4 manieren om de kalmte te bewaren als moeder

Er zijn dagen dat mijn lontje behoorlijk kort is. Het hoort natuurlijk een beetje bij het ouderschap, maar het is toch wel fijn om óók op dat soort momenten de kalmte te kunnen bewaren en niet te heftig te reageren. Ik vertel je hoe ik dat doe.

Ik probeer er achter te komen wat mijn boze bui triggert. In mijn geval is dat bijvoorbeeld veel wat te maken heeft met ‘geduld’. Schoenen die na vijf minuten nog steeds niet dichtzitten, het loopje naar school dat een eeuwigheid lijkt te duren omdat ieder hondenpoepje wordt bestudeerd, handschoenen die kwijt zijn net op het moment dat we weg moeten. In eerste instantie zou ik dit ‘probleem’ wijten aan mijn kind dat in mijn ogen iets niet goed doet, maar in werkelijkheid is het juist míjn probleem dat ik hier niet mee om kan gaan. En ben ik dus ook degene die er wat aan kan doen. Eigenlijk valt of staat alles bij de juiste mindset. Tegenwoordig zeg ik tegen mezelf dat het niet realistisch is om te verwachten dat een kind op hetzelfde tempo loopt als ik, of dat zijn motoriek het nog niet toe laat om zijn schoenen goed aan te trekken. Daar om boos of chagrijnig worden is gewoon niet eerlijk. Door dit tegen mezelf te zeggen lukt het me aardig goed om rustig te reageren op momenten dat ik eigenlijk geïrriteerd ben of dreig te raken.

Ik laat af en toe mijn principes varen. Ik ben er niet per se een voorstander van om ‘s ochtends mijn kind(eren) voor de tv te zetten bijvoorbeeld. Ik vind het gezellig om samen te ontbijten en wij doen dit dan ook elke dag samen aan tafel. Maar soms komt het voor dat we in tijdnood zitten, dat de kinderen wat minder gezellig zijn dan anders, of dat we allebei ‘s ochtends willen douchen terwijl de kinderen al wakker zijn. Op dat soort momenten (laat dit 1 ochtend per maand zijn) mogen de kinderen in ons bed een filmpje kijken. Het geeft ons rust en we kunnen even onze eigen dingen doen zonder dat er een peuter onrustig om ons heen dartelt en een kleine dreumes constant vraagt om opgetild te worden.

Ik maak genoeg tijd voor mezelf. Klinkt simpel he? Maar ga maar eens na hoe weinig tijd je eigenlijk maakt voor jezelf. Wanneer is de laatste keer dat je met een vriendin uiteten bent geweest? Of een bioscoopje hebt gepakt? Bij mij komt er al snel een schuldgevoel om de hoek kijken als ik een uitje voor mezelf plan. Schuldgevoel omdat ik er niet ben om de kinderen naar bed te brengen, schuldgevoel omdat ik mijn vriend alles alleen laat doen, schuldgevoel omdat ik me onttrek aan mijn opvoedkundige taken. Maar de realiteit is ook dat ik die me time wél nodig heb. Ik ben een leukere moeder als ik af en toe even niet moeder. Me time zit ‘m trouwens niet per se in het plannen van een uitje natuurlijk, het kan al opluchten als je een half uur buiten een frisse neus haalt of even in je eentje naar het winkelcentrum kunt.

Ik heb altijd een makkelijke maaltijd achter de hand. Rond 17.00 begint hier het spitsuur en op de een of andere manier is het koken altijd een hele challenge met mijn twee bloedjes om me heen. Isé kon voorheen nog naast me op het keukenblad zitten maar nu haalt ze toch teveel fratsen uit waardoor dat niet meer veilig is. Nu moet ze zichzelf dus even vermaken in de tijd dat ik aan het koken ben. Het geval wil dat mevrouw er niet zo van houdt als ik mijn aandacht op hier anders heb gevestigd dan op haar, dus moppert ze wat af als ik achter de pannen sta. Opzich kan ik dit prima handelen, maar er zijn dagen dat James erg onrustig wordt van haar gejammer en dat ze het dan met zijn tweeën een vrijwel onmogelijke opgave maken om fastsoenlijk een maaltijd te koken. Dus heb ik altijd iets makkelijks achter de hand: vissticks voor in de oven, rode kool uit de diepvries en een zakje aardappelpuree waar ik alleen maar water aan hoef toe te voegen. Ideaal op dagen dat het eten maar beter gauw op tafel kan staan.

Ook wanneer je bovenstaande in achtneemt wil dat niet zeggen dat een uitbarsting nooit meer voorkomt. Is dat wel het geval, dan probeer ik zo snel mogelijk sorry te zeggen en de tijd te nemen om uit te leggen waarom ik zo boos deed. Ik voel me dan vaak zo rot als ik dat moet doen omdat ik zie dat James dat echt heel naar vindt, dat me dat ook weer doet beseffen dat die boze buien meer kwaad dan goed doen.

Dit vind je misschien ook leuk

3 reacties

  • Reageren
    Eke
    05/02/2019

    Wat ontzettend fijn om te lezen dat een ander dit ook heeft! Me-time speelt bij mij ook een grote rol, als da goed zit, ben ik 1000x een relaxtere moeder!

  • Reageren
    Lisette
    05/02/2019

    Ik haat vooral dat geklooi in de ochtend. Ze zijn voor dag en dauw wakker en nog moet ik ze opjutten als we naar school moeten…
    Lisette onlangs geplaatst…Paardrijles: help, mijn kind heeft een hobby…My Profile

  • Reageren
    Petra Bleijleven
    05/02/2019

    Oooh wat herkenbaar. Fijn om te lezen dat ik niet de enigste ben.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.