3 verstandige keuzes die ik dit jaar maakte

2019 is alweer bijna op de helft, dus een mooi moment voor een korte reflectie. Dit zijn drie verstandige keuzes die ik dit jaar maakte.

Bloeddonor worden

Toen ik een oproepje voorbij zag komen op social media waarin stond dat er dringend bloeddonors nodig waren, twijfelde ik geen moment en schreef ik me in op de website van Sanquin. Het was eigenlijk een vrij impulsieve actie, maar omdat ik sowieso het gevoel had dat ik in 2019 meer voor de medemens wilde betekenen, vond ik dit wel een mooi begin. Na enkele bloedonderzoeken kon ik een paar weken geleden voor het eerst een halve liter doneren. Wel spannend, want ik wist echt niet wat ik moest verwachten. Ik had er ook weinig over opgezocht. Gelukkig ben je met de bloeddonatie zelf relatief snel klaar, in zo’n kwartiertje is het gepiept. Het aanprikken van de naald is even vervelend omdat hij wat dikker en holler is dan bij regulier bloedprikken, maar als ‘ie eenmaal goed zit dan gaat het allemaal vanzelf en voel je er niks meer van. Omdat ik bloedgroep A positief heb – een veelvoorkomende variant – word ik eens in de drie maanden opgeroepen. Binnenkort is het weer tijd voor mijn tweede donatie.

Bewuster om te gaan met financiën

Mijn vriend en ik hebben er beiden al een aantal artikelen aan gewijd dus de achtergrond ken je inmiddels. Ik sta nog steeds achter onze keuze om meer geld opzij te zetten, te beleggen en zuiniger te leven. Ik ben echt met andere ogen gaan kijken naar mijn shop- en uitgeefgedrag. Aan de hand van de artikelen zou je misschien kunnen denken dat we drastisch hebben moeten snijden in ons uitgavenbudget – dat is niet zo – maar we zijn wel kritischer gaan kijken naar wat we nu eigenlijk maandelijks spenderen. Zo kocht ik bijvoorbeeld veel onnodige spulletjes bij winkels zoals Xenos, Action, Kruidvat, Big Bazaar etc. Of ik ging kleding kopen voor de kinderen zonder te kijken wat ze nu echt nodig hadden. Idem Dito met boodschappen. Maakte nooit een lijstje, checkte nooit mijn voorraad en kocht veel te veel in waardoor ik ook weer veel te veel moest weggooien. Zonde van het eten en zonde van het geld. Ik let dus nu goed op mijn boodschappen en ik probeer vaker kledingwinkels te vermijden, zodat ik niet in de verleiding kom. Want kleding, ja, dat is wel mijn zwakke plek. Sommige apps heb ik van mijn telefoon gegooid omdat ik daar altijd te makkelijk overging tot aankoop.

In zee te gaan met een coach

Eind dit jaar liep ik ertegen aan dat ik totaal de balans kwijt was tussen werk en privé. Bovendien was het in mijn hoofd chaotischer dan ooit. Dingen die me ‘s nachts ineen te binnen schoten omdat ik niet meer wist of ik het wel ergens genoteerd had, timemanagement dat echt te wensen over liet, en daarbij miste ik ook ineens het zelfvertrouwen om mijn eigen bedrijf nog wel te kunnen blijven runnen. In zes sessies wist coach Marije van Mompoint mijn gedachten en werk- en privémodus weer op de rit te krijgen en ook zei ze precies de juiste dingen waardoor ik weer meer zelfvertrouwen kreeg in mijn bedrijf. Ik weet dat er tegenwoordig niet altijd even enthousiaste reacties zijn op coaches – eerlijk is eerlijk, ze zijn ook wel met heel veel – maar Marije is zo ontzettend ter zake kundig en weet zo goed de juiste snaar te raken dat ik haar iedereen kan aanraden. Ik ben blij dat ik altijd op haar kan terugvallen.

Wat zijn tot nu toe jouw verstandige keuzes geweest in 2019?

Dit vind je misschien ook leuk

7 reacties

  • Reageren
    Eke
    21/05/2019

    Goed bezig Sanne! Knap dat je om hulp gevraagd hebt!

    Door jullie artikelen ben ik ook kritisch naar onze financiën gaan kijken. FO zit er niet in voorlopig, maar we hebben wel flink gesneden in een boel dingen. Zo kunnen we meer sparen dan gedacht en dat voelt enorm fijn!

  • Reageren
    Yvonne
    21/05/2019

    Ik vind het heel goed dat je bloeddonor bent geworden en dat je er hier aandacht aan besteedt.
    Tegelijkertijd vind ik dat dit iets vanzelfsprekends zou moeten zijn. Ik vind het oprecht heel gek dat niet iedereen bloeddonor is (die daarvoor in aanmerking komt). Bloeddonoren (en bloedplaatjesdonoren ook trouwens!) zijn heel hard nodig. Ik vraag me altijd af of mensen wel beseffen dat ze zelf (of hun kinderen) ook wel eens bloed of bloedplaatjes nodig zouden kunnen hebben na een ongeluk of tijdens een operatie. Hetzelfde met orgaandonoren. Ik kan ook niet praten met mensen die wel willen ontvangen maar niet willen doneren (en daar geen reden voor hebben).
    Einde preek 🙂

    • Reageren
      Demi Viring
      21/05/2019

      Ik ben geschikt om bloeddonor te zijn maar ik kies er bewust voor om het niet te zijn. Mijn reden daarvoor is dat ik het echt belachelijk vind dat homoseksuele mannen geen bloed mogen doneren. Zij komen pas in aanmerking wanneer zij een jaar lang geen seks hebben gehad. Dit vind ik een hele rare eis aangezien hetero’s en vrouwen die op vrouwen vallen niet aan deze criteria hoeven te voldoen. Die regel is er omdat homoseksuele mannen statistisch gezien meer soa’s en hiv hebben. Het rare hieraan is wel dat hetero’s en vrouwen die op vrouwen vallen net zo goed een soa of hiv kunnen hebben en omdat de uitslagen (vooral bij hiv) zolang duren, kan het zijn dat een iemand alsnog een keer bloed doneert voordat er bekent is dat hij/zij hiv positief is. Voor mij is het dus een principe kwestie en wil ik pas donor zijn als iedereen op dat vlak gelijk wordt behandelt.

      • Reageren
        Yvonne
        21/05/2019

        Sorry, maar wat een kromme redenering. Het één heeft namelijk niets te maken met het ander. Gelijke behandeling denken te kunnen afdwingen ten koste van slachtoffers die daar niets aan kunnen doen. Chique hoor. En als jij in de tussentijd bloed nodig hebt of een familielid? Zeg je dan ook: nee laat maar, hoef ik niet, principekwestie. Denk het niet?

  • Reageren
    Roos
    21/05/2019

    Mooi!

    • Reageren
      Demi Viring
      22/05/2019

      Voor mij heeft het één dus wel met het ander te maken. Naast dat ik geen bloeddonor ben, ben ik ook bezig om bijvoorbeeld brieven te schrijven en mee te helpen in de community om het wel voor elkaar te krijgen dat homoseksuele mannen bloed mogen doneren. En als ik laatste wil ik toevoegen dat het zeker wel helpt om in protest te gaan. Ik kan wel helemaal niets doen maar dan veranderd het nooit. Hoe meer mensen hier tegenop staan, hoe sneller ze in ieder geval de protesten zullen aanhoren. Als een ander soort bedrijf iets doet wat mensen totaal niet aanstaat dan kopen we het toch ook niet. Denk aan mensen die massaal geen producten kopen die op dieren zijn getest. Ik begrijp dat dat niets te maken heeft met levende mensen maar je moet ergens beginnen. Je kan niet in stilte een protest voeren. Als er overigens een ander bedrijf was geweest wat wel homoseksuele mannen accepteert waarbij ik bloed kon doneren, had ik dat zeker gedaan. Het gaat mij niet om de mensen die het bloed krijgen en geven het gaat mij om de organisatie die zo’n bekrompen en ouderwetse manier van denken heeft wat anno 2019 niet meer kan vind ik.

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.