De allereerste echo (+mijn uitgerekende datum)

Daar stond ‘ie dan ineens, die tweede roze lijn. We konden er niet omheen, ik was hartstikke zwanger.

We wisten het zo’n 4 dagen nadat ik eigenlijk ongesteld had moeten worden, volgens deze telling maakte mij dat 4 weken en 4 dagen zwanger. De zwangerschap was dus nog zo pril als wat. De dag na het blijde nieuws nam ik contact op met een verloskundigenpraktijk voor het maken van een afspraak. Ik vertelde haar mijn achtergrond en mijn onzekerheid en ze stelde voor een vroege echo te maken rond de tijd dat ik ongeveer 6,5 week zwanger zou zijn. Als het goed is zou er dan al hartactiviteit te zien moeten zijn.

Nog twee weken betekende dat onzekerheid. Hoe kwam ik in godsnaam deze twee weken door?! Zeker omdat ik het ook nog niemand kon vertellen. Of nou ja, dat kon natuurlijk wel, maar we hadden afgesproken dat we het tot na de eerste echo geheim zouden houden.

In de aanloop naar de echo toe was ik angstig. Elke keer als ik naar het toilet ging was ik bang dat ik bloed zou zien tijdens het afvegen en bij ieder steekje, krampje of pijntje was ik bang dat het mis zou gaan. Ik zocht mijn toevlucht in Google zoals ik dat altijd doe en soms stelde mij dit gerust en soms ook weer helemaal niet. Daar kwam bij dat ik helemaal geen kwaaltjes had en dat ik me ook nog niet echt zwanger voelde. Waar bleven nou die pijnlijke borsten? Waar bleef die misselijkheid? Waar bleef die moeheid? Af en toe belde ik de verloskundige en die stelde me dan gerust dat geen kwaaltjes helemaal niet betekent dat het niet goed zit met je zwangerschap. Ze zei eerder dat ik van geluk mocht spreken.

Ik heb me in de eerste weken suf gerekend op de kansen van een miskraam. Deze nemen natuurlijk per week af en ik hield alle percentages nauwlettend in de gaten. Dat was voor mij eigenlijk de enige zekerheid waar ik me aan vast kon houden en die me hoop gaf (klinkt nu heel dramatisch maar de eerste weken zwangerschap zijn gewoon zo pril en onzeker). Ook las ik mee op fora van mensen die rond dezelfde tijd als ik waren uitgerekend. Maar ook daar kwam het geregeld voor dat er vrouwen waren die een teleurstellende echo hadden gehad. Daardoor zakte mij de moed soms weer heel even in de schoenen.

Tegelijkertijd hield ik mezelf ook voor dat mócht het niet goed aflopen of de echo geen positief beeld geven, we daar ook wel weer overheen zouden komen. Het zou uiteraard vreselijk zijn maar we zijn nog jong, zwanger worden gaat ons in principe makkelijk af, dus er zouden nog kansen genoeg komen.

De dagen tot aan de echo leken een eeuwigheid te duren, en dan te bedenken dat ik er sowieso al vroeg bij was met een echo bij nog niet eens 7 weken.

Waar ik bij mijn vorige verloskundigenpraktijk in Haarlem geen mogelijkheid had tot het laten maken van echo’s en ik dus altijd uit moest wijken naar een andere locatie, kon ik nu gewoon bij mijn eigen praktijk terecht. Stiekem had ik deze praktijk daar ook een beetje op uitgekozen, want het leek me een uitkomst om echo’s gewoon bij je eigen verloskundige te laten maken. Ik moest de afweging maken tussen of een praktijk hier in de buurt zonder echoapparatuur of een praktijk iets verder weg die daar wel over beschikte. Ik koos dus voor dat laatste.

Eenmaal aangekomen bij de praktijk kwam er meteen een enorme rust over me heen. Het voelde meteen goed toen ik binnenstapte en mijn zenuwen verdwenen zelfs een beetje naar de achtergrond. Natuurlijk probeerde ik met alle scenario’s rekening houden. Ik wist dat de mogelijkheid bestond dat er geen kloppend hartje te zien was, dat het vruchtje niet goed groeide of dat het zich misschien wel helemaal niet in de baarmoeder bevond. Dat zijn de onzekerheden waar iedere vrouw mee te maken krijgt tijdens de eerste echo.

Net als bij James was ook deze eerste echo inwendig. Ik moest gaan liggen, kreeg een kussen onder mijn billen en de echoscopiste deed het werk met een ijzerend staaf die ingesmeerd was met glijmiddel. Het tv’tje waarop ik het beeld kon zien stond pal voor mijn neus. Op het moment suprême werd ik wel weer even heel zenuwachtig. Zo zenuwachtig, dat ik eerst mijn handen voor mijn ogen deed omdat ik toch een beetje bang was dat wat ik zou zien niet goed was.

Maar de echoscopiste werkte snel en zei vrijwel direct ‘gefeliciteerd, ik zie een kloppend hartje’. Je bent nu 6 weken en 3 dagen in verwachting. Het was alsof er een rugzak van 100 kilo van mijn rug afgleed. Wat een opluchting! Ook mijn vriend kreeg een big smile, al heeft hij al die tijd het volste vertrouwen gehad dat het goed zat.

Na die eerste echo besloten we een groot deel van de familie in te lichten over dit heuglijke nieuws. We vertelden hen dat er op 16 oktober van dit jaar een nieuwe telg aan de familie zou toevoegen.

Op dit moment ben ik 10 weken zwanger. Misschien vragen sommigen van jullie zich af, is het dan niet te vroeg om de zwangerschap openbaar te maken? Maar ook met 8 weken en 2 dagen hebben we wederom een mooie echo gehad. En natuurlijk is het veel te leuk om over te schrijven.

Volgende week volgt de officiële termijnecho waarin we te horen zullen krijgen of ik inderdaad op 16 oktober ben uitgerekend. Fun fact: van James was ik uitgerekend op 11 oktober. Hij is uiteindelijk drie dagen eerder geboren.

Hoe kwamen jullie de eerste weken voor de echo door? Waren jullie onzeker?

 

Dit vind je misschien ook leuk

24 reacties

  • Reageren
    Nicole
    18/03/2017

    Ik had PRECIES hetzelfde qua onzekerheid. Geen kwalen of iets dus geloofde t niet. Helaas was de eerste echo ook nog heel onzeker aangezien ik korter zwanger was leek dan we dachten. Hart actie zag je bijna niet en bleef dus onzeker..
    Nicole onlangs geplaatst…De Hippe Doos | Wat zat daar eigenlijk in?My Profile

  • Reageren
    Eke
    18/03/2017

    Ik ben vaak een soort van berispt dat ik het zo snel al vertelde, maar die echo’s zeiden voor mij genoeg. Ik hoop dat je lekker kunt genieten joh!
    Eke onlangs geplaatst…Weekvlog #2: eindelijk goed horen, stemmen en een kakdagMy Profile

  • Reageren
    Nicole
    18/03/2017

    Ik ben ook zo bang en onzeker geweest. Bleef maar naar de wc gaan om te kijken of ik niet bloedde enzo. Gelukkig na een miskraam nu twee kindjes 🙂
    Nicole onlangs geplaatst…Recept: zoete aardappelsoep met wortelMy Profile

  • Reageren
    Louise
    18/03/2017

    Gefeliciteerd!
    Ik zit in dezelfde fase als jij, nu 11 weken zwanger.
    De eerste weken waren verschrikkelijk.. ik had een positieve test maar in de weken erna wel nog bloedverlies. Die onzekerheid, raakte mij veel harder dan ik van te voren gedacht had. Met 6 weken en 2 dagen had ik de eerste echo. Een kloppend hartje! Met 7 weken weer flink bloedverlies, kon toen gelijk langskomen gelukkig en weer een goede echo! Nu heb ik de termijn echo inmiddels gehad en ook iedereen om mij heen het grote nieuws verteld! Zo’n opluchting, nu is het echt!
    Mijn zoontje is in december 2 geworden. Leuk om jou nu weer zo te volgen! Fijne zwangerschap xxx

  • Reageren
    Melissa
    18/03/2017

    Allereerst nogmaals gefeliciteerd! Wat een geweldige nieuws! Ik vind het persoonlijk ook even helemaal geweldig want waar James van begin oktober 2014 is, is mijn zoontje van eind oktober 2014. En ben ik ook nu weer in verwachting van ons tweede kindje, ik loop 1 week op je voor.. zo leuk om dat helemaal te kunnen volgen bij een ander!
    De gevoelens herken ik helemaal, volgens mijn verloskundige is dit heel normaal omdat je weet wat je kwijt kan raken. Bij de zwangerschap van mijn zoon had ik dit namelijk helemaal niet zo erg als dat ik het nu heb.
    Geniet ervan samen!!

  • Reageren
    Rachel
    18/03/2017

    Wat heerlijk dat alles goed gaat.
    Omdat ik in het ziekenhuis liep, had ik veel echo’s. tussen de afspraken door had ik vaak hetzelfde gevoel. Dit bleef aanhouden tot het kindje eruit mocht komen. De onzekerheid is dis gebleven tot ik het in m’n armen had eerlijk gezegd. Hoe ik het doorkwam. Nagelbijtend hihi
    Rachel onlangs geplaatst…5 dingen die ik nooit had verwacht.My Profile

  • Reageren
    Esmée
    18/03/2017

    Hier waren de eerste welen ook ontzettend onzeker, mede omdat we al 2x een miskraam hebben gehad in het verleden. Maar ik was “gelukkig” heel erg misselijk en moe en mijn borsten deden goed zeer dus had me daarop voorgekomen dat het goed zat. Wij hadden de eerste echo met 7 weken en hebben het toen ook een groot gedeelte van de familie al verteld 🙂 nu 11 weken en voel me eindelijk goed, termijnecho was helemaal netjes dus nu echt aan het genieten!

  • Reageren
    Luana
    18/03/2017

    Ik had de eerste weken ook geen kwaaltjes. Alleen af en toe menstruatiekrampen, wat ik heel eng vond. En helaas is mijn acne terug gekomen! Met 8+3 hadden wij de vitaliteitsecho. Doodeng! Wij kwamen er met 4+1 achter, dus moesten nog 4 weken wachten. In die 4 weken vierden we ook nog eens Kerst met de familie.

    Ook ik kreeg toen een inwendige echo. Ik had mezelf voorgenomen op een ‘knipperlichtje’ te letten. Maar toen het in beeld kwam wist ik niet waar ik kijken moest. De verloskundig zei vrijwel direct ‘Kijk, daar klopt het hartje’! Ik ben nog nooit zo opgelucht geweest. 3 weken daarna hadden we de termijnecho en ook daar was alles goed! Met 11 weken hebben we het aan onze ouders verteld.

    Morgen ben ik al weer 20 weken zwanger, dus maandag mogen we weer gluren ❤
    Luana onlangs geplaatst…Day Dream Malmo | Dekbed DiscounterMy Profile

    • Reageren
      La VieSagista
      18/03/2017

      Zo dat is ook lang wachten zeg, met 8+3! Ik was heel blij dat ik al zo vroeg terecht kon. Ik durfde de eerste keer echt niet op het scherm te kijken totdat ze zei dat ze een hartje zag. Grappig hoe je jezelf zo gek kunt maken! Ik weet wel dat ik bij mijn 1e zwangerschap ook last had van menstruatieachtige krampen, maar die bleven dit keer ook uit. Echt iedere zwangerschap is anders! Veel plezier bij de 20 weken echo!

  • Reageren
    Jodi - liefthuis
    18/03/2017

    Zo verschrikkelijk herkenbaar. Die angst het googlen die irritante wc bezoeken en de twijfel, voel ik wel genoeg?? Ben zo blij dat je twee mooie echo’s hebt gehad. En ben ook zo blij dat mijn eigen vk een echo apparaat heeft.
    Ook wij maakten het met 10,5 weken bekend, nog voor de termijnecho. We schelen kleine 3 weken. Bijzonder hoor.
    Ben beneiuwd naar de termijnecho.
    Jodi – liefthuis onlangs geplaatst…Mijlpaal bij 21 maanden: Onze spruit kan lopen….My Profile

  • Reageren
    Mirella
    18/03/2017

    Ik ben uitgerekend op 10 oktober, en ook gelukkig al twee keer een goede echo gehad. Alleen de opa’s en oma’s weten het. Ik heb ook nog weinig kwaaltjes, beetje maagzuur, beetje gevoelige borsten. Maar de buik groeit al flink! Leuk dat we een beetje gelijk lopen!

  • Reageren
    Melanie
    18/03/2017

    Ahh zo herkenbaar! Na 2 miskramen kon ik ook niet geloven dat de test écht positief was. Heb zelfs meerdere testen gedaan omdat ik bang was dat het streepje weer dunner zou worden zoals bij de eerste miskraam. En daarna met trillende handen naar alle echo’s geweest. Nu ligt er een prachtige gezonde dochter van bijna 6 weken naast mij te slapen. Maar man wat ben ik onzeker geweest tot aan de laatste echo’s en controles aan toe. Ik leefde echt een beetje van controle naar controle. Na de controle was ik dan weer even helemaal happy maar zodra de volgende afspraak dichterbij kwam sloeg de onzekerheid weer toe.
    Fijn dat alles goed is en geniet lekker van je zwangerschap! <3
    Melanie onlangs geplaatst…Standpunten politieke partijen over voeding en sportMy Profile

  • Reageren
    Elisabeth
    18/03/2017

    Wij moesten wachten tot 10 weken op de eerste echo. Maar vanaf toen echt zoveel gehad. Begin me af te vragen waarom, want iedere keer is het gewoon allemaal goed. Maar ok, baby kijken is altijd leuk!
    Elisabeth onlangs geplaatst…8 weken zwanger – de eerste afspraak met de verloskundigeMy Profile

  • Reageren
    Melina
    18/03/2017

    Hoi Sanne,

    Ten eerste van harte gefeliciteerd met je zwangerschap! Ik moet eerlijk zeggen dat ik al een vermoeden had, haha.

    Dit zal vast en zeker komen omdat ik zelf ook zwanger ben en herkenning zag en je artikelen wel erg toevallig voorbij kwamen haha.Ik ben op 6 oktober uitgerekend. Nou ja, we krijgen het dinsdag definitief te horen met de termijn echo!

    Ik kijk uit naar al je artikelen omtrent de zwangerschap!

  • Reageren
    Wies | Nature of Happiness
    18/03/2017

    Een echo lijkt me zo bijzonder! Heel leuk voor je 🙂 Wat grappig, dan wordt je baby waarschijnlijk in dezelfde maand als James geboren!
    Wies | Nature of Happiness onlangs geplaatst…Healthy BananabreadMy Profile

  • Reageren
    Yvonne
    18/03/2017

    Ik ben het tegenovergestelde hierin denk ik..Ik was alleen maar heel blij en totaal niet onzeker of bang. Die weken tot de echo heb ik niet afgeteld, en ik vond het juist heel speciaal om het zo lang mogelijk tegen niemand te vertellen. Wij hebben het pas met 12 weken tegen familie en vrienden verteld (ja ook tegen ouders).

  • Reageren
    Yvonne
    18/03/2017

    Nu ik erover nadenk: ik had die onzekerheid wel met de 20-weken echo. Ik had alle echo’s in het ziekenhuis (veel dus) en alles was altijd goed, maar dan komt het er echt op aan qua gezondheid van het kindje. Wij moesten daarvoor naar een Academisch Ziekenhuis vanwege onze medische achtergrond. Gelukkig was alles goed (nadat ze ons eerst nog bang hadden gemaakt dat zijn hoofdje te groot zou zijn..3 weken later bleek dit niet het geval).
    Ik hoop in ieder geval dat je vanaf nu kunt genieten van je zwangerschap. Het is heerlijk!!

  • Reageren
    Leonie
    18/03/2017

    Pff, heel herkenbaar wat je schrijft over die onzekerheid. Ik heb me suf gepiekerd en gegoogled! Ik kon me helemaal gek maken… ik verloor zelfs ook wat bloed (op vakantie) in die prille weken. Dat bleek uiteindelijk vh innestelen te zijn, maar god wat was ik bang!
    Gelukkig heb je al 2 goede echo’s gehad. Geniet van de mooie periode… ik mis ’t soms echt!
    Leonie onlangs geplaatst…Mamaupdate #29 – Voetjes, tandenpoetsen en mopperenMy Profile

  • Reageren
    Carlijn
    18/03/2017

    Die eerste weken zijn best wel killing hè… ik weet nog dat ik het ziekenhuis belde met de melding dat ik zwanger was. Zeiden ze doodleuk dat ik nog drie weken op een echo moest wachten omdat er anders alleen een klein vruchtzakje te zien zou zijn. Ik dacht echt: hoezo?!? Ik moet NU een echo! Met klamme handjes zat ik in de wachtkamer en ik kon alleen maar voor me uitkijken (vriend moest z’n mond ook dichthouden, arme ziel). Dus ja ik snap je gevoelens echt helemaal. Ben nu juist blij voor je dat het je zonder kwaaltjes afgaat. Grappig dat James en zijn broertje of zusje misschien weleens heeeeel dicht bij elkaar in de buurt jarig kunnen zijn straks 🙂

  • Reageren
    Anouk
    19/03/2017

    Superleuk, gefeliciteerd met dit mooie nieuws. Fijn dat je al twee goede echo’s hebt gehad die je onzekerheid deels hebben weggenomen (zwanger zijn = onzeker zijn). Ben heel benieuwd naar de rest van je zwangerschapsblogs.

    Ps. Wees blij met je kwaaltjesloze situatie meid, hier vanaf week 5 tot week 35 dagelijks (meerdere keren) spugen. Dat wil je niet, trust me 🙂

  • Reageren
    Anneleen
    21/03/2017

    Via deze weg nogmaals een hele dikke proficiat, Sanne! 🙂 Zo’n leuk nieuws!
    Anneleen onlangs geplaatst…Uit mijn winterslaapMy Profile

  • Reageren
    Sara
    21/03/2017

    Gefeliciteerd! Super leuk dat James een broertje of zusje krijgt!
    Praktisch vraagje, is jouw verloskundige gewoon heel aardig en servicegericht dat ze meerdere echo’s deed of betaal je daar apart voor? Mijn schoonzus kon er alleen 1 krijgen bij 12 weken en 20 of betalen, dat was de boodschap..!

  • Reageren
    Jet
    06/10/2017

    Oh wat fijn om deze herkenning te lezen.
    Mijn vriend en ik hebben al 4 jaar een kinderwens, door mijn PCOS wou het niet lukken. En nu ben ik zwanger, via de natuurlijke weg. Ik kan het haast niet geloven en zit echt in onzekerheid af te tellen tot de eerste echo. Vanmorgen voelde ik niks, dus ik had alle doemscenario’s als in mijn hoofd, mijn vriend heeft om mijn onzekerheid weg te nemen nòg een test gehaald en deze geeft ook gelijk 2 dikke strepen aan.
    Ik hoop dat ik opgelucht ben als de eerste echo oké is. Of zou ik me dan zorgen maken of ons kindje wel gezond is? Of heb ik dan weer een andere reden gevonden om mezelf in onzekerheid te laten zitten. Ik denk het wel, als ik mezelf een beetje ken. Maar bovenal ben ik heel erg blij!

  • Reageren
    Joannejo
    31/01/2020

    Ik zie dat het al een tijd terug is maar wat ben ik blij dit te lezen.
    Alsof ik het zelf schrijf(ben nu 6 weken) en volgende week mogen we eindelijk naar de echo.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.