor al het gevaar en lastige dingen. En natuurlijk wel kijken en afwegen wat passend bij de leeftijd. Ik ben benieuwd wat jou mening daar over is!
    https://www.nrc.nl/nieuws/2017/09/24/ouders-zijn-te-lief-voor-hun-kinderen-en-dat-komt-door-de-pil-13165963-a1574638?utm_source=SIM&utm_medium=email&utm_campaign=Vandaag&utm_content=&ut

    • Reageren
      Willeke
      25/09/2017

      Ik ben het daar ook mee eens!! Het artikel heeft natuurlijk wel een andere inslag, maar ik kan me er goed in vinden. De kinderen van nu worden anders de prinsjes en prinsesjes die geremd zijn in wat ze kunnen/durven, en ondertussen wel de dienst uitmaken. Maar dat overbescherming op de loer ligt uit liefde voor je kind is heel herkenbaar!

  • Reageren
    Simone
    09/10/2017

    Mijn dochter kan prima de trap van de glijbaan op. Maar ik sta er toch het liefst naast om haar te behoeden van valpartijen. Ik vind dat soort klimfratsen gewoon eng 😉
    Simone onlangs geplaatst…Vlog: Even schrikken van de 20 weken echo…My Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge